มิติลับแห่งโชคลาภ

"ผลัก!" ประตูไม้เก่าของห้องโถงทรุดโทรมถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง จนฝุ่นผงที่เกาะตามวงกบปลิวคละคลุ้ง ป้าสะใภ้ใหญ่เฉินก้าวเข้ามาด้วยท่าทางราวกับนางพญาผู้กำชัยชนะ ใบหน้ายับย่นตามวัยฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่พยายามซ่อนความกระหยิ่มยิ้มย่องไม่มิด ด้านหลังของนางคือชายร่างท้วมสวมเสื้อคลุมสีมอๆ ดวงตาตี่เล็กกวาดมองไปรอบห้องด้วยความโลภระคนดูแคลน นั่นคือ 'เฒ่าเฉียน' เจ้าหนี้รายใหญ่ประจำตำบลผู้มีชื่อเสียงเรื่องการรีดเลือดกับปู "หลินฟาง! นังตัวดี แกคิดว่าจะหลบอยู่หลังสามีทหารแล้วจะชักดาบหนี้สินได้งั้นเร่ะ?" ป้าสะใภ้เฉินแผดเสียงแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก สะใจที่เห็นเหยื่อในกำมือ "วันนี้เฒ่าเฉียนมาทวงสัญญา สัญญาขายที่ดินแปลงน้อยของบ้านพวกแก! ถ้าไม่มีเงินสดห้าสิบหยวนมาคืน ก็เตรียมตัวไสมือออกไปเร่ร่อนข้างถนนได้เลย!" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที ความกดดันแผ่ซ่านจนแทบหายใจไม่ออก ร้อยเอกจางเหว่ยขยับตัวเล็กน้อย ร่างกายกำยำในชุดทหารสีเขียวเข้มก้าวขึ้นมาบังภรรยาไว้ครึ่งตัว ดวงตาคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองผู้มาเยือนทั้งสองอย่างเย็นชา ไร้ซึ่งความเกรงกลัว รังสีอำมหิตที่สะสมในสนามรบแผ่ออกมาจนเฒ่าเฉียนถึงกับผงถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "หนี้... สามสิบหยวนที่พวกท่านกู้ยืมไปเมื่อปีมะโว้ กลายเป็นห้าสิบหยวนได้อย่างไร ดอกเบี้ยหน้าเลือดเช่นนี้ เกรงว่ากรมสารวัตรทหารคงอยากจะมาช่วยตรวจสอบบัญชีของเฒ่าเฉียนสักหน่อยกระมังครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างราบเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนเฒ่าเฉียนหน้าถอดสี "อะ...ไอ้ทหารหน้าโง่! อย่ามาขู่ข้านะ! สัญญาลงลายมือชื่อกันชัดเจน!" เฒ่าเฉียนละล่ำละลักเถียง แต่สายตายังคงหลบเลี่ยงความกดดันจากนายหนุ่ม หลินฟางที่ยืนอยู่ด้านหลังสามี แอบยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นางไม่ได้หวาดกลัวแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน... ในใจของนางกำลังคำนวณราคาตลาดของสินค้ากักตุนในยุคนี้อย่างรวดเร็ว หนี้สินห้าสิบหยวนในสายตาคนอื่นอาจเป็นเงินก้อนใหญ่โตมโหฬาร แต่สำหรับนางผู้กุมความลับจากอนาคตและ "มิติลับ" ที่เพิ่งตื่นขึ้นเมื่อคืนนี้ มันเป็นเพียงแค่เศษเงินที่หาได้ในเวลาไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น! "ป้าสะใภ้ใหญ่... เฒ่าเฉียน..." หลินฟางก้าวออกมาจากด้านหลังของจางเหว่ย ดวงตากลมโตฉายแววเฉลียวฉลาดและมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม "ท่านอยากได้เงินคืนนักใช่ไหม? ได้สิครับ... เงินห้าสิบหยวนน่ะ ข้ามีจ่ายแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ และไม่ใช่กับพวกท่านในสภาพที่ส่งเสียงโวยวายอย่างไร้มารยาทเช่นนี้" "นัง... นังเด็กปากดี! แกกล้าดียังไงมาต่อปากต่อคำ!" ป้าสะใภ้เฉินชี้หน้ากรี๊ดกราดด้วยความโกรธ "ถ้าพวกท่านไม่อยากให้ข้าแจ้งความเรื่องปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยเกินอัตรา ก็ไสหัวออกไปจากบ้านของข้าซะ! แล้วพรุ่งนี้เช้า... ข้าจะเอาเงินไปคืนให้ครบทุกหยวนถึงบ้าน!" หลินฟางประกาศกร้าว น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวทรงพลังจนคนฟังถึงกับอึ้ง งุนงงทำอะไรไม่ถูก เฒ่าเฉียนหรี่ตามองหญิงสาวอย่างพิจารณา ก่อนจะหัวเราะหึๆ ในลำคอ "ดี! ดีมาก! ข้าจะให้เวลาพวกแกถึงเที่ยงวันพรุ่งนี้ ถ้าไม่มีเงินมาคืน ที่ดินผืนนั้นรวมถึงบ้านหลังนี้ จะต้องตกเป็นของข้าตามกฎหมาย! เราไปกันเถอะเฉินซื่อ!" เมื่อร่างของสองตัวป่วนลับสายตาไป จางเหว่ยจึงหันมามองภรรยาด้วยความกังวล แววตาแข็งกร้าวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนและห่วงใยอย่างลึกซึ้ง "ฟางฟาง... หนูพูดจริงหรือครับ? เงินห้าสิบหยวนในตอนนี้... มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ พี่สามารถเอาเงินเดือนทหารไปจำนำของบางอย่างมาก่อนได้..." หลินฟางส่ายหัวเบาๆ นางเอื้อมมือไปกอบกุมมือหนาหยาบกร้านของสามี ส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจไปให้อย่างเต็มเปี่ยม "สามีครับ เชื่อใจภรรยาคนนี้เถอะนะ เงินแค่นี้... ข้าหาได้สบายมาก แต่ก่อนอื่น... เราต้องไปจัดการ 'คลังสินค้า' ของเราเสียก่อน" พูดจบ หลินฟางก็จูงมือชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องนอนเล็กที่ปิดทึบ นางตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครแอบมอง ก่อนจะตั้งสธิแล้วพาจิตใจดิ่งลึกลงไปในห้วงสำนึก... วูบ! พริบตานั้น ทัศนียภาพรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากห้องไม้เก่าๆ ที่อับทึบ กลายเป็นพื้นที่ว่างเปล่าสีขาวสะอาดตาขนาดมหึมา ราวกับโกดังสินค้าปลอดฝุ่นที่กว้างขวางไร้ขอบเขต ตรงกลางโกดังมีบ่อน้ำทิพย์ใสสะอาดส่งกลิ่นหอมสดชื่นระเหยออกมาจางๆ และที่น่าทึ่งที่สุดคือ... ผนังด้านหนึ่งของมิติลับนี้ มี "ชั้นวางสินค้าอัจฉริยะ" ที่ทอดยาวสุดสายตา บนชั้นเหล่านั้นเต็มไปด้วยแป้งสาลีขาวสะอาด น้ำมันพืชชั้นดี น้ำตาลทรายแดงบริสุทธิ์ เนื้อหมูแปรรูป และข้าวสารชั้นเลิศที่บรรจุในกระสอบอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ซึ่งเป็นสิ่งที่นางแอบรวบรวมและเก็บบันทึกไว้ในช่วงข้ามคืนที่ผ่านมา! จางเหว่ยเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง แม้เขาจะเป็นนายทหารผู้ผ่านศึกมาโชกโชน แต่ภาพตรงหน้าเกินกว่าความเข้าใจของมนุษย์ธรรมดาจะรับไหว ร่างสูงใหญ่แข็งค้างไปชั่วขณะ "นี่คือ...?" เสียงทุ้มแหบพร่าอย่างไม่อยากจะเชื่อ "นี่คือความลับของเราสองคนครับสามี" หลินฟางยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ดวงตาพราวระยับด้วยประกายแห่งความมั่งคั่ง "ด้วยมิติลับนี้ เราสามารถกักตุนสินค้าจากยุคปัจจุบันหรือซื้อขายสินค้าขาดแคลนในยุค 80 ได้อย่างไร้ขีดจำกัด พรุ่งนี้เช้า... เราจะเอาแป้งสาลีและน้ำตาลเหล่านี้ออกไปขายส่งในตลาดมืด รับรองว่ากำไรที่ได้จะทวีคูณจนพวกป้าสะใภ้ต้องอ้าปากค้างแน่นอนครับ!" ชายหนุ่มมองภรรยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความหลงใหลระคนทึ่ง เขารู้สึกว่าภรรยาตัวน้อยของเขานับวันยิ่งเปล่งประกายและน่าหลงใหลมากขึ้นทุกที มือหนารวบเอวบางเข้ามาประชิดตัว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างใบหู "ไม่ว่าฟางฟางจะทำอะไร พี่จะคอยสนับสนุนและปกป้องเจ้าด้วยชีวิต... ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาเงินให้เจ้า พี่ก็ยอม" เคมีหวานซึ้งท่ามกลางมิติลับกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเข้มข้น ทว่า... ในขณะที่ทั้งสองกำลังสบตากันอย่างลึกซึ้ง ทันใดนั้นเอง! เสียงเคาะประตูกระจกมิติเบาๆ จากโลกภายนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าของคนแปลกหน้าที่ทำให้เลือดในกายของหลินฟางเย็นเฉียบลงทันที "คุณจาง... คุณหลิน... เปิดประตูให้ผมหน่อยครับ... ผมมี 'เอกสารลับสุดยอด' เกี่ยวกับการตายของพ่อคุณ... ที่พวกคุณต้องอยากรู้แลกกับข้าวสารแค่กระสอบเดียว..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" เสมอมานะครับ