ศัตรูที่ซ่อนอยู่ในเงา

เสียงกุกกักของกลไกควอนตัมที่บิดเบือนชั้นบรรยากาศรอบตัวดังขึ้นราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ เรย์ก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ปลายรองเท้าของเขาชนเข้ากับเศษซากคอนกรีตที่กระจัดกระจายจากการปะทะเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่นสีครามเข้ม บ่งบอกถึงความไม่เสถียรของสนามพลังงานที่ถูกควบคุมโดยบุคคลปริศนา "ระวังตัวด้วยครับ ดร. ลีอาห์" เรย์เอ่ยเตือนเสียงต่ำ มือขวาขยับแว่นตาอัจฉริยะเพื่อวิเคราะห์ความหนาแน่นของอนุภาคที่กำลังรวมตัวกันตรงหน้า โครงสร้างทางคณิตศาสตร์นับล้านบรรทัดไหลผ่านเรตินาของเขาอย่างรวดเร็ว ระบบประเมินความน่าจะเป็นกำลังคำนวณอัตราการรอดชีวิตที่ลดฮวบลงเหลือเพียงร้อยละสิบสองจุดสี่ ดร. ลีอาห์ไม่ตอบคำถาม เธอเพียงแต่ก้าวขึ้นมาขนาบข้าง มือเรียวยาวภายใต้ถุงมือสีดำสนิทดึงแท่งปรอทวัดพลังงานควอนตัมออกจากกระเป๋าเสื้อกาวน์ ดวงตาสีเทาเข้มหรี่ลงจ้องมองไปยังเงาดำทะมึนที่ก้าวออกมาจากม่านหมอกแห่งกาลเวลาที่บิดเบี้ยว "พวกมันไม่ได้มาเพื่อทำลายล้างลูปเวลานี้หรอกนะเรย์" เสียงของอาจารย์สาวราบเรียบ ทว่าเจือไปด้วยความตึงเครียดที่เรย์สัมผัสได้ "พวกมันมาเพื่อ 'รักษา' มันไว้ต่างหาก" เงาร่างทั้งสามปรากฏกายขึ้นภายใต้แสงสลัวของสถานีวิจัยร้างแห่งศตวรรษที่ 22 ชุดเกราะยุทธวิธีสีดำสนิทไร้รอยต่อสะท้อนแสงไฟนีออนกระพริบติดๆ ดับๆ บนหน้าอกของพวกมันประทับตราสัญลักษณ์รูปนาฬิกาทรายกลับหัว ซึ่งเป็นเครื่องหมายขององค์กรปริศนาที่เรย์เคยเห็นในบันทึกความทรงจำของลูปที่แล้ว—องค์กรที่คอยควบคุมและรีเซ็ตประวัติศาสตร์ไม่ให้มนุษยชาติตกหล่นจากเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้ "ผู้บุกรุกนอกเหนือจากเวลาที่กำหนด... ตรวจพบความผิดปกติระดับวิกฤต" เสียงสังเคราะห์ที่ไร้ซึ่งอารมณ์ดังออกมาจากหน้ากากเหล็กของหัวหน้าหน่วยปริศนา "คำสั่งที่ 4.2: กำจัดและรีเซ็ตหน่วยความจำทันที" สิ้นเสียงประกาศนั้น พลังงานความร้อนสูงก็พุ่งตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ เรย์เบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว ความร้อนแผดเผาจนเส้นผมด้านข้างของเขารู้สึกได้ถึงไออุ่น พื้นคอนกรีตจุดที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อเสี้ยววินาทีก่อนละลายกลายเป็นหลุมลึกสีส้มแดง *ความเร็วในการตอบสนองอยู่ที่ 0.3 วินาที... เร็วกว่าที่เราคำนวณไว้ร้อยละสิบ* เรย์กัดฟันกรอด สมองประมวลผลอย่างบ้าคลั่งเพื่อหาทางหนีทีไล่ สถานีวิจัยแห่งนี้ถูกปิดตาย ทางออกหลักถูกตัดขาดด้วยสนามพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า การจะฝ่าออกไปตรงๆ มีความเสี่ยงที่จะถูกแรงอัดอากาศฉีกร่างเป็นชิ้นๆ "ดร. ลีอาห์ ทางซ้ายครับ!" เรย์ร้องเตือนพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปคว้าแขนอาจารย์สาวให้หลบวิถีกระสุนพลาสมาที่เฉียดหัวไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร แรงกระแทกจากการทิ้งตัวลงกับพื้นทำให้เศษปูนบาดเข้าที่ข้อศอกของเขาจนเลือดสีแดงสดซึมออกมา แต่ความเจ็บปวดนั้นเทียบไม่ได้กับความกดดันจากสถานการณ์ตรงหน้า ลีอาห์ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นยืนพร้อมกับกดปุ่มบนแท่งปรอทในมือ เกิดม่านพลังงานโปร่งใสรูปทรงโดมแผ่ขยายออกไปคุ้มครองพวกเขาทั้งสองจากการระเบิดต่อเนื่อง "เรย์ นายจำสูตรการคำนวณความถี่สะท้อนของสนามควอนตัมที่เราทดสอบกันในห้องแล็บใต้ดินเมื่อลูปที่สามสิบได้ไหม?" ลีอาห์เอ่ยถามท่ามกลางเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว ดวงตาสีฟ้าเข้มของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อความทรงจำอันเลือนรางถูกดึงกลับมาประมวลผลอย่างรวดเร็ว "สูตรที่ใช้ปรับค่าความหน่วงของเวลาให้เป็นศูนย์น่ะเหรอครับ? แต่มันต้องใช้พลังงานมหาศาลจากแกนกลาง..." "ถ้าเราไม่ทำตอนนี้ พวกเราจะไม่มีโอกาสได้ใช้มันอีกในลูปหน้า" ลีอาห์สบตาเขาด้วยแววตาที่เด็ดเดี่ยวและมั่นคง "ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันเอง นายมีเวลาสามนาทีในการเชื่อมต่อระบบเข้ากับแผงควบคุมหลักที่เสาต้นนั้น" เรย์มองหน้าอาจารย์สาวครู่หนึ่ง หัวใจของเขาเต้นรัวระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตระหนักรู้ถึงภาระหน้าที่ที่แบก ไว้อยู่บนบ่า เขาพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น "ระวังตัวด้วยนะครับ... ผมไม่อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองต้องเริ่มใหม่อีกครั้งโดยไม่มีอาจารย์" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของลีอาห์เพียงชั่วพริบตาก่อนที่เธอจะพุ่งทะยานออกไปจากม่านพลังงาน พร้อมกับกระแสไฟฟ้าสีฟ้าที่อัดแน่นอยู่ในมือทั้งสองข้าง เธอเข้าประชิดตัวสมาชิกหน่วยปริศนาคนแรกด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ การเคลื่อนไหวของเธอพริ้วไหวแต่หนักหน่วง ราวกับนักรบผู้ผ่านสมรภูมิแห่งกาลเวลามานับไม่ถ้วน เรย์ไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะชุลมุนพุ่งตัวไปยังเสาคอนกรีตกลางห้องซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อของระบบฐานข้อมูล มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่ดึงสายเคเบิลควอนตัมออกมาเชื่อมต่อกับพอร์ตข้อมูลที่ด้านหลังของอุปกรณ์อัจฉริยะ หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนเตือนภัยระดับวิกฤต *[Warning: Unauthorized access detected. System lock initiated.]* "ให้ตายสิ ระบบป้องกันแน่นหนากว่าที่คิดแฮะ..." เรย์พึมพำ นิ้วมือรัวแป้นพิมพ์เสมือนจริงด้วยความเร็วสูงเพื่อถอดรหัสความปลอดภัยชั้นที่สาม สตั๊ดการคำนวณความน่าจะเป็นถูกเรียกใช้งานเพื่อเดารหัสผ่านแบบสุ่มที่มีความเป็นไปได้มากกว่าสองล้านรูปแบบในเวลาเดียวกัน ทางด้านลีอาห์ เธอสามารถจัดการสมาชิกหน่วยปริศนาไปได้สองคน แต่ทว่าหัวหน้าหน่วยสวมหน้ากากเหล็กกลับแสดงทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้นกว่าอย่างเห็นได้ชัด ดาบพลังงานสีดำในมือของมันฟันทะลุม่านพลังงานของลีอาห์จนแตกกระจาย แรงกระแทกทำให้ร่างของอาจารย์สาวกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ลมหายใจเริ่มติดขัดและมีคราบเลือดไหลซึมที่มุมปาก "ดร. ลีอาห์!" เรย์ตะโกนสุดเสียง มือยังคงเร่งมือพิมพ์รหัสขั้นสุดท้ายอย่างลนลาน *[Decryption progress: 98%... 99%...]* หัวหน้าหน่วยปริศนาก้าวเดินเข้ามาหาลีอาห์ที่กำลังพิงเสาด้วยความอ่อนแรง มันยกดาบพลังงานขึ้นสูง หมายจะปิดฉากการต่อสู้ครั้งนี้ในดาบเดียว ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเตือนที่เรย์ไม่คาดคิดก็ดังขึ้นก้องอยู่ในหูฟังของเขา *[System Alert: New incoming transmission from an unknown secondary user...]* *[Warning: Timeline anomaly detected. The fourth entity has entered the sector.]* เรย์ชะงักมือที่กำลังพิมพ์ เขากวาดสายตามองไปยังจอภาพโฮโลแกรมที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีทองสว่างจ้า พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนภารกิจระดับ SSS ที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ *[Mission Update: Safeguard the Core / Identity Confirmed: Subject 'ZERO']* ก่อนที่เรย์จะทันได้ประมวลผลความหมายของรหัส 'ZERO' ที่ปรากฏขึ้น พื้นเบื้องล่างของสถานีวิจัยก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ประตูนิรภัยหนาตันที่ควรจะถูกปิดตายค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเงาร่างปริศนาอีกผู้หนึ่งที่ก้าวออกมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าอันหนักแน่น และประกายแสงสีทองที่แผ่พุ่งออกมาจากตัวของบุคคลนั้น... บุคคลที่ทำให้หัวหน้าหน่วยปริศนาถึงกับชะงักงาและลดดาบลงในทันที ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสำรวจความลับอันดำมืดของห้วงเวลานี้ไปพร้อมกับผมนะครับ