แผนซ้อนแผน

"คิดว่าดับไฟแล้วฉันจะมองไม่เห็นรหัสผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัลชุดนั้นเหรอคะคุณมินตรา..." เสียงหวานใสแต่เย็นยะเยือกดังก้องขึ้นในความมืดมิดของห้องประชุมใหญ่ ก่อนที่หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดยักษ์จะสว่างวาบขึ้นอีกครั้งด้วยภาพวิดีโอวงจรปิดแบบเรียลไทม์ ภาพที่ปรากฏบนจอไม่ใช่ข้อมูลโค้ดระบบบริษัท แต่เป็นภาพโคลสอัพใบหน้าอันซีดเผือดของมินตราที่กำลังลนลานควานหาสายชาร์จแล็ปท็อปเพื่อโอนถ่ายข้อมูลลับออกนอกองค์กรในเสี้ยววินาทีที่ไฟดับลง บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง รินรดายืนกอดอกพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ มุมปากระบายยิ้มเยาะเย้ยที่ทรงพลังเสียยิ่งกว่าอาวุธใดๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองผู้บริหารรุ่นพี่ที่เคยเชิดหน้าชูตาด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ก่อนจะแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "แผนลอบกัดแบบอนุบาล... บอกตามตรงนะคะว่าเสียดายเงินเดือนที่บริษัทจ่ายให้คุณจริงๆ เล่นเอาซะฉันเกือบจะหาวออกมาเลยล่ะค่ะ" มินตราหน้าถอดสี ริมฝีปากสั่นระริกจนแทบจะพูดไม่ออก เธอกัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้นเมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองตกหลุมพรางที่รินรดาขุดรอไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ร่างโปร่งบางในชุดสูทแบรนด์เนมพยายามก้าวถอยหลังเพื่อหาทางหนีทีไล่ แต่ทว่าประตูทางออกด้านหลังกลับถูกขวางไว้ด้วยร่างสูงโปรดของคีย์ ธันวา ซีอีโอหนุ่มผู้ซ่อนประกายตาดุจพญามารไว้ใต้กรอบแว่นสายตาทรงเนิร์ด "จะรีบไปไหนล่ะครับคุณมินตรา งานเลี้ยงอำลายังไม่ทันเริ่มเลยนี่นา..." คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่น่ากลัวถึงขั้วหัวใจ มือเรียวยาวถอดแว่นสายตาออกอย่างช้าๆ ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดเลนส์ด้วยความใจเย็น ราวกับสัตว์ป่ากำลังมองเหยื่อที่หมดทางหนี เจย์ที่นั่งไขว่ห้างอยู่มุมห้องอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงฮัมเพลงเบาๆ พร้อมกับหมุนปากกาในมือเล่นอย่างอารมณ์ดี "โถ่ๆๆ คิดจะขโมยโค้ดระบบ AI ไปขายให้คู่แข่ง แต่ดันลืมไปว่าระบบความปลอดภัยทั้งหมดในตึกนี้... แฟนผมเป็นคนเขียนเองกับมือครับคุณพี่ขา สมน้ำหน้าจริงๆ โดนสحقซะไม่เหลือชิ้นดีเลยนะเนี่ย" รินรดาก้าวเท้าเข้าไปหามินตราทีละน้อย ส้นสูงกระทบกับพื้นห้องประชุมเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่จุดจบของอีกฝ่าย เธอยื่นหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน แต่กลับชัดเจนแจ่มแจ้งในความรู้สึกของทุกคน "จำไว้นะคะคุณมินตรา... คนอย่างฉัน ต่อให้คุณพยายามแทงข้างหลังสักกี่ครั้ง ด้วยสมองกระจิ๋วหลิวแค่นั้น ก็ไม่มีทางล้มฉันได้หรอกค่ะ เพราะทุกก้าวที่คุณเดิน ฉันมองเห็นมันเป็นแค่เกมเด็กเล่นมาตั้งแต่ต้นแล้ว" ในจังหวะที่มินตรากำลังจะกรีดร้องด้วยความสติแตกและพุ่งเข้ามาตบ ร่างของเธอก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดสูทสากลสี่นายรวบตัวไว้แน่นตามคำสั่งของซีอีโอหนุ่ม เอกสารลับและหลักฐานการโอนเงินทั้งหมดถูกรวบรวมลงในแฟลชไดรฟ์สีดำสนิท ซึ่งตอนนี้อยู่บนปลายนิ้วเรียวของรินรดาเรียบร้อยแล้ว ทว่า... ในวินาทีที่ความตึงเครียดกำลังจะคลี่คลายลง และรินรดากำลังจะหันไปสบตากับคีย์เพื่อปิดฉากเกมนี้อย่างสวยงาม เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกระฟ้า! หน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องในห้องประชุมดับวูบลงพร้อมกัน ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยข้อความปริศนาตัวอักษรสีเลือดกระพริบถี่ๆ... *'ยินดีด้วยที่ชนะเกมเด็กๆ แต่ตัวจริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว... หวังว่าจะยังรอดนะ แม่โปรแกรมเมอร์คนเก่ง'* พร้อมกับเสียงกริ่งลิฟต์ตัวด่วนพิเศษที่เปิดออกอย่างไร้สาเหตุ เผยให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของชายปริศนาในชุดโค้ทสีดำสนิทที่กำลังก้าวเอื่อยๆ เข้ามาในอาณาเขตชั้นบนสุด โดยไม่มีระบบรักษาความปลอดภัยใดๆ ของบริษัทขวางเขาไว้ได้เลยแม้แต่น้อย! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแสบของยัยรินรดานะคะ!