หลินอิงสู้ไม่ถอย

"หนังสือร้องเรียนฉบับนี้ช่างเขียนได้ประณีตเสียจริงเจ้าค่ะ เสียดายก็แต่... ลายมือของท่านขุนนางหลี่ผู้นี้ ช่างละม้ายคล้ายกับใบรายการวัตถุดิบเน่าเสียที่ข้าเคยปัดตกจากร้าน 'หอมหมื่นลี้' เสียเหลือเกิน" ซองกระดาษสีน้ำตาลถูกสะบัดเบาๆ บนโต๊ะไม้เนื้อดี เสียงหัวเราะในลำคอของหลินอิงดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบขาดใจในศาลากลางตลาดเมืองอวี้โจว เบื้องหน้าของนางคือกลุ่มพ่อค้าผู้ทรงอิทธิพลและหัวหน้าสมาคมการค้าที่ถูกจ้างวานมาเพื่อตรวจสอบ 'สวนส้มปลายฟ้า' ข้อหาลักลอบใช้ปุ๋ยต้องห้ามและกักตุนสินค้าเกษตรเพื่อปั่นราคา ข่าวลืออัปยศแพร่สะพัดไปทั่วเมืองตั้งแต่รุ่งสาง ว่ากันว่าพืชผักและผลไม้ในมิติลับของนางมีสารพิษเจือปนจนทำให้สัตว์เลี้ยงของชาวบ้านล้มตาย หลี่จื่อถึงกับยอมลงทุนควักเงินก้อนโตเพื่อซื้อตัวพยานเท็จสามปากมายืนยันยันเสียงแข็งว่าพืชผลจากร้านของนางทำให้ท้องร่วงรุนแรง หลินอิงมิได้สะทกสะท้านแม้แต่น้อย นางอยู่ในชุดผ้าไหมปักลายดอกส้มสีส้มอ่อน ท่วงท่ายืนสง่างามดั่งพญาหงส์ ดวงตากลมโตฉายแววเยือกเย็นและเฉียบคม นางกวาดสายตามองหน้าพยานเท็จทีละคนจนพวกมันต้องหลบตา "เจ้า... เจ้ากล่าวหาลอยๆ! มีพยานยืนยันชัดเจนว่าผักกาดหอมและส้มสายน้ำผึ้งจากไร่ของเจ้าทำให้บ่าวไพร่ในจวนข้าอาหารเป็นพิษ!" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก้าวออกมาโวยวาย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความร้อนตัว "อ๋อ... บ่าวไพร่จวนท่านซุนสินะคะ" หลินอิงยิ้มหวานหยด แต่รอยยิ้มนั้นกลับทำให้คนมองรู้สึกหนาวเยือกถึงกระดูกสันหลัง นางหยิบห่อกระดาษสีขาวขึ้นมาอีกชิ้น "แปลกเสียจริง เจ้าสุนัขพันธุ์พื้นเมืองตัวโปรดของท่านซุน ที่ท่านบอกว่าตายเพราะกินส้มของข้า แต่เหตุใดในกระเพาะของมัน ถึงมีเศษ 'รากโสมเทียมเคี่ยวกับน้ำตาลทรายแดง' ซึ่งเป็นสูตรลับเฉพาะของร้านหอมหมื่นลี้เล่าเจ้าคะ?" บรรยากาศในศาลาเงียบกริบลงทันตาเห็น เสียงสูบบอร์ดหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นเป็นระลอก หลี่จื่อที่แอบยืนดูเหตุการณ์อยู่มุมเสาถึงกับหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับ "ข้า... ข้าไม่รู้เรื่อง!" พยานคนเดิมละล่ำละลักแก้ตัว "ไม่รู้ไม่เป็นไรค่ะ เพราะข้าได้เชิญหมอหลวงผู้ตรวจพิษประจำกองทัพมาเป็นพยานพิเศษแล้ว" หลินอิงผายมือไปยังเบื้องหลัง ทันใดนั้นร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำสนิทของท่านแม่ทัพจวินเยี่ยก็ก้าวเข้ามาอย่างองอาจ กลิ่นอายความน่าเกรงขามแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ดวงตาคมกริบราวกับพยัคฆ์กวาดมองกลุ่มคนร้ายด้วยความรังเกียจ จวินเยี่ยไม่เอ่ยคำใดให้มากความ เขาเพียงแต่วางขวดหยกบรรจุสารพิษชิ้นหนึ่งลงบนโต๊ะ เสียงกระทบกันดังลั่น "นี่คือสารพิษที่ตรวจพบในตัวสุนัขตัวนั้น และมันเป็นชนิดเดียวกับที่ถูกซื้อขายผ่านบัญชีลับของห... ร้านหอมหมื่นลี้" แม่ทัพหนุ่มจงใจหยุดคำพูดไว้แค่นั้น แต่แรงกดดันระดับผู้บัญชาการทหารย่อมทำให้คนใจเสาะแทบทรุดลงไปกองกับพื้น หลินอิงก้าวเข้าไปใกล้หลี่จื่อที่กำลังจะปลีกตัวหนี นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนถึงขั้วหัวใจ "การทำธุรกิจหากินด้วยฝีมือมันยากเย็นนักหรือคะ ถึงต้องใช้วิธีสกปรกเช่นนี้? เสียดายที่พวกท่านเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนไปเสียหน่อย" ก่อนที่หลี่จื่อจะทันได้แก้ตัว จวินเยี่ยก็โบกมือให้องครักษ์เงาเข้าควบคุมตัวพยานเท็จและเจ้าของร้านคู่แข่งทั้งหมดทันที โทษฐานแจ้งความเท็จและพยายามทำลายเศรษฐกิจของเมืองหลวงย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ความเงียบสงบกลับคืนสู่ตลาดอีกครั้ง พร้อมกับเสียงปรบมือชื่นชมจากชาวบ้านที่ยืนมุงดูเหตุการณ์โดยรอบ ทว่า ในขณะที่หลินอิงกำลังจะหันไปขอบคุณสามีสายเปย์ที่มาปรากฏตัวได้ถูกจังหวะพอดี สายลมวูบหนึ่งก็พัดพาเอาควันสีเทาประหลาดลอยมาจากตรอกมืดฝั่งตรงข้าม พร้อมกับลูกธนู,ปักข้อความปริศนาพุ่งปักลงบนเสาไม้ข้างกายหลินอิงอย่างแม่นยำ กระดาษโน้ตสีดำสนิทปรากฏตัวอักษรเลือดเขียนไว้ด้วยลายมือที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี... *'สวนส้มปลายฟ้าจะไม่มีวันได้เก็บเกี่ยวผลผลิตในฤดูหนาวนี้... จงระวังตัวให้ดี สะใภ้ตระกูลหลิน'* รักและคิดถึงรี้ดทุกท่านเสมอค่ะ ❤️ สวนส้มปลายฟ้า