เสียงกระซิบจากศิษย์เก่า

"ถ้าคุณก้าวเท้าซ้ายเข้ามาอีกเพียงเซนติเมตรเดียว รอยยิ้มบนหน้าคุณจะกลายเป็นอดีตทันทีครับ" น้ำเสียงของเซนราบเรียบ แต่มันแฝงไปด้วยแรงกดดันระดับที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างฉับพลัน แสงคริสตัลสีนวลส่องกระทบใบหน้าครึ่งซีกของบุคคลที่สามผู้เพิ่งปรากฏตัว รอยยิ้มเย้ยหยันเมื่อครู่แข็งค้างอยู่บนริมฝีปาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจอย่างปิดไม่มิด เมื่อตระหนักว่าแผนการที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ชั้นหนังสือโบราณของห้องสมุดต้องห้าม ถูกมองทะลุปรุโปร่งในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ลีร่าที่ยืนอยู่เคียงข้าง ชักมือเข้าหาด้ามดาบน้ำแข็งเหน็บข้างเอวสัญชาตญาณ ดวงตาสีฟ้าครามคมกริบจ้องเขม็งไปยังผู้มาใหม่—ศาสตราจารย์ฝึกหัด 'เคเดน' บุคลากรหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเนี๊ยบและผลการวิจัยเวทมนตร์ธาตุแสงอันโดดเด่น ทว่าในยามนี้ เสื้อคลุมสีขาวสะอาดตาของเขากลับมีคราบฝุ่นละอองสีทองจางๆ ติดอยู่ ซึ่งเป็นร่องรอยเดียวกับที่เซนเพิ่งวิเคราะห์ได้จากเศษซากวงแหวนเวทมนตร์ที่เสื่อมสลายไป "เธอ... รู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่นี่?" เคเดนเค้นเสียงลอดไรฟัน รอยยิ้มเสแสร้งถูกแทนที่ด้วยความระแวดระวัง ดวงตาของเขาเหลือบมองไปที่หน้าต่างกระจกสีที่สะท้อนเงาของทั้งคู่ "ผมไม่ได้รู้แค่ว่าอาจารย์อยู่ที่นี่หรอครับ..." เซนก้าวเท้าเข้าไปใกล้ทีละน้อย จังหวะก้าวของเขามั่นคงและคำนวณระยะไว้อย่างสมบูรณ์แบบ "แต่ผมยังรู้ด้วยว่า 'โครงการเวทมนตร์โบราณ' ที่สภาเวทมนตร์สั่งปิดตายเมื่อสามสิบปีก่อน ไม่ได้ถูกทำลายทิ้งตามรายงาน... แต่มันถูกย้ายมาซ่อนไว้ใต้รากฐานของหอสมุดแห่งนี้ โดยมีอาจารย์คอยเป็นผู้ถ่ายทอดพลังงานส่วนเกินให้มันเสถียรมาตลอด" ลีร่าหันขวับมามองเซนด้วยความประหลาดใจ ทว่าเธอรู้จักนิสัยของเด็กหนุ่มดีว่า เขาไม่มีทางพูดอะไรลอยๆ หากไม่มีข้อมูลที่ประมวลผลมาอย่างรอบคอบ ระบบตรรกะในหัวของเซนกำลังทำงานอย่างหนักหน่วง ข้อมูลที่รวบรวมมาตั้งแต่บทเรียนแรกเริ่มประกอบเข้าจิ๊กซอว์ทีละชิ้น ดีบัฟที่เขาแอบฝังไว้ในคราบละอองเวทมนตร์เมื่อครู่กำลังส่งสัญญาณตอบรับบางอย่างจากใต้พื้นดิน เคเดนหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แห้งแล้งและเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "เด็กปีหนึ่งกับคุณหนูตระกูลลีร่า... ช่างเป็นคู่หูที่น่าสนใจจริงๆ คิดว่ารู้ความจริงทั้งหมดแล้วงั้นรื้อ? โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยตรรกะสะอาดๆ ของพวกเธอหรอกนะเวทมนตร์โบราณที่พวกเธอตามหาน่ะ มันคือรากเหง้าที่แท้จริงที่พวกผู้ใหญ่พยายามจะกวาดล้างซุกไว้ใต้พรมต่างหาก" สิ้นเสียงของเคเดน แสงสีทองสว่างวาบขึ้นจากรอยต่อของแผ่นหินใต้ฝ่าเท้า แรงสั่นสะเทือนระดับต่ำแผ่ขยายวงกว้างจนชั้นหนังสือสั่นไหว โครงสร้างเวทมนตร์ที่ถูกซ่อนเร้นกำลังถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล "ถอยหลังครับ ลีร่า!" เซนตะโกนลั่น พร้อมกับสะบัดมือขวาออกเบื้องหน้า วงแหวนเวทมนตร์สีครามเข้มปรากฏขึ้นกลางอากาศเป็นชั้นๆ กลไกการลดทอนประสิทธิภาพถูกปลดปล่อยออกไปในรัศมีวงกว้าง เพื่อกดทับการตื่นตัวของพลังงานภายนอกไม่ให้ทะลักออกมาทำลายโครงสร้างอาคาร ลีร่าไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เธอรวบรวมละอองไอน้ำในอากาศให้กลายเป็นเกราะน้ำแข็งหนาทึบปกป้องเบื้องหน้า ผสานเข้ากับเขตอาคมของเซนได้อย่างลงตัว เคมีและความเข้ากันของทั้งคู่ในการต่อสู้เฉพาะหน้านี้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าทึ่ง โดยไม่ต้องเอ่ยคำสั่งซ้ำซ้อน ทว่า ท่ามกลางความชุลมุนของการปะทะพลังงาน เคเดนกลับไม่ได้พยายามโจมตีกลับ เขายกยิ้มมุมปากอีกครั้ง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลับและความน่าขนลุก "พวกเธอมาช้าไปก้าวหนึ่ง... และในขณะเดียวกัน ก็ตื่นตัวเร็วเกินไปหนึ่งก้าวเช่นกัน" เคเดนกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจากความมืด "ประตูถูกเปิดออกแล้ว... และสิ่งที่หลับใหลอยู่เบื้องล่าง ไม่ใช่แค่บันทึกโบราณอย่างที่พวกเธอคิด" ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีฟ้าเข้มที่ปรากฏขึ้นเฉพาะในสายตาของเซน ก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังกระหน่ำในโสตประสาทอย่างรุนแรง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุก "เขตแดนต้องห้ามระดับ SSS" — เงื่อนไขการปลดล็อกสมบูรณ์ล่วงหน้า] [คำเตือน: สิ่งมีชีวิตหรือพลังงานที่ไม่ทราบที่มา กำลังเชื่อมต่อเข้ากับจิตใต้สำนึกของผู้เล่น] [ผู้มาเยือนปริศนาจากมิติเบื้องล่าง กำลังก้าวข้ามธรณีประตูขึ้นมา... ณ วินาทีนี้] เซนเบิกกว้างด้วยความตกใจเป็นครั้งแรก ร่างกายชะงักง้างเมื่อสัมผัสได้ถึงไอความเย็นเยียบที่พุ่งทะลุขึ้นมาจากรอยแตกของพื้นหิน ตรงใจกลางห้องสมุดต้องห้าม... เงาร่างของบางสิ่งที่ไม่ควรมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ ค่อยๆ ก้าวขึ้นมาทีละก้าว ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ