ความไว้ใจ

กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟคั่วบดเข้มข้นไม่สามารถขับไล่ความหนาวเหน็บที่เกาะกุมอยู่ภายในอกของรินรดาให้จางลงได้เลย ภาพเงาร่างสองร่างที่พัน พัวกันหลังม่านโปร่งบางในคืนก่อนยังคงติดตรึงอยู่ในม่านตา ราวกับรอยแผลเป็นที่ถูกกรีดซ้ำลงบนรอยเก่าอย่างจงใจ ความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของคิรากรเวลานี้ช่างกดดัน จนแม้แต่เสียงเข็มนาฬิกาโบราณบนผนังยังฟังดูคล้ายเสียงทุบหัวใจของเธอเอง "คุณจะอธิบายภาพที่ฉันเห็นเมื่อคืนว่าอย่างไรคะ คิรากร" น้ำเสียงของรินรดาเรียบสนทนาราวกับผิวน้ำในยามไร้ลม แต่มือเรียวที่กำแก้วกระเบื้องเคลือบสั่นระริกจนของเหลวด้านในกระฉलकเล็กน้อย เธอยืนเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของหัวใจและพันธะสัญญาที่คลุมเครือ แววตาคู่สวยที่เคยฉายแววอ่อนโยนบัดนี้เต็มไปด้วยร่องรอยของความร้าวรานและความสงสัยที่กัดกินความเชื่อใจจนแทบไม่เหลือชิ้นดี คิรากรเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารบนโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นไหววูบไปชั่วขณะเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาคลอเบ้า เขานิ่งงันไปอึดใจหนึ่ง ไม่ใช่เพราะจนมุม แต่เป็นเพราะความตกใจที่ได้เห็นความเจ็บปวดบนใบหน้าของหญิงสาว ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าช้าๆ เข้ามาหารินรดาด้วยระยะห่างที่บีบคั้นหัวใจ "ริน... คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร" "เรื่องที่คุณกับศศินาอยู่ด้วยกันในห้องนี้ไงคะ!" รินรดาหลุดเสียงสะอื้นออกมาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ร่วงเผาะลงอาบแก้ม ความอดทนที่สะสมมาตลอดทั้งคืนพังทลายลงในวินาทีนั้น "คุณบอกว่าคุณเคลียร์ทุกอย่างกับเธอแล้ว คุณบอกว่าระหว่างคุณกับเธอไม่มีอะไรติดค้าง แล้วภาพที่ฉันเห็นเมื่อคืนมันคืออะไรคะ คิรากร! ภาพที่เธอกอดคุณจากด้านหลัง... สัมผัสแบบนั้น ฉันจำมันได้ไม่เคยลืม" ความโกรธ ความน้อยใจ และความหวาดกลัวที่จะสูญเสีย ประดังประเดเข้ามาจนเธอแทบหายใจไม่ออก รินรดาเบือนหน้าหนี ปล่อยให้ความเปราะบางเข้าครอบงำ ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้ก้าวถอยหลังหนีสัมผัสที่อาจจะตามมา ฝ่ามืออุ่นจัดของชายหนุ่มก็คว้าเข้าที่ต้นแขนทั้งสองข้างของเธอไว้อย่างมั่นคง แรงบิดเบาๆ รั้งให้เธอกลับมาเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง "มองหน้าผม รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่ง แต่มันกลับเต็มไปด้วยความสั่นพร่าที่หาได้ยากยิ่งจากผู้ชายที่ชื่อคิรากร อัครเดชากุล "ฟังผมให้ดี... ผมไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนนั้น" "แต่ฉันเห็น..." "คุณเห็นแค่สิ่งที่ศศินาอยากให้คุณเห็นต่างหากล่ะ" คิรากรตัดบท น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและจริงจังจนรินรดาต้องชะงัก ปลายนิ้วอุ่นของชายหนุ่มเลื่อนขึ้นเกลี่ยหยาดน้ำตาบนแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความทะนุถนอมนี้ทำให้หัวใจที่กำลังแตกสลายของเธอกระตุกวูบ "เมื่อคืนศศินาแอบลักลอบเข้ามาในคฤหาสน์โดยติดสินบนแม่บ้าน เธอบุกเข้ามาถึงห้องนี้ตอนที่ผมกำลังเคลียร์เอกสารสำคัญ เธอพยายามเข้ามาใกล้ชิดและฉวยโอกาสกอดผมจากด้านหลังตามที่คุณเห็น... แต่ทันทีที่เธอทำแบบนั้น ผมผลักเธออกอย่างไม่ลังเล และเรียกบอดี้าร์ดมาลากตัวเธอออกไปทันที" รินรดาเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความสับสน "จริง... จริงหรือคะ" "ผมเคยโกหกอะไรคุณรึเปล่า" คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้ หน้าผากของเขากดแนบชิดกับหน้าผากมนของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนรับรู้ถึงความรู้สึกที่ส่งผ่านออกมาจากใจ "ข่าวลือในสังคม หรือภาพถ่ายที่ถูกปล่อยออกมาเพื่อทำลายเรา มันก็เป็นแค่เกมสกปรกที่ศศินาพยายามเล่นเพื่อดึงผมกลับไป แต่ริน... หัวใจของผมอยู่ที่นี่ ตั้งแต่วันที่เราตกลงใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว คุณต่างหากคือคนเดียวที่ผมเลือก" ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาอย่างหนักแน่นและจริงใจราวกับสายน้ำเย็นที่รินรดลงบนกองไฟ ความระแวงแคลงใจที่เกาะกุมหัวใจมาตลอดทั้งคืนค่อยๆ มลายหายไป เหลือเพียงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาแทนที่ รินรดารู้สึกได้ถึงแรงสะท้อนจากหัวใจของชายหนุ่มที่เต้นอยู่ใกล้แค่เอื้อม ความไว้ใจที่เธอเกือบจะสูญเสียไปกลับคืนมาพร้อมกับความรู้สึกรักที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม เรียวแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งโดยไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยขอ ศีรษะทุยซบลงกับลาดไหล่กว้าง ปล่อยให้หยาดน้ำตาแห่งความโล่งใจไหลซึมผ่านเนื้อผ้าสูทราคาแพง คิรากรโอบกอดร่างบางไว้แนบอก สองแขนแข็งแรงรัดแน่นราวกับต้องการปกป้องเธอจากโลกทั้งใบ ริมฝีปากหยักลึกกดจูบลงบนเรือนผมหอมกรุ่นซ้ำๆ เพื่อเป็นการยืนยันคำพูดของตนเอง บรรยากาศที่เคยหนทบหนาวและตึงเครียดแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นลึกซึ้ง ความเงียบงันรอบกายเต็มไปด้วยเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันอย่างลงตัว คิรากรประคองใบหน้าหวานขึ้นมา สบตาคู่นั้นด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้น ริมฝีปากหนาโน้มลงประกบจูบกลีบปากนุ่มอย่างอ่อนโยน ละมุนละไม และเต็มไปด้วยความโหยหา จูบที่ถ่ายทอดความรู้สึกผิดที่เธอต้องเจ็บปวด และความมั่น คงในความสัมพันธ์ที่ผ่านบททดสอบครั้งใหญ่ รินรดาเผยริมฝีปากต้อนรับสัมผัสวาบหวามที่ค่อยๆ ทวีความเร่าร้อนขึ้นตามแรงอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวของชายหนุ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบางภายใต้ชุดเดรสเนื้อนุ่ม ปลุกเร้าความซาบซ่านให้แล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย ความใกล้ชิดที่แนบแน่นทำให้โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน เหลือเพียงเสียงหัวใจของเขากับเธอที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ทว่า ท่ามกลางความหอมหวานและเคลิบเคลิ้มของรสสัมผัสที่กำลังจะนำพาทั้งคู่ดำดิ่งสู่ห้วงอารมณ์เสน่หาอันลึกล้ำ เสียงกระจกหน้าต่างบานใหญ่ด้านหลังห้องกลับแตกละเอียดดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับร่างของใครบางคนที่พุ่งทะยานเข้ามาในห้องพร้อมประกายแสงเย็นเยียบของคมมีดในมือ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนเข็มฉายานิศเสมอมานะคะ