โลกออนไลน์ที่คาดไม่ถึง

"ถ้าคุณยังกล้าก้าวเข้ามาในพื้นที่ของฉันอีกก้าวเดียว ฉันจะแจ้งความข้อหาบุกรุกและคุกคามทางเพศทันทีนะคะ คุณคีย์!" น้ำเสียงของรินรดาเฉียบคมราวกับใบมีดโกนที่เพิ่งลับใหม่ๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความดื้อรั้นและไม่ยอมคนอย่างที่เคยเป็นมาตลอด บรรยากาศรอบตัวของพวกเขาทั้งคู่ในตอนนี้ตึงเครียดเสียจนแทบจะจุดไฟติด แสงไฟนีออนสีส้มสลัวจากระเบียงสำนักงานยามดึกสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม ยิ่งขับเน้นให้กรามคมกริบและสันจมูกโด่งเป็นสันนั้นดูอันตรายและทรงเสน่ห์อย่างน่าประหลาด คีย์ ธันวา ไม่ได้ถอยหลังหนี เขากลับขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจและเอนตัวหนีโดยอัตโนมัติ กลิ่นกายสะอาดเจือจางด้วยกลิ่นเปปเปอร์มินต์และน้ำหอมราคาแพงจางๆ ลอยมาแตะจมูก ซีอีโอหนุ่มผู้เยือกเย็นมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับทำเอาหัวใจคนมองกระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ "แจ้งความข้อหาคุกคามเหรอครับ... อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ ฉันติดนิสัยพูดคำว่า ค่ะ ตามคุณนักเขียนซะแล้ว" คีย์หัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังแต่แฝงความกวนประสาทไว้เต็มพิกัด "แต่สำหรับคุณโปรแกรมเมอร์จอมแสบอย่างคุณ คิดเหรอครับว่ามุกตื้นๆ แค่นี้จะทำให้ผมกลัวได้?" รินรดากัดฟันกรอด อยากจะยกมือขึ้นหยิกแขนแกร่งนั่นสักทีสองที ข้อหาที่ทำให้เธอเสียอาการติดต่อกันหลายครั้งในรอบวัน "ถอยไปเลยนะคะ! ดึกดื่นค่ำคืนแบบนี้ ไม่กลับไปดูแลบริษัทหรือไปปั้นโปรเจกต์หลอกเด็กของตัวเองรึไง ถึงได้มาเดินวนเวียนแถวโต๊ะทำงานคนอื่นอยู่ได้" "โปรเจกต์หลอกเด็กอะไรกันล่ะคะ นั่นมันงานระดับพันล้านนะคุณริน" คีย์จงใจเอียงคอพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียนอย่างน่าหมั่นไส้ ก่อนที่ดวงตาคมกราบจะเหลือบไปเห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงเปิดค้างไว้ หน้าจอสีดำมืดที่มีโค้ดสีเขียววิ่งผ่านรัวเป็นพรืด พร้อมกับหน้าต่างโปรแกรมสนทนาในเกมออนไลน์ชื่อดังระดับโลกที่เธอเพิ่งล็อกอินทิ้งไว้ รินรดารีบพุ่งตัวไปขวางหน้าจอทันทีราวกับแมวหวงก้าง สองมือบางกางออกกั้นคอมพิวเตอร์ไว้มิดชิด ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความตกใจกลัวความลับแตก "มะ... มองอะไรคะ! ห้ามมองนะ หันหน้าไปทางอื่นเดี๋ยวนี้เลย!" ท่าทีลนลานจนผิดวิสัยของหญิงสาวทำให้คีย์เลิกคิ้วสูง ความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ที่โค้ดโปรแกรมตรงหน้าอีกต่อไป แต่กลับพุ่งเป้าไปที่อาการพิรุธสุดน่ารักของแม่โปรแกรมเมอร์ปากจัดคนนี้แทน ชายหนุ่มหรี่ตามองพลางสาวเท้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีก จนรินรดาแทบจะหลังชนฝาผนังกระจกอยู่รำไร "อ๋อ... หน้าต่างเกม *Shadow Realm* สินะคะ" คีย์ลากเสียงยาวอย่างรู้ทัน ดวงตาคมกวาดมองหน้าต่างแชทที่กระพริบเตือนรัวๆ บนมุมจอ "ไหนดูซิ... ไอดี 'แม่มดน้อยสายบัลลีสติก' กับ 'ท่านเทพผู้ไร้พ่าย' ...อืม ดูเป็นคู่หูที่เข้าขา (และกัดกัน) ได้ดีพอสมควรเลยนี่นา" ร่างบางของรินรดาแข็งทื่อไปทันที สมองประมวลผลด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าตอนรันอัลกอริทึมซับซ้อน เสียงหัวใจเต้นโครมครามดังสะท้อนอยู่ในหูราวกับกลองเพล ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทีละน้อยเมื่อจิ๊กซอว์ทุกชิ้นในหัวเริ่มต่อเข้าหากันอย่างสมบูรณ์แบบ *ท่านเทพผู้ไร้พ่าย...* *ไอดีเกมที่เทพที่สุดในเซิร์ฟเวอร์...* *คนที่คอยแบกเธอลงดันเจี้ยนระดับนรกทุกคืนวันศุกร์...* *คนที่ปากเสีย เย็นชา และชอบสั่งให้เธอไปหลบหลังแทงก์ตลอดเวลา...* "มะ... ไม่จริงน่า..." รินรดากระซิบเสียงสั่น เธอยกมือขึ้นชี้หน้าชายหนุ่มที่ยืนยันรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ตรงหน้า "คุณ... หรือว่าคุณคือ 'PhantomX' คนนั้น!" "เพิ่งรู้ตัวเหรอคะ ยัยโปรแกรมเมอร์ตัวแสบ" คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายื่นมือหนาไปแตะขอบโต๊ะทำงานเพื่อกักตัวเธอไว้ในอ้อมแขนโดยปริยาย "เล่นเกมด้วยกันมาตั้งครึ่งปี เพิ่งจะมารู้ว่าคู่หูแท็กทีมอันดับหนึ่งของตัวเองคوَรหน้าตาดีและรวยมากขนาดนี้ รู้สึกบุญหัวแค่ไหนแล้วล่ะคะที่ได้ร่วมทีมกับฉัน" "บุญหัวกับผีสิคะ!" รินรดาแหวใส่ด้วยความโมโหจนหน้าดำหน้าแดง ความอבายและความอับอายพุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนแทบอยากจะเอาหัวโขกกำแพง "นายรู้มาตลอดเลยใช่ไหมล่ะคะว่าฉันคือยัยแม่มดน้อยจอมป่วนคนนั้น นายถึงได้แกล้งใช้งานฉัน ทำเป็นสั่งโน่นสั่งนี่ในเกม เพื่อมาเอาคืนชีวิตจริงของฉันใช่ไหมไอ้คุณชายหน้าเลือด!" "พูดจาให้มันดีๆ หน่อยนะคะคุณริน ฉันไม่เคยแกล้งคุณสักหน่อย ในเกมฉันคือนักวาง2ยุทธศาสตร์ผู้พิทักษ์ทีมต่างหากล่ะคะ ส่วนในชีวิตจริง..." คีย์เว้นจังหวะไปนิด ดวงตาคมกราบลึกล้ำขึ้นวูบหนึ่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน "ฉันก็แค่... กำลังตามจีบโปรแกรมเมอร์คนเก่งที่ชอบทำตัวเป็นแมวขู่ฟ่อใส่ฉันอยู่ก็เท่านั้นเอง" ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปัดป่าวยุบยิบอยู่ข้างแก้มทำเอารินรดาสติหลุดลอยไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ความโกรธเคืองเมื่อครู่นี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วขึ้นมาถึงใบหู ร่างกายแข็งทื่อขยับไปไหนไม่ได้ราวกับถูกโปรแกรมคำสั่งหยุดการทำงาน ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังหวานอมเปรี้ยวและชวนใจเต้นระทึกเสียจนแทบละลาย เสียงแจ้งเตือนสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงของคีย์ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบกริบ ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความขัดใจ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหน้าตาเฉย ปลดล็อคหน้าจอด้วยระบบสแกนใบหน้าอย่างไม่รีบร้อน ดวงตาคมกราบกวาดมองข้อความสั้นๆ บนหน้าจอเพียงแวบเดียว รังสีความเยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงโดยอัตโนมัติ รอยยิ้มกวนประสาทเมื่อครู่อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย แทนที่ด้วยแววตาดุดันและอำมหิตราวกับพญายมราชที่พร้อมจะบดขยี้ทุกอย่างให้เป็นจุล รินรดาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เธอขยับถอยหลังออกมาเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามด้วยความระแวง "มี... มีอะไรเหรอคะ?" คีย์เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเธออีกครั้ง มุมปากยกยิ้มขึ้นนิดๆ แต่เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยหยาดหยดของความอันตรายและเลือดเย็นสุดขั้ว "มินตรากำลังเดินเกมตื้นๆ ส่งข้อมูลโปรเจกต์ลับของเราไปให้คู่แข่งในตลาด..." คีย์เอ่ยเสียงเรียบ แต่ทรงพลังอำนาจจนรินรดาสะท้าน "แถมตอนนี้... ยัยคุณหนูตัวแสบคนนั้นกำลังจัดงานแถลงข่าวใหญ่โต เพื่อประกาศว่าบริษัทของเธอกำลังจะกวาดซื้อลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ทั้งหมดที่เราเพิ่งพัฒนาเสร็จในราคาถูกแสนถูก..." รินรเบิกตากว้างขึ้นทันที "ยัยนั่นกล้าทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ!" "กล้าสิคะ เพราะเธอคิดว่าเราไม่มีทางแก้เกมทันก่อนรุ่งสางนี้" คีย์ยื่นมือไปคว้ากุญแจรถสปอร์ตหรูบนโต๊ะทำงานของเธอมาถือไว้ หมุนเล่นไปมาเบรกความตึงเครียดด้วยท่าทีสบายๆ ชวนหมั่นไส้ "สนใจไปออกกำลังกายสมองตอนตีสองกับฉันสักตั้งไหมคะ? ไปตบหน้าคนปากดีกลางงานแถลงข่าวสดๆ ให้พวกมันได้รู้ซึ้งกันไปเลยว่า... ใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของเกมนี้ตัวจริง!" ก่อนที่รินรดาจะได้ทันอ้าปากปฏิเสธ คีย์ก็คว้าข้อมือบางของเธอไว้แน่นแล้วออกแรงดึงเบาๆ ให้เดินตามไปทันที ประตูห้องทำงานถูกเปิดผางออกเผยให้เห็นทางเดินยาวที่ว่างเปล่า แต่วินาทีที่ก้าวพ้นประตูนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ที่บินมาลอยลำอยู่บนดาดฟ้าตึกสูงก็ดังสนั่นหวั่นไหว แสงไฟสปอตไลท์สีขาวสว่างจ้าสาดส่องลงมากระจกหน้าต่างตึกราวกับประกาศศักดาของผู้ทรงอิทธิพล! รินรดาใจหายวาบเมื่อถูกลากก้าวออกไปสู่ระเบียงรับลมยามวิกาล ขณะที่คีย์หันกลับมาส่งยิ้มร้ายกาจให้เธอ พร้อมกับประโยคสุดท้ายที่กระซิบข้างหูท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์คำรามก้อง... "เตรียมตัวรับแรงกระแทกให้ดีนะคะคุณริน... เพราะคืนนี้ ฉันจะทำให้โลกออนไลน์และโลกความจริงของพวกมัน... ลุกเป็นไฟพร้อมกันทีเดียว!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดกับดักความคลั่งรักของซีอีโอสายเนิร์ดกับยัยโปรแกรมเมอร์แสบคนนี้นะคะ! ห้ามพลาดตอนที่ 6 เด็ดขาด เพราะความสะใจระดับพรีเมียมกำลังรออยู่ค่ะ!