ความรักที่เบ่งบาน

เสียงกากบาทของช้อนสเตนเลสกระทบกับขอบจานกระเบื้องเคลือบดัง “กริ๊ง” แผ่วเบา ท่ามกลางความเงียบสงัดยามดึกในห้องครัวเล็กๆ ของบ้านพักนายทหาร หลินฟางเซียนไม่ได้หันกลับไปมองเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาเงียบเชียบดั่งเสือดาว เธอเพียงแต่ใช้ปลายนิ้วเรียวยาวบรรจงตักน้ำซุปกระดูกหมูตุ๋นยาจีนสีอำพันใสแจ๋วลงในชามเซรามิคเนื้อดี—ชามที่ถูกหยิบออกมาจากมิติฟาร์มพันล้านเพื่อการนี้โดยเฉพาะ “ดึกดื่นค่อนคืนเช่นนี้ ทำไมยังไม่นอนครับ ฮานหยาง” น้ำเสียงของเธอราบเรียบ ทว่าเจือไปด้วยความใส่ใจที่ยากจะปกปิด พันจ่าเอกหานหยางยืนนิ่งอยู่ที่ธรณีประตู ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าชื้นเหงื่อจากการฝึกซ้อมภาคสนาม ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองแผ่นหลังบางของภรรยาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ในอกข้างซ้ายของนายทหารผู้ไม่เคยเกรงกลัวต่อกระสุนปืนนัดใด กลับสั่นไหวอย่างรุนแรงยามเมื่อเห็นเงาร่างระหงที่คอยท่าเขาอยู่ทุกค่ำคืน เขาก้าวเข้าไปใกล้ทีละน้อย กลิ่นหอมกรุ่นของโสมป่าอายุหลายสิบปีผสมผสานกับความหวานละมุนของเก๋ากี้และพุทราจีนจากมิติลับลอยอบอวลเตะจมูก จนต่อมรับรสในปากต้องทำงานอย่างหนัก “ผมเป็นห่วงคุณ…” หานหยางเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ มือหนาสากระคายจากการจับปืนและขุดดินค่อยๆ เอื้อมไปโอบรอบเอวบางจากด้านหลังอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเพียงความฝัน “คุณโหมงานหนักเกินไปแล้ว ทั้งเรื่องจัดหาวัตถุดิบส่งตลาดมืด ทั้งเรื่องจัดการตระกูลหลี่… ฟางเซียน ให้ผมได้แบ่งเบาคุณบ้างเถอะครับ” ฟางเซียนชะงักไปเล็กน้อย หัวใจเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ ไม่ใช่เพราะความตกใจ แต่เป็นเพราะความอบอุ่นแผ่ซ่านที่ไหล뢰งสู่ก้นบึ้งของหัวใจ อดีตนักวิเคราะห์หุ้นสาวผู้เคยชินกับการต่อสู้ในตลาดหุ้นอันเชือดเฉือนและโดดเดี่ยว ท่ามกลางตัวเลขกำไรขาดทุนนับล้านหยวนที่ไร้ซึ่งความจริงใจ วันนี้เธอกลับพบชายหนุ่มผู้พร้อมจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอ เธอวางทัพพีลง หันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตากลมโตสุกสกาวสะท้อนแสงไฟตะเกียงอ่อนๆ “การต่อสู้ในตลาดมืดไม่มีคำว่าปรานี เช่นเดียวกับตระกูลหลี่ที่จ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อเรา แม่เฒ่าหลี่ไม่มีวันหยุดจนกว่าเราจะหมดตัว… แต่การมีคุณอยู่ตรงนี้ ทำให้ฉันรู้ว่ากราฟชีวิตของฉันไม่ได้มีแค่ขาลงอีกต่อไปแล้ว” นิ้วเรียวแตะลงบนอกเสื้อของเขา สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วจนน่าตกใจ หานหยางก้มมองภรรยาด้วยสายตาที่ลุ่มลึกและเต็มไปด้วยความปรารถนาอันเปี่ยมล้น เขาค่อยๆโน้มใบหน้าลงมา จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นอายบุรุษเพศทำเอาฟางเซียนรู้สึกร้อนผ่าวที่พวงแก้ม นี่ไม่ใช่ความรักแบบฉาบฉวยในนิยายน้ำเน่า แต่มันคือความผูกพันที่หล่อหลอมผ่านวิกฤตและความตาย “คุณวิเคราะห์กราฟเก่งที่สุดในโลก แต่คุณยังคำนวณพลาดไปอย่างหนึ่ง…” หานหยางกระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มพร่าสะท้อนก้องในความเงียบ “เรื่องอะไรกันคะ… เอ๊ย… ครับ” ฟางเซียนเกือบหลุดคำพูดเก่าๆ ออกมาเพราะความเขินอาย “คุณคำนวณความรักที่ผมมีให้คุณต่ำเกินไป” สิ้นคำพูดนั้น ริมฝีปากหนาก็ทาบทับลงมาอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น มันเป็นการจูบที่เปี่ยมไปด้วยความโหยหา ความทะนุถนอม และคำสัญญาอันเงียบงัน ฟางเซียนหลับตาลงปล่อยให้รสชาติแห่งความหวานล้ำซึมซับไปทั่วทุกอณู รสชาติของซุปยาจีนยังคงอบอวลอยู่ในลำคอ ทว่าความหวานจากริมฝีปากของชายหนุ่มกลับทำให้หัวใจของเธอหลอมละลายยิ่งกว่าน้ำตาลเคี่ยว มือแกร่งกระชับเอวบางให้แนบชิดยิ่งขึ้น ไอร้อนจากร่างกายของนายทหารหนุ่มแผ่ซ่านทะลุผ่านเนื้อผ้า ขณะที่มือเรียวของฟางเซียนค่อยๆ เลื่อนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก มีเพียงเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันท่ามกลางราตรีกาลอันเงียบสงบ ทว่า ในขณะที่ความสัมพันธ์กำลังดำเนินไปสู่จุดที่ลึกซึ้งและหวานล้ำที่สุดนั้นเอง… *ปัง! ปัง! ปัง!* เสียงทุบประตูด้านนอกดังสนั่นหวั่นไหว ทำลายบรรยากาศโรแมนติกจนย่อยยับ ตามมาด้วยเสียงแหลมสูงคุ้นหูที่แผדแผดเผาประสาทสัมผัสจนฟางเซียนต้องขมวดคิ้วมุ่น “หลับหูหลับนอนกันอยู่ได้! นังตัวดี! แกคิดว่าจะหนีพ้นความจริงหรือไง เปิดประตูเดี๋ยวนี้แม่เฒ่าสั่ง!” ดวงตาของหานหยางเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในเสี้ยววินาที ความโกรธเกรี้ยวฉายชัดผ่านแววตาคู่คม เขาผละออกจากริมฝีปากนุ่มอย่างเสียดาย ก่อนจะหันไปมองประตูหน้าบ้านด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาสะกดข่มบรรยากาศรอบข้าง ฟางเซียนสูดลมหายใจเข้าลึก 5 วินาทีเพื่อเรียกสติ แววตาของนักวิเคราะห์หุ้นผู้เยือกเย็นกลับมาอีกครั้ง เธอยกมุมปากขึ้นยิ้มเย็นเยียบพลางกระซิบเบาๆ ข้างหูสามี “ดูท่าทาง… เหยื่อรายใหญ่จะเดินมาติดกับดักเร็วกว่าที่เราคำนวณไว้นะครับ” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นไปกับไหวพริบและความรักที่กำลังผลิบานของฟางเซียนในตอนนี้ด้วยนะครับ