สายลับในหมู่บ้าน

"ใครคือเจ้าของโรงงานเส้นก๋วยเตี๋ยว 'ครัวคุณยาย' ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนไปถึงค่ายทหาร?" คำถามทรงอำนาจนั้นดังขึ้นท่ามกลางความตกตะลึงงันของทุกคนในที่นั้น บรรยากาศภายในห้องโถงรับรองของกองร้อยพลร่มพลันเงียบกริบลงทันตาเห็น ราวกับว่าเข็มสักเล่มตกพื้นก็ยังคงได้ยินเสียง หลินฟางเซียนยืนนิ่งสงบ ใบหน้ารูปไข่ประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา ดวงตาคู่คมกวาดตามองกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดนอกเครื่องแบบที่ยืนล้อมรอบโต๊ะตัวยาว บนโต๊ะนั้นมีชามกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตา บรรจุเส้นก๋วยเตี๋ยวเหนียวนุ่มสีเหลืองนวลที่คลุกเคล้าด้วยน้ำมันกระเทียมเจียวหอมกรุ่น และกากหมูเจียวใหม่ๆ ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนชวนน้ำลายสอคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แม้แต่ผู้ตรวจการจากส่วนกลางที่ขึ้นชื่อเรื่องความเค่งครัดและลิ้นทองคำ ยังต้องแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ท่านผู้ตรวจการจาง ท่านกำลังสนใจเส้นก๋วยเตี๋ยวบ้านๆ ของฉันอย่างนั้นหรือคะ?" ฟางเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นอกมั่นใจ ไม่มีแววหวาดหวั่นแม้แต่น้อย จางอี้หลาน หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างพิจารณา เขาเป็นถึงขุนนางตรวจสอบจากกระทรวงเสบียงอาหาร ผู้ซึ่งมีหน้าที่กวาดล้างตลาดมืดและการค้าขายผิดกฎหมาย แต่กลิ่นอายความอร่อยของเส้นก๋วยเตี๋ยวสูตรโบราณนี้กลับเย้ายวนจนเขาต้องดึงดันตามหาต้นตอด้วยตนเอง และไม่คิดเลยว่าเจ้าของกิจการที่กำลังเลื่องลือไปทั่วค่ายทหาร จะเป็นเพียงสตรีร่างระหงหน้าตาหมดจดผู้หนึ่งเท่านั้น "เจ้าคือผู้คิดค้นสูตรนี้เองหรือ หลินฟางเซียน?" จางอี้หลานถามเสียงเข้ม ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะอาหารอีกนิดเพื่อสำรวจวัตถุดิบ "เส้นก๋วยเตี๋ยวเหนียวนุ่มไม่เหมือนใคร น้ำซุปกระดูกหมูที่เคี่ยวจนเข้มข้นกลมกล่อมโดยไม่ใช้ผงชูรสราคาแพง แถมยังมีกลิ่นเครื่องเทศไทยโบราณที่ข้าไม่เคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อน... เจ้าเอาสูตรนี้มาจากไหน หรือว่าแอบลัก1ลอบนำเข้าสินค้าหนีภาษีจากแดนใต้?" คำกล่าวหาว่าร้ายถูกโยนใส่ทันทีเพื่อลองเชิง ทว่า ฟางเซียนกลับหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มของเธองดงามแต่ทว่าเย็นเยียบเสียจนจางอี้หลานต้องชะงัก "ท่านผู้ตรวจการกล่าวหาเกินไปแล้วค่ะ ของอร่อยเช่นนี้เกิดจากความใส่ใจในวัตถุดิบและภูมิปัญญาที่สะสมมา หากท่านสงสัยว่าฉันลักลอบนำเข้า ทำไมไม่ลองชิมดูเสียก่อนเล่าคะ? อาหารที่ปรุงด้วยความบริสุทธิ์ใจ ย่อมฟ้องรส1ชาติด้วยตัวมันเอง" ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พันจ่ากู้เฉิน ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ภายในห้องด้วยความรวดเร็ว สัญชาตญาณความเป็นทหารและสามีผู้ปกป้องภรรยาตื่นตัวเต็มที่ เขารีบเดินตรงดิ่งมาหยุดยืนเคียงข้างฟางเซียน มือหนาเอื้อมไปโอบไหล่บางไว้หลวมๆ เป็นการแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขาพร้อมจะยืนหยัดเคียงข้างเธอในทุกสถานการณ์ "ท่านผู้ตรวจการจาง ภรรยาของผมเป็นเพียงแม่บ้านที่ทำมาค้าสุจริต หากท่านมีข้อสงสัยประการใดเกี่ยวกับโรงงานเส้นก๋วยเตี๋ยว 'ครัวคุณยาย' เชิญพูดคุยกับผมได้โดยตรงครับ" น้ำเสียงของกู้เฉินทุ้มต่ำและทรงพลัง สร้างความกดดันกลับไปยังฝ่ายผู้ตรวจการได้อย่างไม่น่าเชื่อ จางอี้หลานแค่นหัวเราะ "พันจ่ากู้... นายไม่ต้องออกตัวปกป้องนางนักหรอก ข้าเพียงแต่ทำตามหน้าที่ โรงงานของพวกนายเติบโตอย่างรวดเร็วจนน่าสงสัย ภายในเวลาไม่ถึงเดือน เส้นก๋วยเตี๋ยวของ 'ครัวคุณยาย' วางขายเกลี้ยงตลาดในพริบตา แถมยังมีคนจากเมืองหลวงส่งสายตามาสืบหา... เจ้าแน่ใจหรือว่าเบื้องหลังนี่ไม่มีใครหนุนหลัง?" ฟางเซียนหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันชาญฉลาดประมวลผลอย่างรวดเร็ว คำว่า 'มีคนจากเมืองหลวงส่งสายตามาสืบ' หมายความว่าอย่างไร? หรือว่า... ความสำเร็จของเธอเริ่มไปขัดหูขัดตาตระกูลใหญ่เข้าแล้ว? หรือจะเป็นแม่สามีจอมโลภที่ร่วมมือกับคนอื่นเพื่อฮุบกิจการของเธอ? "ท่านผู้ตรวจการพูดถูกค่ะ เบื้องหลังโรงงานนี้ไม่มีใครหนุนหลังทั้งนั้น นอกจาก 'ความตั้งใจจริง' ของฉันเอง" ฟางเซียนก้าวขึ้นมาบังหน้ากู้เฉินเล็กน้อยเพื่อเผชิญหน้ากับขุนนางผู้มาเยือนด้วยตนเอง "หากท่านต้องการหลักฐานว่าพวกเราไม่ได้ค้าขายผิดกฎหมาย ฉันยินดีเปิดบัญชีการค้าและคลังสินค้าให้ตรวจสอบได้ทุกเมื่อ แต่ถ้าท่านเพียงแค่ต้องการมา 'กดดัน' เพื่อผลประโยชน์บางอย่าง... เกรงว่าท่านจะเลือกคนผิดเสียแล้วล่ะค่ะ" บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นจนถึงขีดสุด จางอี้หลานจ้องมองหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและหวาดระแวง ไม่บ่อยนักที่จะมีสตรีชาวบ้านธรรมดาคนใดกล้าต่อปากต่อคำกับขุนนางระดับสูงจากส่วนกลางเช่นนี้ ทว่า ก่อนที่สถานการณ์จะได้ลุกลามไปมากกว่านั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นจากด้านนอก พร้อมกับร่างของทหารยามที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาตะเบ๊ะทำความสะอาด "เรียนท่านผู้ตรวจการ! และผู้กองกู้! เกิดเรื่องใหญ่ที่คลังสินค้าทางเหนือแล้วครับ!" ทหารยามละลล่ำละลักรายงาน "มี... มีคนแปลกปลอมแอบลอบเข้าไปในห้องเก็บเครื่องเทศลับของโรงงาน 'ครัวคุณยาย' แต่ถูกจับตัวไว้ได้คาหนังคาเขาขอรับ!" สิ้นเสียงรายงาน ทุกสายตาในห้องต่างหันขวับมามองฟางเซียนเป็นตาเดียว กู้เฉินขมวดคิ้วมุ่นทันที "ใคร?" ทหารยามกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยชื่อออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "สะ... สะใภ้ใหญ่สกุลกู้... แม่สามีของท่านผู้หญิงหลินฟางเซียนขอรับ!" ฟางเซียนนิ่งอึ้งไปชั่ววินาที ก่อนที่มุมปากอิ่มจะยกย่องขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่สะใจและน่ากลัวที่สุดเท่าที่กู้เฉินเคยเห็นมา แม่สามีตัวแสบผู้เห็นแก่เงินคนนั้น ในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหวจนต้องเผยหางออกมาเองสินะ! จางอี้หลานหรี่ตามองฟางเซียนสลับกับทหารยาม "ดูท่าทาง... เรื่องสนุกกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วสินะ" ฟางเซียนหันไปสบตากับสามี รอยยิ้มของเธองดงามราวกับดอกไม้พิษที่กำลังผลิบาน "ในเมื่อพวกเขารนหาที่เอง... ก็อย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกันค่ะ" เธอหมุนตัวก้าวเดินนำออกจากห้องโถงมุ่งตรงไปยังคลังสินค้าทางเหนือทันที โดยมีกู้เฉินเดินตามประกบไม่ห่าง และในขณะที่เธอกำลังก้าวเท้าพ้นประตูนั้นเอง เงาร่างลึกลับในชุดดำอีกคนหนึ่งก็แอบหลบมุมอยู่หลังกำแพงคลังสินค้า พร้อมกับถือขวดแก้วบรรจุผงสีขาวปริศนาไว้ในมือแน่น... ครัวคุณยายขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ!