การปฏิวัติระบบฐานทัพ

กลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งกระจายผสมกับไอหมอกสีเลือด ไม่ได้ทำให้เรย์ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ดวงตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองรอยแตกร้าวบนพื้นหินด้วยความสงบราวกับนักคำนวณที่กำลังตรวจทานสมการคณิตศาสตร์ผิดพลาด ในขณะที่เอลาร่าชักดาบออกจากฝักโดยสัญชาตญาณ เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นบนขมับของแม่ทัพหญิงผู้นี้ "ถอยมารos, เอลาร่า" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นอย่างราบเรียบ เรย์ยื่นมือขวาออกไปแตะไหล่ของเธอเบาๆ "เราไม่ได้กำลังสู้กับฝูงมอนสเตอร์กระจอกงอกง่อย... นี่คือระบบการป้องกันอัตโนมัติของฐานทัพโบราณที่กำลังรีบูตตัวเองหลังจากหลับใหลมาสามร้อยปีต่างหาก" เอลาร่าหันมามองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายอยู่แค่เอื้อม ชายหนุ่มตรงหน้ากลับวิเคราะห์มันราวกับกำลังเล่นเกมวางแผนกลยุทธ์บนโต๊ะอาหาร "รีบูต? เจ้าหมายความว่าอย่างไร เรย์! ฝูงอสูรเงาพวกนั้นกำลังจะกลืนกินพวกเราอยู่แล้วนะ!" "นั่นแหละครับคือสิ่งที่ผมต้องการ" รอยยิ้มมุมปากของเรย์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่มองเห็นหมากตัวสำคัญกำลังเดินเข้าสู่มุมอับ "กองทัพของเราในตอนนี้อ่อนแอเกินไป มีทหารที่ใจสู้แต่ขาดระเบียบวินัย มีคลังแสงที่ขึ้นสนิม และมีโครงสร้างการบังคับบัญชาที่ล้าสมัย หากเราจะกู้ซากโลกเวทมนตร์แห่งนี้ในเวลาสี่สิบห้าวัน เราไม่มีเวลามาฝึกทหารทีละนายตามตำราพิชัยสงครามโบราณหรอกครับ" นิ้วเรียวยาวของเรย์ดีดอากาศเบื้องหน้า หน้าต่างระบบสีฟ้าใสปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระรัวในโสตประสาทของเขาคนเดียว [ระบบปฏิบัติการฐานทัพ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับ A] [เริ่มกระบวนการปรับโครงสร้างกองทัพอัตโนมัติ (Automated Military Restructuring)...] [คำเตือน: อัตราการสูญเสียบุคลากรอาจสูงถึง 78% หากไม่ใช้กลยุทธ์ควบคุมที่เหมาะสม] "ตั้งแถวรูปขบวนพิทักษ์ปีกขวา!" เรย์ตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด น้ำเสียงที่เคยนุ่มนวลแปรเปลี่ยนเป็นประกาศิตที่บังคับให้ร่างกายของเอลาร่าต้องขยับตามสัญชาตญาณ แม้สมองของเธอยังคงตื่นตระหนกก็ตาม "พลหอกแนวหน้า ตั้งโล่เวทมนตร์ประสานกันสามชั้น! อย่าให้ไอหมอกสีเลือดแตะต้องเกราะของพวกมันเด็ดขาด ส่วนหน่วยเวทมนตร์ด้านหลัง... เตรียมร่ายบทสвениร์ชำระล้างที่ผมเพิ่งอัปเดตลงในคัมภีร์ของพวกคุณเมื่อสิบนาทีที่แล้ว!" คำสั่งของเรย์ไม่ใช่การสั่งการแบบทหารทั่วไป แต่มันคือการเซ็ตติ้ง "Role" หรือบทบาทหน้าที่ให้กับทหารแต่ละนายราวกับตัวละครในเกมออนไลน์ ทหารรับจ้างและอัศวินฝึกหัดที่เคยวิ่งหนีอย่างไร้ระเบียบ บัดนี้กลับถูกบังคับให้ยืนอยู่ในตำแหน่งที่ค่าพลังการป้องกันและโจมตีส่งเสริมซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบ เกิดเป็นปฏิกิริยาทางเวทมนตร์ที่เรียกว่า 'Synergy Effect' เอลาร่ามองภาพเบื้องหน้าด้วยความตะลึงงัน ดาบในมือของเธอยังคงสั่นเทา แต่ไม่ใช่เพราะความกลัว ทว่ามันคือความตื่นตะลึงต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ทหารที่เคยหวาดกลัวจนมือไม้อ่อน ตอนนี้กลับยืนหยัดเป็นแนวป้องกันที่มั่นคงราวกับกำแพงเหล็ก เมื่อมอนสเตอร์ตัวแรกพุ่งทะยานออกมาจากหมอกสีเลือด มันถูกต้อนเข้าสู่ "จุดบอด" ของสนามประลองที่เรย์คำนวณไว้ล่วงหน้าอย่างแม่นยำถึงระดับมิลลิเมตร *ฉับ!* หัวหน้าหน่วยทหารราบเหวี่ยงดาบฟันเข้าที่จุดอ่อนใต้ข้อต่อของอสูรเงาตามคำแนะนำที่ดังเข้ามาในหัวของเขาผ่านระบบเชื่อมต่อจิตที่เรย์สร้างขึ้น มอนสเตอร์ร่างยักษ์สลายกลายเป็นละอองแสงสีทองทันที โดยที่ฝ่ายมนุษย์แทบไม่เสียเลือดเนื้อแม้แต่หยดเดียว "นี่มัน... วิชาดาบอะไรกัน?" เอลาร่าพึมพำกับตัวเองขณะหันไปมองเรย์ที่ยืนกอดอกอยู่บนเนินหินสูง ดวงตาของเขาจับVTRการต่อสู้ทั้งหมดผ่านหน้าต่างระบบ พร้อมกับนิ้วที่ขยับลากเส้นโยงแผนผังยุทธศาสตร์กลางอากาศอย่างรวดเร็ว "ไม่ใช่ วิชาดาบหรอกครับเอลาร่า" เรย์ตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอระบบ "แต่มันคือ 'สถาปัตยกรรมข้อมูล' (Data Architecture) ต่างหากล่ะ โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยปาฏิหาริย์อย่างเดียว แต่มันขับเคลื่อนด้วยกฎเกณฑ์ หากเรารู้จักอ่านโค้ด หรือกฎที่พระเจ้าหรือผู้สร้างระบบทิ้งไว้ เราก็สามารถเขียนทับมันใหม่ได้ทั้งหมด" เรย์ปัดมือขวาไปข้างหน้าอย่างแรง หน้าต่างระบบสีทองแดงขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงระฆังดังกังวานที่สะท้อนไปทั่วหุบเขา [ภารกิจหลักบทที่ 4: การปฏิวัติระบบฐานทัพ สมบูรณ์แบบ 100%] [ปลดล็อกฟังก์ชันเสริม: ระบบบริหารจัดการคลังแสงอัตโนมัติ และ สถาบันฝึกฝนยุทธวิธีเร่งรัด] [ค่าประสบการณ์กองทัพเพิ่มขึ้น 3,500 แต้ม] [สถานะความภักดีของกองกำลังอัศวินแห่งรุ่งอรุณ: พุ่งทะยานสู่ระดับ 'ภักดีสูงสุด'] ทหารทุกนายต่างคุกเข่าลงข้างหนึ่งพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย สายตาที่พวกเขามองเรย์ในตอนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ความเคารพในฐานะผู้นำ แต่เป็นความเลื่อมใสศรัทธาเสมือนเทพเจ้าผู้ประทานปาฏิหาริย์แห่งชัยชนะ เอลาร่ามองภาพนั้นแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ ความรู้สึกพ่ายแพ้ที่กัดกินหัวใจเธอมาตลอดหลายเดือนถูกชำระล้างจนหมดสิ้น เหลือเพียงไฟแห่งความฮึกเหิมที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง "เจ้าทำให้ข้าทึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรย์..." เอลาร่าเดินเข้ามาใกล้ รอยยิ้มบางๆ ที่หา ้ดูได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายของเธอ "บางครั้งข้าก็สงสัยว่า สมองของเจ้าทำด้วยอะไรกันแน่ ถึงได้มองเห็นกระดานหมากรุกที่คนอื่นมองเห็นเป็นเพียงความว่างเปล่า" "ทำด้วยความอยากรู้อยากเห็นและกาแฟถ้วยโปรดที่หมดไปเมื่อวานนี้แหละครับ" เรย์หัวเราะเบาๆ บรรยากาศตึงเครียดผ่อนคลายลงในพริบตา "แต่เรายังพักไม่ได้หรอกครับ... งานชิ้นเอกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" เรย์หันกลับไปมองยังใจกลางซากปรักหักพังของป้อมปราการโบราณ จุดที่ไอหมอกสีเลือดเมื่อครู่รวมตัวกันจนกลายเป็นประตูลึกลับขนาดมหึมา ประตูที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ภารกิจเดิม และไม่มีการบันทึกไว้ในตำราประวัติศาสตร์ใดๆ ทั้งสิ้น จู่ๆ อากาศรอบตัวก็เย็นเฉียบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ประตูโบราณค่อยๆ ส่งเสียงครูดคราดน่าขนลุกขณะที่บานประตูเหล็กกล้าหนาเตอะค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกทีละน้อยจากด้านใน ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเดินออกมาจากความมืดมิดหลังประตู พร้อมกับเงาร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารจนบังแสงจันทร์จนมิด เอลาร่าชักดาบขึ้นมาตั้งรับอีกครั้งด้วยใบซีดเผือกเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แทบจะทำให้เข่าทรุด "นั่นมัน... ตัวอะไรกัน เรย์? มันไม่ได้อยู่ในระบบคำนวณของเจ้ามิใช่หรือ?" เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากหายไปอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาสีนิลจ้องมองผ่านความมืดไปยังเงาร่างที่กำลังก้าวออกมา แสงไฟจากระบบสีฟ้ากระพริบถี่รัวด้วยสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความเตือนภัยที่สั่นสะท้อนจนหน้าจอแทบแตก [คำเตือนขั้นวิกฤต: ตรวจพบตัวตนระดับภัยพิบัติ - 'ผู้ดูแลระบบเงา' (Shadow Administrator) นอกเหนือจากพารามิเตอร์ของระบบ] [ข้อความลับจากเบื้องบน: "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่เจ้าเป็นคนสร้างขึ้นเอง... อริยะ"] ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนารabกไปกับกลยุทธ์ของเรย์ในตอนนี้นะครับ