การฟาดฟันครั้งใหญ่

เสียงโครมครามของลังไม้กระแทกลงบนพื้นตลาดมืดดังสนั่นหวั่นไหว เรียกสายตาทุกคู่ให้พุ่งตรงมายังจุดเกิดเหตุทันที "ผู้พันกู้! ผู้พันครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! ที่ตลาดมืดตอนนี้..." ลูกน้องคนสนิทของกู้เฉินหอบหายใจจนตัวโยン ใบหน้าชุ่มไปด้วยเหงื่อท่ามกลางอากาศเย็นเยียบของค่ำคืนนี้ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกจนแทบถลน กู้เฉินขมวดคิ้วมุ่น สัญชาตญาณทหารตื่นตัวขึ้นทันที ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศก้าวเข้าไปประชิดตัวลูกน้องด้วยความเร็ว "เกิดอะไรขึ้น พูดให้ชัดเจน ฟางเซียนอยู่ที่นั่น!" "คือ... มีคนปล่อยข่าวว่าซาลาเปาสูตรพิเศษและน้ำพริกเครื่องเทศของซาลาเปาตระกูลกู้ผสมสารพิษ! ตอนนี้พวกสหกรณ์การค้ากับคณะกรรมการตลาดกำลังรุมล้อมแผงค้าของซ้อฟางเซียนเพื่อจะยึดของและจับกุมตัวเธอแล้วครับ!" ใบหน้าคมเข้มของกู้เฉินมืดมนลงในพริบตา รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจากร่างจนคนรอบข้าง10 เมตรต้องถอยกรูด เขาไม่เอ่ยคำใดออกมาสักคำ นอกจากก้าวเท้ายาวๆ มุ่งหน้าไปยังตลาดมืดด้วยความเร็วสูงราวกับพายุหมุน ในขณะเดียวกัน ณ ใจกลางตลาดมืด บรรยากาศรอบแผงค้าของหลินฟางเซียนกำลังคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียด "เปิดกล่องตรวจสอบเดี๋ยวนี้! มีคนร้องเรียนว่าพวกเธอใช้เนื้อเน่าเสียและลักลอบค้าขายของเถื่อนผิดกฎหมายรัฐกิจ!" เสียงแหลมสูงของ "หัวหน้าจู" เจ้าหน้าที่ตรวจสอบประจำตลาดมืดผู้ขึ้นชื่อเรื่องความฉฉ้อฉลตะโกนลั่น ด้านข้างของเขาคือแม่สามีสกุลกู้ที่ยืนกอดอกเชิดหน้าชูตา ใบหน้ายับย่นเต็มไปด้วยรอยยิ้มสะใจและแววตาสมเพชเวทนา หลินฟางเซียนยืนสงบนิ่งอยู่หลังแผงค้า ร่างระหงในเสื้อกันหนาวไหมพรมสีครีมไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองกลุ่มคนที่พยายามจะเข้ามาพังแผงค้าของเธอด้วยรอยยิ้มเยັນเฉียบ เธอยกมือขึ้นกอดอก เลียนแบบท่าทางของอีกฝ่ายได้อย่างน่าหมั่นไส้ "อ๋อ... ร้องเรียนเหรอคะ?" ฟางเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานใส ทว่ากังวานและทรงพลังจนกลบเสียงโวยวายรอบข้าง "ไม่ทราบว่าใครเป็นคนร้องเรียนคะ หรือว่าเป็นป้าแก่ๆ ที่ยืนน้ำลายสออยากกินสูตรลับของฉันจนตัวสั่น แต่อยากได้มันฟรีๆ เลยร่วมมือกับพวกใต้โต๊ะแถวนี้จัดฉากขึ้นมากันแน่คะ?" แม่สามีสกุลกู้สะดุ้งโหยง ใบหน้าเหี่ยวย่นเปลี่ยนเป็นสีเขียวปนแดงด้วยความโกรธ "นังตัวดี! แกกล้าด่าใครว่าป้าแก่ๆ หะ! แกทำอาหารสกปรกหลอกลวงชาวบ้าน เขาจะมาตรวจสอบความบริสุทธิ์ แกยังจะมาปากดีอีกเรอะ!" "ปากดีหรือปากมีหลักฐานคะ คุณแม่..." ฟางเซียนเน้นเสียงคำว่า 'คุณแม่' อย่างจงใจ สายตาคมกริบกวาดมองไปที่หัวหน้าจูที่เริ่มมีเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผม "อยากตรวจใช่ไหมคะ เชิญค่ะ! แต่ถ้าตรวจแล้วสินค้าของฉันสะอาดบริสุทธิ์ ไม่ได้มีสารพิษหรือของเถื่อนอย่างที่พวกท่านกล่าวหา... คนที่ต้องกราบขอขมากลางตลาดมืดแห่งนี้ จะเป็นพวกท่าน... หรือฉันล่ะคะ?" หัวหน้าจูแค่นAเสียงหัวเราะในลำคอ "ปากเก่งนักนะนังสะใภ้ทหาร! ถ้าของเจ้าบริสุทธิ์จริง ข้าจะยอมกราบเท้าเจ้าสามครั้งเลยเป็นไร แต่ถ้ามันผิดกฎหมาย... ข้าจะยึดสินค้าทั้งหมด เผาทิ้ง และจับเจ้าเข้าคุกฐานทำลายเศรษฐกิจส่วนรวม!" "ตกลงค่ะ!" ฟางเซียนตอบรับทันทีโดยไม่ต้องคิด ชีวิตในยุคปัจจุบันทำให้เธอผ่านการเจรจาธุรกิจมานับไม่ถ้วน เรื่องเล่ห์เหลี่ยมคนชั้นต่ำแค่นี้ยังห่างไกลคำว่าน่ากลัวนัก หัวหน้าจูส่งสัญญาณให้ลูกน้องพุ่งเข้าไปกระชากผ้าใบคลุมแผงค้าออก เพื่อหวังจะหยิบหม้อน้ำพริกและซาลาเปามาทำลายหลักฐาน แต่ทว่า... ทันทีที่ผ้าใบถูกเปิดออก กลิ่นหอมอวลรuของเครื่องเทศโบราณผสมผสานกับกลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อตุ๋นยาจีนก็พวยพุ่งกระจายไปทั่วทั้งตลาดมืด รัศมีไอความร้อนลอยกรุ่นราวกับเพิ่งยกขึ้นมาจากเตาสดๆ ฝูงชนที่ยืนมุงดูอยู่ต่างสูดหายใจเข้าลึกๆ โดยไม่รู้ตัว กลิ่นนี้มันช่างหอมเย้ายวนจนต่อมน้ำลายทำงานอย่างบ้าคลั่ง "ไหนล่ะคะของเน่าเสีย? ไหนล่ะคะสารพิษ?" ฟางเซียนก้าวเท้าออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยยิ้มบนใบหน้าหวานล้ำแต่แฝงด้วยความเฉียบคม "เชิญตรวจสอบเลยค่ะ หัวหน้าจู... เอาจมูกดม เอาลิ้นชิม หรือจะส่งตรวจห้องปฏิบัติการแพทย์ทหารเลยดีคะ ฉันยินดีจ่ายค่าตรวจให้เอง ถ้ารับผลไม่ได้!" หัวหน้าจูกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารีบหยิบช้อนขึ้นมาตักน้ำพริกในหม้อขึ้นมาดูหมายจะหาจุดผิดปกติ แต่ทว่าสีสัน สีแดงอมส้มของพริกคั่วหอมกรุ่น น้ำมันพริกใสสะอาด และเนื้อสัมผัสที่เข้มข้น กลับบ่งบอกถึงความพิถีพิถันในการเคี่ยวอย่างได้มาตรฐานทุกประการ ไม่มีกลิ่นอับ ไม่มีสิ่งแปลกปลอมแม้แต่น้อย! แม่สามีสกุลกู้อ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง "เป็นไป100ได้ยังไง! ฉัน... ฉันเห็นกับตาว่าพวกมันแอบเอาผงอะไรก็ไม่รู้ใส่ลงไปตอนเย็นนี่!" "อ๋อ... ตาฝาดหรือว่ามโนเพ้อเจ้อกันแน่คะคุณแม่?" ฟางเซียนสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกหนาวสันหลังวาบ "อายุขนาดนี้แล้ว สายตาอาจจะฝ้าฟางจนแยกไม่ออกระหว่างเครื่องเทศชั้นดีกับผงพิษ ถ้างั้นฉันคงต้องแนะนำให้ไปหาหมอตรวจสมองสักหน่อยแล้วล่ะค่ะ เผื่อจะจำได้ว่าลูกชายคนโปรดของคุณแม่เคยแอบเอาเงินไปทำอะไรลับหลังตระกูลบ้าง!" คำพูดนี้เปรียบเสมือนหมัดฮุกตรงเข้าแสกหน้าแม่สามีสกุลกู้จนเซถอยหลัง ใบหน้าซีดเผือดลงทันทีเพราะความลับบางอย่างถูกจี้จุด ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังชุลมุนและฝ่ายหาเรื่องกำลังหน้าแตกหมอไม่รับเย็บนั้นเอง... เสียงตบเท้าหนักแน่นของรองเท้าคอมแบทก็ดังขึ้นก้องไปทั่วตลาดมืด แหวกฝูงชนออกเป็นสองทางด้วยแรงกดดันมหาศาล "ใครบอกว่าเมียผมทำอาหารผสมสารพิษ... ก้าวออกมาคุยกับผมตอนนี้สิครับ" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของพันจ่ากู้เฉินดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนโอบไหล่บางของภรรยาเอาไว้ สายตาคมกริบราวกับพญายมกวาดมองหัวหน้าจูและแม่สามีทีละคนจนตัวสั่นเทิ้ม ทว่า... ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากแก้ตัว สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาร่างลึกลับในชุดคลุมสีดำที่ยืนแอบมองเหตุการณ์อยู่มุมมืดของตรอก พร้อมกับโยน "ซองกระดาษสีน้ำตาล" ปริศนาตกลงแทบเท้ากู้เฉิน! ---------------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ครัวคุณยาย" เสมอมานะคะ!