พันธะเร้นลับใต้เงาจันทร์•ตอนที่ 15

ความเปราะบางของสถานะ

ผลงานโดย เข็มฉายานิศ
"คุณคิดว่าความสัมพันธ์ของเรา... มันมีชื่อเรียกที่ชัดเจนพอหรือยังคะ คิรากร?" คำถามนั้นหลุดออกจากริมฝีปากของรินรดา ไม่ใช่ในห้องนอนที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเสน่หาอย่างที่เคยเป็น แต่เป็นท่ามกลางความเงียบงันของห้องสมุดส่วนตัวในคฤหาสน์อัครเดชากุล ในมือของหญิงสาวมีเพียงแก้วไวน์ที่พร่องไปครึ่งหนึ่ง เธอยืนพิงขอบโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ แสงไฟสลัวจากโคมไฟสีอำพันขับเน้นให้ใบหน้าของเธอที่ดูเปราะบางอยู่แล้ว ยิ่งดูราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ คิรากรที่กำลังอ่านเอกสารสำคัญหยุดชะงัก ปากกาหมึกซึมในมือวางลงอย่างแผ่วเบา เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาด้วยแววตาที่อ่านยาก—ความสงบนิ่งที่ซ่อนพายุอารมณ์เอาไว้ภายใต้เปลือกนอกอันเย็นชา "ทำไมจู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ ริน?" น้ำเสียงของเขาเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันบางอย่างที่ทำให้รินรดาต้องกำแก้วไวน์ในมือแน่นขึ้น "เพราะฉันเริ่มไม่แน่ใจค่ะ" เธอแค่นยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคู่สวยสั่นไหวแต่พยายามสะกดกลั้นความรู้สึกไว้ "เราอยู่ด้วยกัน ดูแลกัน... แต่ในสายตาคนอื่น ฉันคืออะไรกันแน่? ผู้หญิงที่คุณอุปการะ? หรือแค่ของเล่นชิ้นโปรดที่เก็บไว้ใกล้ตัวเพื่อรอวันเบื่อ?" คำว่า 'ของเล่น' กระตุกให้คิรากรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างเขาสองคนลดลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของกันและกัน เขายกมือขึ้นทัดปอยผมที่ปรกหน้าให้เธอ นิ้วโป้งสัมผัสผิวแก้มเบาๆ แต่มันกลับเป็นสัมผัสที่รินรดารู้สึกว่ามันช่างห่างเหินเหลือเกิน "คุณคิดว่าผมทำกับคุณแบบนั้นเหรอ?" เขาถามเสียงต่ำ กระซิบข้างหูเธอจนขนลุกชัน "ถ้าผมมองคุณเป็นแค่ของเล่น คุณคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ ในห้องที่ผมหวงแหนที่สุดหรอกนะ" "แล้วถ้าไม่ใช่ของเล่น... เราเป็นอะไรคะ?" รินรดาเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ "เพราะเมื่อวานนี้ ฉันเห็นศศินา... เธอมาหาคุณที่บริษัท และเธอก็พูดเหมือนกับว่าสถานะของเราไม่มีความหมายอะไรเลยในสายตาของโลกใบนี้" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงถนัดตา ความลับที่คิรากรพยายามปิดกั้นถูกเปิดออกด้วยชื่อของหญิงสาวอีกคนที่เขาเคยให้ความสำคัญ ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะถอยห่างออกไปหนึ่งก้าว ดวงตาที่เคยอ่อนโยนกลับกลายเป็นความว่างเปล่าที่รินรดาหวาดกลัวที่สุด "ศศินาเป็นแค่อดีต ริน คุณก็รู้" "แต่ปัจจุบันเธอยังคงรบกวนชีวิตเรา และคุณก็ไม่เคยขีดเส้นให้ชัดเจน!" รินรดาเริ่มใช้อารมณ์เข้าสู้ แม้หัวใจจะบีบตัวจนเจ็บแปลบ "หรือเพราะคุณยังต้องการเก็บเธอไว้เป็นทางเลือก ถ้าวันหนึ่งคุณเบื่อความเฉื่อยชาของฉัน?" คิรากรนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะก้าวประชิดตัวรินรดาอีกครั้ง คราวนี้เขาคว้าเอวบางเข้าหาตัวจนร่างกายแนบสนิท ลมหายใจอุ่นๆ รดรินใบหน้าของเธอ มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังอย่างปลอบประโลมแต่แฝงด้วยคำสั่งกลายๆ "อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงคนนั้น" เสียงของเขาแหบพร่าลง "ในโลกของผม ความชัดเจนไม่ได้วัดกันที่คำพูด แต่วัดกันที่การกระทำ... และทุกสิ่งที่ผมมอบให้คุณ มันคือสิ่งที่ผมไม่เคยให้ใครมาก่อน แม้แต่เธอ" เขาก้มลงจูบที่ขมับของเธออย่างอ่อนหวาน แต่มันกลับไม่เพียงพอที่จะบรรเทาความเคลือบแคลงในใจรินรดา เธอรับรู้ได้ถึงกำแพงที่เขาสร้างขึ้นมาล้อมรอบตัวเขาเอง กำแพงที่เธอพยายามจะทลายลง แต่ยิ่งเข้าใกล้ เธอกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมลงในทะเลที่ลึกและเย็นเยียบกว่าเดิม "ฉันต้องการความมั่นใจมากกว่าการกระทำที่ไม่มีชื่อเรียกค่ะ คิรากร" รินรดากระซิบ น้ำตาคลอเบ้า "ถ้าวันนี้คุณยังไม่พร้อมจะให้สถานะที่ชัดเจน... ฉันก็ไม่แน่ใจว่าตัวฉันเองจะทนอยู่กับความเปราะบางนี้ไปได้นานแค่ไหน" คิรากรหยุดชะงักไปจริงๆ คำพูดของเธอเหมือนเข็มเล่มเล็กๆ ที่แทงใจเขาเข้าอย่างจัง เขาไม่เคยคิดว่ารินรดาจะกล้าเอ่ยปากเรื่องนี้ออกมาตรงๆ เขาเชยคางเธอขึ้นมาเพื่อจะจูบ แต่จังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะความเป็นส่วนตัวของทั้งคู่ "คุณคิราคะ... ศศินามาหาค่ะ เธอบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องคุยกับคุณ เดี๋ยวนี้เลยค่ะ" เสียงของแม่บ้านดังผ่านประตูเข้ามาพร้อมกับความตึงเครียดที่พุ่งสูงขึ้น คิรากรถอนหายใจยาว แววตาที่มองรินรดาฉายแวววูบไหว เขาผละออกจากเธอช้าๆ ทิ้งให้เธอยืนเคว้งอยู่กลางห้องทำงานเพียงลำพัง ในขณะที่เขากำลังจะเดินไปที่ประตู รินรดาตัดสินใจเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือที่สุด "ถ้าคุณก้าวออกไปหาเธอในตอนนี้... อย่าหวังว่าจะให้ฉันรอคุณอยู่ที่เดิมอีกต่อไปนะคะ" ชายหนุ่มชะงักฝีเท้าที่หน้าประตู มือจับลูกบิดนิ่งค้างไว้ เขาไม่หันกลับมามอง แต่ไหล่ที่เกร็งแน่นของเขาบอกทุกอย่างที่รินรดาอยากรู้ ก่อนที่เสียงเปิดประตูจะดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงของศศินาที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน เธอไม่แม้แต่จะมองรินรดา แต่กลับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้คิรากรพร้อมประโยคที่ทำเอาหัวใจของคนฟังหยุดเต้น "อ่านดูสิคะคิรากร... แล้วคุณจะรู้ว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ คุณน่ะ ไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คุณคิด และที่สำคัญ... ความลับเรื่องอดีตของคุณที่เธอพยายามขุดคุ้ย มันกำลังจะทำลายทุกอย่างที่คุณสร้างมา" เข็มฉายานิศขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความสั่นไหวและบททดสอบของความรักในครั้งนี้ไปกับเข็มฉายานิศนะคะ
สารจากนักเขียน (เข็มฉายานิศ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะเร้นลับใต้เงาจันทร์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%