แผนการล้อมกรอบ

"เงินแปดสิบหยวนนี่... ถ้าไม่ให้ ข้าจะไปประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ว่านังหลานอกตัญญูปล่อยให้ป้าอดตาย!" เสียงแหลมสูงบาดหูของป้าสะใภ้ใหญ่เฉินดังสะท้อนก้องห้องโถงคับแคบของบ้านตระกูลหลิน นางเท้าสะเอว ใบหน้าอวบอูมขึ้นสีแดงจัดด้วยความโลภและความโกรธที่หลินฟางกล้าปฏิเสธคำขอในวันนี้ ดวงตาตี่เล็กกวาดมองไปรอบห้องราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ หลินฟางยืนนิ่งสงบ นางไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือลนลานเหมือนชาติก่อนแม้แต่น้อย มือเรียวบางกำลังเช็ดโต๊ะไม้อย่างใจเย็น กลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรจากมิติลับลอยจางๆ อยู่ในอากาศ ตัดกับบรรยากาศตึงเครียดได้อย่างน่าประหลาด "ป้าใหญ่ครับ..." เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นจากมุมห้อง ร้อยเอกจางเหว่ยเดินก้าวออกมาร่างสูงใหญ่ของเขาบังแสงจากหน้าต่างจนเกิดเงาทาบทับร่างป้าสะใภ้ ดวงคมกริบดั่งพญาอินทรีมองตรงไปยังผู้เป็นป้าภรรยาด้วยแววตาเย็นเยียบไร้คลื่นอารมณ์ "เงินจำนวนนี้เป็นค่ารักษาตัวของภรรยาผม ไม่ใช่เงินสาธารณะที่ใครจะมาหยิบฉวยตามอำเภอใจ หากท่านยังส่งเสียงโวยวายสร้างความเดือดร้อน เกรงว่าผมคงต้องเชิญผู้ใหญ่บ้านมาช่วยตัดสินเรื่องการบุกรุกเคหสถาน" ป้าเฉินสะดุ้งโหยงเมื่อปะทะเข้ากับสายตาคมกลาของนายทหารหนุ่มผู้มีชื่อเสียงเรื่องความเด็ดขาด นางถอยหลังไปกึ่งก้าวแต่ยังไม่วายส่งเสียงฮึดฮัด "ทหาร... ใหญ่โตมาจากไหนกัน แค่ทหารชั้นผู้น้อยอย่ามาขู่ข้า!" แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่เหงื่อกาฬเริ่มผุดซึมตามไรผม นางรู้ดีว่าจางเหว่ยไม่ใช่คนที่จะมาพูดเล่นด้วย หลินฟางวางผ้าในมือลง นางเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้ป้าเฉินรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "ป้าใหญ่ใจร้อนเกินไปแล้วครับ... เอ่อ... ใจร้อนเกินไปแล้วเจ้าค่ะ" หลินฟางเกือบเผลอใช้สรรพนามยุคปัจจุบัน จึงรีบเปลี่ยนน้ำเสียงให้เข้ากับสถานการณ์ "ท่านอยากได้เงินนักใช่ไหมครับ? เงินแปดสิบหยวนมันน้อยนิดเกินไปสำหรับคนมีความสามารถอย่างป้าหรอกนะ" ป้าเฉินชะงัก ตาตี่เป็นประกายขึ้นมาทันที "หมายความว่ายังไง หลินฟาง? แกยอมให้แล้วรึ?" "เปล่าเลยครับ" หลินฟางส่ายหน้าช้าๆ เดินเข้าไปใกล้โต๊ะไม้เก่าๆ ที่มีกระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ "แต่ผมมีทางเลือกที่ดีกว่านั้น... สำหรับคนชอบเสี่ยงโชคอย่างสามีของป้า" คำว่า "เสี่ยงโชค" ทำให้ป้าเฉินหูผึ่ง ในยุค 80 การพนันใต้ดินและการเล่นไพ่อย่างลับๆ เป็นสิ่งที่แพร่หลาย แม้ผิดกฎหมายแต่คนจำนวนมากก็ยอมเสี่ยงเพื่อพลิกชีวิต สามีของนางคือผีพนันตัวยงที่มักจะหมดตัวกลับบ้านอยู่เสมอ หลินฟางเลื่อนกระดาษแผ่นนั้นไปตรงหน้าป้าสะใภ้ บนกระดาษเขียนเงื่อนไขการกู้ยืมเงินก้อนโตจาก "นักลงทุนนิรนาม" ที่หลินฟางจัดฉากขึ้นมา โดยมีบ่อนการพนันเถื่อนนอกอำเภอเป็นฉากหลัง อัตราดอกเบี้ยสูงลิ่วแต่แลกมากับการอนุมัติเงินสดทันที โดยใช้โฉนดที่ดินนาสามแปลงของตระกูลเฉินเป็นหลักค้ำประกัน "นี่มัน... สัญญากู้เงินบ่อนผีสิงนี่นา!" ป้าเฉินเบิกตากว้าง แม้นางจะโลภแต่ก็พอมีความรู้ว่าที่ดินนาคือชีวิตของคนชนบท "ถ้าสามีของป้าเก่งจริง เขาก็แค่เล่นให้ชนะแล้วเอาเงินกลับมาหมื่นหยวนสครับ... เอ๊ย หมื่นหยวนสิครับ" หลินฟางโน้มตัวเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงเย้ายวนราวกับปีศาจกระซิบล่อลวง "แต่ถ้าแพ้... ที่ดินนั่นก็จะตกเป็นของคนอื่นทันที ป้ากล้าพอไหมล่ะครับ?" ป้าเฉินมองหน้าหลินฟางสลับกับกระดาษในมือ ความโลภบังตาจนมืดบอด นางคิดว่าสามีของตนมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว คงไม่ทางพ่ายแพ้ให้กับบ่อนกระจอกพวกนั้นแน่นอน อีกอย่าง หากได้เงินหมื่นหยวนมาครอบครอง ชีวิตครอบครัวนางจะสุขสบายที่สุดในหมู่บ้าน "ก็ได้! ข้าจะให้พี่ใหญ่ของแกเซ็นสัญญาพรรค์นี้แน่! ถ้าพวกแกกล้าหลอกข้า ข้าจะแช่งให้พวกแกไม่มีแผ่นดินกลบหน้า!" ป้าเฉินคว้ากระดาษแผ่นนั้นยัดใส่กระเป๋าเสื้ออย่างรวดเร็ว ก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีออกไปจากบ้านด้วยความรีบร้อน ราวกับกลัวว่าหลินฟางจะเปลี่ยนใจ ประตูปิดลงพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ห่างออกไป จางเหว่ยหันมามองภรรยา ดวงตาสีเข้มฉายแววระคนสงสัยและชื่นชม "เธอแน่ใจนะว่าตาเฉินนั่นจะติดกับ? คนพวกนั้นเล่นการพนันจนเสียสติมาหลายครั้งแล้ว" หลินฟางยิ้มกริ่ม นางเดินไปโอบแขนสามีหนุ่มอย่างออดอ้อน กลิ่นกายสะอาดสะอ้านของชายหนุ่มทำให้รู้สึกอบอุ่นหัวใจ "พี่เหว่ยครับ... คนโลภไม่มีทางหยุดความโลภได้หรอกครับ ยิ่งเราผลักเขาไปสู่ปากเหวอ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ พวกเขาก็จะยิ่งวิ่งกระโดดลงไปลึกเท่านั้น" นางซ่อนรอยยิ้มร้ายกาจไว้เบื้องหลังใบหน้าอันอ่อนหวาน ในมิติลับของนางตอนนี้ มีเอกสารบัญชีลับของบ่อนเถื่อนแห่งนั้นที่รวบรวมไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างถูกคำนวณไว้หมดสิ้น แผนการ "ล้อมกรอบ" เพื่อยึดครองทรัพย์สินทั้งหมดที่ตระกูลเฉินเคยแย่งชิงไปจากพ่อแม่ของนางในชาติก่อน กำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นทีละขั้นตอน ตกดึก... ความเงียบสงบปกคลุมทั่วทั้งหมู่บ้าน มีเพียงเสียงลมหนาวพัดผ่านกิ่งไม้ไผ่ หลินฟางกำลังงละเมียดละไมเตรียมวัตถุดิบอยู่ในห้องครัวเพื่อทำอาหารมื้อดึกให้สามี นางหยิบเนื้อหมูสามชั้นคุณภาพเยี่ยมจากมิติลับออกมา หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ เคี่ยวกับน้ำตาลเคี่ยวจนเป็นสีคารامลสีอำพัน เติมซีอิ๊วขาวและเครื่องเทศจีนสูตรลับเฉพาะ กลิ่นหอมหวานของ "หมูตุ๋นน้ำแดง" เริ่มโชยฟุ้งทะลุผ่านหน้าต่างครัว ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณบ้านจนข้างบ้านต้องกลืนน้ำลาย จางเหว่ยที่นั่งลับมีดอยู่หน้าบ้านถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมนี้ช่างเย้ายวนใจเสียเหลือเกิน ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอุ่นและหอมกรุ่นด้วยกลิ่นอาหารนั่นเอง... เสียงทุบประตูกระแทกกระทั้นดังสนั่นหวั่นไหวราวกับบ้านจะพังลงมา พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนและเสียงทุบกำแพงอย่างบ้าคลั่งของป้าสะใภ้เฉินที่ดังแว่วมาจากปากทางเข้าหมู่บ้าน "ช่วยด้วย! สามีฉันหมดตัวแล้ว! ที่ดินถูกยึดแล้ว!" หลินฟางชะงักตะหลิวในมือ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปาก นางหันมาสบตากับจางเหว่ยที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมใบหน้าที่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง ปลาใหญ่ติดเบ็ดแล้ว... และเกมแก้แค้นกำลังจะเข้าสู่ยกที่นองเลือดที่สุด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับแผนการพลิกชีวิตของหลินฟางในตอนนี้นะครับ