เวทมนตร์ดีบัฟกับจอมขมังเวทย์ที่ไม่มีใครมองเห็น•ตอนที่ 26

ความลับของดอกไม้สีเงิน

ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
"กลิ่นแบบนี้... ไม่ใช่กลิ่นของปุ๋ยเร่งรากมาตรฐานสถาบันอย่างแน่นอนครับ ลีร่า" เซนโน้มตัวลงต่ำ ปลายนิ้วเรียวยาวสวมถุงมือหนังเวทมนตร์สีเข้มสัมผัสลงบนผิวดินร่วนซุยสีดำสนิทภายในเรือนกระจกหลังที่สี่ ไอเย็นระเหยขึ้นมาจากร่องแปลงปลูกตัดกับความอบอุ่นชื้นของกระจกใสเบื้องบนจนเกิดเป็นหยดน้ำเกาะพราว สายตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นละอองเรณูสีเงินยวงลอยละลิ่วอยู่เหนือกลุ่มใบไม้สีเขียวเข้มของพืชตระกูลเฟิร์นโบราณ ลีร่ากอดอกยืนอยู่เบื้องหลัง ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งขรึมตามนิสัยของทายาทตระกูลเวทย์น้ำแข็ง เธอกวาดสายตามองไปรอบอาคารกระจกขนาดใหญ่ที่เงียบเชียบ ผิดวิสัยของสถานที่ซึ่งควรจะมีเจ้าหน้าที่มาดูแลในช่วงบ่ายแก่ๆ เช่นนี้ "นายกำลังจะบอกว่า... มีใครบางคนแอบดัดแปลงพันธุกรรมของมันอย่างนั้นเหรอ เซน?" เสียงของหญิงสาวราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความระแวงระวัง เธอขยับชายเสื้อคลุมสีขาวสะอาดให้พ้นจากพื้นดินเปียกชื้น "ตู้กระจกหลังนี้ถูกล็อกด้วยเวทมนตร์ระดับสาม ขั้นตอนการขออนุญาตต้องผ่านอาจารย์ผู้รับผิดชอบโดยตรง ไม่มีทางที่นักเรียนทั่วไปจะเล็ดลอดเข้ามาได้ง่ายๆ เว้นแต่..." "เว้นแต่จะมีคนวงในคอยเปิดประตูหลังให้ครับ" เซนต่อประโยคให้ด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความขบขัน หากแต่เป็นความตื่นเต้นของนักล่าที่พบร่องรอยเหยื่อ "ลองดูที่เส้นใบของเจ้าดอกไม้เงินนั่นสิครับ ลีร่า มันไม่ได้กำลังดูดซับมานากลางจากดิน แต่มันกำลังกัดกิน 'ผลึกเวทมนตร์ระเบิด' ที่ถูกฝังไว้ใต้รากต่างหาก" ดวงตาของลีร่าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เธอก้าวเท้าเข้าไปใกล้แปลงปลูกแล้วคุกเข่าลงข้างเด็กหนุ่ม ร่ายเวทย์ตรวจสอบระดับต่ำเพื่อวิเคราะห์โครงสร้างมานาภายในต้นไม้ประหลาดนั้น แสงสีฟ้าจางๆ สะท้อนกับดวงตาคู่สวยที่ฉายแววตื่นตะลึง "บ้าจริง..." ลีร่าพึมพำออกมาเบาๆ "โครงสร้างเวทมนตร์ถูกบิดเบือนจนกลายเป็นตัวกระจายดีบัฟ... ถ้าดอกไม้นี้บานเต็มที่และปล่อยละอองเรณูออกไปสู่ระบบหมุนเวียนอากาศของหอพักนักเรียนฝั่งตะวันตก เวทมนตร์ป้องกันตัวทั้งหมดของทุกคนจะถูกลบล้างชั่วคราวเป็นเวลาสามชั่วโมงเต็ม!" "ถูกต้องครับ และนั่นหมายความว่า หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นในคืนนี้ นักเรียนปีหนึ่งร้อยกว่าคนจะกลายเป็นคนธรรมดาที่ไร้ทางสู้โดยสมบูรณ์" เซนลุกขึ้นยืนปัดเศษดินออกจากเข่า ช้าๆ และมั่นคง เขากวาดสายตามองไปที่หลอดไฟเวทมนตร์เหนือเพดานเรือนกระจกที่เริ่มกะพริบด้วยความถี่แปลกๆ "ดูเหมือนว่าเราจะมาทันเวลาเฉียดฉิวพอดิบพอดีเลยนะครับ" ในจังหวะที่บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นเยียบลงอย่างไร้สาเหตุ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นที่ประตูกระจกฝั่งทิศตะวันตก เงาร่างสูงใหญ่ทอดทับยาวเข้ามาผ่านกระจกใส บังแสงอาทิตย์ยามเย็นจนมืดครึ้ม แรงกดดันจากมานามหาศาลแผ่ซ่านทะลุกระจกเข้ามาจนลีร่าต้องยกมือขึ้นตั้งการ์ดเวทย์น้ำแข็งโดยอัตโนมัติ "ระวังตัวด้วย!" ลีร่าอุทานเสียงหลง เซนไม่ได้ขยับหนี เขายังคงยืนสงบนิ่ง มือขวาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อคลุมสัมผัสกับแผ่นยันต์ดีบัฟที่เตรียมไว้ ดวงตาคมกริบมองทะลุกระจกฝั่งตรงข้ามไปยังร่างของบุคคลปริศนาที่กำลังก้าวเข้ามาทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของเซน พร้อมกับหน้าต่างสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายระดับภัยคุกคาม SSS กำลังเข้าสู่เขตหวงห้าม] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ความลับของดอกไม้สีเงินเชื่อมโยงกับ "แผนกวาดล้างเงา" ของสภาอาจารย์] [คำเตือน: บุคคลที่กำลังเดินเข้ามาหาท่าน คือผู้ที่ท่านไว้ใจมากที่สุดในสถาบันแห่งนี้...] ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบรรทัดนี้ด้วยกันนะครับ อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เวทมนตร์ดีบัฟกับจอมขมังเวทย์ที่ไม่มีใครมองเห็น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%