กลยุทธ์แรกที่ผิดพลาด

"พวก... เจ้า... กล้าดียังไง... มาเหยียบ... สุสาน... ของข้า..." เสียงคำรามแหบพร่าดังก้องสะท้อนไปทั่วโถงหินอัคนี แรงกดดันระดับมหามหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะโบราณที่ปกคลุมด้วยสนิมเขียวและคราบไคลแห่งกาลเวลา มันคือวิญญาณนักรบคลั่ง (Wight Guardian) อดีตแม่ทัพผู้พิทักษ์มหาวิหารแห่งนี้ ซึ่งถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากความแค้นที่สั่งสมมานานนับศตวรรษ บรรยากาศในห้องโถงพลপক্ষেออซิเจนเบาบางลงในพริบตา เอลาร่าสะดุ้งสุดตัว ดาบในมือของเธอกลวงโบ๋ด้วยความหวาดหวั่น ความพ่ายแพ้ซ้ำซากในอดีตกัดกินความมั่นใจของเธอจนเหลือศูนย์ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งของแม่ทัพหญิงสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ "ถอยไป!" เอลาร่าแผดเสียงตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าอย่างบุ่มบ่าม เธอเหวี่ยงดาบยาวเข้าใส่กลางลำตัวของอดีตแม่ทัพโบราณด้วยสัญชาตญาณดิบ ความเคยชินจากการต่อสู้แบบตัวต่อตัวที่ใช้พละกำลังเข้าหักหาญกำลังครอบงำเธออีกครั้ง "เดี๋ยว เอลาร่า! นั่นมัน..." เรย์ (อริยะ) ร้องเตือนด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แต่ไม่ทันเสียแล้ว *เคร้งงง!* ประกายไฟสว่างวาบ ดาบของเอลาร่าฟันเข้าที่เกราะหน้าอกของวิญญาณนักรบคลั่งอย่างเต็มแรง ทว่า... มันแทบไม่มีรอยขีดข่วน แรงสะท้อนมหาศาลซัดร่างของเธอจนกระเด็นถอยหลังไถลไปกับพื้นหินนับสิบเมตร กระแสมานาในร่างกายของเอลารี่ปั่นป่วนจนเธอสำลักเลือดออกมาคำโต อดีตแม่ทัพโบราณไม่ปล่อยให้ตั้งตัว มันเงื้อง้าวเหล็กขึ้นสูง เตรียมจะฟันร่างของเธอให้ขาดเป็นสองท่อนในดาบเดียว ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย เรย์ขยับตัวด้วยความเร็วสูงสุด ภายในหัวสมองของเขาทำงานราวกับเครื่องจักรกลควอนตัม คำนวณมุมองศา ความหนาแน่นของมานา และพฤติกรรมของมอนสเตอร์ประเภทเดيدคลาสนี้อย่างแม่นยำ *พรึบ!* เรย์พุ่งเข้าไปคว้าคอเสื้อของเอลาร่าแล้วดึงหลบรัศมีคมดาบได้อย่างเฉียดฉิว พื้นหินที่เธอเพิ่งนอนอยู่เมื่อครู่ถูกฟันผ่าเป็นร่องลึก ฝุ่นควันตลบอบอวล "เจ้าทำบ้าอะไรลงไป!" เรย์ตวาดเสียงเข้ม สีหน้าเรียบเฉยแต่แววตากลับคมกราบจนเอลาร่าต้องหลบตา "ข... ข้าแค่อยากจบมันให้เร็วที่สุด..." เอลาร่ากัดริมฝีปากแน่น มือที่กำดาบสั่นเทาด้วยความเจ็บใจและหวาดกลัว "ข้าเป็นแม่ทัพ... หน้าที่ของข้าคือการเข้าปะทะแนวหน้าไม่ใช่หรือไง!" "นั่นคือวิธีคิดของคนโง่ที่พาคนตายมานับร้อยแล้ว" เรย์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเฉียบคมและไร้ความปรานี "นี่ไม่ใช่สนามรบเดิมของเจ้า เอลาร่า ที่นี่คือระบบ 45 วัน ภายใต้กฎเกณฑ์ที่เจ้าไม่เข้าใจ มอนสเตอร์ตรงหน้าไม่ใช่แค่ก้อนเนื้อที่มีพละกำลัง แต่มันคือปัญญาประดิษฐ์เชิงกลยุทธ์ที่ถูกตั้งโปรแกรมให้ลงโทษความประมาท" เอลาร่าเงยหน้าขึ้นมองเรย์ด้วยความไม่พอใจ ความดื้อรั้นและความเคยชินเก่าๆ ลุกโชนขึ้นในอก "ถ้าเจ้าเก่งนักทำไมไม่ลองจัดการเองเล่า! มัวแต่สั่งๆๆ อยู่ข้างหลัง ใครๆ ก็พูดได้!" เรย์นิ่งเงียบไปชั่วขณะ เขาไม่ได้โกรธท่าทีต่อต้านนั้น แต่มองเห็นความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้เกราะเหล็กของเธอ ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงอย่างพินิจพิเคราะห์ ระบบภารกิจในโลกนี้ไม่ได้ออกแบบมาให้สู้ด้วยกำลัง แต่มันคือปริศนาเชิงกลยุทธ์ หากพวกเขาไม่ยอมปรับตัวเข้าหากัน ภายในเวลา 45 วันนี้ โลกเวทมนตร์ทั้งหมดจะต้องล่มสลายลงอย่างแน่นอน และตัวเขาเองก็จะติดอยู่ที่นี่ตลอดกาล วิญญาณนักรบคลั่งคำรามก้องอีกครั้ง มันก้าวเท้าเข้าหาพวกเขาทั้งสอง รัศมีสีดำทะมัดทะแมงแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง พร้อมที่จะปล่อยท่าไม้ตายกวาดล้างบริเวณรอบด้าน "เอลาร่า ฟังให้ดี" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เด็ดขาด แววตาของเขาประกายแสงสีฟ้าจางๆ ของระบบอินเทอร์เฟซที่ปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์ "ข้าจะออกคำสั่งสามข้อ... หากเจ้ายังดื้อรั้นทำตามสัญชาตญาณเดิม เราจะตายกันหมดที่นี่" เอลาร่าเม้มปากแน่น หัวใจเต้นรัวระรัวด้วยความอึดอัด แม้เธอจะไม่เต็มใจ แต่บรรยากาศบีบคั้นและสายตาที่มั่นคงเกินอายุของเด็กหนุ่มตรงหน้าก็ทำให้เธอยอมพยักหน้าช้าๆ อย่างจำยอม "ข้อแรก... ถอยไปยืนที่จุดหกนาฬิกาของวงกลมเวทบนพื้น..." เรย์เริ่มออกคำสั่งอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ทว่า ในขณะที่เอลาร่ากำลังจะก้าวเท้าถอยหลังตามคำสั่ง เสียงเตือนประหลาดจากระบบที่เงียบงันมาตลอดก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของเรย์ *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติในรหัสลับสุสาน]* *[คำเตือนระดับ SSS: บอสลับ "ผู้กล้าแห่งความมืด" ที่ถูกผนึกไว้ใต้ร่างของอิ้นท์การ์เดียน กำลังจะลืมตาตื่นก่อนเวลาอันควรเนื่องจากพลังมานาของท่าน]* ดวงตาของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่มักจะประดับอยู่มุมปากหายไปในพริบตา เมื่อพื้นหินใต้ฝ่าเท้ามอนสเตอร์เริ่มแตกร้าว และไอหมอกสีเลือดพวยพุ่งทะลักขึ้นมากลืนกินทุกสิ่ง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์บทใหม่นี้นะครับ