พันธสัญญาเงา

"เจ้าคิดว่าอำนาจที่ได้มาโดยมิชอบธรรมนั้น จะคงอยู่กับเจ้าได้นานแค่ไหนกัน คังมินโฮ?" เสียงทุ้มต่ำดุจปีศาจจากกิลด์มาสเตอร์คังดังสะท้อนก้องอยู่ในมิติมืดมิดที่เวลาราวกับหยุดนิ่ง มินโฮกัดฟันแน่น เลือดสดๆ ไหลซึมออกจากมุมปาก ความเจ็บปวดจากการถูกโซ่ตรวนแห่งพันธสัญญาฉีกกระชากวิญญาณนั้นรุนแรงจนน่าคลั่ง แต่นัยน์ตาของเขาที่เคยหม่นแสงกลับทอประกายคมกริบดุจใบมีดโกน "อำนาจไม่ได้อยู่ที่การครอบครอง... แต่อยู่ที่การยอมรับในชะตากรรมต่างหาก" มินโฮเค้นเสียงตอบ ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัด แต่แววตาหาได้มีความหวาดหวั่นไม่ ระบบในหัวของเขาที่เคยส่งสัญญาณเตือนเป็นสีแดงฉาน บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทราวกับหมึกที่หยดลงในแก้วน้ำใส ระบบไม่ได้รวน มันกำลังปรับตัว... หรือบางที มันอาจกำลัง 'วิวัฒนาการ' ไปพร้อมกับเจ้าของร่างที่กำลังจะแตกสลาย "แกกำลังจะตาย มินโฮ" เซร่าปรากฏกายขึ้นข้างกายเขา ร่างจำลองที่เคยเปล่งประกายสวยงามบัดนี้กลับโปร่งแสงและสั่นไหว "ถ้าแกตกลงทำพันธสัญญานี้ แกจะไม่ได้เป็นแค่ฮันเตอร์อีกต่อไป แต่แกจะกลายเป็น 'สิ่งนั้น' สิ่งที่แม้แต่ระบบยังไม่อาจควบคุมได้" มินโฮแสยะยิ้มที่มุมปาก ในยามที่ความตายกำลังคืบคลานเข้าหา เขากลับมองเห็นสัจธรรมบางอย่างที่กิลด์มาสเตอร์คังไม่มีวันเข้าใจ นั่นคือการละทิ้งความเป็นมนุษย์เพื่อปกป้องสิ่งที่เหลืออยู่ "ทำสัญญานั้นซะ เซร่า... ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ข้าขอเป็นคนลากพวกมันลงนรกไปด้วยกัน" วินาทีที่นิ้วเรียวของเซร่าแตะลงบนหน้าผากของเขา พลังงานมหาศาลที่กักขังอยู่ในมิติที่ว่างเปล่าก็ระเบิดออก! ไม่ใช่พลังเวทมนตร์สีฟ้าครามดั่งฮันเตอร์ทั่วไป แต่เป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีดำทมิฬที่ไหลทะลักออกมาจากรอยแยกของมิติ ราวกับมหาสมุทรที่บ้าคลั่ง ความเจ็บปวดเปลี่ยนผ่านสู่ความเย็นเยียบที่กัดกินกระดูก เส้นเลือดทั่วร่างของมินโฮเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทราวกับรอยสักของเทพแห่งความตาย ร่างของมินโฮลอยขึ้นกลางอากาศ กองทัพเงาที่เคยสลายไปกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง แต่คราวนี้พวกมันไม่ได้ดูเหมือนวิญญาณเร่ร่อนอีกต่อไป อัศวินเงาแต่ละตนมีเกราะที่แหลมคมขึ้น ดวงตาที่เคยเป็นสีฟ้าครามกลับกลายเป็นสีแดงชาดที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร กิลด์มาสเตอร์คังผงะถอยหลัง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง "เป็นไปไม่ได้... นี่มันพลังระดับเทพเจ้า! แกไปเอาพลังเนโครแมนเซอร์ระดับนี้มาจากไหน!" มินโฮค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาของเขาปราศจากความรู้สึกราวกับไร้ซึ่งชีวิต แต่มันกลับทรงพลังจนกิลด์มาสเตอร์คังแทบยืนไม่อยู่ เขาเพียงแค่ขยับนิ้ว กองทัพเงาเบื้องหลังก็คำรามลั่นสั่นสะเทือนไปทั่วผืนปฐพี เสียงกรีดร้องของวิญญาณนับพันดังระงมไปทั่วบริเวณ "กิลด์มาสเตอร์คัง" มินโฮเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล "เจ้าเคยถามข้าว่าข้าเป็นใคร วันนี้... ข้าจะให้คำตอบเจ้าด้วยวิญญาณของเจ้าเอง" มินโฮยกมือขึ้นช้าๆ พื้นดินรอบตัวเขาสั่นไหว เศษซากศพของฮันเตอร์ที่ล้มตายในสมรภูมินี้เริ่มขยับเขยื้อน ร่างเนื้อที่ไร้วิญญาณค่อยๆ ถูกกลืนกินด้วยเงาสีดำและลุกขึ้นมาในรูปแบบของกองทัพเงาที่ไม่มีวันตาย นี่คือพลังที่ควบคุมทั้งความเป็นและความตายอย่างแท้จริง ทว่า ในขณะที่มินโฮกำลังจะบงการให้เงาเข้าสังหารศัตรูที่อยู่ตรงหน้า ทันใดนั้น... ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นปราดเข้าสู่หัวใจของเขา จนเขาทรุดเข่าลงกับพื้น เขาก้มลงมองหน้าอกตนเอง และพบว่ารอยสักสีดำที่แขนของเขากำลังลามไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของ 'บางอย่าง' ที่ชั่วร้ายกว่ากิลด์มาสเตอร์คังนับร้อยเท่า กำลังโผล่พ้นออกมาจากเงาใต้เท้าของเขาเอง เงานั้นไม่ได้เป็นของเขา แต่มันเป็นสิ่งที่มีชีวิตและกำลังแย่งชิงร่างของเขาไปจากภายใน และในความมืดมิดนั้นเอง เสียงกระซิบที่คุ้นเคยจากอดีตก็ดังขึ้นข้างหูเขา... เสียงของคนที่เขาควรจะตายไปตั้งแต่สงครามครั้งก่อน "ในที่สุด... เราก็ได้พบกันเสียทีนะ คังมินโฮ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของราชันเงามาจนถึงตอนนี้นะครับ หากพร้อมจะเผชิญความจริงไปกับมินโฮแล้ว กดอ่านตอนต่อไปได้เลยครับ! เงาฮันเตอร์ไร้เงา