เมื่อเกมเมอร์ต้องร่วมมือ

“เจย์! นายหยุดปั่นประสาทฉันสักห้านาทีได้ไหม!” รินรดากระแทกนิ้วลงบนคีย์บอร์ดจนเกิดเสียงดังสนั่น เธอไม่ได้หันไปมองหน้าชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงของคีย์ ธันวา แต่รู้ดีว่าสายตาของเขาตอนนี้กำลังจ้องมองโค้ดบนหน้าจอเธอด้วยความสนุกสนาน “โอ๊ย ยัยริน ใจเย็นๆ สิแม่คุณ นี่ถ้าคนอื่นเห็นยอดฝีมือระดับโลกอย่าง ‘Code-Breaker’ กำลังหัวหมุนเพราะบั๊กกระจอกๆ แบบนี้ คงได้เอาไปลงกระทู้แฉแน่” เจย์หัวเราะร่าพลางโยนถุงขนมเข้าปาก “มันไม่ใช่บั๊กกระจอก! แต่มันคือระบบป้องกันระดับ S-Class ที่มินตราจงใจติดตั้งไว้เพื่อล็อกไฟล์งานโปรเจกต์นี้!” รินรดากัดฟันกรอด แววตาของเธอวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่น สองมือยังคงพิมพ์รหัสผ่านชุดคำสั่งเพื่อทะลวงผ่าน Firewall ที่สลับซับซ้อน ประตูห้องทำงานของซีอีโอถูกผลักเข้ามาอย่างแรง คีย์ ธันวา ก้าวเข้ามาด้วยชุดสูทที่ดูเนี้ยบกริบแม้จะเป็นเวลาเกือบเที่ยงคืน เขาวางแก้วกาแฟดำลงบนโต๊ะทำงานของรินรดาก่อนจะโน้มตัวลงมาดูหน้าจอ “เจย์ นายช่วยถอยไปก่อน” คีย์เอ่ยเสียงเรียบ แต่กดดันจนคนที่นั่งอยู่บนโซฟายังต้องรีบขยับตัว “รินรดา ตรงบรรทัดที่ 402 นายพลาดไปนิด ลอจิกของมินตราไม่ได้ใช้โครงสร้างฐานข้อมูลทั่วไป แต่ใช้ระบบรหัสที่เลียนแบบมาจากเซิร์ฟเวอร์เกมตัวล่าสุดที่ผมเพิ่งอัปเดตไป” รินรดาชะงัก เธอหันมาสบตาชายหนุ่มที่ก้มลงมาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากตัวเขา “คุณหมายความว่ายังไงคะ?” “มันคือ ‘เกม’ ครับริน” คีย์แสยะยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นประกายดุดันแบบที่นักเกมเมอร์มือฉกาจเท่านั้นจะมี “มินตราคิดว่าเธอฉลาดที่เอาเกมมาเป็นกรงขังข้อมูล แต่เธอลืมไปว่า... ในโลกของเกมคนนี้ ไม่มีใครเหนือกว่าผม” เขาดึงเก้าอี้อีกตัวมาวางชิดกับเธอ ความใกล้ชิดที่ทำเอาหัวใจของหญิงสาวเต้นผิดจังหวะไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความตื่นเต้นที่ได้เห็น ‘ด้านเนิร์ด’ ของเขาที่กำลังโหมดจริงจัง “ถ้าจะแก้รหัสนี้ ต้องใช้จังหวะแพตช์ของเซิร์ฟเวอร์ตีกลับ” รินรดาเริ่มเข้าใจ เธอขยับที่ให้คีย์วางมือลงบนคีย์บอร์ดของเธอ มือหนาของเขาเริ่มขยับรัวบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วที่สูสีกับเธอ บรรยากาศในห้องทำงานที่เคยตึงเครียดกลับกลายเป็นความเงียบเชียบที่มีเพียงเสียงรัวนิ้ว สองอัจฉริยะต่างขั้วร่วมมือกันเหมือนจังหวะดนตรีที่สอดประสาน รินรดาคอยแก้บั๊กในส่วนที่คีย์เปิดช่องโหว่ให้ ส่วนคีย์ก็คอยป้องกันการตรวจพบจากฝ่ายไอทีของมินตราที่จ้องจะจับผิดอยู่ทุกเมื่อ “ขวา... ซ้าย... กระโดดข้ามพารามิเตอร์!” คีย์สั่งการ รินรดาทำตามอย่างรู้ใจ “เรียบร้อย!” รินรดาตะโกนออกมาเบาๆ เมื่อหน้าจอสีแดงที่เคยแจ้งเตือนการล็อกเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกต ไฟล์ลับถูกปลดล็อกออกมาต่อหน้าต่อตา ทั้งคู่หันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ระยะห่างที่ใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกันทำให้รินรดารู้สึกเหมือนลมหายใจจะขาดห้วง “ดูเหมือนเราจะเข้าขากันได้ดีนะ” คีย์กระซิบ เสียงของเขาแหบพร่าและทุ้มลึก “อย่าเพิ่งหลงตัวเองค่ะ แค่ทำงานให้จบตามเป้า” เธอเบือนหน้าหนีด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะรีบหันไปเช็กไฟล์ที่เปิดขึ้นมา แต่แล้วรอยยิ้มของเธอก็หายไปวูบเมื่อเห็นชื่อโฟลเดอร์ด้านใน “นี่มันอะไรกัน... รายชื่อบัญชีลับของบริษัท?” รินรดาอุทานออกมา คีย์ขมวดคิ้ว เขาโน้มตัวลงมาดูชัดๆ ก่อนจะนิ่งอึ้งไป “นี่มันมากกว่าที่ผมคิด... มินตราไม่ได้แค่ขโมยโปรเจกต์ แต่เธอกำลังใช้บริษัทเป็นทางผ่านฟอกเงินเข้าบัญชีส่วนตัว!” ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้ตั้งตัว ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะ มินตราเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่เยือกเย็น และผู้ติดตามอีกสี่ห้าคนที่ดูเหมือนการ์ดส่วนตัวของเธอ “ยินดีด้วยนะคะที่ไขรหัสได้สำเร็จ” มินตราปรบมือช้าๆ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสมเพช “แต่พวกคุณคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะปล่อยให้ความลับนี้หลุดรอดออกไปจากตึกนี้ได้?” “มินตรา เธอทำแบบนี้ทำไม!” คีย์ยืนขึ้นเต็มความสูง บดบังร่างของรินรดาไว้ข้างหลังโดยสัญชาตญาณ “ทำไมเหรอคะ? ก็เพราะคุณมันโง่ไงคีย์ สนใจแต่เรื่องเกมจนลืมมองว่าคนข้างตัวเขามีเขี้ยวเล็บแค่ไหน” มินตราหัวเราะก้องก่อนจะยื่นมือถือให้ลูกน้อง “จัดการพวกมันซะ เอาฮาร์ดไดรฟ์นั่นมาให้ฉัน แล้วโยนอีเด็กโปรแกรมเมอร์นี่ออกไปจากตึก อย่าให้ใครเห็นว่ามันพยายามขัดขวางงานฉัน!” รินรดาแสยะยิ้มออกมาในขณะที่ถูกการ์ดร่างยักษ์ล้อมหน้าล้อมหลัง เธอไม่ได้กลัว แต่เธอกำลังกุม ‘ไพ่ตาย’ ใบสุดท้ายไว้ในมือ “มินตราคะ... ก่อนจะสั่งคนอื่น เธอควรมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองก่อนนะ” รินรดากดแป้นพิมพ์ที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะเพียงครั้งเดียว “เพราะตอนนี้ สิ่งที่เธอทำทั้งหมดกำลังถูกไลฟ์สดไปยังบอร์ดบริหารบริษัท... และตำรวจกองปราบปรามไซเบอร์เรียบร้อยแล้วค่ะ” ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากมือถือของทุกคนในห้องก็ดังขึ้นพร้อมกันราวกับเสียงสัญญาณเตือนภัย มินตราหน้าถอดสี มือที่ถือโทรศัพท์สั่นสะท้านเมื่อเห็นหน้าตัวเองบนจอถ่ายทอดสดที่ถูกส่งตรงถึงผู้ถือหุ้นใหญ่! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของรินรดานะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!