Shadow Monarch: จากฮันเตอร์ขยะสู่ราชันเงาไร้พ่าย•ตอนที่ 6

ค่าพลังที่ไร้ขีดจำกัด

ผลงานโดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา
“แกเป็นใคร!” กิลด์มาสเตอร์คังแผดเสียงก้อง ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าขนลุกของเมืองที่ถูกแช่แข็งด้วยแรงกดดันมหาศาล เขาถอยกรูดจนหลังชนกับผนังปูนที่แตกร้าว ดวงตาเบิกโพลงจ้องมอง ‘ร่างจำลอง’ ของคังมินโฮที่ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ ร่างนั้นไม่ได้ขยับเขยื้อน แต่ไอสังหารสีดำสนิทที่แผ่ออกมากลับบดขยี้พสุธาจนแยกออกเป็นร่องลึก ผมยืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ลมหายใจติดขัด หัวใจเต้นรัวราวกับกลองรบที่กำลังจะแตกสลาย นี่ไม่ใช่แค่ภาพหลอน แต่มันคือ ‘เงา’ ที่สะท้อนตัวตนในอนาคตที่อาจจะเกิดขึ้นจริง หรืออาจจะเป็นเพียงปีศาจที่ระบบส่งมาเพื่อทดสอบขีดจำกัดของผมกันแน่ “ท่านคังมินโฮคะ...” เสียงกระซิบเย็นเยียบของเซร่าดังก้องในโสตประสาทของผม “ระบบกำลังเข้าสู่สภาวะโอเวอร์โหลด สัญญาณชีพจรของคุณพุ่งทะลุขีดจำกัดแรงก์ F ไปแล้วครับ ตอนนี้คือโอกาสเดียวที่จะหลอมรวม ‘ค่าพลัง’ ทั้งหมดเข้าสู่แก่นแท้ หากท่านลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ร่างจำลองนั่นจะกลายเป็นผู้ล่าและท่านจะเป็นเพียงซากศพครับ” ผมขบกรามแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดในปาก ความเจ็บปวดจากการทรยศในอดีตพุ่งเข้าสู่สมองเสมือนเชื้อเพลิงชั้นดี ผมมองไปที่กิลด์มาสเตอร์คัง ชายที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีผมราวกับขยะ ก่อนจะหันไปสบตากับ ‘เงาของตัวเอง’ ที่มีดวงตาสีแดงฉานดั่งโลหิต “เซร่า... อัปเกรดค่าสถานะทั้งหมดเดี๋ยวนี้” ผมสั่งเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาด “รับทราบค่ะ กระบวนการอัปเกรดแบบก้าวกระโดด... เริ่มต้น ณ บัดนี้” ทันใดนั้น หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าอมม่วงก็ระเบิดออกรอบตัวผม ตัวเลขค่าพลังที่เคยหยุดนิ่งที่เลขสองหลักพุ่งพรวดพราดราวกับเข็มไมล์รถแข่งที่แตะจุดแดง แรงอัดอากาศรอบตัวผมบิดเบี้ยว กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายฉีกขาดและสมานตัวใหม่ด้วยความเร็วที่เหนือธรรมชาติ ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากวิญญาณออกจากร่างถาโถมเข้ามา แต่ผมไม่ยอมหุบปากร้องสักแอะ [ความแข็งแกร่ง: 15 -> 150] [ความเร็ว: 12 -> 140] [พลังเวท: 20 -> 500] [ระดับทักษะ: จาก 'สามัญ' สู่ 'ราชันเงาขั้นต้น'] ความร้อนแรงดั่งลาวาไหลเวียนไปตามเส้นเลือดของผม พลังที่อัดแน่นจนเกือบจะระเบิดออกนั้นทำเอาพื้นที่รอบตัวผมแตกละเอียดเป็นผุยผง ผมสัมผัสได้ถึงทุกอณูของอากาศ ทุกทิศทางของการไหลเวียนมานา กิลด์มาสเตอร์คังที่เคยดูยิ่งใหญ่ กลับกลายเป็นเพียงมดปลวกในสายตาของผม “แก... แกทำอะไรลงไป!” กิลด์มาสเตอร์คังตะโกนสุดเสียง พลางรวบรวมมานาสร้างโล่แสงสีทองขึ้นป้องกันตัว “มินโฮ! ไอ้สวะแกคิดจะทำอะไรกับฉัน!” ผมก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว พื้นดินใต้ฝ่าเท้าทรุดตัวลงเป็นหลุมลึก ร่างกายของผมเคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เกินกว่าสายตาของมนุษย์ปกติจะจับได้ ผมไปปรากฏตัวตรงหน้าเขาในเสี้ยววินาที หมัดขวาของผมอาบไปด้วยไอสีดำที่เย็นเยียบจนอากาศกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง “ไม่ได้ทำอะไรเลย... คุณคัง” ผมเอ่ยเสียงนิ่ง สบตาเขาด้วยแววตาที่ว่างเปล่าราวกับหลุมศพ “แค่กำลังจะทวงคืนทุกอย่างที่ผมเสียไป... พร้อมดอกเบี้ยที่แพงมหาศาล” ผมปล่อยหมัดออกไปโดยไม่ได้ใช้เทคนิคซับซ้อน แรงปะทะนั้นส่งคลื่นกระแทกออกไปไกลเป็นกิโลเมตร อาคารโดยรอบพังถล่มลงมาดั่งโดมิโน กิลด์มาสเตอร์คังกระเด็นหายไปในซากตึก ร่างจำลองที่ยืนอยู่บนฟ้าเงียบลงไปชั่วขณะ ก่อนจะก้มหัวให้ผมเล็กน้อย แล้วจางหายไปราวกับควันไฟ ทุกอย่างกลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง ท่ามกลางซากปรักหักพัง ผมยืนหอบหายใจเบาๆ ร่างกายของผมตอนนี้ไม่ใช่ร่างกายเดิมอีกต่อไป พลังที่ไหลเวียนอยู่ภายในช่างหอมหวานและอันตราย มันเหมือนกับยาพิษที่เสพติดไปแล้ว “ยินดีด้วยค่ะ ท่านคังมินโฮ ระบบได้ปลดล็อกทักษะลับ ‘เนตรราชันเงา’ เรียบร้อยแล้ว” เสียงของเซร่าสั่นเครือเล็กน้อย “แต่ว่า... ท่านคะ มีบางอย่างไม่ถูกต้อง” “อะไร?” ผมถาม พลางเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก “การสังหารร่างจำลองเมื่อครู่ ทำให้ระบบคำนวณย้อนกลับ... พลังที่เพิ่มขึ้นมาทั้งหมดไม่ได้มาจากระบบเพียงอย่างเดียว แต่มี ‘บางสิ่ง’ กำลังแทรกแซงเข้ามาจากรอยแยกมิติที่เราเพิ่งปิดไป” ผมขมวดคิ้วแน่น เมื่อมองไปที่จุดที่กิลด์มาสเตอร์คังเพิ่งหายไป ซากตึกเหล่านั้นไม่ได้อยู่นิ่ง... ก้อนหินและเหล็กเส้นเริ่มลอยขึ้น และสั่นไหวราวกับมีแรงแม่เหล็กมหาศาลดึงดูดเข้าหากัน แต่สิ่งที่น่าขนลุกยิ่งกว่าคือ เสียงกระซิบที่ดังมาจากความว่างเปล่า มันไม่ใช่เสียงของมนุษย์ แต่มันคือเสียงหัวเราะที่ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาด “มินโฮ... เจ้าคิดว่าเจ้ารอดแล้วหรือ?” เสียงนั้นดังก้องออกมาจากซากปรักหักพัง ก่อนที่ร่างของกิลด์มาสเตอร์คังจะลุกขึ้นมา แต่ครั้งนี้... ดวงตาของเขาไม่ได้เป็นสีปกติ มันกลายเป็นสีดำสนิท ไร้ซึ่งดวงตาขาว และที่แผ่นหลังของเขามีรอยแยกมิติเล็กๆ เปิดออกพร้อมกับเงาสีดำที่ค่อยๆ คืบคลานออกมาเป็นรูปร่างของดาบเล่มใหญ่ ความหนาวเย็นที่แท้จริงไม่ได้มาจากพลังของผม แต่มันมาจากสิ่งที่กำลังก้าวออกมาจากหลังของกิลด์มาสเตอร์คัง... มันคือ ‘ผม’ อีกคนหนึ่ง แต่คราวนี้... มันถือดาบที่ทำจากหัวใจของผมเองในชาติที่แล้ว! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของราชันเงาผู้นี้ และโปรดเตรียมใจไว้ให้ดี เพราะตอนต่อไปจะเปลี่ยนโชคชะตาของทุกคนไปตลอดกาลครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Shadow Monarch: จากฮันเตอร์ขยะสู่ราชันเงาไร้พ่าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%