ของขวัญชิ้นใหญ่จากภรรยา

"แปะ... แปะ... เสียงธนบัตรปึกหนาถูกตบลงบนเคาน์เตอร์ไม้ของสหกรณ์ประจำคอมมูนดังสนั่น หักล้างความเงียบงันที่ปกคลุมอยู่ชั่วขณะให้แตกกระจายราวกับเศษกระจก" หลินฟางเซียนไม่ได้ชายตามองสีหน้าซีดเผือดสลับเขียวคล้ำของหลี่อวี้เจิน แม่สามีจอมบงการที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ข้างเสาต้นใหญ่ นิ้วเรียวสวยของเธอยังคงเคาะเบาๆ บนโต๊ะไม้ ข้อมูลและตัวเลขในตลาดมืดช่วงสามวันที่ผ่านมาวิ่งวนอยู่ในหัวของเธอราวกับกราฟหุ้นเทรนด์ขาขึ้นที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด การคำนวณต้นทุน กำไร และส่วนต่างราคาในยุคเศรษฐกิจฝืดเคืองนี้ ถูกประมวลผลด้วยมันสมองของอดีตนักวิเคราะห์หุ้นระดับเซียนภายในเสี้ยววินาที "ทั้งหมดนี้ หกสิบหยวนกับอีกแปดสิบเหมา... หักกลบตามรายการที่ฉันสั่งเมื่อครู่ ส่วนที่เหลือไม่ต้องทอน เก็บไว้เป็นค่ามัดจำสินค้าล็อตหน้าที่จะมาถึงวันพรุ่งนี้ได้เลยครับ... เอ่อ หมายถึง รบกวนช่วยจัดใส่เข่งใบใหญ่ให้เรียบร้อยด้วยนะครับ" ฟางเซียนจงใจเอ่ยเสียงดังฟังชัด กวาดสายตามองหน้าพนักงานสหกรณ์ที่มือไม้สั่นเทาด้วยความตื่นตะลึง เสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นจากฝูงชนที่เบียดเสียดกันเข้ามามุงดูเหตุการณ์รอบสหกรณ์ หกสิบหยวน! นั่นคือเงินเดือนทั้งปีของคนงานโรงงานบางคนในเมืองด้วยซ้ำ! แต่ภรรยาของนายทหารหานหยางผู้นี้ กลับใช้จ่ายมันอย่างไร้ความลังเล ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที! หานหยางที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังภรรยาไม่พูดอะไรสักคำ ใบหน้าคมเข้มยังคงเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับฉายแววพึงพอใจและเอ็นดูระคนกัน มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปรับกระเป๋าผ้าใบใหญ่ที่ฟางเซียนยื่นให้อย่างรู้หน้าที่ เขายืนหยัดเป็นกำแพงมนุษย์ที่มั่นคง คอยกันสายตาริษยาและเสียงซุบซิบนินทาของผู้คนรอบข้างให้ออกห่างจากภรรยาตัวน้อยอย่างแนบเนียน "ฟางเซียน! น...นั่นมันเงินบ้าอะไรกัน! เธอไปเอาเงินมาจากไหนตั้งมากมาย!" แม่เฒ่าหลี่กรีดร้องเสียงแหลมสูง พุ่งตัวเข้ามาหมายจะตะปบแขนสะใภ้ แต่ถูกท่อนแขนแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของบุตรชายขวางเอาไว้เสียก่อน แรงปะทะทำให้หญิงชราถึงกับเซถอยหลังไปสองก้าว ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและเจ็บใจ "เงินของสามฉันสามีภรรยาครับ แม่ครับ" ฟางเซียนหันกลับมาเผชิญหน้า รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากไม่ได้ไปถึงดวงตา คู่นั้นกลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "หรือว่าแม่คิดว่าเงินจำนวนนี้ควรจะถูกส่งไปให้พี่ใหญ่ใช้เล่นการพนันในเมืองเหมือนเมื่อก่อนอีก? น่าเสียดายนะครับ เงินก้อนนี้มีเจ้าของตัวจริงหมดแล้ว และเจ้าของก็ยืนอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่คนในบ้านหลังใหญ่หลังนั้น" คำพูดแทงใจดำทำเอาแม่เฒ่าหลี่สำลักน้ำลายตัวเองหน้าดำหน้าแดง ยิ่งเห็นชาวบ้านเริ่มชี้ไม้ชี้มือซุบซิบเรื่องที่พี่ชายสามีผลาญเงินครอบครัว ยิ่งทำให้หญิงชราอับจนหนทางที่จะโวยวายต่อ ทำได้เพียงชี้หน้าคาดโทษด้วยความอาฆาตมาดร้าย ฟางเซียนหาได้ใส่ใจไม่ เธอหันไปสนใจข้าวของที่พนักงานสหกรณ์เพิ่งลำเลียงมาวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า แป้งสาลีเนื้อดี น้ำตาลทรายแดงบริสุทธิ์ เนื้อหมูติดมันสามชั้นชิ้นหนา และที่สำคัญที่สุดคือ โหลแก้วดองโสมป่าและสมุนไพรหายากที่เธอแอบคัดสรรมาจากมิติฟาร์มพันล้านเพื่อนำมาบำรุงร่างกายให้สามีโดยเฉพาะ "หยางเกอ... ถือไหวไหมครับ?" ฟางเซียนเงยหน้าขึ้นสบตาสามี น้ำเสียงที่ใช้เปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนละมุนละไมอย่างเห็นได้ชัด จนคนที่ยืนมองอยู่ถึงกับแอบกลืนน้ำลายด้วยความอิจฉา "สำหรับเธอ ต่อให้หนักกว่านี้สิบเท่าพี่ก็ยกไหวครับ" หานหยางตอบเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาคมกริบทอดมองภรรยาด้วยความรักล้นปรี่ เขาจัดการจัดระเบียบห่อของทั้งหมดเข้ากับจักรยานคู่ชีพอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะผายมือให้ภรรยาขึ้นซ้อนท้าย ทว่า ในจังหวะที่ล้อจักรยานกำลังจะหมุนออกเดินทางท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ เสียงตะโกนหอบแฮกก็ดังแทรกขึ้นมาจากปากทางเข้าตลาดมืด "คุณผู้หญิงหลิน! รอสักครู่ครับ! เถ้าแก่ซุนจากภัตตาคารใหญ่ส่งคนมาตามหาตัวท่านด่วนเลยครับ!" ฟางเซียนชะงักฝ่าเท้าที่กำลังจะเหยียบแป้นเหยียบ เธอกับหานหยางสบตากันเพียงเสี้ยววินาที สัญชาตญาณนักวิเคราะห์หุ้นบอกทันทีว่า "โอกาสทอง" ระลอกใหม่กำลังจะเคาะประตูบ้านแล้ว "เกิดอะไรขึ้นครับ?" ฟางเซียนหันไปถามเด็กส่งของที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามา เด็กหนุ่มหอบหายใจจนตัวโยน ก่อนจะกระซิบด้วยเสียงอันสั่นเครือ "หัวหน้าพ่อครัวใหญ่จากเมืองหลวงเดินทางมาถึงกะทันหันครับ เขาลองชิม ‘น้ำซุปสูตรลับ’ ที่ท่านฝากขายไว้เมื่อวาน ตอนนี้เขาคลั่งไคล้จนแทบจะพลิกแผ่นดินตามหาตัวผู้ปรุง... และเขากำลังมุ่งหน้ามาที่บ้านของท่านแล้วครับตอนนี้!" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของฟางเซียน ท่ามกลางความตกตะลึงของสามีและผู้คนที่ยังไม่ทันได้หายใจหายคอจากเหตุการณ์ซื้อของสะท้านโลกันต์ "ดูท่าทาง... อาหารมื้อเย็นวันนี้ของเราคงจะมีแขกคนสำคัญมาร่วมโต๊ะเสียแล้วล่ะครับคุณสามี" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของฟางเซียนและหานหยางด้วยดีเสมอมานะครับ