การสอบคัดเลือกที่ไร้ความปราณี

"อย่าแม้แต่จะคิดฝันว่าการสอบคัดเลือกครั้งนี้จะเป็นสนามเด็กเล่นสำหรับพวกขยะที่อาศัยสิทธิ์พิเศษเข้ามา เพราะถ้าพวกเจ้าไม่มีปัญญาผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำนี้ไปได้ ก็จงไสหัวกลับไปทำนาที่บ้านเกิดเสียเถอะ!" เสียงคำรามของอาจารย์คุมสอบดังก้องไปทั่วอารีน่าเวทมนตร์ปิดตาย สายตาของเขาเย็นเยียบและดูแคลนกวาดมองไปที่กลุ่มนักเรียนหน้าใหม่ที่ยืนสั่นงกด้วยความกดดัน หนึ่งในนั้นคือ 'เรย์' เด็กหนุ่มผมสีเข้มที่ยืนก้มหน้านิ่ง ความขลาดเขลาที่ฉายบนใบหน้าเป็นเพียงหน้ากากที่เขาบรรจงสร้างขึ้นมาอย่างประณีต แต่ภายใต้ดวงตาที่ก้มต่ำนั้น เรย์กำลังคำนวณ 'ค่าบั๊ก' ของสภาพแวดล้อมโดยรอบด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่าคอมพิวเตอร์ระดับสูง "เรย์... อย่าบอกนะว่าเจ้ากำลังวางแผนจะแกล้งทำเป็นสอบตกเพื่อรักษาภาพลักษณ์น่าสมเพชนั่น?" เสียงกระซิบเย็นชาดังมาจากด้านข้าง เซเลสเทีย คุณหนูผู้สูงศักดิ์ยืนกอดอก ใบหน้างดงามบิดเบี้ยวด้วยความหงุดหงิด เธอปรายตามองเรย์ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "ข้าไม่ยอมให้คู่หูของข้าต้องถูกไล่ออกเพียงเพราะความขี้ขลาดของเจ้าหรอกนะ" "คุณหนูเซเลสเทียครับ..." เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ร่างกายของเขาขยับถอยห่างอย่างเกรงกลัว "ผมแค่กลัวว่าถ้าผมแสดงพลังมากเกินไป... มันอาจจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น" "เรื่องไม่คาดฝันงั้นรึ?" เธอแค่นหัวเราะ "ที่นี่คือสถาบันเวทมนตร์อันดับหนึ่ง ถ้าเจ้าไม่มีพลังพอที่จะทำเรื่องไม่คาดฝันได้ เจ้าก็ไม่มีค่าพอจะอยู่ในสายตาข้า" เรย์ไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาทำเพียงแค่เม้มปากแน่น ขณะที่ระบบในหัวสมองของเขาเริ่มรันหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจจำกัดพลังงานระดับ S ถูกเปิดใช้งาน] [เป้าหมาย: แสดงพลังเวทมนตร์ในระดับ 'ปานกลางค่อนไปทางต่ำ' โดยไม่ให้ถูกตรวจจับกระแสมานาที่ผิดปกติ] [เงื่อนไข: หากทำสำเร็จ รางวัลสุ่มบั๊ก: สกิล 'การคัดลอกมิติเวทมนตร์' (ระดับ SSS)] เรย์ขบกรามเล็กน้อย บั๊กที่เขาตามหามาตลอด—ไอเทมที่จะทำให้เขาสามารถจำลองผลลัพธ์เวทมนตร์จากคนอื่นมาเป็นของตนเองได้โดยไม่ต้องผ่านกระบวนการร่าย—มันกำลังจะมาอยู่ในมือเขาในอีกไม่กี่อึดใจ หากเขาสามารถเล่นละครตบตาอาจารย์คุมสอบที่ขึ้นชื่อเรื่องความละเอียดอ่อนในการวัดระดับพลังนี้ได้ "ลำดับที่ 42... เรย์ กริฟฟิน!" เสียงเรียกชื่อดังขึ้นพร้อมกับการก้าวเดินออกไปกลางอารีน่า สายตานับร้อยคู่จ้องมองมายังเด็กหนุ่มที่ดูไม่มีพิษมีภัย บรรยากาศเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ เรย์สูดหายใจเข้าลึก เขาตั้งท่าร่ายเวทธาตุลมพื้นฐานที่นักเรียนชั้นปีหนึ่งทุกคนทำได้ แต่อันที่จริง ในนิ้วชี้ของเขากำลังสะกิด 'จุดบอด' ของอักขระเวทมนตร์ในอากาศที่เชื่อมต่อกับระบบควบคุมการสอบ เขาไม่ได้ใช้พลังเวทมนตร์ แต่เขากำลังใช้ 'บั๊ก' ของการสอบ *เปรี้ยง!* ลูกบอลพลังงานธาตุลมขนาดพอเหมาะพุ่งเข้ากระทบเป้าหมายอย่างแม่นยำ มันดูเรียบง่าย... ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้น เรย์ได้แอบฝังคำสั่งบางอย่างลงในระบบประมวลผลพลังงานของโรงเรียน ทำให้พลังที่ดูเหมือน 'ค่ามาตรฐาน' นั้น กลายเป็น 'ค่าสมบูรณ์แบบ' ในสายตาของอักขระตรวจวัด [แจ้งเตือนระบบ: การจำกัดพลังงานสำเร็จ 99.9%] [ตรวจสอบพบการเข้าถึงช่องโหว่... บั๊กถูกยืนยัน!] [ยินดีด้วย! คุณได้รับสกิล: 'การคัดลอกมิติเวทมนตร์' ระดับ SSS] ทว่าทันทีที่เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายจบลง พื้นดินใต้เท้าของเรย์กลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อักขระบนกำแพงอารีน่าเปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีแดงฉาน ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าไม่ใช่เวทมนตร์ธรรมดา แต่มันคือ 'การทำลายขีดจำกัด' ของอุปกรณ์ตรวจวัดจนพังพินาศ "นี่มันเกิดอะไรขึ้น! ใครเป็นคนทำ!" อาจารย์คุมสอบตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดระแวง เซเลสเทียที่ยืนอยู่ด้านข้างกำหมัดแน่น ดวงตาของเธอเบิกกว้างเมื่อจ้องมองแผ่นหลังของเรย์ที่ค่อยๆ หันกลับมา แววตาขลาดเขลาที่เคยมีบัดนี้หายไปสิ้น เหลือเพียงประกายตาที่คมปลาบดุจมีดโกน ทว่าก่อนที่เรย์จะได้ขยับตัว เสียงประกาศที่เยือกเย็นที่สุดก็ดังขึ้นทั่วทั้งอารีน่า [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบตัวตนของ 'ผู้ดูแลระบบ' ในระยะ 50 เมตร!] [ภารกิจฉุกเฉิน: คุณกำลังถูกระบุตัวตนว่าเป็น 'ไวรัสในระบบ'!] [หากถูกจับได้... ชีวิตของคุณจะถูกลบออกจากโลกนี้ทันที!] เรย์ขยับยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่ทำให้เซเลสเทียต้องก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว—เขารู้แล้วว่าการสอบครั้งนี้ไม่ใช่การสอบธรรมดา แต่มันคือกับดักที่ถูกวางไว้เพื่อล่าตัวเขาโดยเฉพาะ และในเงาของเสาหินที่มืดมิด ชายในชุดคลุมสีดำสนิทที่ไม่มีใครมองเห็นกำลังก้าวออกมาพร้อมกับอาวุธเวทมนตร์ที่พร้อมจะสังหารผู้ที่ล่วงรู้ความลับของระบบ "เล่นแบบนี้เลยเหรอ..." เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปหาเซเลสเทียที่ยืนตัวแข็งทื่อ "คุณหนูครับ... ถ้าอยากรอดจากตรงนี้ ผมว่าคุณคงต้องเลือกแล้วล่ะ ว่าจะยอมตายในฐานะคุณหนูผู้ซื่อสัตย์ หรือจะร่วมมือกับไอ้ขยะอย่างผม... เพื่อทำลายระบบนี้ให้สิ้นซาก" สิ้นเสียงของเขา อารีน่าทั้งอารีน่าก็มืดสนิทลงราวกับถูกดึงเข้าสู่ความว่างเปล่า... และเสียงกระซิบที่คุ้นเคยจากเงามืดก็ดังขึ้นข้างหูของเขา "เจอตัวแล้ว... เจ้าบั๊กตัวน้อย" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับเรย์และปริศนาของโรงเรียนแห่งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - แอสทริดธาตุมนต์