อาหารมื้อเที่ยงที่ร้อนระอุ

แว่นตากรอบเหล็กทรงเหลี่ยมบางเฉียบที่เคยทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันทางจิตวิทยา ตกลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนพรมหรูราคาแพงของห้องแต่งตัวหลังเวทีเรียบร้อยแล้วค่ะ อลิสาเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วที่เคยเตรียมจะหยิบเอกสารสัญญาขึ้นมาโต้แย้งค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ สมองที่เคยประมวลผลข้อกฎหมายได้อย่างรวดเร็วราวดิจิทัลกลับขาวโพลนราวกับสัญญาณโทรทัศน์ถูกตัดขาด เมื่อดวงตาคู่คมที่ไร้ซึ่งเลนส์หนาเตอะขวางกั้น ได้เผชิญหน้าตรงๆ กับนัยน์ตาสีอำพันพญาเสือของซูเปอร์โมเดลระดับโลกที่โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมกับความเย้ายวนอันตราย "คุณ...ทำบ้าอะไรเนี่ย คริสติน่า" ทนายสาวฝีปากกล้าพยายามดึงสติกลับมา น้ำเสียงที่มักจะเยือกเย็นและทรงพลังในชั้นศาลกลับสั่นไหวเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด เธอยืดตัวถอยหลังจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องแต่งตัว แต่ทว่าพื้นที่ตรงนั้นกลับแคบลงถนัดตาเมื่อคนตรงหน้าไม่มีทีท่าว่าจะถอยห่าง คริสติน่ายังคงค้างปลายนิ้วเรียวสวยไว้ที่กรอบโครงหน้าของอลิสา สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของอีกฝ่ายไล้ผ่านพวงแก้มเนียนอย่างถือวิสาสะ ดวงตากลมโตเฉี่ยวคมหรี่ลงเล็กน้อย สำรวจใบหน้าที่ถูกซ่อนเร้นไว้หลังกรอบแว่นมาตลอดหลายปีด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อ่านไม่ออก "ฉันแค่กำลังสงสัยค่ะ..." น้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่เจือความดื้อรั้นเอ่ยขึ้นชิดริมหริมฝีปาก "ว่าผู้หญิงที่ฝปากเก่ง จิกกัดฉันไม่ปล่อยในห้องประชุมเมื่อวาน... เวลาที่ไม่มีแผ่นกระจกใสๆ กั้นไว้ ดวงตาคู่นี้จะยังกล้าสบตาฉันตรงๆ ไปได้สักกี่น้ำ" "ฉันเป็นทนาย ไม่ใช่นางแบบที่ต้องมาเล่นเกมจ้องตาไร้สาระแบบนี้กับคุณ ถอยไปค่ะ" อลิสาเชิดหน้าขึ้น พยายามเรียกความเยือกเย็นทั้งหมดในชีวิตกลับมาใช้ รวบรวมความกล้าจ้องตอบดวงตาสีอำพันคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว แม้ว่าหัวใจข้างในจะเต้นรัวรากับกลองเพลจนแทบจะทะลุออกมานอกอกก็ตาม "แล้วก็กรุณาเอาเล็บคมๆ ของคุณออกจากหน้าฉันด้วย ก่อนที่ฉันจะฟ้องคุณข้อหาละเมิดสิทธิส่วนบุคคล" คริสติน่าหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและเสน่ห์ร้ายกาจ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเย้ายวน แทนที่จะถอยหลัง นางแบบสาวกลับโน้มตัวเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนหน้าผากเกือบจะชนกัน อลิสาต้องกะพริบตาถี่ด้วยความประหม่า กลิ่นอายความหรูหราและพาวเวอร์อันล้นเหลือของอีกฝ่ายโอบล้อมเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก "ฟ้องฉันเหรอคะ? เชิญตามสบายเลยค่ะ ทนายอลิสา" คริสติน่ากระซิบแผ่วเบาข้างใบหู น้ำเสียงเจือความท้าทายที่ทำเอาคนฟังขนลุกซู่ "แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ค่าทนายของคุณฉันอาจจะจ่ายด้วยวิธีอื่น... ที่แพงกว่าตัวเงินหลายเท่า" บรรยากาศในห้องแต่งตัวที่เคยคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียดเรื่องคดีความและสัญญารันเวย์ บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความร้อนระอุรูปแบบใหม่ ความเงียบงันที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาดทำให้ทั้งคู่ต่างนิ่งค้างอยู่ในท่าทางล่อแหลมนั้น ปลายนิ้วของคริสติน่ายังคงแตะอยู่บนผิวแก้มของอลิสา ถ่าย2ทอดความอุ่นร้อนที่ส่งผ่านหัวใจจนแทบจะหลอมละลายเกราะป้องกันทั้งหมดของทนายสาวผู้หยิ่งทะนง ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันราวกับทำลายมนต์สะกดที่กำลังครอบงำทั้งสองคนไว้ อลิสารemสะดุ้งสุดตัวราวกับถูกไฟช็อต เธอผลักร่างของคริสติน่าให้ออกห่างจากตัวอย่างแรงด้วยสัญชาตญาณ พร้อมกับก้มตัวลงคว้าแว่นตาขึ้นมาสวมกลับอย่างลนลาน ขณะที่คริสติน่าเพียงแค่ถอยหลังกลับไปยืนกอดอกพิงโต๊ะเครื่องแป้งด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น สีหน้าของนางแบบสาวฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดที่ถูกขัดจังหวะ "เข้ามาค่ะ!" อลิสาตะโกนบอกด้วยน้ำเสียงที่พยายามดัดให้เป็นปกติที่สุด พร้อมกับจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เข้าที่ ประตูห้องแต่งตัวเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปรดของ 'กรณ์' ผู้จัดการส่วนตัวของคริสติน่า ที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟชั่นเซ็ตเอกสารในมือ แต่ยังไม่ทันที่กรณ์จะเอ่ยปากรายงานตารางงานช่วงบ่าย สายตาคมกริบของเขาก็กวาดมองบรรยากาศที่แปลกประหลาดระหว่างทนายความสาวและซูเปอร์โมเดลสาวทันที กรณ์ชะงักฝีเท้าลง เลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเห็นอลิสากำลังยืนจัดแว่นตาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำผิดปกติ ขณะที่คริสติน่ายืนไขว่ห้างยิ้มมุมปากด้วยแว่นตาที่ซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้เต็มเปี่ยม "เอ่อ... ผมรบกวนเวลาอะไรสำคัญหรือเปล่าครับ?"กรณ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงลากยาว สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้ทัน "พอดีทางกองถ่ายแจ้งว่า อาหารมื้อเที่ยงที่สั่งมาพิเศษพร้อมแล้ว และ... เอ่อ คุณคริสติน่าต้องไปเตรียมตัวแต่งหน้าต่อสำหรับลุคช่วงบ่ายแล้วด้วยครับ" อลิสาเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนร่องรอยความกระอักกระอ่วน เธอกระแอมเบาๆ สองทีเพื่อเคลียร์ลำคอ ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตและเอกสารสัญญาขึ้นมาถือไว้แน่น ราวกับมันคือเครื่องยึดเหนี่ยวจิตตอนเดียว "ไม่รบกวนค่ะคุณกรณ์ ฉันกำลังจะทบทวนข้อตกลงเรื่องค่าเสียหายในสัญญาข้อที่ห้ากับคุณคริสติน่าพอดี" อลิสาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่พยายามคุมให้มั่นคงที่สุด แม้ว่าหัวใจจะยังเต้นไม่เป็นส่ำ "ในเมื่อถึงเวลาพักเที่ยงแล้ว งั้นฉันขอตัวไปทานอาหารก่อนดีกว่าค่ะ เชิญพวกคุณตามสบาย" ว่าแล้วทนายสาวก็ก้าวฉับๆ เดินเลี่ยงผ่านร่างของกรณ์มุ่งตรงไปยังประตูห้องแต่งตัวทันทีโดยไม่แม้แต่จะชายตามองคนด้านหลังอีกเป็นครั้งที่สอง ความรู้สึกร้อนผ่าวที่พวงแก้มและริมฝีปากยังคงหลงเหลืออยู่ชัดเจน แม้ว่าเธอจะพยายามปฏิเสธมันแค่ไหนก็ตาม แต่ทว่า... ก่อนที่มือเรียวของอลิสาจะเอื้อมไปแตะลูกบิดประตูเพื่อหนีให้พ้นจากสถานการณ์อันตรายนี้ เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงเสน่ห์ของคริสติน่าก็ดังไล่หลังขึ้นมาเสียก่อน "อย่าลืมนะคะทนายอลิสา..." อลิสาต้องหยุดชะงักเท้า กัดริมฝีปากแน่นเมื่อได้ยินประโยคร้ายกาจนั้น "อาหารมื้อเที่ยงวันนี้... ยังมีเมนูแซ่บๆ ที่เรายังตกลงกันไม่เสร็จอีกเยอะค่ะ" ________________________________________ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาดื่มด่ำความแซ่บและฟินไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!