สงครามราคา

"ถ้าพวกแกคิดว่าจะผูกขาดตลาดแป้งหมี่และน้ำมันพืชในอำเภอซานเหอได้เพียงเพราะตระกูลหลี่หนุนหลังอยู่... พวกแกคงประเมินสมองของหลินฟางเซียนต่ำเกินไปแล้วล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมคับแคบหลังร้านค้าส่งของตระกูลหลี่ ดวงตาเรียวรีของหลินฟางเซียนกวาดมองผู้จัดการร้านวัยกลางคนและเถ้าแก่ใหญ่คู่แข่งที่กำลังนั่งหน้าซีดเผือดอยู่เบื้องหน้า บนโต๊ะไม้เนื้อแข็งมีสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายและใบเสร็จสั่งซื้อสินค้าล็อตใหญ่กางอยู่ เอกสารเหล่านี้คือหลักฐานชั้นดีที่บ่งบอกว่าพวกมันพยายามเล่นสกปรกด้วยการกว้านซื้อวัตถุดิบทั้งหมดในตลาดมืดเพื่อกดดันให้ร้านค้าของเธอต้องปิดตัวลงภายในสิ้นสัปดาห์นี้ บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ แม่เฒ่าหลี่ที่นั่งอยู่มุมห้องส่งเสียงแค่น่นในลำคอด้วยความสะใจ นางยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบอย่างใจเย็นพลางเหลือบมองสะใภ้ตัวดีด้วยแววตาสสมเพชเวทนา "นึกว่าเก่งมาจากไหน ที่แท้ก็แค่แม่ค้าปากกล้าคนหนึ่ง! แกคิดเหรอว่าเงินเก็บไม่กี่หยวนกับผัวที่เป็นแค่ทหารชั้นผู้น้อยจะช่วยให้แกต่อกรกับพ่อค้าคนกลางรายใหญ่ได้? ยอมกราบเท้าขอขมาฉันเสียตั้งแต่ตอนนี้ เผื่อฉันจะเมตตาแบ่งเศษเงินให้แกไปตั้งตัวใหม่ที่อื่น!" แม่เฒ่าหลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน รอยย่นบนใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความสะใจที่ได้เห็นหลานสะใภ้ตกอับ หลินฟางเซียนไม่แม้แต่จะชายตามองแม่สามีผู้มากด้วยเล่ห์เหลี่ยม เธอเพียงแค่ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏบนเรียวปากคู่นั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย กลับกัน มันคือรอยยิ้มของนักวิเคราะห์หุ้นมือฉมังผู้มองเห็น 'จุดตาย' ของกราฟราคาที่กำลังจะดิ่งลงเหว "ความโลภทำให้คนเราตาบอดได้เสมอสินะครับ แม่เฒ่า... คุณคิดว่าการกว้านซื้อสินค้าเพื่อสร้างความขาดแคลนเทียม เป็นกลยุทธ์ที่ฉลาดมากใช่ไหมครับ? แต่น่าเสียดาย... ในโลกของการค้านั้น ไม่มีอะไรแน่นอนไปกว่า 'วัฏจักรของราคา' หรอกครับ" ฟางเซียนลุกขึ้นยืนช้าๆ มือเรียวจัดเสื้อโค้ทสีเข้มให้เข้าที่อย่างใจเย็น เธอหันไปสบตากับพันจ่าเอกหานหยางที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง สามีหนุ่มร่างสูงใหญ่ไม่ได้ปริปากพูดอะไรสักคำ แต่รัศมีคุกคามอันเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้พวกพ่อค้าหน้าเลือดถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หานหยางก้าวเข้ามาใกล้ภรรยา ฝ่ามือหนาวางลงบนไหล่บางเบาเพื่อส่งมอบความอบอุ่นและมั่นคง สายตาคมกริบกวาดมองเอกสารบนโต๊ะก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "ถ้าพวกคุณคิดจะเล่นเกมราคา... ทางเราก็ยินดีจะจัดให้สาสมกับความพยายามของพวกคุณเช่นกันครับ" สิ้นคำพูดของนายทหารหนุ่ม หลินฟางเซียนก็ดีดนิ้วขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณ ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของเถ้าแก่เฉิน เจ้าของโรงงานแป้งหมี่รายใหญ่ที่สุดในมณฑลข้างเคียง สีหน้าของเถ้าแก่เฉินเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น เขารีบเดินเข้ามาโค้งคำนับให้ฟางเซียนด้วยความนอบน้อม "คุณฟางเซียนครับ! ตามที่คุณคำนวณไว้ไม่ผิดเพี้ยนเลย สินค้าล็อตใหญ่จากทางใต้เดินทางมาถึงโกดังของเราเรียบร้อยแล้วครับ ต้นทุนต่ำกว่าราคาตลาดถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ตามที่คุณวิเคราะห์ไว้ทุกประการ!" สิ้นเสียงรายงานนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่เฒ่าหลี่และเหล่าพ่อค้าตระกูลหลี่ก็แข็งค้างทันที สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด สมุดบัญชีในมือของเถ้าแก่ใหญ่ร่วงหล่นลงกระทบพื้นเสียงดังสนั่น ฟางเซียนหันกลับมามองคู่แข่งด้วยแววตานิ่งสงบราวกับผิวน้ำในบึงใหญ่ แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยคลื่นใต้น้ำแห่งการเอาคืน "พวกคุณทุ่มเงินทั้งหมดไปกับการกว้านซื้อสินค้าในราคาสูงลิ่ว เพื่อหวังจะผูกขาดและขายแพงโก่งกำไรใช่ไหมครับ? แต่น่าเสียดาย... ในเมื่อผมตัดสินใจประกาศ 'สงครามราคา' ในวันนี้ สินค้าในมือของพวกคุณก็เป็นได้แค่เศษกระดาษไร้ค่าที่รอวันเน่าคาโกดังเท่านั้นแหละครับ" "แก... แกทำแบบนี้ไม่ได้นะ! แกกล้าดียังไงมาตัดราคาตลาดแบบนี้!" เถ้าแก่ใหญ่ตบโต๊ะเสียงดังลั่น ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว หากสินค้าในโกดังระบายออกไม่ได้ เงินทุนที่กู้ยืมมาทั้งหมดจะต้องละลายหายไปกับสายลม ตระกูลหลี่ต้องล้มละลายอย่างแน่นอน "ในโลกธุรกิจ ไม่มีคำว่า 'กล้า' หรือ 'ไม่กล้า' มีแต่คำว่า 'ฉลาด' หรือ 'โง่เขลา' เท่านั้นครับ" ฟางเซียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่น้ำคำเชือดเฉือนลึกถึงกระดูก "พรุ่งนี้เช้า ร้านค้าทุกแห่งในเครือของผมจะวางจำหน่ายแป้งหมี่และน้ำมันพืชในราคา 'ต่ำกว่าต้นทุนของพวกคุณครึ่งหนึ่ง' เป็นเวลาเจ็ดวันเต็ม... เชิญพวกคุณเก็บสินค้าไว้กินเองให้สะใจได้เลยนะครับ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ความพ่ายแพ้อันย่อยยับแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูอากาศ แม่เฒ่าหลี่เป็นลมล้มพับไปคาเก้าอี้ด้วยความช็อก ขณะที่เหล่าสมุนต่างพากันวิ่งวุ่นช่วยเหลือกันอย่างอลหม่าน ฟางเซียนไม่สนใจความโกลาหลเบื้องหลัง เธอหันหลังเดินเคียงคู่ไปกับหานหยางออกจากตึกนั้น ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นที่สาดส่องลงมาทาบทับร่างของทั้งสอง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและชัยชนะอันงดงาม เมื่อกลับมาถึงบ้านพักอันอบอุ่น กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารมื้อค่ำจากมิติลับก็ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัว ฟางเซียนจัดการปรุง 'ไก่ตุ๋นโสมน้ำแดง' จานเด็ดที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ ควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาพร้อมกับความกลมกล่อมของเครื่องเทศชั้นดีที่ช่วยชำระล้างความเหนื่อยล้าจากการศึกธุรกิจในวันนี้ หานหยางสวมกอดภรรยาจากด้านหลังอย่างทะนุถนอม ปลายจมูกโด่งสูดดมความหอมจากซอกคอระหงพลางกระซิบเบาๆ ข้างใบหู "วันนี้ภรรยาสุดที่รักของผมเก่งกาจเสียจนผมแทบอยากจะประกาศให้คนทั้งอำเภอได้รู้เลยล่ะครับ" ฟางเซียนอมยิ้ม เอี้ยวตัวกลับมาสบตาคมกริบของสามี "ยังหาสุดยอดไม่เจอหรอกครับ เพราะศึกใหญ่กว่านี้กำลังรอเราอยู่พรุ่งนี้เช้า..." ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่น เสียงเคาะประตูกระชั้นชิดหน้าบ้านก็ดังขึ้นขัดจังหวะ หานหยางขมวดคิ้วเล็กน้อยเดินไปเปิดประตู ทันทีที่บานประตูเปิดออก ร่างของชายแปลกหน้าในชุดสูทสากลเรียบร้อยก็ก้าวเข้ามา พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ด้วยรอยยิ้มปริศนา "เรียนคุณฟางเซียน... มีคนฝากสิ่งนี้มาให้คุณครับ เป็น 'ข่าวกรองวงใน' ที่จะทำให้ตลาดหุ้นในเซี่ยงไฮ้พรุ่งนี้ปั่นป่วนจนถึงขีดสุด..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมาครับ