คำเตือนจากศัตรู

กลิ่นอายของน้ำหอมกลิ่นวานิลลาเจือกลิ่นออบาร์เบอร์รี่ราคาแพงระยับไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศในห้องแต่งตัวหลังเวทีแฟชั่นโชว์วีไอพีดูผ่อนคลายขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งทำให้ปริมณฑลแคบๆ แห่งนี้อบอวลไปด้วยความตึงเครียดชนิดที่แทบจะจุดประกายไฟได้ด้วยปลายนิ้ว อลิสายืนกอดอกพิงบานประตูอลูมิเนียมสีด้าน สายตาดุดั่งคมกริบของทนายความสาวมือฉกาจกวาดมองร่างระหงของคริสติน่าที่กำลังถูกช่างแต่งหน้าแบรนด์ดังระดับโลกละเลงแป้งฝุ่นลงบนโหนกแก้ม ซูเปอร์โมเดลสาวสวยสะพรึงในชุดเดรสยาวผ่าข้างสีแดงเพลิงกำลังขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิด นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะกระชั้นชิดสะท้อนอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่าน “ถ้าคุณยังทำหน้าเหมือนผู้พิพากษากำลังจะพิพากษาประหารชีวิตฉันแบบนั้น อีกห้านาทีบนรันเวย์ฉันคงเดินสะดุดชายกระโปรงตัวเองตายแน่ๆ ค่ะ คุณทนาย” คริสติน่าเอ่ยขึ้นผ่านกระจกเงา น้ำเสียงติดจะเย้าแหย่แต่แฝงความขุ่นเคืองจางๆ ดวงตากลมโตคมกริบตวัดมองคนรักในนาม (และคู่กัดเฉพาะกิจ) ผ่านเงาสะท้อน “ฉันแค่กำลังประเมินความเสี่ยงค่ะ คริสติน่า” อลิสาตอบเสียงเรียบ สีหน้าปราศจากรอยยิ้ม “คดีหมิ่นประมาทที่คุณเพิ่งชนะไปหมาดๆ ยังไม่ทำให้คุณระวังตัวขึ้นเลยสินะคะ ถึงได้ยอมเอาตัวเองมาเดินแบบให้แบรนด์ของคู่กรณีเก่าอย่าง ‘วาเลนติน่า’ แบบนี้” “ก็เพราะว่าเงินมันหอมหวานพอๆ กับความสะใจไงคะ” คริสติน่าผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวเรียวภายใต้รองเท้าส้นสูงสตอเล็ตtoระฟ้าก้าวเข้ามาประชิดร่างบางของทนายสาวอย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวโชยเข้าจมูกจนอลิสาต้องเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ “อีกอย่าง... ถ้าฉันไม่มา แล้วคุณจะได้มีข้ออ้างตามมาคุมฉันถึงหลังเวทีแบบนี้เหรอคะ อลิสา” บรรยากาศรอบตัวเหมือนถูกลดอุณหภูมิลงวูบหนึ่ง ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันนิ่งสนิท เคมีแรงกล้าที่ดึงดูดและผลักไสในเวลาเดียวกันแผ่ซ่านจนคนรอบข้างต้องแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น ทว่า ก่อนที่อลิสาจะได้สวนกลับด้วยประโยคเชือดเฉือนตามสไตล์ ประตูห้องแต่งตัวก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้มารยาท “อุ๊ย! ขอโทษทีค่ะ นึกว่าห้องเก็บของเสียอีก” น้ำเสียงแหลมสูงที่จงใจลากเสียงยาวจนน่าหมั่นไส้ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ ‘มีร่า’ นางแบบลูกครึ่งชื่อดังที่เป็นคู่แข่งเบอร์หนึ่งของคริสติน่า หล่อนสวมชุดแฟชั่นโชว์ชุดเดียวกันเปี๊ยบ ทว่าถูกปรับแต่งให้สั้นและเซ็กซี่กว่าเพื่อแย่งซีน รอยยิ้มเยาะหยันฉาบอยู่บนใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมมาอย่างประณีต คริสติน่าแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นมาทันที “ห้องแต่งตัววีไอพีติดป้ายชื่อตัวเบ้อเริ่มขนาดนี้ ถ้าสายตาสั้นจนอ่านไม่ออก แนะนำให้ไปหาหมอตาดีกว่านะคะมีร่า หรือว่าสมองส่วนประมวลผลมันเสื่อมไปพร้อมกับอายุในวงการแล้วคะ” “ปากเก่งจังนะคะคริสติน่า ระวังเถอะค่ะ... สวยๆ แบบนี้ เวลาตกลงมาเจ็บมันจะทรมานกว่าคนอื่นเขานะคะ” มีร่าก้าวเข้ามาใกล้ ทำทีเป็นปัดเศษด้ายที่หัวไหล่ของคริสติน่าอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้อลิสา “อุ๊ย ดิฉันจำคุณได้ค่ะ ทนายอลิสา คนเก่งที่เคยแพ้คดีใหญ่จนชื่อเสียงเกือบพังพินาศนี่นา มาทำอะไรแถวนี้คะ หรือว่าตอนนี้ตกอับจนต้องผันตัวมาเป็นเด็กถือกระเป๋าให้ซูเปอร์โมเดลตกกระป๋องซะแล้ว” คำพูดจี้จุดดำมืดในอดีตทำให้อากาศในห้องเหมือนถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น มือที่กอดอกของอลิสาเผลอเกร็งแน่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาวซีด ดวงตาคู่สวยวาบแสงเย็นเยียบ ความทรงจำอันเจ็บปวดจากการพ่ายแพ้ในศาลเมื่อปีก่อนผุดวาบขึ้นมาในหัวราวกับภาพสโลโมชัน แต่ทว่า... ก่อนที่อลิสาจะได้เปิดปากตอกกลับด้วยข้อกฎหมายที่คมกริบจนอีกฝ่ายต้องหน้าชา คริสติน่ากลับขยับตัวเร็วกว่า มือเรียวบางคว้าข้อมือของมีร่าไว้แน่น แรงบีบที่ไม่ได้เบาเลยทำให้รอยยิ้มบนหน้ามีร่ากระตุกวูบ คริสติน่าโน้มใบเข้าไปกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้ได้ยินกันทั้งห้อง แต่เย็นเยียบจนน่าขนลุก “ต่อให้ทนายของฉันจะเคยพลาดอะไรในอดีต แต่วันนี้... เธอก็ยังฉลาดพอที่จะไม่เอาสมองส่วนน้อยไปคิดแผนตื้นๆ แบบที่เธอใช้แย่งงานคนอื่นหรอกนะคะมีร่า ออกไปจากห้องฉันซะ ก่อนที่ฉันจะฟ้องเธอข้อหาบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์... เอาหน้าเนียนๆ ของเธอนั่นออกไปให้พ้นสายตาฉันเดี๋ยวนี้!” มีร่าหน้าเสีย สะบัดแขนหลุดจากการจับกุมด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความแค้นเคือง “ฝากไว้ก่อนเธอกับอีทนายตกอับ!” หล่อนกระแทกส้นเท้าเดินออกไปกระชากประตูปิดเสียงดังสนั่น ความเงียบงันกลับมาปกคลุมห้องแต่งตัวอีกครั้ง อลิสายืนนิ่ง สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจที่ผิดเพี้ยนไปเพราะคำพูดจี้ใจดำเมื่อครู่ สัมผัสอุ่นวาบที่ต้นแขนทำให้เธอต้องหันไปมอง คริสติน่ายืนอยู่ใกล้เสียจนได้กลิ่นน้ำหอมชัดเจน ดวงตาคู่สวยที่เคยดุดันและมั่นใจเมื่อครู่ กลับฉายแววความห่วงใยเจือความอ่อนล้าอย่างที่หาดูได้ยาก “อย่าไปฟังยัยนั่นเลยค่ะ” เสียงของคริสติน่าอ่อนลงอย่างผิดคาด นุ่มนวลและจริงจังจนอลิสาเกือบจะลืมหายใจ “อดีตของคุณ... มันไม่ได้กำหนดว่าคุณเป็นใครในปัจจุบันสักหน่อยค่ะ อลิสา” อลิสาชะงักไป ดวงตาสบเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความจริงใจ หัวใจที่เคยปิดตายและเยือกเย็นมาร่วมปีกลับไหววูบอย่างรุนแรง เธอเม้มปากน้อยๆ กำลังจะเอ่ยปากขอบคุณ ทว่าเสียงประกาศเรียกนางแบบเตรียมตัวสแตนด์บายข้างเวทีก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน คริสติน่าถอนหายใจยาว ส่งยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์กลับคืนมา “ฉันต้องไปแล้วค่ะ... รอฉันตรงนี้นะคะ อย่าเพิ่งหนีกลับไปไหนเด็ดขาด” ซูเปอร์โมเดลสาวหมุนตัวเตรียมก้าวออกไป แต่ยังไม่ทันที่ปลายรองเท้าจะพ้นขอบประตู เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของอลิสาก็แผดเสียงดังขึ้น ทนายสาวหยิบขึ้นมาดู หน้าจอแสดงเบอร์แปลกที่ไม่คุ้นเคย พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสั้นๆ ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอราวกับจงใจขัดขวางความสุข *‘คุณอลิสาคะ รีบกลับมาที่สำนักงานด่วนค่ะ มีเอกสารหมายศาลด่วนที่สุดส่งตรงถึงคุณ... และผู้ส่งคือคู่กรณีที่คุณไม่มีวันคาดคิดที่สุดในชีวิต’* อลิสาชะงักกึก เลือดในกายเย็นเฉียบลงชั่วขณะ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองตามหลังคริสติน่าที่กำลังเดินลับหายออกไปสู่แสงไฟเจิดจ้าของรันเวย์ ประตูห้องแต่งตัวก็เปิดผางออกอีกครั้งพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างคุ้นตาที่ก้าวเข้ามาขวางทางออกไว้ทั้งหมด ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาดื่มด่ำความแซ่บและฟินไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!