แผนการป่วนของณัฐชา

เสียงกระแทกของถาดสเตนเลสที่ถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ครัวดังสนั่น จนเศษผักชีและคราบซอสกระเซ็นเปรอะเปื้อนผ้ากันเปื้อนสีเข้ม ศิวาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์กรุ่นโกรธที่กำลังพุ่งพล่านจนถึงขีดสุด ดวงตาคู่คมกวาดมองความวุ่นวายตรงหน้าด้วยแววตาเย็นเยียบ วัตถุดิบเกรดพรีเมียมที่เพิ่งจัดส่งมาถึงเมื่อช่วงเช้า บัดนี้กลับถูกโรยเกลือจนเค็มปี๋จนไม่สามารถนำไปประกอบอาหารได้แม้แต่ชิ้นเดียว ขณะที่เนื้อวากิลราคากิโลกรัมละหลายพันบาทก็ถูกทิ้งไว้บนโต๊ะเตรียมอาหารจนขึ้นคราบน้ำมันเหนียวหนืด นี่ไม่ใช่ความสะดุดทางธุรกิจครั้งแรกในรอบสัปดาห์นะคะ... แต่มันคือ "การก่อวินาศกรรม" ที่จงใจทำลายชื่อเสียงของร้านอาหาร "Bistro de Siva" อย่างเลือดเย็นที่สุด "เชฟคะ! แขกโต๊ะวีไอพีบ่นว่าในซุปเห็ดทรัฟเฟิลมีเศษลวดฝอยขัดหม้อค่ะ! ตอนนี้ลูกคือกำลังจะลุกออกจากร้านแล้วนะคะ!" เสียงของเด็กเสิร์ฟสาววิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาายรายงานด้วยความตกใจจนตัวสั่น ศิวากัดกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ปลายนิ้วเรียวที่มักจะบรรจงจับมีดทำครัวอย่างประณีต ตอนนี้กลับกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ กลิ่นอายความพ่ายแพ้ไม่ใช่สิ่งที่เชฟมือหนึ่งอย่างเขาจะยอมรับได้ง่ายๆ และที่สำคัญที่สุด... เขารู้ดีว่าฝีมือสกปรกแบบนี้เป็นของใคร "ณัฐชา..." ชื่อนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเยียบเย็น ย้อนกลับไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ไฮโซสาวทายาทกลุ่มธุรกิจนำเข้าอาหารรายใหญ่เคยเดินเชิดหน้าเข้ามาในร้าน พร้อมกับยื่นข้อเสนอแกมบังคับให้ศิวายอมขายกิจการต่อให้เธอในราคาเศษเงิน แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับไปคือคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย พร้อมกับประโยคตอกกลับหน้าชาว่า "ต่อให้ร้านเจ๊งจนต้องปิดตัว ผมก็ไม่ทางขายให้คนไร้จรรยาบรรณอย่างคุณหรอกครับ" และนี่คงเป็น "บทลงโทษ" ตามแบบฉบับของคนรวยที่ใช้อำนาจมืดบีบคั้นคนตัวเล็กๆ สินะคะ บรรยากาศภายในห้องครัวตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด ลูกน้องในร้านต่างก้มหน้าหลบสายตาด้วยความหวาดกลัว ทว่า ในวินาทีที่ความมืดมนกำลังกลืนกินทุกสิ่ง เสียงแจ้งเตือนข้อความจากสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานข้างๆ ก็ดังขึ้นตัดผ่านความตึงเครียด *“ยอดเงินโอนเข้าบัญชี: 10,000,000 บาท”* ศิวะชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตมองหน้าจอที่ปรากฏชื่อผู้โอน... คณิน พร้อมกันนั้น ข้อความสั้นๆ แต่ทรงพลังก็ตามมาติดๆ *“ใช้เงินฟาดหัวพวกมันให้จมดิน อยากได้อะไรซื้อใหม่ให้หมด ร้านนี้เป็นของคุณ ห้ามเครียดเด็ดขาด เดี๋ยวผมไปเคลียร์เอง — คิม”* ให้ตายเถอะ... ผู้ชายคนนี้คลั่งรักจนเกินเยียวยาไปแล้วจริงๆ นะคะ! ในยามที่เขากำลังหัวหมุนกับปัญหาธุรกิจ คณินกลับเลือกที่จะแก้ปัญหาด้วยการเปย์เงินสิบล้านเข้าบัญชีแบบไม่ต้องคิดหน้าคิดหลัง แถมยังเตรียมบินลัดฟ้ามารื้อถอนรากถอนโคนอิทธิพลมืดของณัฐชาด้วยตัวเองอีกต่างหาก แต่ศิวะไม่ใช่คนที่จะยอมหลบอยู่หลังเงาความรวยของใคร แม้เขาจะใจเต้นแรงทุกครั้งกับความสปอร์ตเกินเบอร์ของท่านประธานหนุ่ม แต่ศักดิ์ศรีของเชฟหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครก็ลุกโชนขึ้นมาเช่นกัน ในเมื่อณัฐชาเล่นสกปรก... เธอก็ต้องเจอวิธีเอาคืนแบบแสบสันต์ในแบบฉบับของเชฟวาเช่นกัน! "ทุกคนฟังทางนี้!" ศิวะตบมือเรียกสติลูกน้องทุกคนในร้านด้วยน้ำเสียงทรงพลัง แววตาที่เคยหงุดหงิดแปรเปลี่ยนเป็นประกายความมั่นใจที่เฉียบคม "ในเมื่อวัตถุดิบของเราถูกทำลาย เราก็จะปิดครัวชั่วคราวสามชั่วโมงเพื่อทำความสะอาดครั้งใหญ่... และประกาศออกไปในเพจร้านเลยว่า วันนี้เราจะจัด 'Chef’s Table พิเศษ' สำหรับลูกค้าที่จองคิวเข้ามาเท่านั้น โดยผมจะใช้เนื้อนำเข้าล็อตสำรองเกรดที่ดีที่สุดทำเสิร์ฟฟรีเพื่อขอโทษลูกค้าทุกคน!" ลูกน้องต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่เสียงฮือฮาด้วยความฮึกเหิมจะดังขึ้นตามมา ความเป็นผู้นำและความเด็ดขาดของศิวะทำให้ทุกคนกลับมามีกำลังใจอีกครั้ง ทว่า ในขณะที่สถานการณ์ในร้านกำลังจะคลี่คลาย เสียงกعبส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังใกล้เข้ามาจากทางหน้าร้าน พร้อมกับร่างระหงของหญิงสาวในชุดแบรนด์เนมราคาแพงลิบลิ่วที่ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏอยู่บนใบหน้าโฉบเฉี่ยวของณัฐชา ดวงตาสองข้างกวาดมองความเสียหายในร้านด้วยความสะใจ "อุ๊ยตายแล้ว เชฟศิวะคะ... ร้านหรูระดับนี้ทำไมถึงมีกลิ่นเน่าๆลอยออกมาล่ะคะเนี่ย สงสัยอาหารคงจะบูดหมดแล้วมั้งคะถึงได้ลูกค้าเดินหนีกันหมดแบบนี้" ณัฐชาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจิกกัด แสร้งยกมือขึ้นปิดจมูกราวกับรังเกียจเต็มประดา ศิวะค่อยๆ ถอดถุงมือทำครัวออกทีละข้างอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบจ้องมองอีกฝ่ายนิ่งสนิทโดยไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ ความนิ่งงันของเชฟหนุ่มกลับยิ่งทำให้อีกฝ่ายได้ใจ "ถ้าคุณยอมเซ็นสัญญาขายร้านให้ฉันตั้งแต่แรก เรื่องน่าอับอายแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอกนะคะ เสียดายจัง... ร้านอาหารที่สร้างมากับมือต้องมาพังเพราะความดื้อรั้นแท้ๆ" ณัฐชาก้าวเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์มากขึ้น พร้อมกับยื่นกระดาษเอกสารสัญญาฉบับเดิมออกมาเบื้องหน้า บรรยากาศในร้านหยุดชะงักลงทันที ลูกค้าที่เหลืออยู่ไม่กี่โต๊ะต่างหันมามองเหตุการณ์ด้วยความสนใจ ความกดดันแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูอากาศ จนกระทั่ง... เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์كارระดับไฮend แผดคำรามก้องกังวานมาจากด้านหน้าร้าน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นและทรงพลังที่ก้าวเข้ามาอย่างเยือกเย็น ประตูร้านถูกผลักเปิดออกกว้าง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติราบเรียบเย็นชาจนน่ากลัว ดวงตาสีเข้มคมกริบกวาดมองสถานการณ์ทั้งหมดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างของณัฐชาที่หน้าถอดสีทันทีที่เห็นว่าใครก้าวเข้ามา คณินเดินตรงเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างศิวะอย่างอารักขา ปลายนิ้วเรียวจัดปกเสื้อให้เชฟหนุ่มเบาๆ ด้วยความทะนุถนอม ราวกับรอบตัวไม่มีคนอื่นอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ก่อนที่เขาจะปรายตามองณัฐชาด้วยหางตา พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันตา "ได้ข่าวว่าคุณกำลังพยายามซื้อร้านของคู่หมั้นผม... ด้วยเงินเศษสวะพวกนั้นเหรอครับ?" ณัฐชาหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริกเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น ขณะที่ศิวะลอบยิ้มมุมปากอย่างสะใจเมื่อเห็นเหยื่อติดกับดัก แต่ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนกำลังรอคอยการเอาคืนอันสะใจ คณินกลับควักสมาร์ทโฟนสีดำสนิทออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท กดเปิดหน้าจอแอปพลิเคชันธนาคารด้วยท่าทีสบายๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบแต่ก้องกังวานไปทั่วร้าน *“โอนเงินจำนวนหนึ่งร้อยล้านบาทเข้าบัญชีของบริษัทคู่แข่ง... ซื้อกิจการทั้งหมดของณัฐชามาเป็นกรรมสิทธิ์ของผมเดี๋ยวนี้”* เสียงแจ้งเตือนยอดเงินมหาศาลดังขึ้นพร้อมกันจากโทรศัพท์มือถือของณัฐชาและบอดี้การ์ดของเธอ ร่างของไฮสาวเซถอยหลังไปสามก้าว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความช็อกระิดับขีดสุดจนแทบล้มทั้งยืนเมื่อตระหนักได้ว่า อาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเธอกำลังถูกซื้อขาดและยุบกิจการภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!