วิวัฒนาการกองทัพ

"นายลืมไปหรือเปล่าว่า 'ระบบ' ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวนะ" คำพูดนั้นยังคงดังก้องอยู่ในมิติแห่งเงา ราวกับเข็มพิษที่ตอกย้ำความโง่เขลาของผม คังมินโฮกระชับดาบเล่มเขื่องในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เลือดสีดำข้นคลั่กไหลรินจากบาดแผลที่หน้าอก แต่มันกลับถูกกลืนหายไปในความมืดมิดของมิตินี้อย่างรวดเร็ว "เซร่า... คำพูดของมันหมายความว่ายังไง" ผมเอ่ยถาม เสียงของผมแหบพร่าแต่แฝงไปด้วยแรงอาฆาต "นายท่านเจ้าคะ..." เอไอสาวปรากฏกายขึ้นในรูปลักษณ์โฮโลแกรมสีคราม ใบหน้าเรียบเฉยของเธอสะท้อนความกังวลที่หาได้ยาก "ระบบผู้กล้านั้นไม่ได้มีไว้สำหรับฮันเตอร์เพียงคนเดียว แต่มันคือเครื่องมือคัดสรร 'ภาชนะ' ที่เหมาะสมที่สุด หากกิลด์มาสเตอร์คังครอบครองระบบอีกตัว นั่นหมายความว่าสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น ไม่ใช่แค่เรื่องของความแค้น แต่มันคือการตัดสินว่าใครจะเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของโลกใบนี้ครับ" มินโฮแค่นยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ไร้ซึ่งประกายแห่งมนุษย์ "ดี... ถ้ามันอยากเล่นเกมนี้ ผมก็จะจัดให้จนกว่ามันจะร้องขอความตาย" สายตาของมินโฮเหลือบมอง 'คาร์กอส' แม่ทัพเงาที่บัดนี้หมอบราบกับพื้น ร่างกายที่เคยเป็นเพียงไอหมอกสีดำกลับเริ่มสั่นสะท้าน อักขระสีทองโบราณค่อยๆ กรีดลึกลงบนชุดเกราะอัศวินของมัน เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะดังระงมไปทั่วห้วงมิติ พลังงานมหาศาลปะทุออกมาเหมือนภูเขาไฟระเบิด แรงกดดันระดับ S พุ่งทะยานจนมิติถึงกับสั่นคลอน "วิวัฒนาการกำลังเริ่มต้นขึ้นแล้วครับ" เซร่าเตือนขณะถอยห่าง "หากคาร์กอสผ่านขีดจำกัดนี้ไปได้ กองทัพเงาของนายท่านจะไม่มีวันพ่ายแพ้อีกต่อไป แต่ถ้ามันล้มเหลว... มันจะกลายเป็นเพียงเถ้าถ่านที่ไม่มีวันหวนกลับ" คาร์กอสเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยไร้แววบัดนี้ลุกโชนด้วยเปลวไฟสีโลหิต ดาบใหญ่ในมือที่เคยผุพังกลับก่อตัวขึ้นใหม่ด้วยเหล็กกล้าจากนรก รัศมีพลังที่ปลดปล่อยออกมาทำให้มินโฮต้องยกมือขึ้นบังหน้า ร่างของแม่ทัพเงาขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อที่ดูเหมือนจะสร้างจากเงาล้วนๆ ปรากฏลวดลายดุจสัตว์ร้าย "จงตื่นขึ้น... จอมทัพผู้หวนคืน" มินโฮตะโกนสั่ง เปรี้ยง! สายฟ้าสีดำฟาดลงมาจากความว่างเปล่า ปะทะเข้ากับร่างของคาร์กอสจนเกิดคลื่นกระแทกทำลายล้างทุกสิ่งที่อยู่รอบข้าง เมื่อฝุ่นควันจางลง สิ่งที่ยืนอยู่เบื้องหน้ามินโฮไม่ใช่แม่ทัพคนเดิม แต่มันคือสัตว์ประหลาดในชุดเกราะที่น่าเกรงขามกว่าเดิมหลายเท่า ทุกย่างก้าวที่มันเดิน พื้นดินสั่นสะเทือน ความเยือกเย็นของมันรุนแรงจนแม้แต่มินโฮยังรู้สึกหนาวสั่นถึงกระดูก "ระดับ S... ในที่สุด" มินโฮพึมพำ แต่ในขณะที่เขากำลังดื่มด่ำกับชัยชนะ เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เป็นเสียงที่เขาไม่มีวันลืม เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นหินที่มิตินี้ควรจะไม่มีใครเข้าถึงได้นอกจากเขา "น่าประทับใจจริงๆ มินโฮ" มินโฮหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว กิลด์มาสเตอร์คังยืนกอดอกอยู่ตรงนั้น ข้างกายเขามีร่างของฮันเตอร์ปริศนาที่ปกคลุมด้วยชุดคลุมสีดำสนิท สัญลักษณ์บนอกของมันคือรูปกะโหลกที่มีเข็มนาฬิกาพาดผ่าน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เดียวกับระบบที่คังมินโฮได้รับ "แกเข้ามาที่นี่ได้ยังไง..." มินโฮเค้นเสียงถาม กิลด์มาสเตอร์คังยิ้มหยัน ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว กองทัพฮันเตอร์ที่ดูคล้ายกับทหารเงาของมินโฮปรากฏตัวขึ้นล้อมรอบเขาจากทุกทิศทาง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ ดวงตาของพวกมันเหล่านั้น... มันคือดวงตาของฮันเตอร์ที่มินโฮเคยรู้จักและเคยถูกสังหารไปแล้วโดยกิลด์ของเขาเอง "ฉันไม่ได้มาคนเดียวมินโฮ" คังกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเยือกเย็น "ฉันนำ 'ความทรงจำ' ของคนตายกลับมาด้วย... และดูเหมือนว่าแม่ทัพเงาตัวใหม่ของนาย จะต้องเป็นคู่ซ้อมให้กับ 'อาวุธ' ชิ้นใหม่ของฉันเสียหน่อย" ร่างในชุดคลุมข้างกายกิลด์มาสเตอร์คังค่อยๆ เปิดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้มินโฮต้องหยุดหายใจ... มันคือใบหน้าของพ่อเขา ที่ควรจะตายไปตั้งแต่วันที่กิลด์ใหญ่เข้ายึดครองพื้นที่เหมืองดาร์คเกทเมื่อสิบปีก่อน "พ่อ...?" มินโฮก้าวถอยหลัง มือไม้สั่นเทา "อย่าเรียกไอ้ซากศพนั่นว่าพ่อเลย" คังหัวเราะเสียงต่ำ "เพราะตอนนี้ มันเป็นเพียง 'เงาที่สมบูรณ์แบบ' ที่ฉันสร้างขึ้นเพื่อสังหารนายโดยเฉพาะ" เงาร่างของพ่อมินโฮพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง ดาบเล่มยาวพุ่งตรงเข้าสู่ลำคอของลูกชายท่ามกลางความตกตะลึงของมินโฮที่ตั้งรับไม่ทัน ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของราชันเงาคนนี้ครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา