เสียงนินทาในออฟฟิศ

"โอ๊ย! ฉันล่ะเพลียใจแทนคุณคีย์จริงๆ ค่ะ มีเลขาฯ หรือก็เหมือนมีภาระ... ทำงานพลาดซ้ำซากจนหุ้นร่วงกราวรูดแบบนั้น ถ้าเป็นฉันนะ เอาปี๊บคลุมหัวลาออกไปนานแล้วค่ะ ไม่หน้าด้านนั่งทำงานต่อให้เปลืองพื้นที่ออฟฟิศหรอก" เสียงหัวเราะคิกคักของมินตราดังแว่วมาจากโซน pantry หน้าห้องประชุมใหญ่ รินรดาที่กำลังก้าวถือแฟ้มเอกสารหนาเตอะชะงักเท้าลงเล็กน้อย ใบหน้าสวยเฉี่ยวนิ่งสนิท ดวงตากลมโตคู่คมไม่ได้ฉายแววความโกรธเกรี้ยวออกมาแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มมุมปากเยียบเย็นที่ผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย เมื่อคืนนี้... หน้าจอคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของรินรดาสว่างวาบด้วยแสงสีฟ้าจากโค้ดระบบความปลอดภัยระดับท็อป [ติ๊ง! บัญชีหลักทรัพย์ทั้งหมดของตระกูลคุณถูกอายัดโดยคำสั่งศาลและระบบการถือหุ้นสูงสุดของกลุ่มบริษัทธันวา...] เสียงแจ้งเตือนจากระบบลับที่เจย์ช่วยเขียนสคริปต์ดักจับไว้ ทำเอารินรดาเกือบหลุดขำออกมากลางดึก ตระกูลของคุณหนูไฮโซผู้ดีตีนแดงอย่างมินตรากำลังจะล้มละลายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจากการเล่นหุ้นนอกลู่นอกทางและการทุจริตยักยอกทรัพย์สินภายในเครือธันวา แต่เจ้าตัวกลับยังไม่รู้ตัวสักนิด ยังมีหน้ามาลอยชายเหยียดหยามคนอื่นในออฟฟิศราวกับตัวเองเป็นเจ้าของบริษัท "นั่นสิคะคุณมินตรา สงสัยคงใช้เส้นสายอะไรสักอย่างถึงได้เกาะเก้าอี้โปรแกรมเมอร์มือหนึ่งไว้ได้เหนียวแน่น ทั้งที่โปรเจกต์อัลกอริทึมล่าสุดพังไม่เป็นท่าจนท่านประธานเรียกเข้าห้องเย็นไปแล้วนี่คะ" เสียงสมลูกคู่จากพนักงานฝ่ายบุคคลเออออห่อหมกตามอย่างออกรส รินรดาพรูลมหายใจออกมาช้าๆ หลับตาลงตั้งสติก่อนจะก้าวขาเข้าไปในห้องประชุมด้วยท่าทีสง่างาม ชุดสูทสีเทาเข้ารูปขับเน้นรูปร่างเพรียวระหงให้ดูทรงอำนาจขึ้นเป็นกอง เธอไม่ได้เอ่ยปากแก้ตัวสักคำ ปล่อยให้พวกนกแก้วนกขุนทองกระดีกระด๊ากับข่าวลือปลอมๆ ต่อไป เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้... พวกเขาจะได้ลิ้มรสความจริงอันเจ็บปวดชนิดที่ต่อให้ร้องขอชีวิตก็ไม่มีทางทัน ภายในห้องประชุมใหญ่ บรรยากาศอึมครึมปกคลุมหนาแน่น คีย์ ธันวา ซีอีโอหนุ่มผู้เย็นชา นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงหัวโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรแกะสลักไร้ซึ่งรอยยิ้ม แววตาคมกริบใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองรายงานบนโต๊ะด้วยความเคร่งเครียด ข่าวลือเรื่องบัญชีทรัพย์สินถูกอายัดและปัญหาภายในเริ่มรั่วไหลออกสู่สื่อภายนอกแล้ว บรรดาบอร์ดบริหารรุ่นลายครามต่างกระสับกระส่ายส่งเสียงซุบซิบกันไม่หยุด "คุณรินรดา เอกสารการตรวจสอบระบบโครงสร้างโค้ดใหม่เสร็จเรียบร้อยหรือยังครับ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามขึ้น ทว่าสายตาที่มองมากลับมีความเชื่อใจซ่อนอยู่ลึกๆ ชนิดที่มินตราเห็นแล้วต้องกัดริมฝีปากด้วยความริษยา "เรียบร้อยดีค่ะท่านประธาน..." รินรดาก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ เธอวางแฟ้มลงบนโต๊ะด้วยความมั่นใจ ก่อนจะส่งซิกให้เจย์ที่นั่งสแตนด์บายอยู่ทางไกลผ่านระบบคลาวด์กดรันคำสั่ง พรึบ! หน้าจอโปรเจกเตอร์ไม่ได้ฉายกราฟความเสียหายของบริษัทตามที่มินตราและพวกพ้องคาดหวังไว้ แต่กลับปรากฏหน้าต่างระบบฐานข้อมูลการเงินระดับองค์กรขึ้นมาแทนที่ ตัวหนังสือวิ่งรัวเป็นพรืดพร้อมกับกราฟเส้นสีแดงพุ่งดิ่งลงเหวอย่างน่ากลัว "นี่มันอะไรกันคุณรินรดา! คุณเอาข้อมูลลับบริษัทมาเปิดเผยกลางที่ประชุมแบบนี้ได้อย่างไร!" มินตราลุกขึ้นโวยวายเสียงดังลั่น หน้าตาตื่นตระหนกจนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก เมื่อเห็นตัวเลขบัญชีที่ปรากฏบนจอ รินรดาหันกลับไปมองหญิงสาวด้วยแววตานิ่งสนิท ก่อนจะยกมุมปากขึ้นยิ้มหวานหยด ทว่าแฝงไปด้วยความเฉียบคมบาดลึก "ไม่ต้องตกใจไปหรอกค่ะคุณมินตรา... ข้อมูลพวกนี้ไม่ใช่ความลับของบริษัทเราหรอกค่ะ แต่เป็น 'งบดุลลับ' ของบริษัทในเครือตระกูลของคุณต่างหากล่ะคะ ที่แอบยักยอกเงินทุนหมุนเวียนออกไปเกือบสามร้อยล้านบาทเพื่อพยุงหุ้นเน่าๆ ของตัวเอง" "แก! นังบ้า! แกพูดจาเหลวไหลอะไร ออกไปจากที่ประชุมเดี๋ยวนี้เลยนะ!" มินตราหน้าซีดเผือดจนแทบจะเป็นลม มือเรียวสั่นเทาชี้หน้าโปรแกรมเมอร์สาวอย่างคนจนตรอก "เหลวไหลอย่างนั้นหรือคะ?" เสียงทุ้มเย็นเยียบของคีย์ดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับที่เจ้าตัวกดรีโมทเลื่อนเอกสารคำสั่งศาลขึ้นโชว์หราต่อหน้าบอร์ดบริหารทุกคน "นี่คือคำสั่งอายัดทรัพย์สินและหมายจับผู้ถือหุ้นใหญ่ของตระกูลคุณมินตรา ข้อหายักยอกทรัพย์และตกแต่งบัญชีเท็จ... เซ็นโดยตรงจากศาลอาญาเศรษฐกิจเมื่อสิบนาทีที่แล้วครับ" ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องประชุมในชั่วพริบตา ทุกสายตาหันขวับไปมองมินตราเป็นตาเดียวด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด บรรดาคนที่เคยร่วมผสมโรงนินทารินรดาต่างหน้าซีดตัวสั่น หลบสายตากันอลหม่าน เพราะรู้ดีว่าตัวเองอาจจะพลอยโดนหางเลขไปด้วย รินรดากวาดสายตามองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเธอด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน เธอไม่ได้เอ่ยคำพูดซ้ำเติมอะไรให้เจ็บคอ เพราะผลงานบนหน้าจอและหมายศาลตรงหน้ามันตบหน้าพวกปากดีจนหน้าหงายชนิดที่แทบไม่ต้องเงื้อมือฟาดด้วยซ้ำ "ส่วนนี่คือผลงานการอุดช่องโหว่ระบบความปลอดภัยที่ฉันใช้เวลาทั้งคืนแก้ไขให้บริษัทของเราค่ะท่านประธาน..." รินรดาหันไปรายงานคีย์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบเป็นมืออาชีพ พรางเลื่อนไฟล์อัลกอริทึมตัวจริงขึ้นแสดง "ระบบปลอดภัยสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ และเราสามารถฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากบริษัทคู่กรณีกลับคืนมาได้ทันทีค่ะ" คีย์มองผลงานตรงหน้าด้วยแววตาที่ฉายประกายความพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นและทรงพลังพ਼อจะทำให้หัวใจของคนมองกระตุกวูบ "ทำได้ดีมากครับ... สมกับที่เป็นโปรแกรมเมอร์มือหนึ่งของผมจริงๆ" คีย์เอ่ยชมด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำชวนใจสั่น ทว่า ในจังหวะที่ทุกคนกำลังโล่งอกและสถานการณ์กำลังคลี่คลายไปในทางที่ดี เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือของบอร์ดบริหารทุกคนก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง... ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ข้อความสั้นๆ จากระบบฉุกเฉินของตลาดหลักทรัพย์เด้งขึ้นมาเตือน พร้อมกับข่าวสารด่วนหน้าหนึ่งที่ทำให้ทุกคนต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด *ข่าวด่วน: หุ้นกลุ่มบริษัทธันวาถูกเทขายอย่างไร้สาเหตุถึง 50% ภายในเวลาสามนาที และผู้ถือหุ้นลับรายใหม่ที่กว้านซื้อหุ้นทั้งหมดไว้ในมือจนกลายเป็นเจ้าของเสียงข้างมาก... คือบุคคลปริศนาที่ใช้นามแฝงว่า 'MELON_SODA'* รินรดานิ่งค้างไปในทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนคาดไม่ถึง เธอก้มมองสมาร์ตโฟนในมือตัวเองสลับกับหน้าจอโปรเจกต์เตอร์ที่จู่ๆ ก็รีเซ็ตตัวเองกลายเป็นหน้าจอสีดำสนิท พร้อมกับข้อความทักทายสั้นๆ ที่ปรากฏขึ้นกลางจอ... *[ยินดีด้วยครับคุณโปรแกรมเมอร์คนเก่ง... ตอนนี้คุณกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดในบริษัทของผมแล้ว สนใจจะมานั่งเก้าอี้ข้างๆ ประธานบริษัทแบบถาวรเลยไหมครับ?]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแสบของยัยรินรดานะคะ!