ตลาดมืดขยายอิทธิพล

“ถ้าแกยังกล้าเอาพริกไทยดำเกรดต่ำมาย้อมแมวขายให้อาหารของข้าอีกทีเดียว อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเรื่องบัญชีเก่าที่ยังไม่ได้สะสาง!” เสียงทุบโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้านไปทั่วห้องเก็บสินค้าหลังร้านอาหารใหญ่ประจำอำเภอ กลิ่นอายของความกดดันแผ่ซ่านจนแทบจะทำให้ลมหายใจของคนฟังสะดุด หลินฟางเซียนยืนกอดอกนิ่ง ดวงตากลมโตคู่คมกวาดตามองพ่อค้าคนกลางรายใหญ่ที่เคยเชิดหน้าชูตาใส่เธอในวันแรกที่ก้าวเข้าสู่ตลาดมืดแห่งนี้ บัดนี้ ชายร่างท้วมผู้มีอิทธิพลคนนั้นกลับต้องก้มหน้าหลบสายตา เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับอย่างน่าขัน การเดินทางของ "สูตรลับฉบับเมียทหาร" ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ตั้งแต่วันที่ฟางเซียนตัดสินใจหยิบเอาเครื่องเทศไทยโบราณที่เก็บซ่อนไว้ในมิติพิเศษออกมาแปรรูปและทำการค้าในตลาดมืด ชีวิตของเธอก็กลายเป็นเป้าสายตาของพวกเห็นแก่ตัว แต่ด้วยมันสมองและทักษะการค้าที่เฉียบคม บวกกับการสนับสนุนอย่างเงียบๆ แต่หนักแน่นจากกู้เฉิน สามีหนุ่มนายทหารผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน ทำให้เครือข่ายพ่อค้าที่เคยตั้งแง่รังเกียจ เริ่มหันมาสยบแทบเท้าทีละคน ทว่า ความสำเร็จย่อมมาพร้อมกับเงาสะท้อนของความริษยา... ภาพของหญิงสาวปริศนาที่แอบซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้เมื่อคืน ยังคงติดอยู่ในห้วงความคิดของฟางเซียน แม้ว่านางจะยังไม่เปิดเผยตัวตนออกมาโต้งๆ แต่แววตานั้นเต็มไปด้วยพิษสงที่พร้อมจะแว้งกัดได้ทุกเมื่อ โดยเฉพาะเมื่อตระกูลกู้ฝั่งแม่สามีตัวแสบยังคอยส่งคนมาสืบข่าวและหาทางสูบเลือดสูบเนื้อเธอกับกู้เฉินไม่เว้นแต่ละวัน “คุณฟางเซียนครับ... เรื่องวัตถุดิบงวดหน้า...” พ่อค้าคนกลางเอ่ยเสียงสั่น พยายามประจบประแจงเต็มที่ “เรายินดีลดราคาให้พิเศษสามส่วนเลยครับ ขอแค่ท่านช่วยแบ่งโควตา ‘ผงพะโล้สูตรลับ’ ให้ทางเราเพิ่มอีกสักครึ่งหนึ่งก็พอ” ฟางเซียนยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏไม่ได้มีความอบอุ่นอยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักธุรกิจหญิงผู้กุมชะตากรรมของคู่สนทานาไว้อย่างเบ็ดเสร็จ “ลดสามส่วนยังน้อยไปสำหรับความสะเพร่าเมื่อครั้งก่อนนะเจ้าคะ” ฟางเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียաբเรื่อยแต่น่าเกรงขาม “ข้าค้าขายด้วยความซื่อสัตย์และคุณภาพ หากผู้ใดคิดตุกติกกับวัตถุดิบของข้าอีก คนผู้นั้นก็เตรียมตัวออกจากวงการค้าขายในมณฑลนี้ได้เลย” คำขู่ที่ดูนิ่มนวลแต่เด็ดขาดนั้นทำให้พ่อค้าคนกลางถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปครึ่งหนึ่ง เขาพยักหน้ารัวๆ ยอมจำนนแต่โดยดี เครือข่ายพ่อค้าในตลาดมืดแห่งนี้ได้รับการขยายอิทธิพลและถูกจัดระเบียบใหม่โดยผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้เรียบร้อยแล้ว อำนาจ เงินตรา และชื่อเสียงกำลังหลั่งไหลเข้ามาหาเธออย่างไม่ขาดสาย เมื่อจัดการธุระในตลาดมืดเสร็จสิ้น ฟางเซียนก็รีบเร่งฝีเท้ากลับเรือนพัก ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมแดง บ่งบอกถึงเวลาพลบค่ำ กลิ่นหอมจางๆ ของดินชื้นหลังฝนตกผสมผสานกับลมหนาวพัดโชยมาปะทะร่างบาง แต่นางกลับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง บรรยากาศรอบบ้านพักนายทหารดูเงียบสงบเกินไป เงียบจนน่าประหลาด... ฟางเซียนก้าวเท้าเข้าไปใกล้ประตูรั้วบ้าน มือเรียวผลักประตูไม้เก่าเข้าไปอย่างระมัดระวัง สัญชาตญาณเตือนภัยในตัวกรีดร้องลั่น ทว่า ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่โจรผู้ร้ายหรือแม่สามีตัวแสบอย่างที่คาดคิด บนโต๊ะไม้กลางลานบ้าน มีสำรับอาหารกลิ่นหอมกรุ่นควันฉุยถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีต ไก่ทอดสมุนไพรสูตรโบราณสีเหลืองทองกรอบนอกนุ่มในส่งกลิ่นหอมของตะไคร้ ใบมะกรูด และพริกไทยอ่อนเตะจมูก ข້າງๆ กันคือแกงเขียวหวานเนื้อตุ๋นจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก และที่สำคัญที่สุดคือร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารของกู้เฉิน ที่กำลังยืนหันหลังให้ ประคองถาดอาหารด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้าง... กำลังซ่อนบางอย่างไว้ด้านหลังด้วยท่าทีเก้ๆ กังๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน “กลับมาแล้วหรือภรรยาข้า...” กู้เฉินหันกลับมา ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมและดุดันต่อหน้าคนอื่น บัดนี้กลับเจือด้วยรอยยิ้มเก้อเขินจนใบหูขึ้นสีแดงระเรื่อ “วันนี้... เจ้าเหนื่อยมากสินะ อาหารพวกนี้ข้าลองหัดทำตามตำราในมิติของเจ้าดู... มันอาจจะไม่น่ากินเท่าที่เจ้าทำ แต่... ข้าตั้งใจทำมันเพื่อเจ้าจริงๆ นะ” ดวงตาของฟางเซียนไหววับ ความแข็งกร้าวที่ใช้ฟาดฟันกับพ่อค้าในตลาดมืดเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความอบอุ่นที่เอ่อล้นขึ้นมาในทรวงอก มือบางเอื้อมไปรับถาดอาหารจากสามี รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้า “ท่านพี่... ท่านถึงกับลงมือเข้าครัวเองเลยหรือเจ้าคะเนี่ย” นางเอ่ยแซوةด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ บรรยากาศแสนหวานและอบอุ่นกำลังโอบล้อมคนทั้งสองไว้ ท่ามกลางความเหนื่อยล้า ความรักและความเข้าใจของสามีภรรยาคู่นี้ช่างเยียวยาทุกสิ่ง ทว่า... ในวินาทีที่ฟางเซียนกำลังจะตักอาหารเข้าปากเพื่อลิ้มรสฝีมือของสามีนั้นเอง *เพล้ง!* เสียงเศษแก้วแตกกระจายดังสนั่นมาจากมุมมืดหลังหน้าต่างห้องครัว ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องแหลมสูงด้วยความโกรธเกรี้ยวที่คุ้นหูจนน่าสะพรึงกลัว! “นังสะเพลษสารเลว! แกกล้าดียังไงถึงเอาของดีๆ ไปปรนเปรอนังผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้! ลูกอกตัญญู! แกเห็นเมียดีกว่าแม่ตัวเองอย่างนั้นเรอะ!” ร่างท้วมใหญ่ของแม่สามีสกุลกู้พุ่งพรวดออกมาจากเงาดวงไฟ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความริษยาและแค้นเคือง ดวงตาเบิกโพลงจ้องมองทั้งคู่ด้วยจิตสังหาร พร้อมกับเงื้อมมีดสั้นเล่มหนึ่งขึ้นหมายจะพุ่งตรงมาที่ฟางเซียนโดยไม่ทันตั้งตัว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ครัวคุณยาย" เสมอมานะคะ!