การรอคอยที่แสนหวาน

"หากตระกูลหลี่กล้าส่งผักเน่าเสียเข้าคลังกองทัพอีกครั้ง ข้าจะตัดหัวพ่อบ้านพวกมันไปเสียบประจานหน้าค่าย!" เสียงคำรามต่ำอย่างเกรี้ยวกราดของรองแม่ทัพจ้าวสะท้านไปทั่วกระโจมใหญ่ ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับไร้ซึ่งความน่าเกรงขามเมื่อมีกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและน้ำซุปเคี่ยวเคี่ยวลอยอบอวลตัดความตึงเครียดเสียจนสิ้นซาก หลินอิงก้าวเข้ามาในกระโจมบัญชาการท่ามกลางสายตานับสิบของนายกองผู้หิวกระหาย นางไม่ได้สนใจท่าทีคุกคามของเหล่าบุรุษร่างใหญ่เหล่านั้น สิ่งที่นางโฟกัสมีเพียงปิ่นโตไม้ไผ่เคลือบเงาสามชั้นในมือ ซึ่งซ่อนความอร่อยระดับสะเทือนปฐพีเอาไว้ "ท่านแม่ทัพเจ้าคะ เลิกทำหน้าถมึงทึงใส่กระดาษรายงานเสียทีเถอะค่ะ เดี๋ยวรอยย่นบนหน้าผากจะลึกจนแมลงวันตกลงไปตายเอาได้นะคะ" น้ำเสียงหวานใสกังวานเอ่ยแซวอย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด จวินเยี่ยที่นั่งหน้าเครียดอยู่หลังโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาคมกริบที่เคยเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกพลันฉายประกายระยิบระยับราวกับเด็กน้อยที่รอคอยมารดามาโปรด เขาสลัดมาดท่านแม่ทัพผู้เหี้ยมโหดทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย ลุกขึ้นสาวเท้าก้าวเข้ามารับปิ่นโตจากมือภรรยาด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ "เจ้ามาเสียที ข้าเกือบจะสั่งประหารพ่อครัวประจำค่ายเพราะทำอาหารไม่อร่อยเท่าฝีมือเจ้าแล้วนะอิงเอ๋อร์" จวินเยี่ยเอ่ยกระซิบเสียงนุ่มข้างหู นางค้อนให้เขาควงหนึ่งวงด้วยความหมั่นไส้ ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งชั่วยามก่อน หลี่จื่อคู่ปรับตัวฉกาจพยายามใช้เส้นสายติดสินบนทหารฝ่ายเสบียงเพื่อสกัดกั้นไม่ให้นางส่งวัตถุดิบเข้าค่ายทหาร แต่มิติลับ 'สวนส้มปลายฟ้า' ของนางมีหรือจะเกรงกลัววิธีสกปรกพวกนั้น ในเมื่ออีกฝ่ายเล่นตุกติก นางจึงจัดชุดอาหารปรุงสำเร็จสุดพิเศษส่งตรงถึงมือแม่ทัพใหญ่เสียเลย ตัดตอนพ่อค้าคนกลางและเหล่าตัวร้ายให้กลายเป็นเพียงอากาศธาตุไปในคราเดียว ฝาปิ่นโตชั้นแรกถูกเปิดออก ไอความร้อนพวยพุ่งพร้อมกลิ่นหอมเตะจมูกของ 'หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงซอสมะเขือเทศลับ' ที่เนื้อนุ่มละลายในปาก ตัดเลี่ยนด้วยความเปรี้ยวหวานกลมกล่อมจากผลไม้หายากในมิติลับ ตามด้วยชั้นที่สองคือ 'ไก่ผัดพริกเสฉวนสูตรเด็ด' ที่เผ็ดร้อนถึงใจ และชั้นสุดท้ายคือซุปรากบัวตุ๋นซี่โครงหมูที่เคี่ยวจนน้ำซุปกลายเป็นสีขาวขุ่นราวกับน้ำนม บำรุงกำลังและซ่อมแซมร่างกายที่เหนื่อยล้าจากการศึกได้อย่างยอดเยี่ยม เหล่ารองแม่ทัพและนายกองที่ยืนรายล้อมต่างกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก พวกเขาแอบชายตามองท่านแม่ทัพผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเกลียดผักและไม่เคยแตะต้องของรสชาติแปลกใหม่ แต่เวลานี้ สามีผู้เกลียดผักกลับคีบชิ้นผักคะน้าฮ่องกงสีเขียวสดกรอบเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อยแถมยังทำหน้าเคลิบเคลิ้มราวกับขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด "อร่อย... อร่อยยิ่งนัก ฝีมือภรรยาข้าเป็นเลิศที่สุดในใต้หล้า" จวินเยี่ยเอ่ยชมไม่ขาดปาก มือก็คีบเนื้อหมูชิ้นโตใส่จานให้หลินอิงเป็นการเอาใจ "อร่อยก็ทานให้มากๆ นะคะ ช่วงนี้ท่านต้องนำทัพออกตรวจชายแดนบ่อย ร่างกายต้องได้รับการบำรุงอย่างดี ส่วนเรื่องปัญหาเสบียงที่ตระกูลหลี่พยายามเล่นตุกติก... ท่านไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ ข้าจัดการส่งจดหมายฟ้องร้องพฤติกรรมเอาเปรียบกองทัพของพวกเขาไปยังเจ้าเมืองเรียบร้อยแล้ว รับรองว่าพรุ่งนี้เช้า ร้านอาหารของหลี่จื่อคงโดนสั่งปิดตรวจค้นจนแทบไม่มีแผ่นดินกลบหน้าแน่นอนค่ะ" หลินอิงแย้มยิ้มหวานหยาดเยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้เหล่าบุรุษในกระโจมรู้สึกหนสันหลังวาบ นางร้ายกาจ เสียยิ่งกว่าอาวุธในคลังแสง เสียอีก! บรรยากาศในกระโจมเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ จวินเยี่ยคอยคีบโน่นป้อนนี่จนนางต้องปรามเบาๆ แต่ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างชื่นมื่น ทันใดนั้นเอง... เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของทหารยามหน้าค่ายก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหยุดอยู่หน้ากระโจม พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกจนเสียงหลง "ท่านแม่ทัพแย่แล้วขอรับ! มี... มีราชสงสารด่วนจากเมืองหลวง... และคนที่นำมาส่งคือกง공公 (ขันที) หลวงผู้ทรงอำนาจ ที่ประกาศกร้าวว่าจะมาตรวจสอบการทุจริตเสบียงในค่ายเราด้วยตนเองคืนนี้ขอรับ!" จวินเยี่ยชะงักคันตะเกียบในมือ ดวงตาคมกริบหรี่ลงทันที หลินอิงหุบยิ้มฉับพลัน นางหันไปสบตากับสามีด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจประหลาด เพราะในราชสำนักยามนี้ ขันทีผู้ดูแลคลังหลวงล้วนเป็นคนสนิทของตระกูลหลี่ทั้งสิ้น! รักและคิดถึงรี้ดทุกท่านเสมอค่ะ ❤️ สวนส้มปลายฟ้า