เดตแรกที่อลหม่าน

เสียงกระดาษรายงานการเงินที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่ในมือของศิวา ดังกรอบแกรบราวกับเสียงกระดูกที่กำลังถูกบดขยี้ในความเงียบอันน่าอึดอัด "คุณคิดจะทำบ้าอะไรของคุณอีก คณิน!" เชฟหนุ่มตัวแสบหวีดเสียงขึ้นอย่างเหลืออด ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงจัดด้วยความโกรธระคนตกใจ ดวงตากลมโตตวัดมองซีอีโอหนุ่มผู้ยืนค้ำหัวโต๊ะทำงานด้วยแววตาเอาเรื่อง ร่างบางเซถอยหลังไปจนแผ่นหลังบอบบางกระแทเข้ากับขอบโต๊ะทำงานเสียงดัง *ตุบ* แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย ความเดือดดาลในอกมันแผดเผาจนกลบความรู้สึกทางกายไปหมดสิ้นแล้ว ในขณะที่คณินหรี่ตาลงอย่างอันตราย รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากตัวซีอีโอหนุ่มจนบรรยากาศในห้องประชุมวีไอพีเย็นเยียบราวน้ำแข็ง บัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดวงเงินในกระเป๋าเสื้อถูกดึงออกมาถือไว้แน่นจนนิ้วเรียวยาวขึ้นข้อขาว เสียงแจ้งเตือนข้อความเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยของธนาคารดังขึ้นรัวติดต่อกันสามครั้งซ้อน เป็นสัญญาณเตือนว่ามีบุคคลพยายามแฮกเข้ามาตรวจสอบเส้นทางการเงินของร้านอาหาร 'Siva's Kitchen' ซึ่งอยู่ภายใต้การคุ้มครองพิเศษของอาณาจักรธุรกิจคณินกรุ๊ป ไอ้สารเลวหน้าไหนกล้าลองดีกับคนของคณิน... สายตาคมกริบกวาดมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงพิกัด IP Address ของผู้บุกรุก ซึ่งซ่อนตัวอยู่ที่ชั้นล่างสุดของตึกนี้เอง "ณัฐชา... เธอยังไม่เข็ดสินะ" เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันออกมาอย่างน่ากลัว คณินแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มที่ปรากฏบนมุมปากไม่ได้ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมและอำนาจที่พร้อมจะบดขยี้ใครก็ตามบังอาจเข้ามาแตะต้องของหวง ศิวายืนมองท่าทีคุกคามนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แม้ปากจะชอบต่อว่าอีกฝ่ายว่าเผด็จการและชอบใช้เงินแก้ปัญหา แต่ลึกๆ แล้วหัวใจดวงน้อยกลับเต้นระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก ทุกครั้งที่เขาตกอยู่ในอันตราย ผู้ชายสายเปย์คนนี้มักจะก้าวออกมายืนบังข้างหน้าเสมอ เหมือนเช่นในตอนนี้ที่คณินกำลังจะพลิกแผ่นดินล่าตัวไฮโซสาวผู้ริษยาให้ราบเป็นคาบกลอง "พอเลยนะคณิน! นี่มันเรื่องในร้านของฉัน คุณจะมาใช้อำนาจเงินซื้อตึกนี้แล้วไล่เธอออกเหมือนตอนที่ทำกับหุ้นส่วนคนก่อนไม่ได้นะ!" ศิวาเอื้อมมือไปคว้าข้อมือหนาเอาไว้ ออกแรงดึงเบาๆ เพื่อเรียกสติคนตัวโตที่กำลังจะแปลงร่างเป็นซาตานทวงหนี้ คณินชะงัก ก้มลงมองมือเรียวที่สัมผัสข้อมือตนเอง รังสีอำมหิตรอบตัวพลันมลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงแววตาเจ้าเล่ห์และประกายความคลั่งรักที่ฉายชัดขึ้นมาแทนที่ มือหนาพลิกกลับมาเป็นฝ่ายกุมมือบางไว้แน่น สอดประสานปลายนิ้วเข้าหากันอย่างถือวิสาสะ "ใครบอกว่าผมจะไล่เธอออกล่ะวา..." คณินโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้ กระซิบเสียงพร่าข้างใบหูที่ขึ้นสีแดงเรื่อ "ผมแค่จะซื้อหุ้นทั้งหมดของเธอ แล้วเปลี่ยนตึกนี้ให้กลายเป็น 'อาณาจักรส่วนตัว' ที่มีแค่เราสองคน... ดีไหมครับ?" *ให้ตายเถอะ! ผู้ชายคนนี้นี่มัน... หน้าไม่อายเอาเสียเลย!* ศิวาเม้มปากแน่น ซ่อนรอยยิ้มที่เกือบจะหลุดออกมาด้วยการถลึงตาใส่ "ใครจะไปยอมคุณเล่า! ถอยไปเลยนะ วันนี้เรามีนัดเดตกันไม่ใช่หรือไง อย่ามาทำนอกเรื่องนะคุณประธาน" ใช่... วันนี้คือ "เดตแรก" ที่ถูกเลื่อนมาหลายครั้งเพราะคดีความและปัญหาจุกจิกจากพวกตัวอิจฉาทั้งหลายแหล่ คณินจึงประกาศกร้าวว่าจะเคลียร์ทุกอย่างให้จบในครึ่งชั่วโมง แล้วพาเชฟหนุ่มคนเก่งไปเปิดประสบการณ์เดตสุดอลังการที่ไม่มีใครเหมือน สิบนาทีต่อมา รถซูเปอร์คาร์คันหรูสีดำด้านก็พุ่งทะยานออกจากลานจอดรถด้วยความเร็วสูง ท่ามกลางเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจของณัฐชาที่เพิ่งถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเชิญตัว (ด้วยการลากถู) ออกจากอาคารเพราะข้อหาบุกรุกและพยายามฉ้อโกง หญิงสาวกรีดร้องโหยหวนด้วยความช็อกตาค้างเมื่อเห็นว่าบัตรเครดิตทุกใบของเถอาถูกอายัดแบบเรียลไทม์โดยคำสั่งเดียวจากประธานหนุ่มผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งประเทศ "สะใจไหมครับ หืม?" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นขณะเหลือบมองคนข้างกายที่กำลังนั่งกอดอกอมยิ้มอยู่เบาะหน้า "เฉยๆ น่า... ก็แค่พวกสมองกลวงที่ชอบใช้ทางลัด" ศิวาเชิดหน้าขึ้นทำเป็นไม่ยี่หี้ แต่ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับนั้นฟ้องชัดเจนว่าสะใจจนหุบยิ้มแทบไม่อยู่ คณินหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี รถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดสนิทหน้าสวนสนุกกลางแจ้งขนาดใหญ่ที่ถูกปิดให้บริการเป็นการชั่วคราว ป้ายไฟขนาดมหึมาเขียนต้อนรับด้วยข้อความที่ทำเอาเชฟหนุ่มถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง *ยินดีต้อนรับสู่ 'Siva's Wonderland' - เหมาสวนสนุกโดยประธานคณิน* "คุณ... คุณบ้าไปแล้วเหรอ!" ศิวาหันขวับไปมองหน้าคนข้างๆ "เหมาสวนสนุกเนี่ยนะ? เราอายุสิบขวบกันรึไงถึงต้องมาวิ่งเล่นม้าหมุนสองคนเนี่ย!" "ก็วาเคยบอกไม่ใช่เหรอว่า ตอนเด็กๆ อยากลองนั่งชิงช้าสวรรค์กินไอศกรีมกับคนพิเศษ แต่ไม่มีโอกาส..." คณินปลดเข็มขัดนิรภัยออก เอี้ยวตัวมาปลดล็อกให้คนปากแข็งที่ตอนนี้ใบงอเป็นจานเชิง "ผมจำได้ทุกอย่างที่วาพูดนั่นแหละครับ เชฟคนเก่ง... วันนี้ผมอนุญาตให้คุณสั่งผมได้ทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเดียว..." "เรื่องอะไร?" ศิวาถามเสียงห้วน "ห้ามปฏิเสธความคลั่งรักของผมเด็ดขาด" คณินดันประตูรถเปิดออกแล้วเดินอ้อมมาเปิดฝั่งนายเอกด้วยตัวเอง มือหนายื่นออกไปรอให้คนตัวบางวางลงบนฝั่ง ท่ามกลางบรรยากาศยามเย็นที่พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า สวนสนุกที่ไร้ผู้คนเต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับนับล้านดวง กลิ่นหอมหวานของสายไหมและคุกกี้อบใหม่ลอยล่องมาตามลม เดตแรกที่เริ่มต้นด้วยความอลหม่านและเสียงเอะอะโهاก กลับค่อยๆ เปลี่ยนแปลงบรรยากาศรอบตัวให้กลายเป็นความอบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด ศิวายอมปล่อยให้คณินจูงมือเดินเข้าไปข้างใน เสียงหัวเราะใสๆ ของเชฟหนุ่มดังขึ้นเป็นระยะเมื่อถูกซีอีโอมาดนิ่งแกล้งดึงให้เข้าไปใกล้เครื่องเล่นหวเสียว ทั้งคู่ผลัดกันแกล้ง ผลัดกันหยอกล้อ บรรยากาศความตึงเครียดจากเรื่องราวก่อนหน้าถูกแทนที่ด้วยรอยเสียงหัวเราะและแววตากรุ้มกริ่มที่ส่งให้กันไม่ขาดสาย กระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงจุดไฮไลต์ของค่ำคืน... ชิงช้าสวรรค์ขนาดยักษ์ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน มองเห็นวิวเมืองหลวงเบื้องล่างเปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นดิน ภายในกระเช้าส่วนตัวที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ ศิวานั่งกอดอกมองวิวด้านนอกด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ มือข้างหนึ่งถือโคนไอศกรีมรสมินต์ช็อกโกแลตที่คณินเพิ่งเดินไปกว้านซื้อมาจากร้านโปรดทั้งร้านเพื่อเอาใจ "อร่อยไหมครับ?" เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้จนชิด ศิวาหันไปมองก็พบว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นอยู่ห่างกันแค่คืบเดียว ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ข้างแก้ม "ก็... อร่อยดี" ศิวาตอบเสียงเบา หลบสายตาคมกริบที่มองมาด้วยความหมายลึกซึ้ง "มองอะไรเล่า กินไอติมของคุณไปสิ" คณินไม่ยอมละสายตา นิ้วเรียวยาวเอื้อมขึ้นมาเกลี่ยรอยเปื้อนสีเขียวมิ้นต์ที่มุมปากของคนตัวบางออกอย่างเบามือสัมผัสแผ่วเบานั้นทำให้หัวใจของศิวากระตุกวูบ ร่างบางนิ่งค้างไปชั่วขณะเมื่อปลายนิ้วอุ่นลากไล้ผ่านริมฝีปากล่างแผ่วเบา "วาครับ..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในกระเช้าลอยฟ้า "อะ...อะไรเล่า" "ผมคิดว่า... มีอย่างหนึ่งที่ผมยังไม่ได้ทำ" "ฮะ? อะไร—" คำถามถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนทาบทับลงมาปิดกลีบปากนุ่มของเขาอย่างรวดเร็วและนุ่มนวล คณินรวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างแนบแน่น ปิดกั้นทุกลมหายใจและการขัดขืนด้วยความหวานล้ำที่ทำเอาสมองของเชฟหนุ่มขาวโพลน สัมผัสที่เต็มไปด้วยความรักและความโหยหาทำให้ศิวาเผลอหลับตาลง ยอมเผยริมฝีปากให้อีกฝ่ายรุกล้ำเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานได้อย่างตามใจชอบ บรรยากาศกำลังโรแมนติกจนแทบละลาย... *กริ๊ง! เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของคณินดังขึ้นทำลายบรรยากาศหวานซึ้งทันที* ซีอีโอหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิด ผละริมฝีปากออกอย่างเสียดายเล็กน้อย ก่อนจะควักโทรศัพท์ขึ้นมากดรับด้วยใบหน้าบึ้งตึง "มีอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายคุณโดนไล่ออกแน่" ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงหอบหายใจและน้ำเสียงตื่นตระหนกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ของเลขานุการส่วนตัว "ท่านประธานคะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ! ที่ร้าน... ที่ร้าน 'Siva's Kitchen' ตอนนี้..." คณินหรี่ตาลงทันที รังสีอำมหิตพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้งในพริบตา เขากวาดสายตามองหน้าจอแท็บเล็ตแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาใหม่ ภาพจากกล้องวงจรปิดเผยให้เห็นร่างของใครบางคนกำลังยืนอยู่หน้าร้าน พร้อมกับกลุ่มคนแปลกหน้าชุดดำที่กำลังพังประตูกระจกเข้ามา! ศิวาหน้าถอดสีทันทีเมื่อเห็นภาพนั้นผ่านไหล่ของชายหนุ่ม ไอศกรีมในมือร่วงหล่นลงพื้นกระเช้า และก่อนที่พวกเขาจะได้ทันตั้งตัว ไฟทั้งสวนสนุกก็ดับวูบลงพร้อมกัน! **โปรดติดตามตอนต่อไป** (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมความหวานและร่วมลุ้นไปกับคู่กัดคู่นี้เสมอนะคะ รักนะคะ!)