ระบบมหาเศรษฐีทำงาน

"อุ๊ย! อยู่กันสองต่อสองในครัวเสียด้วยเหรอเนี่ย? นึกว่าหนีไปซุกหัวนอนที่ไหนเสียอีก!" เสียงแหลมสูงของณัฐชาดังบาดแก้วหู พร้อมกับร่างระหงในชุดแบรนด์เนมราคาแพงที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง ใบหน้าฉาบด้วยรอยยิ้มสะใจแบบผู้ชนะ โดยมีเจ้าหน้าที่กรมบังคับคดีในเครื่องแบบเดินตามหลังมาติดๆ เพื่อทำหน้าที่เป็นพยานและเครื่องมือในการยึดครอง ศิวายืนนิ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์สเตนเลส ดวงตาคู่คมกวาดมองผู้มาเยือนด้วยความรู้สึกขยะแขยงระคนสมเพช เชฟหนุ่มไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับยกแขนขึ้นกอดอก มุมปากกระตุกยิ้มหยันอย่างไม่เกรงกลัว "หมดเวลาเล่นสนุกแล้วนะยะ เชฟตกอับ! เก็บกระเป๋าแล้วไสหัวออกไปจากร้านนี้ได้เลย เพราะตอนนี้... ฉันคือเจ้าของคนใหม่ที่ถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ!" ณัฐชาประกาศกร้าว เอกสารในมือถูกสะบัดพรึบราวกับเป็นประกาศิตจากสวรรค์ ศิวาแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทำให้อีกฝ่ายถึงกับหน้าตึง "เจ้าของ? พูดออกมาได้ไม่อายปาก เอกสารปลอมๆ ที่เธอไปวิ่งเต้นใต้โต๊ะมาน่ะ เอาไว้หลอกเด็กอนุบาลเถอะนะคุณณัฐชา" "แก! ปากดีนักนะ!" ไฮโซสาวหน้าเสีย กัดฟันกรอดด้วยความโกรธจัด หันไปสั่งเจ้าหน้าที่ทันที "จัดการเลยค่ะท่าน! ไล่ไอ้เชฟไร้น้ำยานี่ออกไป แล้วโอนกรรมสิทธิ์ตึกนี้ให้ฉันเดี๋ยวนี้!" เจ้าหน้าที่กำลังจะขยับตัวเข้ามา แต่ทว่า... บรื้นนน! เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ระดับไฮend ที่คำรามก้องกังวานจากด้านนอกร้าน ทำให้พื้นห้องครัวถึงกับสั่นสะเทือน ทุกสายตาหันขวับไปมองยังกระจกหน้าร้าน ร่างสูงโปรดในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทก้าวลงจากรถ ท่าทางการเดินที่เปี่ยมด้วยอำนาจและออร่าความเย็นชาแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วบริเวณ ทำเอาอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันตาเห็น คณิน... ท่านประธานหนุ่มผู้กุมอำนาจเศรษฐกิจครึ่งประเทศ กวาดสายตาคมกริบมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้า รังสีความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้เจ้าหน้าที่รัฐถึงกับกลืนน้ำลายฝืดคอ "ใครอนุญาตให้เธอเสียงดังในอาณาเขตของฉัน" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบจนทุกคนต้องสะดุ้ง ณัฐชาหน้าถอดสีไปชั่วขณะ แต่พอตั้งสติได้ เธอก็รีบปั้นหน้าหวานหยดย้อยแล้วเอ่ยเสียงออดออ้นทันที "คุณคิมคะ! โชคดีจังที่คุณมาพอดี ผู้ชายคนนี้กำลังจะฮุบร้านนี้หน้าด้านๆ ค่ะ ณัฐชาเลยต้องเข้ามาท̀iสิทธิ์ตามกฎหมาย..." "หุบปาก" คำเดียวสั้นๆ จากริมฝีปากหยักได้รูป ทำให้นณัฐชาราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่กลางสาธารณชน หุบยิ้มแทบไม่ทัน คณินไม่ชายตาแลเธอแม้แต่น้อย ขายาวก้าวผ่านร่างของไฮโซสาวราวกับเธอเป็นเพียงธาตุอากาศ ร่างสูงตรงดิ่งไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าศิวา แววตาที่เคยเย็นชาและไร้ความรู้สึกเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนจนน่าใจหาย มือหนายื่นออกไปปัดเศษแป้งที่ติดอยู่ข้างแก้มเนียนของเชฟหนุ่มอย่างเบามือ "ทำไมไม่โทรหาฉัน ปล่อยให้คนน่ารำคาญมารังแกอยู่ได้" เสียงของคณินอ่อนลงจนคนฟังถึงกับใจกระตุก ศิวาเบี่ยงหน้าหนีเล็กน้อย แสร้งทำเป็นกระแทกเสียงใส่กลบเกลื่อนความไหววูบในอก "ใครให้คุณมายุ่งเล่า! ผมจัดการเองได้น่า!" "หึ ดื้อด้าน" คณินหัวเราะในลำคออย่างเอ็นดู ก่อนจะหันขวับกลับมาเผชิญหน้ากับณัฐชาและเจ้าหน้าที่รัฐอีกครั้ง รังสีอำมหิตถูกปลดปล่อยออกมาเต็มพิกัดจนณัฐชาขาอ่อนแรง [ติ๊ง! ระบบมหาเศรษฐีซัพพอร์ตภรรยา (Secret Billionaire Support System) ทำงานสมบูรณ์แบบ!] [แจ้งเตือนจากระบบ: ทำการกว้านซื้อตึกแถวและพื้นที่โดยรอบรัศมี 1 กิโลเมตรทั้งหมดเสร็จสิ้น ณ วินาทีนี้!] หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของคณิน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทที่สั่นไม่หยุดเนื่องจากอีเมลจากสำนักงานกฎหมายระดับโลกส่งโฉนดที่ดินมาให้อย่างต่อเนื่อง คณินหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนายาวกดทัชสกรีนเพียงไม่กี่ครั้งก่อนจะยื่นหน้าจอให้เจ้าหน้าที่รัฐดู "ตรวจสอบดูสิครับว่า ตอนนี้ใครคือเจ้าของที่ดินและตึกแถวทั้งแถบนี้ที่แท้จริง" เจ้าหน้าที่รับโทรศัพท์มือถือมาด้วยมือที่สั่นเทา กวาดสายตาอ่านข้อความและตราประทับทางกฎหมายบนหน้าจอ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างจนแทบทะลัก ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันทีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "ทะ... ท่านประธานคณิน!ทะ... ที่ดินแปลงนี้ทั้งหมด... รวมทั้งตึกที่ร้านนี้ตั้งอยู่... ถูกกว้านซื้อในนามบริษัทของคุณหมดแล้วเมื่อสามนาทีที่แล้ว!" เจ้าหน้าที่ละล่ำละลักละลานละวางเสียงสั่น ณัฐชาหน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย เธอพุ่งเข้ามาคว้าแขนเจ้าหน้าที่อย่างไม่อยากเชื่อหู "คุณพูดอะไร! ตึกนี้มันควรจะเป็นของฉันสยะ! เอกสารนี่..." "เอกสารปลอมของเธอน่ะ เก็บใส่กระเป๋าแล้วไสหัวออกไปซะ" คณินเอ่ยเสียงเรียบ แต่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก "ก่อนที่ฉันจะสั่งฟ้องข้อหาปลอมแปลงเอกสารและบุกรุก ให้เธอไปนอนซังเตชั่วชีวิต" ณัฐชาทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้น น้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความแค้นใจและตกใจสุดขีด เธอพยายามจะอ้าปากเถียงแต่ก็พูดไม่ออกเมื่อสบเข้ากับแววตาดุจมัจจุราชของคณิน ศิวายืนมองภาพนั้นด้วยความทึ่งแกมหมั่นไส้ ไม่คิดว่าพ่อบุญทุ่มคนนี้จะเล่นใหญ่ระดับซื้อตึกทั้งแถบเพื่อเคลียร์ทางให้เขาคนเดียวจริงๆ คณินหันกลับมามองเชฟหนุ่ม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก มือหนาคว้าข้อมือบางของศิวาไว้ หลวมๆ ก่อนจะกระซิบชิดริมฝีปากด้วยน้ำเสียงพร่าระรัวที่ทำเอาคนฟังหน้าร้อนผ่าว "จัดการปัญหาตรงนี้เรียบร้อยแล้ว... ทีนี้ ถึงตาเธอต้องชดใช้ค่าเสียหายที่ทำให้ฉันเป็นห่วงแล้วล่ะครับ เชฟวา" ปลายนิ้วเรียวของคณินกดลงบนปุ่มปลดล็อกหน้าจอสมาร์ทโฟนสีดำสนิทเพื่อโอนเงินสนับสนุนกิจการงวดถัดไปทันที พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนยอดเงินมหาศาลที่ดังขึ้นขัดจังหวะทุกความเงียบ... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมฟินไปด้วยกันนะคะ! — ไอศกรีมมินต์ช็อก