กำไรพุ่งทะยาน

"พลตรีเฉิน! ลมอะไรหอบท่านมาถึงตรอกเล็กๆ แห่งนี้กันเล่าครับ!" เสียงทุ้มกังวานที่เต็มไปด้วยความตกตะกอนประหลาดใจดังขึ้นจากปากของเฒ่าผู้จัดการสำนักงานพาณิชย์ประจำเมือง ท่ามกลางความเงียบงัดที่เข้าปกคลุมชั่วขณะ ร่างในชุดเครื่องแบบทหารยศนายพลตรีผู้มีรัศมีกดดันแผ่ซ่านทั่วร่าง ก้าวผ่านฝุ่นตลบของถนนลูกรังตรงดิ่งมายังหน้าร้านค้าเล็กๆ ของหลินฟางอย่างไร้รอยต่อ คุณนายหวังที่อ้าปากค้างรอหัวเราะเยาะเมื่อครู่ ถึงกับหน้าถอดสี ริมฝีปากสั่นระริกจนแทบพูดไม่ออก นางจำพลตรีเฉินผู้นี้ได้แม่นยำ เขาคือผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำภูมิภาค ผู้มีอำนาจชี้เป็นชี้ตายใบอนุญาตประกอบกิจการค้าปลีกและส่งในรัศมีสามร้อยลี้! "ท่าน... ท่านพลตรี..." คุณนายหวังพยายามฝืนยิ้มแห้งแล้ง ก้าวเข้าไปหมายจะโค้งตัวทักทายเอาหน้า ทว่า นายพลตรีเฉินกลับปรายตามองนางราวกับมองเศษฝุ่น รองเท้าคอมแบตหนังขัดมันหยุดยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าหลินฟาง ก่อนที่นายทหารผู้เกรียงไกรคนนั้นจะยกมือขึ้นทำความเคารพอย่างเป็นทางการ ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของชาวบ้านนับสิบคนที่ยืนมุงดูอยู่รอบด้าน "คุณหนูหลิน... ไม่สิ คุณหลินฟาง ทางกองทัพได้รับมอบหมายจากเบื้องบน ให้มาตรวจสอบและอำนวยความสะดวกเรื่องใบอนุญาตกรณีพิเศษ พร้อมทั้งเซ็นสัญญาซื้อขายเสบียงกรองและสินค้าอุปโภคบริโภคล็อตใหญ่ เพื่อสนับสนุนกำลังพลตามแนวชายแดน... หวังว่าพวกเราคงไม่ได้มารบกวนการค้าขายของคุณฟางหรอ?" น้ำเสียงของนายพลตรีเฉินไม่ได้มีความเย่อหยิ่งแม้แต่น้อย กลับเจือแววเกรงอกเกรงใจอย่างเห็นได้ชัด หลินฟางแย้มยิ้มบางเบา ดวงตากลมโตฉายแววเฉียบคมราวกับเซียนหุ้นที่อ่านเกมขาดมาตั้งแต่กระดานเปิด เธอยื่นมือออกไปสัมผัสมือทักทายอย่างสุภาพ "ยินดีต้อนรับครับท่านพลตรี ทางเรากำลังรอคอยความร่วมมือจากทางกองทัพอยู่พอดี เชิญด้านในก่อนครับ" คำว่า 'ครับ' จากปากของเธอมันช่างบาดลึกเข้าไปในใจของคุณนายหวังและป้าสะใภ้ใหญ่เฉินที่เพิ่งตามมาสมทบ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! ผู้หญิงที่พวกมันเคยเหยียบย่ำว่าเป็นแค่ตัวกินข้าวสุกในบ้าน กลับกลายเป็นคู่ค้าคนสำคัญของกองทัพไปตั้งแต่เมื่อไหร่! ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าไม่ได้เกิดขึ้นจากความบังเอิญ แต่มันคือผลลัพธ์จากการที่หลินฟางใช้ "มิติลับ" แอบนำเข้าเวชภัณฑ์และอาหารแห้งคุณภาพสูงที่ขาดแคลนในยุค 80 ไปส่งมอบให้หน่วยแพทย์สนามของกองทัพผ่านร้อยเอกจางเหว่ยสามีหนุ่มผู้ซื่อตรงเมื่อสัปดาห์ก่อน การันตีคุณภาพจนผู้ใหญ่ระดับสูงต้องดั้นด้นมาหาถึงที่เพื่อผูกขาดสินค้า "ส่วนเรื่องโกดังสินค้าที่คุณนายหวังเป็นห่วงเมื่อครู่..." หลินฟางหันไปสบตากับคุณนายหวัง รอยยิ้มของเธองดงามราวกับดอกไม้พิษที่เคลือบน้ำผึ้ง "ตอนนี้ทางกองทัพได้อนุมัติให้ใช้พื้นที่โกดังเขตทหารฝั่งตะวันตกเป็นคลังสินค้าสำรองของร้านเราเรียบร้อยแล้วครับ ดังนั้น เกรงว่าโควตาที่คุณนายหวังพยายามจะฮุบไป... คงต้องเก็บบันทึกกลับเมืองหลวงไปนอนฝันเอาเองเสียแล้วล่ะครับ" "แก... แกกล้าดียังไง..." คุณนายหวังหน้าเขียวคล้ำสลับขาว ส้นสูงเหยียบย่ำลงบนพื้นดินจนฝุ่นตลบ นางอยากจะกรีดร้องโวยวาย แต่เมื่อหันไปสบตากับนายพลตรีเฉินที่ส่งสายตาดุร้ายส่งมาให้ นางก็ได้แต่กลืนก้อนสะอื้นลงคอ ถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว ป้าสะใภ้ใหญ่เฉินที่แอบหลบอยู่หลังเสาไฟ หน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย หล่อนรู้ทันทีว่าอนาคตของครอบครัวเฉินในตลาดการค้าแห่งนี้ได้จบสิ้นลงแล้วโดยสมบูรณ์ เมื่อคณะนายทหารและผู้ตรวจสอบจากทางการทยอยเดินเข้าไปเจรจาธุรกิจด้านในร้าน ข่าวลือเรื่อง "ร้านค้าของภรรยาผู้กองจาง" ก็แพร่สะพัดออกไปราวกับไฟลามทุ่ง ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง ฝูงชนจำนวนมากต่างแห่แหนกันมาหน้าร้านอย่างเนืองแน่น จนแทบไม่มีทางเดิน "หลินฟาง! แป้งสาลีเนื้อละเอียดคัดพิเศษถุงนั้นยังเหลือไหม? ฉันเอาห้าถุง!" "น้ำมันพืชบริสุทธิ์ขวดนั้นล่ะ! ฉันจองตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ!" "ผ้าฝ้ายลายครามเนื้อดีนี่ขายยังไงครับ? ขอสีย้อมธรรมชาติสามพับ!" เสียงตะโกนแย่งกันซื้อสินค้าดังระงมจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ สินค้าคุณภาพเยี่ยมที่หลินฟางแอบดึงออกมาจากมิติลับทีละน้อยเพื่อตบตาคนภายนอก ถูกกวาดซื้อจนเกลี้ยงชั้นวางภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เม็ดเงินหยวนจำนวนมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่ลิ้นชักเก็บเงินจนปิดไม่สนิท ตัวเลขกำไรพุ่งทะยานขึ้นสูงลิ่วชนิดที่พ่อค้าแม่ขายรุ่นเก๋าในตลาดมืดต้องอ้าปากค้างด้วยความอิจฉา ร้อยเอกจางเหว่ยที่เพิ่งเสร็จภารกิจลาดตระเวนรีบควบม้า... ไม่สิ ขี่จักรยานคู่ใจพุ่งตรงมาที่ร้านด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นภรรยาคนสวยกำลังยืนนับเงินปึกหนาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มก็ฉายแววคลั่งรักออกมาอย่างปิดไม่มิด เขารีบเดินแหวกฝูงชนเข้ามาหา ถอดเสื้อคลุมทหารออกคลุมไหล่ให้เธออย่างทะนุถนอม พร้อมกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ได้ยินกันแค่สองคน "เหนื่อยไหมครับคนดี... เย็นนี้ผมต้มน้ำแกงไก่ตุ๋นโสมป่าที่คุณชอบไว้ที่บ้านแล้วนะ กลับไปทานกันเถอะ" หลินฟางเงยหน้าขึ้นสบตาสามี หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างอบอุ่น เธอพยักหน้ารับเบาๆ เตรียมจะเก็บร้านเพื่อกลับไปพักผ่อน ทว่า ในจังหวะที่เธอกำลังจะปิดประตูหน้าร้านนั่นเอง เสียงเคาะประตูกระจกดังขึ้นก๊อกๆ พร้อมกับเงาร่างคุ้นตาของใครบางคนที่ยืนรออยู่ท่ามกลางความมืดสลัวของยามโพล้เพล้ รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินฟางแข็งค้างไปชั่วขณะ เมื่อพบว่าผู้ที่มาเยือนยามวิกาลคนนี้ ไม่ใช่ลูกค้าทั่วไป... แต่เป็น "คนจากตระกูลเดิม" ที่ควรจะถูกตัดขาดไปตั้งแต่ชาติก่อน และเขากำลังถือเอกสารลับบางอย่างที่อาจพลิกสถานการณ์ทั้งหมดให้กลับตาลปัตรได้ในชั่วข้ามคืน! --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของเซียนหุ้นย้อนเวลากันมาโดยตลอดนะครับ