แม่สามีล้มละลาย

"แกกล้าดียังไงถึงปล่อยให้ฉันยืนตากน้ำค้างอยู่หน้าบ้านตั้งนาน, ยัยลูกสะใภ้เนรคุณ!" เสียงแผดแหลมสูงของแม่เฒ่าหลี่ดังทะลุทะลวงเข้ามาถึงห้องโถง พร้อมกับร่างผอมเกร็งที่พุ่งพรวดเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัว ซึ่งถูกงัดจนกลอนหลุดร่วงลงพื้น หานหยางขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบฉายแววดุดันราวกับพยัคฆ์หนุ่มที่ถูกรังרบ เขาก้าวเข้าไปขวางหน้าภรรยาตัวน้อยทันที ทว่าหลินฟางเซียนกลับแตะแขนแกร่งของสามีเบาๆ ส่งยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากให้ ในตลาดหุ้น ความโลภมักนำพาจุดจบที่น่าอนาถมาสู่แมงเม่าที่เล่นหุ้นตามอารมณ์ฉันใด ตระกูลหลี่ก็กำลังเดินเข้าสู่ "หลุมพรางทางกฎหมาย" ที่เธอขุดรอไว้อย่างแม่นยำฉันนั้น "เชิญเข้ามาให้ทั่วเลยครับ แม่สามี... หรือควรจะเรียกว่า 'ลูกหนี้' ชั้นดีของธนาคารดีล่ะครับ?" หานหยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุบต่ำเย็นเยียบ ทรงพลังจนแม่เฒ่าหลี่ที่กำลังจะพุ่งเข้ามาตบถึงกับชะงักกึก หลินฟางเซียนกวาดสายตามองร่างที่หอบเหนื่อยของแม่สามีและเงาตะคุ่มของสะใภ้รองที่แอบย่องตามหลังมาติดๆ พวกหล่อนคงคิดว่าการบุกรุกยามวิกาลเช่นนี้จะสามารถข่มขู่ให้เธอยอมมอบโฉนดบ้านและเงินเก็บก้อนโตได้เหมือนในอดีต น่าเสียดายที่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว และที่สำคัญที่สุด... บัญชีเงินกู้นอกระบบที่แม่เฒ่าหลี่แอบอزเอาชื่อบุตรชายคนโตไปค้ำประกันโดยไม่รู้ตัว ได้ครบกำหนดชำระในวันนี้พอดิบพอดี "พวกแก... พวกแกมันอกตัญญู! ฉันเป็นแม่นะ!" แม่เฒ่าหลี่ทรุดฮวบลงนั่งคุกเข่ากับพื้นห้องครัวเมื่อเห็นสายตาของบุตรชายที่ไร้ซึ่งความอาลัยอาวรณ์ หล่อนเริ่มใช้ไม้ตายเดิมคือการโวยวายตีโพยตีพาย ทุบอกชกตัว "แม่ครับ คำว่าแม่มันใช้ไม่ได้กับการมากวาดต้อนเงินทองของคนอื่นไปเล่นการพนันหรอกนะครับ" หลินฟางเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือน เธอก้าวเดินไปหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งจากลิ้นชักไม้ มันคือสัญญาเงินกู้ยืมที่มีลายมือชื่อของแม่เฒ่าหลี่ พร้อมตราประทับนิ้วมือสีแดงฉาน "และยิ่งเอาชื่อพี่หานหยางไปค้ำประกันเงินกู้ห้าพันหยวนกับเจ้าพ่อเงินกู้แดนเหนือแบบนี้... กฎหมายยุคนี้เขาเรียกว่า 'การฉ้อโกงทรัพย์สิน' นะครับ" สิ้นคำพูดนั้น เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เสียงทุบด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่เป็นเสียงกระแทกกระทั้นหนักแน่นของรองเท้าคอมแบท และเสียงตะโกนประกาศกร้าวของเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำเขต "เปิดประตู! ทางเราได้รับแจ้งจากกองบัญชาการทหารว่ามีการบุกรุกเคหสถาน และมีคดีฉ้อโกงเงินกู้กองทุนพัฒนาชนบท หลบหนีหมายศาล!" ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของแม่เฒ่าหลี่ซีดเผือดลงทันที สีหน้าของนางเปลี่ยนจากความเกรี้ยวกราดกลายเป็นความตื่นตระหนกสุดขีด สะใภ้รองที่แอบซ่อนอยู่หลังตู้กับข้าวถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกองกับพื้น ปัสสาวะราดรดกางเกงจนส่งกลิ่นฉุนคละคลุ้งไปทั่วห้องครัวที่เพิ่งรีโนเวทใหม่ หานหยางหันมามองภรรยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งและรักใคร่ลึกซึ้ง ภรรยาของเขาไม่เพียงแต่ฉลาดเป็นกรดในการทำกำไรในตลาดมืด แต่เธอยังมีกลยุทธ์ที่ล้ำลึกในการจัดการกับ "ศัตรูภายใน" ได้อย่างเด็ดขาดโดยไม่ต้องเปลืองแรงลงมือเองแม้แต่น้อย "ฟางเซียน..." หานหยางกระซิบเสียงนุ่ม ขณะโอบไหล่บางของภรรยาเข้ามาแนบชิด "คุณนี่ช่างร้ายกาจเสียจริงนะ" "ร้ายแค่กับคนที่จะมาทำลายครอบครัวของเราเท่านั้นแหละครับ สามี" หลินฟางเซียนยิ้มหวาน เธอปรายตาไปยังแม่สามีที่กำลังถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจใส่กุญแจมือลากตัวออกไปอย่างไม่ใยดี ภาพของหญิงแก่ผู้เคยใช้อำนาจกดขี่รังแกเธอในชาติก่อน บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงนักโทษล้มละลายที่สูญสิ้นทุกอย่างแม้แต่ศักดิ์ศรี ทว่า ในขณะที่ความวุ่นวายเบื้องหน้ากำลังคลี่คลายลง เสียงแจ้งเตือนจาก "มิติฟาร์มพันล้าน" ในห้วงความคิดของหลินฟางเซียนก็ดังขึ้นพร้อมกับสั่นเตือนอย่างรุนแรง หน้าจอดิจิทัลสีทองปรากฏข้อความแปลกประหลาดที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน: *[คำเตือนระบบ: พลังงานลึกลับจากร่างกายของแม่เฒ่าหลี่กำลังเชื่อมโยงกับ "ห้องนิรภัยลับ" ใต้พื้นบ้านพักทหารเขต 7 จงระวัง... สิ่งที่ถูกฝังไว้เมื่อสามสิบปีก่อนกำลังจะตื่นขึ้น]* หลินฟางเซียนชะงักกึก รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ เธอหันขวับไปมองพื้นไม้สักใต้โต๊ะอาหารที่แม่เฒ่าหลี่เพิ่งถูกลากผ่านไปเมื่อครู่... หรือว่าเรื่องราวในอดีตของตระกูลหลี่ จะมีความลับอันดำมืดที่น่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่มากกว่าแค่เรื่องเงินทอง? โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมาครับ