ความมั่งคั่งเริ่มดึงดูดศัตรูใหม่

"ราคาประเมินของโรงงานทอผ้าเก่าท้ายหมู่บ้านพุ่งขึ้นอีกสิบเปอร์เซ็นต์ในรอบสัปดาห์นี้... ช่างเป็นกราฟขาขึ้นที่ไร้รอยต่อเสียจริงครับ" หลินฟางเซียนวางสมุดบัญชีปกหนังสีเข้มลงบนโต๊ะไม้สักเก่าแก่ เสียงกระแทกเบาๆ ดังสะท้อนในห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของชาไป่ฮ่าวอี้เจินที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยือกเย็นและเฉียบคมราวกับกำลังวิเคราะห์กราฟหุ้นเทคนิคอลในตลาดหลักทรัพย์ระดับมหภาค เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่า ความสำเร็จจากการผูกขาดตลาดค้าส่งเนื้อสัตว์คุณภาพสูงและพืชผักจากมิติฟาร์มพันล้าน จะกลายเป็นแม่เหล็กชั้นดีที่ดึงดูดสายตาอันหิวกระหายของกลุ่มทุนหน้าใหม่เข้ามาในอำเภอเล็กๆ แห่งนี้ พันจ่าเอกหานหยาง ซึ่งนั่งขัดตาสลักปืนอยู่มุมห้องเงียบๆ เงยหน้าขึ้นช้าๆ แววตาคมกริบของนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนกวาดตามองภรรยาคนสวยด้วยความห่วงใย ฝ่ามือหนากรำศึกวางเครื่องมือลงบนโต๊ะ เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินมาหยุดอยู่เบื้องหลัง เก้าอี้ไม้ "ฟางเซียน... ช่วงนี้มีคนแปลกหน้าวนเวียนอยู่แถวโกดังสินค้าของเรามากขึ้น ผมให้ลูกน้องคอยสะกดรอยตามแล้ว พบว่าเป็นคนของตระกูลเฉินจากเมืองหลวง พวกมันส่งตัวแทนมาสืบเรื่องเส้นทางการขนส่งสินค้าเกษตรของคุณ" หานหยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่จริงจัง สัญชาตญาณนักล่าของชายชาติทหารเตือนภัยล่วงหน้าถึงความไม่ชอบมาพากล หลินฟางเซียนยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยความท้าทายราวกับนักลงทุนมือฉมังที่กำลังรอคอยการเปิดประมูลหุ้นใหญ่ "ตระกูลเฉินงั้นหรือครับ... ถ้าจำไม่ผิด พวกมันคือกลุ่มทุนผูกขาดกิจการสิ่งทอและอาหารแปรรูปที่เคยใช้วิธีสกปรกฮุบกิจการคู่แข่งในมณฑลทางเหนือเมื่อสามปีก่อนสินะครับ เสียดายที่วิธีเก่าๆ แบบนั้นใช้กับหลินฟางเซียนผู้นี้ไม่ได้หรอกครับ" เธอหมุนปากกาในมือเล่นอย่างใจเย็น สมองอันปราดเปรื่องกำลังประมวลผลกลยุทธ์ "ทุบหุ้นเพื่อเก็บของราคาถูก" ที่อีกฝ่ายกำลังจะนำมาใช้กับธุรกิจของเธอ ตระกูลเฉินคงคิดว่าเธอเป็นเพียงแค่แม่ค้าท้องถิ่นผู้โชคดีที่มีผลผลิตแปลกใหม่ แต่พวกมันไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังกำแพงโกดังแห่งนี้ มีทรัพยากรจากมิติฟาร์มพันล้านที่สามารถผลิตสินค้าได้เร็วกว่าและต้นทุนต่ำกว่าพวกมันเป็นร้อยเท่า ในขณะเดียวกัน บรรยากาศภายนอกบ้านพักของพวกเขาก็ไม่ได้สงบสุขนัก แม่เฒ่าหลี่ แม่สามีผู้เคยจงเกลียดจงชังและพยายามสูบเลือดสูบเนื้อสะใภ้มาโดยตลอด บัดนี้กลับต้องมายืนหลบอยู่หลังพุ่มไม้หน้าบ้านด้วยความอับ1อายและขัดเคืองใจ นับตั้งแต่หลินฟางเซียนรวยขึ้นจนกลายเป็นเศรษฐีนีอันดับหนึ่งของตำบล ตระกูลหลี่ฝ่ายสามีเก่า (หากนับตามความเข้าใจเดิมของคนแถบนั้น แต่ตอนนี้เธอกลายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของหานหยางผู้ทรงอิทธิพล) ก็แทบไม่มีที่ยืนในสังคม หน้าตาที่เคยเชิดชูเกียรติบัดนี้ถูกเหยียบย่ำจนจมดิน เพราะชาวบ้านต่างพากันนินทาว่าร้ายที่แม่เฒ่าเคยโง่เขลาขับไล่เทพธิดาแห่งความมั่งคั่งออกไปจากตระกูล "นังตัวดี... แกมันนังปีศาจจิ้งจอก!" แม่เฒ่าหลี่กัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง ดวงตาฝ้าฟางจ้องมองไปยังควันสีขาวที่ลอยขึ้นจากปล่องไฟบ้านของฟางเซียนด้วยความริษยา กลิ่นหอมของ "หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรโบราณ" ลอยตามลมมาแตะจมูก ยิ่งกระตุ้นความหิวโหยและความเจ็บใจจนไส้แทบขาด เพราะในขณะที่บ้านของฟางเซียนกินดีอยู่ดีมีเนื้อกินทุกมื้อ แต่บ้านของเธอกลับต้องกินข้าวต้มเจือจางกับผักดองเค็มๆ มาหลายวันติดต่อกันแล้ว ทว่า ในขณะที่ปัญหาระหว่างแม่สามีจอมบงการยังไม่ทันคลี่คลาย ปัญหาใหญ่ระดับมหภาคก็เข้ามาเคาะประตูบ้าน เสียงเครื่องยนต์รถยนต์จี๊ปทหารรุ่นใหม่เอี่ยมแล่นเข้ามาจอดสนิทที่หน้าลานบ้าน ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว บริเวณประตูรถเปิดออกพร้อมกับการก้าวลงมาของชายวัยกลางคนสวมสูทสั่งตัดราคาแพงระยับ ใบหน้าเรียบเฉยแต่แฝงแววเจ้าเล่ห์ ด้านข้างมีบอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนเดินตามประกบ "สวัสดีครับ คุณหลินฟางเซียน... ผมเฉินเทียน1ฉี รองประธานกลุ่มบริษัทเฉินกรุ๊ป" ชายผู้มาใหม่แนะนำตัวด้วยรอยยิ้มการค้า แต่ดวงตากลับกวาดมองไปรอบบริเวณบ้านด้วยความประเมินค่า "ผมเดินทางมาจากเมืองหลวงเพื่อมาเจรจาธุรกิจสำคัญกับคุณโดยเฉพาะ หวังว่าคุณคงจะให้เกียรติผมนะ" หลินฟางเซียนเดินออกมาจากตัวบ้านโดยมีหานหยางก้าวตามมาติดๆ ร่างระหงในชุดเดรสผ้าฝ้ายตัดเย็บอย่างประณีตส่งเสริมให้เธอดูสง่างามและทรงอำนาจโดยไม่ต้องพยายาม เธอมองหน้าแขกผู้ไม่ได้รับเชิญด้วยสายตานิ่งสนิท ราวกับกำลังประเมินงบดุลบริษัทที่กำลังจะล้มละลาย "ยินดีต้อนรับครับ คุณเฉิน... แต่ดูเหมือนว่าการมาเยือนของคุณในครั้งนี้ จะไม่ได้มาในฐานะ 'นักลงทุน' ปกติสินะครับ เพราะถ้ามองจากท่าทีและการส่งคนมาสอดแนมผมตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา วิธีการของพวกคุณมันใกล้เคียงกับ 'การปล้นกลางวันแสกๆ' มากกว่า" คำพูดที่ตรงไปตรงมาและเยือกเย็นของฟางเซียนทำเอาสีหน้าของเฉินเทียนฉีชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มการค้าบนใบหน้าของเขากระตุกเล็กน้อย ก่อนจะปรับเปลี่ยนเป็นความดุดันขึ้นมาอย่างปิดไม่มิด "ปากกล้าสมคำร่ำลือจริงๆ นะครับ คุณหลิน... ในเมื่อคุณรู้ทันแล้ว ผมก็จะไม่พูดอ้อมค้อม ธุรกิจของคุณกำลังโตวันโตคืนในเขตอิทธิพลนี้ แต่คุณไม่มีเส้นสายในเมืองหลวง ไม่มีอำนาจทางการเมืองคอยคุ้ม,กครอง หากวันดีคืนดีเกิดอุบัติเหตุสินค้าเน่าเสียคาโกดัง หรือโรงงานของคุณเกิดไฟไหม้ขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ... เกรงว่าความมั่งคั่งที่คุณสร้างขึ้นมา คงจะสลายกลายเป็นอากาศธาตุได้ในชั่วข้ามคืนนะครับ" บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงทันที ความกดดันแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ หานหยางก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว มือขวาแตะอยู่ที่ด้ามปืนพกข้างเอวอย่างเป็นธรรมชาติ รังสีอำมหิตของนายทหารผู้ผ่านศึกแผ่พุ่งออกไปกดดันบอดี้การ์ดของอีกฝ่ายจนต้องถอยหลังไปครึ่งก้าว ฟางเซียนยกมือขึ้นห้ามสามีเบาๆ เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นกลับเย็นยะเยือกเสียจนเฉินเทียนฉีรู้สึกสันหลังวาบ "คุณเฉินกำลังขู่ผมด้วยกราฟดิ่งลงเหวสินะครับ... น่าเสียดายจริงๆ ที่ผมเป็นเซียนหุ้นที่เก่งเรื่องการทำกำไรจากช่วงตลาดขาลงเสียด้วยสิครับ" ฟางเซียนก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะไม้ที่เธอยกถาดอาหารว่างออกมารับรอง บนถาดนั้นคือ "เป็ดพะโล้สูตรลับเนื้อนุ่มชุ่มฉ่ำ" ที่ส่งกลิ่นหอมหววนของเครื่องเทศจีนโชยไปทั่วบริเวณ กลิ่นอายความอร่อยที่ล้ำเลิศเกินกว่าอาหารทั่วไปเตะจมูกทุกคนจนน้ำลายสอ "ก่อนที่คุณจะมาพูดจาข่มขู่ผมในบ้านของผม... ผมขออนุญาตให้คุณชิมอาหารจานนี้ก่อนสักคำนะครับ เพราะผมเกรงว่า... หลังจากวินาทีนี้เป็นต้นไป คุณอาจจะไม่เหลือโอกาสได้ลิ้มรสอาหารอร่อยๆ อีกเลยในชีวิตนี้!" ฟางเซียนกล่าวจบพร้อมกับรอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัว ในขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากก็ดังขึ้นจากรอบทิศทาง... เงาร่างของทหารในสังกัดของหานหยางนับสิบชีวิตพร้อมอาวุธครบมือปรากฏตัวขึ้นปิดล้อมรถยนต์และกลุ่มของเฉินเทียนฉีไว้ทั้งหมดอย่างสมบูรณ์แบบ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมาครับ