เกาะลับแห่งความลับ

“คุณควรจำไว้ว่าบนเกาะนี้... กฎทุกข้อถูกเขียนขึ้นด้วยมือของผม และความอดทนของคุณคือสิ่งเดียวที่จะกำหนดจุดจบของสัญญาฉบับนี้” เสียงทุ้มต่ำของคิรากรดังก้องขึ้นท่ามกลางเสียงเครื่องยนต์เรือยอชต์ลำหรูที่กำลังแล่นฝ่ากระแสคลื่นสีครามเข้ม รินรดากระชับผ้าคลุมไหล่สีครีมของเธอแน่นขึ้น แม้จะพยายามรักษาท่าทีนิ่งเฉย ทว่าดวงตาเรียวสวยกลับวูบไหวเมื่อปะทะกับสายตาคมกริบดุจเหยี่ยวของชายหนุ่มที่จ้องมองมายังเธอราวกับจะทะลวงเข้าไปถึงความลับในจิตใจ “ดิฉันทราบดีค่ะคุณคิรากร แต่ในสัญญาไม่ได้ระบุว่าดิฉันต้อง ‘ศิโรราบ’ ต่อความเผด็จการของคุณในทุกเรื่อง” หญิงสาวตอบกลับ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยแต่แฝงด้วยความดื้อรั้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนหวาน คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตลินินสีขาวที่ปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกแกร่งขยับกายเข้ามาใกล้จนรินรดาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายน้ำหอมผสมกับกลิ่นไอทะเลที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ เขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิดริมใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้ขนอ่อนที่ต้นคอของเธอลุกชัน “ความดื้อรั้นเป็นคุณสมบัติที่น่าสนใจ... แต่มันมักจะจบลงด้วยความพ่ายแพ้เสมอ เมื่อคุณก้าวเท้าขึ้นเกาะแห่งนั้นแล้ว คุณจะเป็นเพียงแค่ของขวัญที่รอการพิสูจน์” รินรดาเบือนหน้าหนี สัมผัสถึงความร้อนผ่าวที่ใบหน้า เธอพยายามดึงสติกลับมา หญิงสาวบอกกับตัวเองว่านี่คือทางเลือกเดียวที่จะช่วยให้เธอหนีพ้นจากอดีตที่รุมเร้า แต่เธอกลับลืมไปว่าการเดินเข้าหาปีศาจเพื่อหลบหนีความตาย อาจหมายถึงการต้องแลกด้วยทุกอย่างที่เธอเหลืออยู่ ไม่นานนัก เรือยอชต์ลำงามก็เทียบท่าสู่เกาะส่วนตัวที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางมหาสมุทร สถานที่แห่งนี้ถูกโอบล้อมด้วยหน้าผาสูงชันและพรรณไม้เขตร้อนหนาทึบ บรรยากาศดูเงียบสงัดจนน่าประหลาด ราวกับว่าเกาะนี้ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง รินรดาก้าวเท้าลงบนหาดทรายสีขาวละเอียด แต่ความรู้สึกบางอย่างที่เย็นเยียบแล่นผ่านสันหลังเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาจากเงามืด บ้านพักตากอากาศสไตล์โมเดิร์นทรอปิคอลตั้งเด่นอยู่บนเนินเขาหิน พื้นที่กว้างขวางถูกตกแต่งด้วยโทนสีขรึมและไม้สีเข้ม คิรากรเดินนำเธอเข้าไปภายในโดยไม่หันกลับมามอง เขาหยุดยืนอยู่หน้าห้องนอนหลักกว้างขวางที่เปิดโล่งมองเห็นวิวทะเลแบบพาโนรามา “นี่คือที่ของคุณสามเดือนนับจากนี้” เขาเอ่ยเรียบๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับมาสบตา “คืนนี้จะมีงานเลี้ยงเล็กๆ ที่ผมจัดขึ้นเพื่อต้อนรับ ‘แขก’ พิเศษของผม หวังว่าคุณคงเตรียมตัวมาพร้อมสำหรับการสวมบทบาทที่ผมต้องการนะ” “บทบาทอะไรคะ?” เธอถามเสียงเครือ “บทบาทของผู้หญิงที่ตกเป็นของผม... อย่างสมบูรณ์แบบ” เขาก้าวเข้ามาหาในระยะที่ประชิดเกินควร มือหนาเชยคางมนของเธอขึ้นอย่างถือสิทธิ์ นิ้วโป้งของเขาไล้ริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ สัมผัสที่แฝงไปด้วยแรงปรารถนาลึกซึ้งทำให้นัยน์ตาของรินรดาเบิกกว้าง เธอรู้สึกได้ถึงหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมขณะที่เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาห่างเพียงลมหายใจกั้น แต่ก่อนที่ริมฝีปากของชายหนุ่มจะแตะต้องเรียวปากอิ่ม เสียงฝีเท้าที่ดังแว่วมาจากระเบียงด้านนอกก็ทำลายความเงียบงันลงเสียก่อน “คิราคะ... ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณจะพาสิ่งของชิ้นใหม่มาพักร้อนในที่ที่คุณเคยบอกว่า ‘มีแค่เราสองคน’ เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา” ร่างระหงในชุดเดรสผ้าไหมสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าเย้ายวน ดวงตาคู่คมของศศินาจ้องมองรินรดาด้วยความดูแคลนระคนริษยา เธอคือผู้หญิงที่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างร้ายกาจ และเป็นคนที่คิรากรเคยลากเข้าสู่วงจรความสัมพันธ์ที่ร้อนแรงจนเผาไหม้ทุกอย่างมาแล้ว คิรากรชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะละมือออกจากรินรดา แต่เขากลับคว้าเอวบางของรินรดาให้ขยับเข้าไปแนบชิดกับกายแกร่งของเขามากกว่าเดิมราวกับประกาศศักดา “ศศินา... คุณมาที่นี่ได้ยังไง” เสียงของคิรากรเย็นเยียบ ต่างจากที่ใช้กับรินรดาเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ศศินาหัวเราะร่า รอยยิ้มที่เคลือบยาพิษนั้นส่งตรงมาที่รินรดา ก่อนที่หญิงสาวผู้มาเยือนจะควักซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าถือใบหรู แล้วโยนมันลงบนโต๊ะไม้กลางห้อง “ฉันแค่อยากมาเตือนคุณเรื่อง ‘สัญญา’ ของคุณคิรากรน่ะค่ะ... ดูเหมือนว่าคุณจะยังไม่รู้ตัวนะว่าแท้จริงแล้ว ผู้หญิงที่เขาต้องการให้มาอยู่ที่นี่ ไม่ใช่แค่นางบำเรอ แต่เป็น ‘ตัวประกัน’ ที่เขาใช้เพื่อปิดปากความผิดของครอบครัวคุณต่างหาก” รินรดาตัวแข็งทื่อ ศีรษะของเธอหมุนคว้าง ความจริงที่เพิ่งได้รับรู้ทำให้ความเชื่อใจที่มีน้อยนิดสั่นคลอนจนแทบพังทลาย เธอหันไปมองใบหน้าของคิรากรที่ยังคงเรียบเฉย ทว่าในดวงตาคู่นั้นกลับมีประกายความลับบางอย่างที่เขาไม่เคยเปิดเผย เข็มฉายานิศหวังเป็นอย่างยิ่งว่านักอ่านทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเริ่มต้นของการทรยศและการหักหลังที่กำลังจะปะทุขึ้นในตอนต่อไปนะคะ