ก้าวแรกของการทวงคืน

"ไอ้สวะนั่นมันหายหัวไปไหนแล้ววะ! ถ้าไม่โผล่หัวออกมาภายในห้านาที ข้าจะเผาร้านเครื่องประดับเวทมนตร์ของแม่แกให้วอดเป็นจุณ!" เสียงคำรามของชายร่างยักษ์เจ้าของฉายา 'ค้อนเหล็ก' ดังสนั่นก้องไปทั่วซอยเปลี่ยวหลังเขตการค้าฮันเตอร์ แรงสั่นสะเทือนจากฝ่าเท้าที่กระทืบลงบนพื้นดินทำให้เศษหินกระเด็น คังมินโฮยืนพิงกำแพงอิฐเก่าๆ อยู่ในเงามืด สายตาเรียบเฉยจ้องมองกลุ่มฮันเตอร์เถื่อนห้าคนที่กำลังล้อมกรอบเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่เพิ่งถูกปลุกพลังได้ไม่นาน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือเหยื่อที่พวกมันหมายหัว *“ตรวจพบเป้าหมาย: กลุ่มฮันเตอร์เถื่อน 'เขี้ยวทมิฬ' จำนวน 5 นาย ระดับพลังเฉลี่ยแรงก์ D ความเสี่ยงอยู่ในระดับต่ำมากค่ะ นายท่าน”* เสียงของเซร่าดังแผ่วเบาอยู่ในโสตประสาท มินโฮไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงขยับหมวกฮู้ดขึ้นปิดบังใบหน้า นิ้วมือเรียวยาวแตะลงที่ปลอกดาบข้างเอว สัมผัสเย็นเยียบของเหล็กกล้าไหลผ่านปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น ไม่มีอาการสั่นเทาเหมือนฮันเตอร์แรงก์ F ขี้แพ้คนเดิมอีกต่อไป นี่คือการทดสอบแรก... บทพิสูจน์ว่า 'เงา' ที่ถูกลืม จะสามารถสังหาร 'เขี้ยว' ที่กัดกินคนอ่อนแอได้อย่างไร "พวกแก... กำลังรบกวนเวลาพักผ่อนของฉัน" น้ำเสียงของมินโฮราบเรียบจนน่าขนลุก มันแฝงไปด้วยความเย็นชาที่ทำให้อากาศรอบข้างดูเหมือนจะลดอุณหภูมิลงฉับพลัน กลุ่มฮันเตอร์เถื่อนชะงักกึก พวกมันหันมามองทางต้นเสียงพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยัน "โอ้โห! นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้หนูขยะที่โดนกิลด์ใหญ่เขี่ยทิ้งนี่เอง" ค้อนเหล็กหัวเราะร่วน ก้าวเท้าเข้ามาหาพร้อมกระชับค้อนยักษ์ในมือ "จะมาเป็นฮีโร่ช่วยเด็กนั่นเรอะ? เสียดายนะที่วันนี้มียมทูตมาหาแกเร็วกว่ากำหนด" มินโฮก้าวออกมาจากเงามืด แสงจันทร์เสี้ยวสาดส่องกระทบใบหน้าครึ่งหนึ่งที่ดูเย็นชาราวกับรูปสลักหิน "กิลด์ใหญ่เขี่ยทิ้ง... ก็ดีกว่าเป็นขยะที่ต้องเที่ยวปล้นคนอ่อนแอเพื่อกินเศษเงินไปวันๆ" "แก!!" ค้อนเหล็กพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าฮันเตอร์ทั่วไป แต่นั่นเป็นเพียงความเร็วที่ช้าดั่งเต่าคลานในสายตาของมินโฮที่เพิ่งอัปเกรดทักษะ 'เนตรราชันเงา' ขึ้นมา มินโฮเพียงเบี่ยงตัวหลบด้วยท่าทีผ่อนคลาย ปลายดาบของเขาไม่ได้ชักออกมาจนสุด แต่กลับใช้ฝักดาบกระแทกเข้าที่จุดตายบริเวณขมับของค้อนเหล็กอย่างรุนแรง *ปึก!* ร่างยักษ์ล้มตึงลงกับพื้นทันทีโดยไม่มีเสียงร้อง สี่คนที่เหลือตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง ความกลัวเริ่มเกาะกินหัวใจเมื่อพวกมันรู้ตัวว่ากำลังเผชิญหน้ากับ 'บางอย่าง' ที่ไม่ใช่คนธรรมดา "ใครคนต่อไป?" มินโฮถามพลางปัดฝุ่นที่ไหล่ "ฆ่ามัน! ล้อมมันไว้ อย่าให้มันตั้งตัวได้!" เสียงตะโกนสั่งของฮันเตอร์อีกคนปลุกระดมพวกที่เหลือให้พุ่งเข้าใส่พร้อมกัน เวทมนตร์ธาตุไฟและคมดาบที่อาบด้วยพิษพุ่งเข้าหาเขาจากทุกทิศทาง ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง มินโฮกลับหลับตาลง ไม่ใช่เพื่อยอมแพ้ แต่เพื่อเปิดรับสัมผัสแห่งเงา *“เปิดใช้งานสกิล: ก้าวพริบตาเงา (Shadow Step)”* ร่างของมินโฮกลายเป็นเพียงกลุ่มควันสีดำที่ฟุ้งกระจายในพริบตา คมดาบที่ควรจะเฉือนผ่านเนื้อหนังกลับกลายเป็นเพียงการฟันอากาศที่ว่างเปล่า ทันใดนั้น เงาร่างของมินโฮก็ไปปรากฏอยู่ด้านหลังฮันเตอร์คนหนึ่งอย่างเงียบเชียบ ดาบถูกชักออกมาเพียงครึ่งทาง ประกายแสงสีเงินวับวาวตัดผ่านลำคอของศัตรูอย่างเด็ดขาดและแม่นยำ เขามันทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองเสมอ... เขาจะไม่ฆ่าคนโดยไร้เหตุผล แต่สำหรับพวกสวะที่กดขี่คนอื่น เขาจะไม่เหลือความปรานีให้แม้แต่ปลายเล็บ "เหลืออีกสาม" มินโฮเอ่ยเบาๆ ก่อนจะเคลื่อนตัวดั่งเงาที่เต้นระบำอยู่ท่ามกลางคมอาวุธ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของเขาสง่างามแต่เหี้ยมโหด การต่อสู้ดำเนินไปไม่ถึงนาที พื้นดินรอบข้างก็เต็มไปด้วยร่างของกลุ่มฮันเตอร์เถื่อนที่นอนจมกองเลือดโดยไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก เซร่าปรากฏตัวขึ้นในรูปโฮโลแกรมข้างกายเขา *“นายท่านคะ สเตตัสพลังแฝงเพิ่มขึ้น 2% เนื่องจากการจัดการกลุ่มศัตรูระดับแรงก์ D ได้โดยไร้รอยขีดข่วนค่ะ และดูเหมือนว่า... ในกระเป๋าของไอ้หัวหน้ากลุ่มนั่น จะมีข้อมูลลับบางอย่างที่คุณต้องการ”* มินโฮเดินไปหยุดตรงร่างของค้อนเหล็ก เขาควานหาข้อมูลในเสื้อกั๊กของมันจนพบแผ่นชิปบันทึกข้อมูลสีดำสนิท ทันทีที่เขากดเปิดดู หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวก็แสดงเอกสารลับของ 'กิลด์มาสเตอร์คัง' ขึ้นมา หัวใจของมินโฮกระตุกวูบ เมื่อเห็นภาพในเอกสารนั้น ไม่ใช่แค่แผนการยึดครองพื้นที่ฮันเตอร์ แต่เป็นรายชื่อของ 'โปรเจกต์เงา' ที่กิลด์ใหญ่กำลังซุ่มพัฒนา... และชื่อแรกในรายชื่อทดลองที่ถูกประกาศว่าตายไปแล้วนั้น คือชื่อของเขาเอง ท่ามกลางความเงียบงันของตรอกมืด เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เขาไม่ได้มาคนเดียว แต่มาพร้อมกับกลุ่มฮันเตอร์ที่ดูเหมือนจะเป็นหน่วยเก็บกวาดระดับ Elite ของกิลด์มาสเตอร์คัง "ไม่นึกเลยว่าสวะอย่างแกจะรอดมาได้ถึงตอนนี้... คังมินโฮ" เสียงแหบพร่าของผู้มาใหม่ดังขึ้น พร้อมกับเปลวเพลิงสีครามที่ลุกโชนขึ้นทั่วตรอก มินโฮค่อยๆ หันกลับไป รอยยิ้มมุมปากที่แสนเย็นชาปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขารู้ดีว่าเกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่แกเป็นคนขุดเอง... ท่านรองกิลด์มาสเตอร์" เงาภายใต้เท้าของมินโฮเริ่มขยายตัวออกคลุมพื้นที่รอบด้านราวกับมีชีวิต มันไม่ใช่แค่เงามืดธรรมดา แต่มันคือจุดเริ่มต้นของกองทัพที่ไม่มีวันตาย! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" นะครับ!