กับดักแสงไฟ

“ใครใช้ให้เธอเปิดประตูเข้ามาตอนนี้!” เสียงหวีดตบะแตกของมินตรา—ผู้ช่วยดีไซเนอร์มือขวา ดังทะลักห้องทำงานส่วนตัวของคริสติน่าทันทีที่บานประตูไม้สักแกะสลักถูกผลักออก แสงแฟลชจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สะท้อนกับกระจกเงาบานใหญ่ยังคงทิ้งร่องรอยความระยิบระยับไว้ในอากาศ อลิสากะพริบตาถี่เพื่อปรับโฟกัส ภาพตรงหน้าคือภาพสเกตช์ชุดฟินาเล่คอลเลกชัน ‘Midnight Eden’ ที่ถูกส่งออกไปปลายทางผ่านแอปพลิเคชันแชตลับเรียบร้อยแล้วต่อหน้าต่อตา “ฉันต่างหากที่ต้องถามว่า เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่ มินตรา” อลิสาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เยือกเย็น แต่นัยน์ตาคมกริบหลังกรอบแว่นสายตาแฟชั่นกลับเต็มไปด้วยประกายเพลิงแห่งการจับผิด ทนายความสาวก้าวเข้าไปในห้องด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคง แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความตกใจกับภาพที่เห็น แต่สัญชาตญาณนักกฎหมายกลับทำงานเร็วกว่าอารมณ์ “ขายความลับบริษัทให้สื่อคู่แข่ง หรือว่า... รับงานใต้โต๊ะจากแบรนด์อื่นเพื่อทำลายรันเวย์นี้กันแน่” “คุณไม่มีสิทธิ์มากล่าวหาฉันนะ อลิสา! คุณเป็นแค่ทนาย... ไม่ใช่ตำรวจกองปราบ!” มินตราหน้าซีดเผือก มือที่ถือสมาร์ทโฟนสั่นระริกจนแทบจะควบคุมไม่ได้ เธอก้าวถอยหลังไปชนกับราวแขวนเสื้อผ้าจนชุดราตรีผ้าซิลค์สีมรกตหล่นลงมากองกับพื้น “แต่ฉันเป็นคนกุมสัญญาจ้าง และเป็นคนที่พร้อมจะลากตัวหนอนบ่อนไส้เข้าคุกด้วยข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์และทำลายความเสียหายทางธุรกิจมูลค่าหลายร้อยล้าน” อลิสาเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกก้าว กดดันด้วยส่วนสูงและออร่าความเฉียบขาดที่ทำให้อีกฝ่ายแทบหายใจไม่ออก “ส่งมือถือมานี่เดี๋ยวนี้ หรือจะให้ฉันโทรแจ้งกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเศรษฐกิจเดี๋ยวนี้เลยล่ะคะ” “หยุดนะ!” เสียงทรงอำนาจที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่เฉียบคมดังขึ้นจากมุมมืดของห้องแต่งตัว คริสติน่าก้าวออกมาในชุดคลุมผ้าไหมสีดำสนิท เส้นผมยาวสลวยยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการทำงานหนักตลอดทั้งคืน ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้มองมินตรา แต่กลับจ้องตรงมาที่อลิสาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก—ทั้งโกรธ ทั้งหงุดหงิด และแฝงความเปราะบางบางอย่างที่ซูเปอร์โมเดลสาวไม่เคยแสดงให้ใครเห็นง่ายๆ “เรื่องนี้ฉันจัดการเอง อลิสา คุณไม่ต้องยุ่ง” คริสติน่าเอ่ยเสียงต่ำ ขณะเดินผ่านหน้าทนายความสาวไปหยุดยืนตรงหน้ามินตรา ร่างระหงทิ้งสายตาเยียบเย็นใส่ลูกน้องคนสนิท “เก็บของแล้วไสหัวไปซะ มินตรา ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจไม่แค่ไล่ออก แต่จะทำให้เธอเหยียบแผ่นดินวงการแฟชั่นนี้ไม่ได้อีกเลยตลอดชีวิต” มินตราสะดุ้งสุดตัว น้ำตาคลอเบ้าด้วยความคับแค้นใจ แต่เมื่อสบเข้ากับแวตรัตน์ดั่งพญาเสือดาวของคริสติน่า เธอก็ไม่กล้าปริปากเถียงแม้แต่คำเดียว หญิงสาวคว้ากระเป๋าถือแล้ววิ่งหนีออกนอกห้องไปอย่างลิบลับ ทิ้งให้บรรยากาศภายในห้องกว้างใหญ่หลงเหลือเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด อลิสาถอนหายใจเบาๆ ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับซูเปอร์โมเดลสาวที่ยืนกอดอกพิงโต๊ะทำงานอยู่ “คุณปล่อยเธอไปง่ายเกินไป คริสติน่า ผู้หญิงคนนั้นขายข้อมูลลับของคุณนะ” “แล้วมันเรื่องอะไรของคุณล่ะ ทนายอลิสา?” คริสติน่าย้อนถามทันควัน น้ำเสียงเจือความประชดประชันอย่างเห็นได้ชัด เธอเดินเข้าประชิดตัวทนายสาว จนกลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมกลิ่นไม้จันทน์หอมกรุ่นลอยเข้าแตะจมูก “นี่มันปัญหาในอาณาจักรของฉัน ไม่ใช่ศาลเตี้ยของคุณ ทำไมคุณถึงชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของชีวิตฉันนักนะ หึงหรือไงที่เห็นคนอื่นมาแทรกแซงงานของฉัน?” อลิสาชะงักไปนิดหนึ่งกับคำถามที่พุ่งตรงราวกับลูกศรอาบยาพิษ แต่ใบหน้าสวยเฉียบก็ยังคงรักษาความนิ่งสนิทไว้ได้ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายตรงๆ ไม่ยอมหลบสายตาที่พยายามจะกดดัน “ฉันไม่ได้หึงค่ะ ฉันแค่กำลังทำหน้าที่ปกป้องลูกความของฉันจากความโง่เขลาของเธอเอง และถ้าคุณยังบริหารจัดการคนใกล้ตัวไม่ได้แบบนี้ รันเวย์คืนนี้พังไม่เป็นท่าแน่... และถึงตอนนั้น ต่อให้ฉันเก่งแค่ไหนก็ช่วยกอบกู้ชื่อเสียงให้คุณไม่ได้หรอกนะคะ” คริสติน่าแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกวาดมองสำรวจร่างเพรียวบางของทนายสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตากรุ้มกริมที่ทำให้อลิสาต้องรีบกลืนน้ำลายลงคอ “ปากเก่งจริงนะ... หวังว่าบนรันเวย์คืนนี้ เวลาที่ฉันอยู่บนเวที คุณจะยังรักษาความฝปากกล้าแบบนี้ไว้ได้ ไม่ใช่เอาแต่ยืนอึ้งจนอ้าปากค้างเหมือนตอนที่เห็นฉันใส่ชุดฟินาเล่” “ฉันไม่เคยอ้าปากค้างให้ใครเห็นทั้งนั้นแหละค่ะ โดยเฉพาะกับนางแบบที่เอาแต่เอาอารมณ์เป็นที่ตั้งแบบคุณ” อลิสาสวนกลับทันควัน หัวใจเริ่มเต้นรัวผิดจังหวะเมื่อระยะห่างระหว่างเขาทั้งสองลดลงเรื่อยๆ จนแทบไม่เหลือช่องว่าง ทว่า ก่อนที่สงครามประสาททางคำพูดจะได้ดำเนินต่อไป เสียงเคาะประตูกระจกรัวเร็วจากด้านนอกก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความตึงเครียดในห้องให้พังทลายลง พร้อมๆ กับเสียงโวยวายอึกทึกครึกโครมที่ดังมาจากชั้นล่างของสตูดิโอ “คุณคริสติน่าครับ! แย่แล้วครับ!” ผู้จัดการส่วนตัวของนางแบบสาวเปิดประตูพรวดเข้ามาโดยไม่รออนุญาต ใบหน้าเผือดซีดราวกับเห็นผี “ปาปารัสซี่... ปาปารัสซี่มาจากไหนไม่รู้เป็นฝูงเลยครับตอนนี้ พวกเขาล้อมตึกไว้หมดแล้ว แถมยังมีข่าวหลุดเรื่องภาพสเกตช์คอลเลกชันใหม่หลุดออกไปสำนักข่าวออนไลน์แล้วด้วย!” คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของคริสติน่าหายวับไปในพริบตา เธอนิ่งอึ้งไปชั่ววินาที ก่อนที่สัญชาตญาณความระแวงจะพุ่งพล่าน “มินตรา...” คริสติน่าพึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยความโกรธแค้นสุดขีด “นอกจากมันจะขายภาพสเกตช์แล้ว มันยังขายพิกัดและเวลาที่เราอยู่ที่นี่ให้พวกสื่อหิวข่าวด้วย!” อลิสาขมวดคิ้วแน่น สมองประมวลผลด้วยความเร็วสูงสถานการณ์ตอนนี้อันตรายเกินกว่าจะปล่อยไว้ หากภาพคอลเลกชันที่ยังไม่เปิดตัวถูกเผยแพร่ออกไป ความตื่นเต้นของโชว์จะพังทลาย มูลค่าความเสียหายมหาศาล และที่สำคัญที่สุด... คริสติน่ากำลังตกเป็นเป้าโจมตีของสื่อมวลชนที่กระหายความฉาว “ออกไปทางนี้ไม่ได้แน่ค่ะ” อลิสากล้าวเสียงเฉียบขาด พลางเดินไปเปิดผ้าม่านมองลงไปที่ลานจอดรถด้านล่าง ซึ่งตอนนี้แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวกำลังสาดส่องขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งราวกับงานพรมแดงนรก “รถตู้ของคุณจอดอยู่ตรงไหน?” “ลานจอดรถชั้นใต้ดินโซน VIP แต่ลิฟต์ใช้ไม่ได้เพราะระบบรักษาความปลอดภัยถูกล็อกอัตโนมัติจากประกาศแจ้งเตือนเมื่อกี้!” ผู้จัดการละล่ำละลักตอบ “งั้นเราต้องใช้บันไดหนีไฟ” คริสติน่าตัดสินใจเด็ดขาด เธอคว้าเสื้อโค้ทตัวยาวมาสวมทับชุดคลุมอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคว้าแว่นตากันแดดสีดำสนิทมาสวมอำพรางใบหน้า “ตามมา อลิสา ถ้าไม่อยากตกเป็นข่าวหน้าหนึ่งคู่กับฉันในฐานะทนายความตกอับที่โดนรุมทึ้ง” “ฉันไม่เคยตกอับค่ะ คริสติน่า แต่ถ้าคุณไม่อยากให้ฉันต้องแก้ต่างให้คุณในคดีแพ่งรอบใหม่ ก็วิ่งตามฉันมาให้ทันก็แล้วกัน!” อลิสาไม่รอช้า เธอคว้าข้อมือเรียวของซูเปอร์โมเดลสาวให้วิ่งตามออกทางประตูดัชนีหนีไฟทันที เสียงฝีเท้าของทั้งคู่ก้องกังวานไปตามทางเดินแคบๆ ที่มีเพียงแสงไฟฉุกเฉินสีส้มสลัว ความมืดและความแคบของบันไดวนทำให้บรรยากาศยิ่งบีบคั้นหัวใจ อลิสาเป็นฝ่ายนำหน้าด้วยความคล่องแคล่วที่คาดไม่ถึงจากผู้หญิงใส่ส้นสูง ส่วนคริสติน่าวิ่งตามมาติดๆ มือข้างหนึ่งจับชายเสื้อโค้ทไว้แน่น หัวใจเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัวปาปารัสซี่ แต่เป็นเพราะสัมผัสอุ่นจากมือของทนายสาวที่กุมข้อมือเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย พวกเธอวิ่งลงมาถึงประตูทางออกฉุกเฉินชั้นใต้ดิน แสงไฟจากแฟลชมือถือของนักข่าวบางคนที่เล็ดลอดเข้ามาทางช่องลมทำให้รู้ว่ามีคนดักรออยู่ข้างนอกแล้ว อลิสาหยุดชะงักกะทันหัน ดึงตัวคริสติน่าให้หลบเข้าไปในซอกเสาปูนเปลือยที่มืดสนิทเพื่อซ่อนตัว ร่างของทั้งสองเบียดชิดกันแนบแน่นในพื้นที่แคบๆ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนรับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นระทึกขวัญ “พวกเขาอยู่ข้างนอก... ใกล้มาก” คริสติน่ากระซิบชิดริมหูของอลิสา เสียงของเธอนุ่มทุ้มและสั่นน้อยๆ จากความเหนื่อยหอบ ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงคืบเดียว ในความมืดสลัว แววตากลมโตคู่นั้นสะท้อนภาพเงาของอลิสาไว้อย่างชัดเจน อลิสากลืนน้ำลายฝืดคอ เธอยังคงใช้มือข้างหนึ่งดันผนังเสาเพื่อกันไม่ให้คริสติน่าขยับตัว ขณะที่มืออีกข้างยังคงกุมข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของซูเปอร์โมเดลสาวยิ่งทำให้สติสัมปชัญญะของทนายความสาวเริ่มพร่าเลือน ท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวายของสื่อมวลชนที่อยู่ห่างออกไปแค่ประตูบานเดียว ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่อลิสาเผลอสบเข้ากับดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความท้าทายและประกายความเย้ายวน คริสติน่าก็เป็นฝ่ายขยับเข้าประชิดตัวมากขึ้น มือเรียวเล็กเอื้อมขึ้นมาแตะกรอบแว่นสายตาของอลิสาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะถอดมันออกโยนทิ้งไปอย่างไร้ใยดี “คุณทำบ้าอะไร— อุ๊บ!” คำพูดทั้งหมดถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อคริสติน่าใช้มืออีกข้างรั้งท้ายทอยของทนายสาวเข้ามาหาตัว แล้วประทริมฝีปากลงมาปิดกั้นเสียงทักท้วงอย่างรวดเร็วและเอาแต่ใจ! สัมผัสนุ่มนวลแต่ร้อนแรงราวกับไฟเยอร์บนรันเวย์ทำให้อลิสาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง สมองขาวโพลนไปหมด ชั่วขณะนั้นเสียงความวุ่นวายภายนอกราวกับถูกปิดสวิตช์ เหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวกระหน่ำแข่งกันในความมืด... และก่อนที่อลิสาจะทันได้ตั้งสติผลักไสหรือตอบสนองสัมผัสนั้น ประตูเหล็กหนาทางออกฉุกเฉินก็ถูกกระชากเปิดผางออกอย่างแรง! พร้อมกับแสงแฟลชสว่างวาบที่สาดส่องตรงเข้ามายังซอกเสาที่พวกเธอยืนอยู่ พร้อมเสียงตะโกนลั่นของนักข่าวคนหนึ่งที่ดังทะลุความมืดเข้ามา... “นั่นไง! คริสติน่า! แล้วผู้หญิงคนนั้น... ทนายส่วนตัวของเธอนี่!” ขอบคุณที่ติดตามความแซ่บและร่วมลุ้นไปกับเคมีสุดเดือดของพวกเธอนะคะ!