สงครามมิติ

"ถ้าข้าตายไป... เจ้าคิดว่าโลกที่ไม่มีคนอย่างข้า จะยังเหลือความหมายอะไรให้ปกป้องอีกงั้นหรือ?" คมดาบสีนิลในมือคังมินโฮสั่นระริก ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะแรงสั่นสะเทือนจากรอยแยกมิติที่กำลังฉีกกระชากท้องฟ้าเหนือเมืองโซลจนกลายเป็นสีม่วงคล้ำ เบื้องหน้าของเขาคือร่างของ 'อาจารย์' ชายผู้สอนวิชาการต่อสู้ให้เขาตั้งแต่วันที่เขาเป็นเพียงฮันเตอร์แรงก์ F ไร้ค่าที่ถูกกิลด์มาสเตอร์คังทอดทิ้งให้ตายในดันเจี้ยน อาจารย์ยิ้มอย่างขมขื่น เลือดสีดำไหลซึมออกจากมุมปาก "ทำหน้าที่ของเจ้าเสีย มินโฮ... อย่าให้ความเห็นใจฉุดรั้งชะตากรรมของโลกใบนี้เอาไว้" "ท่านคือคนเดียวที่ผมเคารพ" มินโฮกระซิบ น้ำเสียงเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย "แต่ถ้าหน้าที่ของผมคือการเป็น 'ราชันเงา' ผมก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเห็นใจใครทั้งนั้น" *ตูม!* ยังไม่ทันสิ้นคำ กองทัพปีศาจจากรอยแยกมิติก็ทะลักออกมาดั่งเขื่อนแตก เสียงกรีดร้องของสัตว์อสูรระดับสูงก้องกังวานไปทั่วเมือง แรงกดดันมหาศาลบดขยี้ตึกระฟ้าจนพังครืนลงมาเป็นแถบๆ "มินโฮ! ข้อมูลจากระบบเตือนว่ากองทัพเงาที่ท่านสะสมไว้กำลังรับมือไม่ไหวแล้ว หากไม่รีบปิดรอยแยกนี้ภายในสิบห้านาที โซนพื้นที่นี้จะถูกลบหายไปตลอดกาล!" เสียงของเซร่าดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของเขา มันเต็มไปด้วยความร้อนรนที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน มินโฮไม่ตอบโต้ เขาหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้งด้วยนัยน์ตาสีทองที่ฉายแววอำมหิต "ตื่นขึ้น... กองทัพเงาของข้า" สิ้นเสียงคำสั่ง พื้นดินรอบตัวเขาก็กลายเป็นสีดำสนิท ราวกับมีหมึกนับพันลิตรซึมออกมาจากเงามืด ร่างของอัศวินเงาหลายร้อยตน ก้าวพ้นออกมาจากพื้นดินด้วยอาวุธครบมือ ความมืดมิดที่แผ่ซ่านออกมานั้นหนาวเหน็บเสียยิ่งกว่าไอปีศาจที่กำลังบุกเข้ามา "สังหารทุกสิ่งที่ขวางหน้า" การปะทะกันเริ่มต้นขึ้นอย่างรุนแรง กองทัพเงาของมินโฮพุ่งเข้าใส่ฝูงปีศาจราวกับพายุทอร์นาโดสีดำ มินโฮกระโจนเข้าหาอาจารย์ของเขาอีกครั้ง ดาบในมือปะทะกับอาวุธของชายผู้เป็นอาจารย์จนเกิดประกายไฟสีม่วงกระจายไปทั่วท้องฟ้า ทุกท่วงท่าที่เขาใช้นั้นคือสิ่งที่อาจารย์เคยสอนเขามาทั้งสิ้น แต่วันนี้... มินโฮใช้มันเพื่อสังหารผู้ให้กำเนิดวิชาของเขาเอง "แข็งแกร่งขึ้นมาก... เจ้าทำได้ดีแล้ว" อาจารย์กล่าวขณะที่ดาบของมินโฮปักทะลุเกราะอกของเขา มินโฮไม่ลังเล เขาบิดคมดาบเพื่อจบชีวิตอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ร่างของอาจารย์ค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองแสง มินโฮกลับรู้สึกเหมือนมีเข็มแหลมนับพันทิ่มแทงหัวใจ เขาไม่ได้สู้เพื่อความสะใจ แต่เขากำลังสู้เพื่อเดิมพันกับชะตากรรมที่ระบบขีดเส้นไว้ *ติ๊ง!* [ภารกิจเปลี่ยนสถานะ: สังหาร 'อาจารย์' สำเร็จ] [เงื่อนไขการเลื่อนระดับสู่ 'จักรพรรดิเงา' กำลังเริ่มขึ้น...] แต่ในขณะที่มินโฮกำลังจะก้าวเข้าไปหารอยแยกมิติเพื่อปิดมัน ความรู้สึกประหลาดก็แล่นผ่านสันหลัง เงาที่เท้าของเขาจู่ๆ ก็ขยายตัวออกอย่างควบคุมไม่ได้ เสียงหัวเราะที่คุ้นหูดังขึ้นจากเงามืดของตึกใกล้ๆ "ยอดเยี่ยมมาก คังมินโฮ... แกฆ่าคนที่เป็นเหมือนพ่อตัวเองได้ลงคอจริงๆ" ร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดเดินออกมาจากความมืด มันคือ 'กิลด์มาสเตอร์คัง' ศัตรูคู่อาฆาตที่เคยทรยศเขา ในมือของมันถืออัญมณีสีเลือดที่กำลังส่องแสงจ้าขัดขวางการปิดรอยแยกของมินโฮ "แกวางแผนนี้ไว้ตั้งแต่แรก?" มินโฮถาม เสียงของเขาเรียบเฉย ทว่าไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างนั้นรุนแรงจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "เปล่าเลย... ข้าแค่รอให้แกทำภารกิจที่ข้าทำไม่ได้ให้สำเร็จ" กิลด์มาสเตอร์คังแสยะยิ้ม มองรอยแยกมิติที่กำลังขยายตัวขึ้นอีกเท่าตัว "แกคิดว่าแกเป็นคนปิดรอยแยกงั้นเหรอ? ผิดแล้ว... แกเป็นแค่ 'กุญแจ' ที่ปลดล็อกประตูนรกให้ข้าต่างหาก!" ทันใดนั้น รอยแยกที่ควรจะปิดลงกลับระเบิดออกด้วยพลังทำลายล้างที่รุนแรงกว่าเดิม เงาร่างหนึ่งที่สูงใหญ่และดูทรงพลังยิ่งกว่าปีศาจตนใดที่เคยปรากฏมา ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า มันคือ 'ราชาปีศาจ' ที่ทุกคนในโลกฮันเตอร์ต่างเกรงกลัว มินโฮมองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่าง เพราะสิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่แค่อสูร แต่เป็นตัวตนที่ระบบไม่เคยแจ้งเตือนมาก่อน และสิ่งที่แย่ที่สุดคือ... ดาบในมือของเขากลับสั่นไหวและหายไปราวกับถูกระบบแย่งชิงสิทธิ์ในการควบคุมไปเสียดื้อๆ ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปพร้อมกับเงาฮันเตอร์ไร้เงานะครับ