Shadow Monarch: จากฮันเตอร์ขยะสู่ราชันเงาไร้พ่าย•ตอนที่ 11

สยบด้วยเงา

ผลงานโดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา
"แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร คังมินโฮ? แค่เศษซากจากกิลด์เก่าที่โดนเขี่ยทิ้งอย่างกับขยะ แล้วตอนนี้คิดจะมาลูบคมกิลด์ย่อยของพวกเรางั้นรึ?" เสียงของหัวหน้ากิลด์สาขาย่อยดังสะท้อนผ่านกำแพงเหล็กกล้าที่สั่นสะเทือน เขาแสยะยิ้ม มองดูร่างของชายหนุ่มตรงหน้าที่กำลังห่อหุ้มด้วยรัศมีสีดำทมิฬ คังมินโฮไม่ได้ตอบโต้ด้วยคำพูด ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยแสงสีม่วงหม่น ราวกับว่าความอดทนที่เก็บสะสมมานานนับปีได้พังทลายลงจนหมดสิ้น "มินโฮ... พลังงานในร่างกายคุณพุ่งสูงเกินขีดจำกัดแล้วค่ะ หากปล่อยไว้เกินห้านาที หัวใจคุณอาจจะรับภาระไม่ไหว" เสียงของเซร่าดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท แต่มินโฮเพียงแค่เหยียดยิ้มที่มุมปาก "ห้านาทีงั้นเหรอเซร่า? สำหรับการล้างแค้น... แค่นี้ก็เกินพอแล้ว" มินโฮก้าวเท้าลงบนพื้นดิน แรงกดดันมหาศาลทำให้พื้นปูนแตกร้าวเป็นวงกว้าง เขาดีดตัวพุ่งเข้าหาศัตรูด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ กองทัพฮันเตอร์นับร้อยที่รายล้อมอยู่ต่างชักอาวุธออกมาด้วยความตื่นตระหนก แต่ก่อนที่ใครจะทันได้ลงมือ เงาร่างสีดำสนิทที่เท้าของมินโฮก็เริ่มขยายตัวออกราวกับหยดหมึกที่ถูกหยดลงในน้ำใส 'สกิล: กองทัพเงาอเวจี - อัญเชิญระดับจอมพล' สิ้นเสียงคำสั่งในใจ เสียงกรีดร้องที่ฟังดูวิปริตดังขึ้นจากความมืดมิด กองทัพอัศวินเกราะดำนับสิบตนที่มีดวงตาสีฟ้าเยือกเย็นค่อยๆ ก้าวพ้นออกมาจากร่างของมินโฮ พวกมันพุ่งเข้าใส่เหล่าฮันเตอร์ของกิลด์มาสเตอร์คังด้วยความเงียบเชียบและโหดเหี้ยม ฉัวะ! เสียงคมดาบเงาฟันผ่านเกราะเวทมนตร์ของฮันเตอร์แรงก์ A จนขาดสะบั้นราวกับกระดาษ ไม่มีการร้องขอชีวิต ไม่มีการต่อรอง มินโฮเดินผ่านความวุ่นวายไปอย่างเชื่องช้า สายตาของเขามุ่งตรงไปที่ชายผู้เป็นหัวหน้าสาขา ซึ่งบัดนี้ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งกลับซีดเผือดจนไร้สีเลือด "กิลด์มาสเตอร์คังบอกให้แกมาเก็บกวาดฉัน... แต่ดูเหมือนเขาจะลืมบอกไปนะว่า 'ขยะ' ที่เขาเขี่ยทิ้งน่ะ มันมีพิษร้ายแรงแค่ไหน" มินโฮกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่เย็นเยียบจนถึงกระดูก "แก... แกมันปีศาจ!" หัวหน้ากิลด์ย่อยตะโกนสุดเสียงพร้อมงัดไม้ตายสุดท้ายออกมา กงเล็บเพลิงสีแดงฉานพุ่งเข้าใส่ลำคอของมินโฮ แต่ทว่า... มันกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ ก่อนจะสลายไปเมื่อเจอกับกำแพงเงาที่ปกป้องมินโฮไว้ มินโฮยื่นมือออกไป บีบเข้าที่ลำคอของอีกฝ่ายอย่างแรงจนร่างของฮันเตอร์แรงก์ A ลอยขึ้นจากพื้น "ในวันที่ฉันถูกพวกแกหักหลัง ในวันที่ฉันต้องคลานออกมาจากดันเจี้ยนด้วยร่างกายที่แตกละเอียด... พวกแกเคยมีความปรานีให้ฉันบ้างไหม?" มินโฮสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ร่างนั้นกระเด็นไปกระแทกกำแพงจนพังทลาย กองทัพเงาของเขาสังหารทุกคนที่ขวางหน้าจนราบคาบ พื้นที่กิลด์ย่อยที่เคยยิ่งใหญ่บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังและไอเย็นจากเงาที่ปกคลุมไปทั่วทุกทิศทาง เขามองดูมือของตนเองที่ยังคงสั่นระริกด้วยพลังงานมหาศาล ความแค้นได้รับการชำระไปส่วนหนึ่ง แต่มันกลับไม่ใช่จุดจบ... เพราะสายตาของเขาเหลือบไปเห็นบางอย่างที่ท่ามกลางซากศพ ที่มุมห้อง... เด็กสาวคนหนึ่งในชุดฮันเตอร์ฝึกหัดกำลังนั่งตัวสั่น เธอไม่ได้ถืออาวุธ แต่ที่ข้อมือของเธอมีตราสัญลักษณ์ประจำตัวของ 'กิลด์มาสเตอร์คัง' ประทับอยู่ ซึ่งมันไม่ใช่ตราของฮันเตอร์ทั่วไป แต่มันคือตราประทับของ 'ทายาทสายตรง' ที่มินโฮไม่เคยล่วงรู้มาก่อนว่ามีตัวตนอยู่ "หยุดเถอะค่ะ... คุณฆ่าพวกเขาไปหมดแล้ว" เด็กสาวเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอไม่ได้มีความกลัวอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับว่างเปล่าและแฝงไปด้วยพลังงานประหลาดที่ทำให้กองทัพเงาของมินโฮถึงกับชะงักงัน มินโฮขมวดคิ้ว พลังในกายเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อเขาสัมผัสได้ถึง 'ตัวตน' อีกอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผิวหนังของเด็กสาวผู้นี้... มันไม่ใช่พลังของมนุษย์ แต่มันคือพลังที่เชื่อมโยงกับสิ่งที่เขาสังหารมานับพัน "เธอไม่ใช่คนของกิลด์นี้..." มินโฮพึมพำ ก่อนที่โลกทั้งใบของเขาจะหมุนคว้าง เมื่อเด็กสาวคนนั้นยิ้มออกมาแล้วพูดคำที่ทำให้เขาต้องตื่นตระหนก "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ 'ว่าที่' ราชันเงาคนใหม่... เพราะตัวจริงที่แกเพิ่งฆ่าไปน่ะ มันก็แค่ร่างเงาที่ฉันส่งมาให้แกเล่นสนุกเท่านั้นเอง" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของราชันเงาผู้นี้ด้วยใจจริงนะครับครับ
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Shadow Monarch: จากฮันเตอร์ขยะสู่ราชันเงาไร้พ่าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%