หุ้นตัวแรกในยุคปฏิรูป

“ถ้าเธอคิดจะเอาเงินเก็บก้อนสุดท้ายไปละลายในกระดาษแผ่นเดียวที่เรียกว่า ‘ใบหุ้น’ ของรัฐวิสาหกิจที่เพิ่งเปิดตัวล่ะก็... ฟางเซียน เธอคงเสียสติไปแล้วจริงๆ” เสียงของแม่เฒ่าหลี่ดังแว่วมาจากโถงกลางบ้าน น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความสมเพชและหยามเหยียด นางนั่งขัดสมาธิอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่า มือเหี่ยวย่นกำถ้วยชาแน่น สายตาจ้องมองฟางเซียนที่กำลังง่วนอยู่กับการขีดเขียนบางอย่างลงบนสมุดบันทึกปกหนัง ฟางเซียนไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง นางเพียงแค่ตวัดปลายปากกาด้วยความมั่นใจ กลิ่นของหมูตุ๋นซีอิ๊วที่นางเคี่ยวไว้ในครัวเริ่มส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ตัดกับบรรยากาศที่ตึงเครียดภายในบ้าน “แม่ครับ หุ้นไม่ใช่กระดาษเปล่า แต่มันคือจังหวะของยุคสมัย ถ้าผมไม่เริ่มลงมือในตอนนี้ ก็คงไม่มีวันได้เห็นวันที่คุณภาพชีวิตของเราจะก้าวข้ามผ่านกำแพงความยากจนนี้ไปได้” “ยุคสมัยงั้นรึ? หึ! ยุคนี้มีแต่ความอดอยาก เงินในมือคือของจริง ส่วนหุ้นของพวกคนเมืองนั่นน่ะ มันก็แค่ความฝันลมๆ แล้งๆ ของพวกขี้เกียจ!” แม่เฒ่าหลี่แค่นเสียงหัวเราะอย่างดูแคลน พลางพยายามจะคว้าสมุดบันทึกของฟางเซียนมาดู ทว่ามือแกร่งดั่งคีมเหล็กของหานหยางที่เพิ่งก้าวเข้ามาในบ้านกลับคว้าข้อมือของมารดาเอาไว้ได้ทัน ทหารหนุ่มนัยน์ตาคมกริบ เขามองแม่ของตนด้วยแววตาที่เยือกเย็นก่อนจะผ่อนแรงลงแต่ไม่ยอมปล่อย “แม่ครับ ฟางเซียนมีวิจารณญาณดีพอ และที่สำคัญ... เงินนั่นเป็นเงินที่เธอหามาได้จากน้ำพักน้ำแรง ไม่ใช่เงินกองกลางของบ้านเรา” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ หานหยางเดินตรงไปหาภรรยา เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูขณะที่ฟางเซียนกำลังเปรียบเทียบกราฟจำลองที่นางวาดขึ้นจากความทรงจำในโลกอนาคต “ทางตลาดมืดวันนี้เริ่มมีความเคลื่อนไหวแปลกๆ กลุ่มนักลงทุนเริ่มแอบเปลี่ยนมือตั๋วหุ้นกันแล้ว เธอแน่ใจนะว่าช่วงเวลานี้เหมาะสมที่สุด?” ฟางเซียนเงยหน้าขึ้นสบตาสามี แววตาของนางวาวโรจน์ด้วยความทะเยอทะยาน “หยางครับ นี่คือ ‘โอกาสทอง’ ก่อนที่กระแสปฏิรูปเศรษฐกิจจะพุ่งถึงขีดสุด หุ้นบริษัทเหล็กกล้าและโรงงานผลิตสิ่งทอที่กำลังจะถูกแปรรูปเป็นของรัฐร่วมเอกชน คือจุดเริ่มต้นที่จะทำให้เราเป็นเจ้าของทรัพยากรที่แท้จริง ไม่ใช่แค่เบี้ยล่างในสมรภูมิการตลาด” นางไม่ได้พูดเปล่า ฟางเซียนกางแผนผังรายได้จากมิติฟาร์มที่นางแอบทำกำไรจากการส่งออกผลผลิตพรีเมียมให้บรรดาพ่อค้าในตลาดมืดมาตลอดหลายเดือน เงินปึกใหญ่ที่สะสมไว้กำลังจะถูกแปลงเป็นอำนาจทางเศรษฐกิจ นางวิเคราะห์จุดคุ้มทุนราวกับเซียนหุ้นที่อ่านเกมขาด การเข้าซื้อหุ้นในช่วงแรกเริ่มคือการ ‘ช้อนซื้อ’ ในราคาต่ำสุด ก่อนที่มูลค่าจะพุ่งทะยานเป็นร้อยเท่าเมื่อการปฏิรูปเต็มตัว แม่เฒ่าหลี่เห็นทั้งคู่กระซิบกระซาบกันด้วยท่าทีสนิทสนมก็ยิ่งบันดาลโทสะ นางลุกขึ้นยืนด้วยอาการสั่นเทา “พวกแกมันรนหาที่ตาย! ข้าจะรอดูวันที่พวกแกสิ้นเนื้อประดาตัวจนต้องมาคลานเข่าขอข้าวข้ากิน!” ฟางเซียนวางปากกาลงช้าๆ นางลุกขึ้นเดินตรงไปหาแม่สามี ก่อนจะหยิบจานหมูตุ๋นที่เพิ่งตักขึ้นมาจากเตามาวางลงตรงหน้า กลิ่นหอมของเครื่องเทศชั้นเลิศและไขมันหมูที่ละลายในปากเย้ายวนจนแม่เฒ่าหลี่ต้องกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว “แม่ครับ ก่อนจะรอดูวันที่ผมล้มละลาย วันนี้ลองชิมหมูตุ๋นสูตรพิเศษที่ผมใช้วัตถุดิบที่ ‘แพงที่สุดในตลาด’ ปรุงดูสักคำไหมครับ? บางทีรสชาติของความสำเร็จที่ยังมาไม่ถึง อาจจะทำให้แม่ใจเย็นลงบ้าง” แม่เฒ่าหลี่ชะงัก สายตาจับจ้องไปที่เนื้อหมูชิ้นหนานุ่มที่ฉ่ำไปด้วยซอสข้นคลั่ง นางโหยหาความหรูหราแบบนี้มานานเกินไป ขณะที่บรรยากาศในบ้านกำลังตึงเครียด จู่ๆ เสียงเคาะประตูบ้านก็ดังขึ้นอย่างรัวและหนักหน่วง ชายชุดดำสองคนที่ดูไม่น่าจะเป็นคนในหมู่บ้านก้าวพรวดเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ หนึ่งในนั้นยื่นจดหมายตราประทับสีแดงให้หานหยางด้วยท่าทางนอบน้อม “คุณหานครับ... เจ้าหน้าที่ระดับสูงจากเขตเมืองทราบข่าวเรื่องการลงทุนของคุณแล้ว ท่านสนใจอยากจะเชิญคุณไป ‘พูดคุย’ เกี่ยวกับรายละเอียดการถือครองหุ้นล็อตใหญ่ที่เพิ่งเปิดจองในวันนี้” หานหยางรับจดหมายมาอ่าน สายตาของเขาเปลี่ยนไปทันที เขาหันมามองฟางเซียนที่ดูเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าวันนี้จะต้องเกิดขึ้น แต่นัยน์ตาของนางกลับมีความกังวลฉายชัดอยู่ลึกๆ เพราะการถูกจับตามองจากเบื้องบนในยุคที่การซื้อขายหุ้นยังเป็นพื้นที่สีเทาเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่น่ายินดี แต่มันคือการประกาศสงครามกับผู้มีอิทธิพลในตลาดมืดที่จ้องจะฮุบหุ้นล็อตนี้เช่นกัน! คนพวกนี้ไม่ได้มาเพื่อเชิญ... พวกเขามาเพื่อจะยื่นคำขาดให้ฟางเซียนเลือกระหว่าง ‘การเป็นพันธมิตรที่ต้องยอมศิโรราบ’ หรือ ‘ศัตรูที่จะถูกกำจัดให้หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์’ ก่อนที่กระดานหุ้นจะเปิดทำการซื้อขายจริงในวันพรุ่งนี้ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหน้ากระดานการลงทุนไปกับฟางเซียนในบทนี้ด้วยนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ