ภูเขาน้ำแข็ง

ไอความเย็นยะเยือกไม่ได้มาจากเกล็ดน้ำแข็งบนยอดเขาหิมะเบื้องหน้า... แต่มันแผ่ซ่านออกมาจากแววตาสีเทาเข้มของบุรุษที่ยืนกอดอกนิ่งอยู่ข้างกองไฟต่างหาก "คุณไม่มีทางผ่านไปทางนี้หรอก เอลิน่า" เสียงทุ้มต่ำราบเรียบที่เจือความห่วงใยจนแทบจะกลายเป็นความดื้อรั้น ดังขึ้นทำลายความเงียบงันของหุบเขาร้าง เซนเดอร์ปรายตามองแนวเทือกเขาหิมะสูงตระหง่านที่ถูกปกคลุมด้วยพายุหมุนสีขาวโพลนราวกับปีศาจร้ายกำลังคำราม ก่อนจะหันกลับมามองสตรีเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนที่กำลังนั่งคุกเข่าชันเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นดินแฉะๆ เอลิน่าไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที ปลายนิ้วเรียวบางที่สวมถุงมือหนังสำหรับทำสวนกำลังสัมผัสเบาๆ กับกลีบดอกไม้สีครามเข้มดอกเล็กๆ ที่ดื้อดึงเบ่งบานอยู่ท่ามกลางซากหินปูน ดอกฟอเก็ตมีน็อตแห่งเหมันต์... พืชเวทมนตร์ชนิดเดียวที่ยอมเติบโตในเขตแดนอาคมที่หนาวเหน็บที่สุด และมันกำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "ถ้าเราไม่ผ่านทางนี้ การเดินทางไปหุบผากุหลาบแก้วก็จะล่าช้าไปอีกสามวันนะคะเซนเดอร์" เอลิน่าเอ่ยเสียงนุ่ม แม้ลมหายใจจะกลายเป็นไอสีขาวทุกครั้งที่ริมฝีปากขยับ เธอย่อตัวลงต่ำกว่าเดิม กระซิบพึมพำกับดอกไม้จิ๋วในภาษาที่มนุษย์ทั่วไปไม่ได้ยิน กลีบสีครามค่อยๆ คลายตัวออกอย่างผ่อนคลายเมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านจากปลายนิ้วของอดีตนางร้าย พ่อมดหนุ่มถอนหายใจยาวนาน เขาขยับกายเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ทอดเงาทาบทับร่างบอบบางจนมิด ความเงียบงันระหว่างพวกเขามีน้ำหนักมหาศาล น้ำหนักของความเป็นห่วงที่ต่างฝ่ายต่างดื้อรั้นที่จะแบกรับไว้คนเดียว "คุณรู้ไหมว่าพายุเวทมนตร์เบื้องหน้านั้นไม่ใช่ธรรมชาติ" เซนเดอร์ย่อตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับเธอ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาเอื้อมไปปัดปอยผมที่ปลิวมาปรกลำوضسอันหนטัวของเธอออกอย่างเบามือ "มันคือ 'ภูเขาน้ำแข็ง' ที่สร้างขึ้นจากจิตวิญญาณแห่งความแค้นของภูตเหมันต์ที่เคยถูกผนึกไว้ พลังเวทสายมืดของมันจะกัดกร่อนทุกสิ่งที่แตะต้อง แม้แต่เกราะเวทของผมก็อาจจะต้านทานมันได้ไม่ตลอดรอดฝั่ง... และผมไม่มีวันยอมให้คุณเอาชีวิตมาเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้" เอลิน่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาสีอำพันคู่นั้นฉายแววเด็ดเดี่ยวชนิดที่เซนเดอร์มักจะคาดไม่ถึงเสมอ เธอยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่อบอุ่นราวกับไอแดดในฤดูใบไม้ผลิท่ามกลางหุบเขาน้ำแข็ง "แล้วคุณคิดว่าฉันยอมเดินทางรอนแรมออกมาจากคฤหาสน์เพื่อมานั่งมองคุณตายคนเดียวหรือคะ เซนเดอร์?" น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่มั่นคง "ฉันไม่ใช่คุณหนูในหอคอยที่รอให้คุณปกป้องฝ่ายเดียวอีกต่อไปแล้ว กุหลาบเวทมนตร์ที่เรากำลังจะไปตามหา... มันต้องใช้พลังใจและการสื่อสารจากหัวใจที่เข้าใจความเจ็บปวดของธรรมชาติ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ฉันมี" เซนเดอร์ชะงักไป ดวงตาสีเทาเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกบางอย่างที่อัดแน่นอยู่ในอกทำให้เขาพูดไม่ออก ในอดีต เขาเคยชินกับการต่อสู้ตามลำพัง การแบกรับคำสาปและการปกป้องพงไพรโดยไม่เคยคาดหวังว่าจะมีใครก้าวเข้ามาเคียงข้าง จนกระทั่งสตรีผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยนคนนี้ก้าวเข้ามาในชีวิต พลิกผันทุกอย่างด้วยเมล็ดพันธุ์ดอกไม้และหัวใจที่กล้าหาญเกินคาด "คุณนี่มันดื้อจริงๆ..." พ่อมดหนุ่มพึมพำ ยอมแพ้ให้กับแววตาคู่นั้นอีกครั้งตามเคย เขาเอื้อมมือไปกุมมือสวมถุงมือหนังของเธอไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดผ่านถุงมือหนาเข้ามาถึงหัวใจ "ตกลง... เราจะไปพร้อมกัน แต่จำไว้ว่า ถ้าสถานการณ์เริ่มแย่ คุณต้องถอยหลังทันที นี่คือคำสั่งในฐานะพ่อมดผู้ดูแลเขตแดน เข้าใจไหมครับ เอลิน่า?" เอลิน่ายิ้มกว้างขึ้น หัวใจเต้นระรัวในอกอย่างไม่รู้ตัวไม่ใช่เพราะความหนาว แต่เป็นเพราะความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้คำพูดดุๆ นั้น "รับทราบค่ะ ท่านพ่อมด" พวกเขาลุกขึ้นยืนพร้อมกัน เซนเดอร์ร่ายเวتสร้างเกราะป้องกันสีฟ้าจางๆ ห่อหุ้มรอบตัวทั้งสองคนไว้ ก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวเข้าสู่เขตพายุหมุนสีขาวโพลนที่พร้อมจะกลืนกินทุกชีวิต ลมหนาวพัดกระโชกแรงจนแทบยืนไม่อยู่ หิมะโปรยปรายราวกับคมมีดกรีดแทะผิวเนื้อ แต่ด้วยพลังเวทของเซนเดอร์และการนำทางของเอลิน่าที่ใช้เสียงกระซิบคุยกับรากไม้ใต้พื้นหิมะ ทำให้พวกเขาสามารถฝ่าฟันอุปสรรคเข้ามาจนถึงใจกลางหุบเขาได้สำเร็จ เบื้องหน้าพวกเขาคือถ้ำน้ำแข็งขนาดมหึมา ที่ซึ่งใจกลางนั้น... มีแสงเรืองรองสีชมพูอ่อนของ 'กุหลาบแก้วเหมันต์' กำลังส่องประกายท้าทายความหนาวเหน็บ "เราทำได้แล้ว..." เอลิน่าอุทานด้วยความดีใจ เธอ,ก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อจะเก็บตัวอย่างกุปราบนั้ "เดี๋ยวก่อน! เอลิน่า! หยุดนะ!" เซนเดอร์คำรามลั่นด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ พื้นดินน้ำแข็งใต้ฝ่าเท้าของเอลิน่าก็เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน! เงาดำมืดพุ่งทะยานขึ้นมาจากรอยแยกนั้นด้วยเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั้งภูเขา! ร่างของเอลิน่าเสียหลักร่วงหล่นลงไปในเหวลึกเบื้องล่างอย่างรวดเร็วก่อนที่เซนเดอร์จะคว้ามือเธอไว้ทัน! "เอลิน่า—!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนนี้นะคะ ม่านหมอกโรแมนซ์