จุดสิ้นสุดของจุดเริ่มต้น

"ศูนย์จุดศูนย์ศูนย์เปอร์เซ็นต์... เป็นไปไม่ได้!" เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงของอาจารย์บารอนดังก้องไปทั่วห้องโถงสอบเวทมนตร์ภาคปฏิบัติ แรงสั่นสะเทือนจากความประหลาดใจทำให้หน้ากระดาษบันทึกผลคะแนนในมือของเขาถึงกับสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองตัวเลขบนหน้าจอมานาคริสตัลตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าระบบประเมินผลโบราณจะแสดงผลลัพธ์ที่ผิดเพี้ยนเช่นนี้ ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่โดยรอบในทันที สายตานับร้อยคู่จากเหล่านักเรียนชนชั้นสูงต่างหันขวับมามองเป็นตาเดียว บรรยากาศภายในห้องอัดแน่นไปด้วยความกดดันและความสงสัยใคร่รู้ เซนยืนสงบนิ่งอยู่ตรงกลางวงล้อมของลานประลอง เสื้อคลุมนักเรียนของเขายังคงเรียบร้อยไม่มีรอยยับแม้แต่น้อย ใบหน้าของเด็กหนุ่มเรียเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยความเหน็ดเหนื่อย ราวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่ใช่การเอาชนะบททดสอบระดับยากที่สุดของสถาบัน แต่เป็นเพียงการเดินเล่นในสวนหลังบ้าน ข้างกายของเขา ลีร่ายืนถือคัมภีร์เวทย์น้ำแข็งแน่นจนข้อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตาสีฟ้าครามคู่สวยมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ในฐานะทายาทตระกูลเวทย์น้ำแข็งผู้เคร่งครัดในกฎระเบียบและทฤษฎี เธอย่อมรู้ดีว่าการจะผ่านบททดสอบกำแพงศิลาอาคมขั้นสูงนั้นจำเป็นต้องใช้พลังมานาปริมาณมหาศาลขนาดไหน ทว่า สิ่งที่เซนทำเมื่อครู่... กลับไม่ใช่การระเบิดพลังใส่เป้าหมายเลยแม้แต่น้อย "อาจารย์บารอนครับ ผลคะแนนอย่างเป็นทางการออกหรือยังครับ" เซนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากดูราวกับรู้อะไรบางอย่างที่คนอื่นคาดไม่ถึง อาจารย์บารอนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มผู้สร้างความปั่นป่วนนี้ด้วยความรู้สึกทึ่งแกมหวาดหวั่น "มะ... Liera ลบกวนตรวจสอบผลทางฝั่งเธอทีสิ ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม" ลีร่าก้าวเข้าไปใกล้แท่นศิลา เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ก่อนจะกวาดสายตาอ่านตัวอักษรเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบเวทมนตร์ [เป้าหมาย: กำแพงศิลาซับซ้อน (ระดับ A)] [สถานะ: ถูกทำลายโครงสร้างจากภายใน] [วิธีปฏิบัติ: ตรวจพบการแทรกแซงจุดบกพร่องของวงจรมานา (Debuff Vector Analysis) ทำให้ระบบโครงสร้างยุบตัวลงด้วยน้ำหนักของตัวมันเอง] [ปริมาณมานาที่ใช้: 0.05 หน่วย (เทียบเท่าการจุดไฟแช็ก)] [คะแนนประเมินรวม: สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ - ระดับพิเศษ SSS] หัวใจของลีร่ากระตุกวูบ เธอนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังระดมร่ายคาถาโจมตีใส่กำแพงศิลาหนาเตอะด้วยความบ้าระห่ำ เซนกลับเดินเข้าไปใกล้ ใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่รอยต่อของศิลาเพียงสามจุด และดีดนิ้วส่งกระแสมานาความถี่ต่ำเข้าไปขัดขวางการไหลเวียนของอาคม มันไม่ใช่การใช้พลังที่เหนือกว่า แต่เป็นการใช้ 'ความเข้าใจ' ที่ลึกซึ้งจนน่ากลัว มองเห็นจุดอ่อนและข้อบกพร่องของเวทมนตร์ระดับสูง แล้วใช้มานาเพียงน้อยนิดทำลายมันจากรากฐาน "คะแนน... คะแนนคืออันดับหนึ่งของชั้นปี..." ลีร่าเอ่ยออกมาด้วยเสียงอันแผ่วเบา แต่ก้องกังวานพอที่จะทำให้ทุกคนในห้องโถงได้ยินอย่างชัดเจน เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันที เหล่าคุณหนูและคุณชายจากตระกูลขุนเวทย์ต่างส่งเสียงวิจารณ์กันเซ็งแซ่ บางคนแสดงสีหน้าไม่ยอมรับ บางคนอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน เด็กหนุ่มผู้ไร้ชื่อเสียงเรียงนาม ผู้ที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'เศษสวะไร้พรสวรรค์' กลับพลิกกระดานคว้าคะแนนสูงสุดไปครองด้วยวิธีที่ไม่มีตำราเล่มไหนเคยสอน เซนไม่ได้สนใจเสียงรอบข้าง เขากำลังจ้องมองหน้าต่างโปร่งใสสีทองที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น [ติ๊ง!] [ท่านผ่านบททดสอบแรกด้วยคะแนนสูงสุดเป็นประวัติการณ์] [ปลดล็อกทักษะลับ: 'เนตรวิเคราะห์โครงสร้างสมบูรณ์แบบ' (Perfect Structural Analysis)] [คำเตือนระบบ: ข้อมูลที่ท่านเข้าถึงเริ่มดึงดูดความสนใจจาก 'ผู้ดูแลระบบชั้นสูง' โปรดระมัดระวังการใช้พลังในขอบเขตต่อไป] ดวงตาของเซนหรี่ลงเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความบรรทัดสุดท้าย รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยความระแวดระวัง มีบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังระบบเวทมนตร์ของสถาบันแห่งนี้ และเขากำลังเดินเข้าใกล้ความลับนั้นไปทุกที "เซน... นายทำได้ยังไงกันแน่" ลีร่าเดินเข้ามาใกล้กระซิบถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้และความชื่นชมที่ปิดไม่มิด เซนกำลังจะอبปากตอบคำถามนั้น แต่ทว่า... ครืนนน—! พื้นห้องโถงสอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า โคมVคริสตัลบนเพดานแกว่งไกวและแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เปลวเพลิงสีครามลุกโชนขึ้นตามผนังห้องราวกับถูกแผดเผาด้วยอาคมโบราณ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก้าวเข้ามาจากทางเดินมืดมิดเบื้องหน้า พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับจนทุกคนแทบหายใจไม่ออก อาจารย์บารอนหน้าถอดสี รีบทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัวทันทีที่เห็นเงาร่างนั้นปรากฏขึ้นที่ประตู "นั่นมัน... ผู้อำนวยการสูงสุดผู้หายสาบสูญ...!" ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวพ้นความมืดออกมา ใบหน้าซีกหนึ่งถูกซ่อนภายใต้หน้ากากโลหะลึกลับ ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจดจ้องตรงมาที่เซน พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่ชวนให้สันหลังวาบ "ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบที่แท้จริง... เด็กน้อยผู้มองเห็นความพังทลาย" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ บรรทัดนี้นะครับ — อาร์เธอร์มนตราสวรรค์