ความสำเร็จของโรงงานเล็กๆ

เอกสารสีขาวในมือของผู้กองเฉินถูกสะบัดเบาๆ ราวกับจะประกาศชัยชนะ ทว่ารอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้านั้นกลับต้องค้างเติ่ง เมื่อหลินฟางเซียนไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก ร้องไห้ฟูมฟาย หรือแม้แต่ก้าวถอยหลังหนีอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้แม้แต่น้อย หญิงสาวเพียงแต่เลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววขบขันระคนสมเพชราวกับกำลังมองดูเด็กน้อยกำลังเล่นขายของ "ระงับการก่อสร้าง? สั่งยึด?" ฟางเซียนทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ผู้กองเฉินคะ สมองส่วนไหนของคุณที่ประมวลผลออกมาได้ว่า ที่ดินผืนนี้และโรงงานเล็กๆ ของฉัน เป็น 'ทรัพย์สินทางราชการ'?" "หลินฟางเซียน! อย่ามาทำปากดี!" ผู้กองเฉินหน้าดำคร่ำเครียด ขยับเข้าไปใกล้หมายจะข่มขู่ "หลักฐานทนโท่ว่าสามีเธอใช้ชื่อหน่วยงานเบิกวัสดุก่อสร้าง นี่คือความผิดอาญาแผ่นดิน โทษฐานยักยอกทรัพย์ทางราชการ!" "วัสดุก่อสร้างที่สามีฉันใช้... คือไม้สักเก่าที่ทางการประมูลขายทอดตลาดอย่างถูกกฎหมาย และฉันเป็นคนจ่ายเงินสดทุกหยวนด้วยใบเสร็จที่มีลายเซ็นกำกับครบถ้วน" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลัง พันจ่ากู้เฉินก้าวออกมาจากเงาไม้ ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มไร้ซึ่งความเกรงกลัว นัยน์ตาดำขลับจ้องมองผู้กองเฉินราวกับพญาเสือที่กำลังมองเหยื่อผู้โง่เขลา "คุณอยากดูใบเสร็จฉบับจริงไหมล่ะ หรือจะให้ผมไปเบิกความต่อหน้าผู้บัญชาการทหารบกดีว่า คุณใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบเพื่อกลั่นแกล้งกำลังพลชั้นผู้น้อยเพราะเรื่องส่วนตัว!" บรรยากาศรอบบริเวณพลันทอดความเงียบงันลงมาทันที ผู้กองเฉินหน้าซีดเผือดลงถนัดตา เหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผม เมื่อเห็นสายตาคมกริบของกู้เฉินที่แฝงไปด้วยจิตสังหารของนายทหารผ่านศึกจริง ๆ "อะ... แก... อย่ามาพูดจาข่มเหงกันนะ!" ผู้กองเฉินเสียงสั่น กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น "ถึงที่ดินนี่จะถูกกฎหมาย แต่โรงงานผลิตเส้นก๋วยเตี๋ยวเถื่อนไม่มีใบอนุญาตของพวกแก... ก็ต้องถูกสั่งปิดอยู่ดี!" "โรงงานเถื่อนงั้นหรือคะ?" ฟางเซียนหัวسาะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงกังวานใสดั่งระฆังแก้ว "เชิญตรวจสอบตามสบายเลยค่ะ เพราะเอกสารขออนุญาตจัดตั้งวิสาหกิจชุมชนและโรงงานแปรรูปอาหารขนาดเล็กของฉัน เพิ่งได้รับการอนุมัติจากกระทรวงอุตสาหกรรมเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมานี่เอง... และผู้ที่ลงนามอนุมัติ ก็คือท่านรองแม่ทัพภาคที่ท่านเคารพรักนักหนานั่นแหละค่ะ" สิ้นคำพูดของฟางเซียน ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางกลางวันแสกๆ ผู้กองเฉินถอยหลังกรูดจนเกือบสะดุดขาตัวเองล้ม เขาสั่นเทาไปทั้งตัวเมื่อตระหนักได้ว่า สองสามีภรรยาคู่นี้ไม่ได้เดินตามเกมที่เขาวางไว้เลยแม้แต่น้อย แต่พวกเขากลับขุดหลุมพรางรอให้เขาตกลงมาต่างหาก! "ไสหัวไปซะค่ะ ก่อนที่ฉันจะแจ้งข้อหาบุกรุกและหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน... อ้อ ฝากกราบสวัสดีคุณแม่สามีของฉันด้วยนะคะ บอกท่านว่าไม่ต้องส่งจดหมายมาขอส่วนแบ่งจากโรงงานเส้นก๋วยเตี๋ยวของฉันอีก เพราะต่อให้ฉันเอาเงินไปโปรดทานปลาในแม่น้ำ ก็ไม่มีวันแบ่งให้คนใจดำอย่างท่านแม้แต่แดงเดียว!" ฟางเซียนสะบัดหน้าใส่ด้วยความเย่อหยิ่งสง่างาม ก่อนจะหันหลังกลับเดินเคียงคู่ไปกับกู้เฉินเข้าสู่บริเวณโรงงานผลิตเส้นก๋วยเตี๋ยวที่สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว กลิ่นหอมกรุ่นของแป้งสาลีชั้นดีผสมผสานกับน้ำซุปกระดูกหมูเคี่ยวเคี่ยวเคี่ยวจนเข้มข้นลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ นี่คืออาณาจักรใหม่ของเธอ โรงงานผลิตเส้นก๋วยเตี๋ยวและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปโบราณสูตรลับเฉพาะจากมิติห้างสรรพสินค้า ที่จะปฏิวัติวงการอาหารในยุคนี้ให้สั่นสะเทือน "เหนื่อยไหมครับที่รัก?" กู้เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาที่ดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความรักใคร่ลึกซึ้งอย่างไร้ขีดจำกัด มือหนายื่นผ้าสะอาดมาซับเหงื่อที่ข้างขมับให้ภรรยาอย่างเบามือ "ไม่เหนื่อยเลยค่ะพี่กู้..." ฟางเซียนยิ้มหวานจนตาหยี ซบใบหน้าลงกับอกแกร่งของสามีสูดกลิ่นกายสะอาดสะอ้าน "แค่คิดว่าพรุ่งนี้ เส้นก๋วยเตี๋ยวล็อตแรกของเราจะถูกส่งไปวางขายในตลาดใหญ่ และทำกำไรมหาศาลจนพวกญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อต้องตาค้าง... ฉันก็มีเรี่ยวแรงขึ้นมาเป็นกองแล้วค่ะ" รอยยิ้มของฟางเซียนพรายขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ การขยายกิจการครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของการทำมาหากิน แต่มันคือการประกาศศักดาให้ทุกคนในตระกูลกู้ได้เห็นว่า ผู้หญิงที่พวกเขาเคยดูถูกเหยียดหยามและขับไล่ไสส่งคนนี้ สามารถสร้างอาณาจักรธุรกิจขึ้นมาจากสองมือได้ด้วยตัวเอง! เครื่องจักรกลขนาดกลางที่ฟางเซียนแอบนำออกมาจากมิติพิเศษทีละชิ้นและประกอบเข้าด้วยกันอย่างแนบเนียนกำลังส่งเสียงทำงานอย่างราบรื่น เส้นบะหมี่สีเหลืองนวลเหนียวนุ่มถูกตัดเป็นท่อนๆ อย่างเป็นระเบียบ กลิ่นหอมของน้ำมันงาและเครื่องเทศจีนโบราณคั่วสดโชยเตะจมูก ยิ่งกระตุ้นให้ต่อมรับรสทำงานอย่างหนัก "คุณแม่คะ ทุกอย่างพร้อมแล้วค่ะ ล็อตแรกห้าพันห่อ พร้อมส่งมอบให้พ่อค้าคนกลางจากเมืองหลวงแล้วค่ะ" น้องสาวของกู้เฉินที่แอบหนีแม่มาช่วยงานพี่สะใภ้เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและแววตาที่เป็นประกายชื่นชม "ดีมากจ่ะ" ฟางเซียนพยักหน้ารับด้วยความพึงพอใจ กำลังจะสั่งการต่อ ปัง! เสียงถีบประตูโรงงานดังสนั่นหวั่นไหวจนทุกคนสะดุ้งสุดตัว ร่างอวบอ้วนของแม่สามีสกุลกู้พุ่งเข้ามาในโรงงานด้วยสภาพผมเผ้ากระเซิง นัยน์ตาแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและโลภโมจันทน์ นางชี้หน้าฟางเซียนทันทีโดยไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว "นังสะใภ้เนรคุณ! แกแอบสร้างโรงงานรวยเงียบๆ คนเดียวแบบนี้ ปีกกล้าขาแข็งนักนะ! แกต้องยกครึ่งหนึ่งของกิจการนี้ให้พี่ชายของแกซะ ไม่งั้นฉันจะร้องเรียนให้พวกทหารมาจับพวกแกเข้าคุกข้อหาค้ากำไรเกินควร!" ฟางเซียนหรี่ตามองแม่สามีที่ยืนหอบหายใจฮืดๆ อยู่ตรงหน้า มุมปากยกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่ทำให้คนมองต้องขนลุกซู่ ทว่าในวินาทีที่ฟางเซียนกำลังจะอ้าปากตอกกลับให้หงายเงิบนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบก็ดังขึ้นที่หน้าประตูก็หยุดชะงักลง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างในเครื่องแบบนายพลยศสูงผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเขตทหารภาคเหนือ—ผู้ซึ่งไม่ควรจะมาปรากฏตัว ณ สถานที่แห่งนี้เด็ดขาด! "ใครคือเจ้าของโรงงานเส้นก๋วยเตี๋ยว 'ครัวคุณยาย' ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนไปถึงค่ายทหาร?" น้ำเสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความตกตะลึงงันของทุกคนในที่นั้น ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ครัวคุณยาย" มาโดยตลอดนะคะ