ศัตรูคนใหม่คือใคร

"แบมือขอส่วนแบ่งยอดขายรายวันแบบหน้าด้านๆ เช่นนี้ คิดว่ากฎหมายในยุคนี้เขาเขียนไว้ให้โจรปล้นกลางวันแสกๆ หรืออย่างไรครับป้าสะใภ้" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของร้อยเอกจางเหว่ยดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน น้ำเสียงของนายทหารหนุ่มไม่ได้ตะโกนก้อง แต่กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันระดับสนามรบที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกเหมือนมีปลายกระบอกปืนจ่ออยู่ตรงหว่างคิ้ว ป้าสะใภ้ใหญ่เฉินที่อ้าปากค้างเตรียมจะโวยวายทวงสิทธิ์ตามประญาติผู้ใหญ่จอมปลอม ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ขาที่ก้าวเข้ามาหมายจะช-ิงคว้าตะกร้าเงินสดหน้าเคาน์เตอร์ถึงกับชะงักกึก ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นผสมความหวาดกลัว หลินฟางยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น เธอไม่ได้กล่าววาจาใดๆ ให้เปลืองน้ำลาย มือเรียวบางยังคงจัดเรียงขวดเครื่องปรุงรสและห่อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนำเข้าจากมิติลับลงบนชั้นวางไม้ขัดเงาอย่างใจเย็น กลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรจีนที่เธอต้มเคี่ยวไว้หลังร้านลอยอบอวลผสมผสานกับกลิ่นอายความทันสมัยของร้านสะดวกซื้อแห่งแรกในยุค 80 สร้างความตื่นตาตื่นใจให้แก่ชาวบ้านที่ยืนมุงดูอยู่รอบนอก บรรยากาศรอบร้านในยามสายนี้ช่างคึกคักสวนทางกับความอับจนหนทางของกลุ่มญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้ออย่างสิ้นเชิง "แก... นังเด็กอกตัญญู! แต่งงานมีสามีเป็นทหารแล้วปีกกล้าขาแข็งถึงขนาดกล้าให้สามีมาขู่ญาติผู้ใหญ่หรือไง!" ป้าสะใภ้เฉินกรีดร้องออกมาด้วยความเหลืออด เมื่อเห็นว่าใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผลจึงงัดไม้ตายด้วยการทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าโวยวายตบเข่าฉาดใหญ่ "พี่น้องร่วมสายเลือดช่วยกันดูเถอะครับ/ค่ะ! นังเด็กนี่มันเนรคุณ... อุ๊บ!" ป้าสะใภ้เฉินเกือบหลุดสำเนียงคุ้นเคย แต่เพราะความตกใจกลัวสายตาดุดั่งพญาเหยี่ยวของจางเหว่ย เธอจึงรีบเปลี่ยนท่าทีเป็นการฟูมฟายคร่ำครวญแทน ทว่า ไม่มีชาวบ้านคนไหนในละแวกนั้นหลงกลเข้ามาช่วยพยุงหรือคล้อยตามแม้แต่คนเดียว ทุกคนต่างจำภาพความหน้าไม่อายของตระกูลเฉินที่เคยรังแกสองแม่ลูกคู่นี้ได้ขึ้นใจ ยิ่งตอนนี้หลินฟางพลิกฟื้นชีวิตขึ้นมาเป็นเศรษฐีนีเจ้าของร้านค้าสุดล้ำสมัย ภาพลักษณ์ของป้าสะใภ้จึงไม่ต่างอะไรกับตัวตลกที่วิ่งมาประจานความโลภของตัวเองกลางตลาด "เชิญฟูมฟายตามสบายเลยครับป้าสะใภ้ แต่ถ้าเสียงของป้าทำให้ลูกค้าในร้านของผมเสียบรรยากาศในการเลือกซื้อสินค้า ผมคงต้องให้สารวัตรทหารมาช่วยเจรจาเรื่องข้อหาบุกรุกและก่อความวุ่นวายในพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษเสียหน่อย" หลินฟางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นัยน์ตาส่ำประกายความเฉียบคมราวกับเซียนหุ้นที่กำลังถือไพ่เหนือกว่าในมือทุกประตู คำว่า 'สารวัตรทหาร' ทำให้ป้าสะใภ้เฉินสะดุ้งเฮือกจนหยุดร้องไห้โฮทันที นางลนลานมองหน้าหลานสาวที่บัดนี้ดูสง่างามและน่าเกรงขرامเกินกว่าจะเข้าไปตบตีสั่งสอนได้เหมือนในอดีต ทว่า ก่อนที่ความพ่ายแพ้จะปรากฏชัดเจนบนใบหน้าของคนตระกูลเฉิน เสียงปรบมือแปะๆ เบาๆ ก็ดังแทรกขึ้นจากกลุ่มมุงด้านหลัง "ช่างเป็นร้านค้าที่คึกคักและน่าสนใจเสียจริง... ไม่เสียแรงที่ฉันุตسะdเดินทางไกลมาจากตัวเมืองเพื่อมาดูให้เห็นกับตา" ร่างอวบอัดในชุดสูทผ้าทอเนื้อดีตัดเย็บอย่างประณีต สวมแว่นตากรอบทองทรงปีกนกที่สะท้อนแสงแดดวาววับ ก้าวแหวกฝูงชนเข้ามาอย่างมั่นใจ ใบหน้าของหญิงวัยกลางคนแต่งแต้มเครื่องสำอางราคาแพงและประดับด้วยรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ เธอกวาดสายตามองไปรอบร้านด้วยความพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะหยุดสายตาคมกริบมาที่หลินฟาง ป้าสะใภ้เฉินที่เห็นผู้มาใหม่พลันใบหน้าฉายแววดีใจ รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าไปเกาะแขนหญิงแปลกหน้าผู้นั้นทันทีราวกับเจอ1ในที่พึ่งสุดท้าย "คุณนายหวัง! ท่านมาพอดีเลย ช่วยจัดการนังเด็กนี่ให้ฉันที มันฮุบกิจการร้านค้าของตระกูลเราไปครอง แถมยัง..." "หุบปากซะ เฉินฮูหยิน ฉันมาที่นี่ในฐานะนักธุรกิจ ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กที่จะต้องมาตามเช็ดก้นเรื่องความไร้ความสามารถของคุณ" คุณนายหวังสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมอย่างรังเกียจ ท่าทางเย่อหยิ่งและสายตาดูแคลนที่มองมาทำให้ทุกคนในที่นั้นรับรู้ได้ทันทีว่า หญิงผู้มาใหม่ผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา และเธอนี่เองคือ 'ศัตรูคนใหม่' ที่ทรงอิทธิพลยิ่งกว่าป้าสะใภ้หลายเท่า หลินฟางหรี่ตามองผู้มาเยือน สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว เธอจำชื่อนี้ได้ทันทีจากความทรงจำกระจัดกระจาย 'คุณนายหวัง' หรือ หังชู Háng Shū เจ้าแม่แฟชั่นและสิ่งทอจากเมืองหลวงผู้ผูกขาดตลาดค้าส่งรายใหญ่ในมณฑล ในชาติก่อน... หญิงผู้นี้คือเบื้องหลังผู้สนับสนุนทุนรอนให้ตระกูลเฉินเข้ามาฮุบกิจการและทำลายชีวิตเธอจนย่อยยับ! "สวัสดีครับ/ค่ะคุณนายหวัง ร้านเล็กๆ ของผมคงทำให้ท่านเสียเวลาเดินทางมาไกล ยินดีต้อนรับสู่ 'ร้านสะดวกซื้อสารพัดประโยชน์หลินฟาง' นะครับ" หลินฟางก้าวออกมาเผชิญหน้า รอยยิ้มการค้าถูกระบายบนใบหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีทีท่าหวาดกลัวหรือเกรงบารมีของผู้ทรงอิทธิพลจากเมืองหลวงแม้แต่น้อย คุณนายหวังเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก เธอมองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ประเมินความมั่นใจและไหวพริบที่ฉายชัดผ่านแววตาคู่นั้น "ไม่เลวเลยนี่ เจ้าของร้านสาวสวย... ฉันได้ยินชื่อเสียงเรื่องสินค้าแปลกใหม่ที่หาไม่ได้จากที่ไหนในมณฑลนี้ เลยอยากมาพิสูจน์ด้วยตาตัวเอง ว่าแต่..." คุณนายหวังเว้นจังหวะเล็กน้อย รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศรอบร้านเย็นเยียบลงถนัดตา "สินค้าล้ำยุคพวกนี้ ถ้าหากมันไม่มีใบอนุญาตนำเข้าที่ถูกต้องตามกฎหมาย ระวังมันจะกลายเป็นเศษขยะไร้ค่าในชั่วข้ามคืนนะหนูหลิน... และบังเอิญว่า โกดังสินค้าทั้งหมดในเขตนี้ ตอนนี้อยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทการค้าของฉันเสียด้วยสิ" จางเหว่ยขยับตัวก้าวมาบังภรรยาไว้ครึ่งตัว มือหนากำหมัดแน่นพร้อมจะใช้กำลังแก้ปัญหาทันทีหากหญิงผู้นี้ล้ำเส้นเกินขอบเขต แต่หลินฟางกลับเอื้อมมือไปแตะแขนแกร่งของสามีเบาๆ เป็นสัญญาณห้ามปราม เธอยิ้มรับคำขู่คุกคามนั้นอย่างไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย "เรื่องใบอนุญาตและโกดังสินค้า คุณนายหวังไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกครับ/ค่ะ เพราะอีกสิบนาทีต่อมา... ท่านจะได้เห็นสิ่งที่จะทำให้ท่านต้องเดินกลับเมืองหลวงด้วยความผิดหวังอย่างแน่นอน" หลินฟางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว ทว่า ทันทีที่เธอพูดจบ เสียงเบรกกะทันหันของรถบรรทุกทหารคันใหญ่หลายคันก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นที่หน้าปากซอย พร้อมกับการปรากฏตัวของนายทหารยศนายพลตรีผู้ทรงอำนาจที่ก้าวลงจากรถตรงดิ่งมายังหน้าร้านของเธอ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของเซียนหุ้นย้อนเวลานะครับ