เดิมพันศักดิ์ศรีหอพักเวท

"ถ้าคิดจะเอาสิทธิ์การเข้าถึงห้องสมุดชั้นใต้ดินไปเป็นของเดิมพัน ก็จงเตรียมใจไว้ด้วยว่าสิ่งที่เสียไปมันอาจไม่ใช่แค่หนังสือ แต่มันคือศักดิ์ศรีของพวกคุณเอง" น้ำเสียงของลีโอนิ่งเรียบ ทว่าทรงพลังจนความวุ่นวายรอบข้างสนามประลองเงียบกริบลงชั่วขณะ สายตาของเขาไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย แม้ฝั่งตรงข้ามจะเป็นกลุ่มตัวแทนหอพักอัคนีที่ขึ้นชื่อเรื่องความดิบเถื่อนและพลังเวทสายทำลายล้างที่รุนแรงที่สุดในโรงเรียน "หึ... ปากดีไม่เบานี่เจ้าเด็กใหม่" วิคเตอร์ หัวหน้ากลุ่มหอพักอัคนีแค่นหัวเราะ พลางสะบัดมือขวาจนเกิดประกายไฟสีส้มวาบขึ้น "ห้องสมุดนั้นมีไว้สำหรับผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้น ไม่ใช่ที่สำหรับพวกอ่อนแอที่คอยแต่จะหลบหลังอาจารย์เหมือนพวกแก" ลีโอยืนกอดอก พิงหลังกับเสาหินข้างสนาม เขารู้ดีว่าการประลองครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของพื้นที่ค้นคว้า แต่มันคือสงครามจิตวิทยาที่อาจารย์เซเลนาเคยเตือนเขาไว้ก่อนหน้านี้ว่า หอพักคู่แข่งต้องการบีบให้เขาแสดงพลังที่แท้จริงออกมาเพื่อวิเคราะห์จุดอ่อน "แล้วตกลงจะเริ่มกันได้หรือยังครับ?" ลีโอถามพลางมองนาฬิกาเวทมนตร์บนข้อมือ "ผมมีธุระต้องไปทำต่อ ไม่สะดวกที่จะยืนรอคุณปั่นหัวเล่นนานขนาดนั้น" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ก่อนที่เสียงเฮลั่นจากฝั่งกองเชียร์หอพักอัคนีจะดังสนั่นเมื่อวิคเตอร์กระโดดลงมากลางสนาม ร่างกายของเขาปกคลุมด้วยไอความร้อนจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ลีโอค่อยๆ เดินลงไปอย่างใจเย็น ความรู้สึกตื่นเต้นที่ฝังอยู่ในสายเลือดอดีตโปรแกรมเมอร์ของเขาเริ่มพุ่งพล่าน ระบบเด็กดีในหัวของเขาเริ่มรันโปรแกรมวิเคราะห์ข้อมูลอย่างเงียบเชียบ *ติ๊ง! แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบสภาวะกดดันระดับสูง... เริ่มต้นการคำนวณทิศทางการไหลเวียนเวทมนตร์คู่ต่อสู้* ลีโอไม่ได้ชักไม้กายสิทธิ์ออกมาทันที เขาทำเพียงแค่ยืนนิ่ง สังเกตการขยับของกล้ามเนื้อแขนของวิคเตอร์ นี่คือจังหวะที่เขาถนัดที่สุด จังหวะแห่งการ 'อ่าน' ข้อมูลก่อนที่ความเสียหายจะเกิดขึ้นจริง "เอาเลยไหมครับ?" ลีโอถามสั้นๆ แต่ท้าทาย วิคเตอร์ไม่รอช้า เขาคำรามก้องพร้อมเหวี่ยงบอลเพลิงขนาดเท่าหัวคนพุ่งเข้าใส่ลีโอด้วยความเร็วสูง แรงลมจากบอลเพลิงนั้นรุนแรงจนเส้นผมของลีโอปลิวไสวไปด้านหลัง ทว่าในสายตาของลีโอ ทุกอย่างกลับเคลื่อนไหวช้าลงเหมือนวิดีโอที่ถูกปรับความเร็วเฟรมเรตต่ำลง เขาก้าวเท้าหลบไปทางซ้ายครึ่งจังหวะ เพียงแค่เฉียดฉิวพอที่จะทำให้บอลเพลิงผ่านหน้าไปโดยไม่โดนตัว ขณะเดียวกัน เขาก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง เบื้องหน้าของเขามีวงเวทโปร่งแสงสีฟ้าครามปรากฏขึ้นชั่วพริบตา เป็นคาบรูหักเหแสงที่เขาสร้างขึ้นเพื่อสร้างภาพลวงตา วิคเตอร์พุ่งตัวเข้ามาหมายจะซ้ำดาบเพลิง แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับกลายเป็นเพียงเงาร่างที่พร่าเลือน ลีโอไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว "ข้างหลังครับ" เสียงกระซิบเบาๆ ดังขึ้นข้างหูวิคเตอร์ ลีโอไม่ได้โจมตีด้วยเวทมนตร์ทำลายล้าง แต่เขาใช้พลังเวทธาตุลมสร้างแรงอัดมหาศาลที่ฝ่ามือ แล้วกระแทกเข้าที่จุดสมดุลของร่างกายวิคเตอร์เบาๆ เพียงแค่นั้น ร่างของหัวหน้าหออัคนีก็เสียหลักล้มคะมำลงกับพื้นสนามท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความตกใจของผู้ชม "นาย... นายทำอะไรลงไป!" วิคเตอร์คำรามลุกขึ้นมาด้วยความโกรธจัด "ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ" ลีโอยิ้มบางๆ มือล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างสุภาพ "ผมแค่แสดงให้เห็นว่า พลังที่มหาศาลแต่ขาดการควบคุม ก็เหมือนซอฟต์แวร์ที่ไม่มีอัลกอริทึมที่ดีพอครับ" ที่อัฒจันทร์ฝั่งอาจารย์ เซเลนานั่งอยู่ตรงนั้น สายตาเย็นชาของเธอจับจ้องมาที่การเคลื่อนไหวของลีโออย่างไม่กะพริบตา มุมปากของเธอขยับขึ้นเล็กน้อยอย่างยากที่จะสังเกตเห็น เธอรู้ดีว่าลีโอกำลังเล่นกับไฟ แต่สิ่งที่ทำให้เธอกังวลไม่ใช่การประลองครั้งนี้ เพราะในเงามืดหลังม่านห้องโถง เธอสัมผัสได้ถึงไอเวทมนตร์ที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ การประลองดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด ลีโอถูกต้อนจนมุมด้วยเวทระดับสูงหลายบท เขาได้รับบาดเจ็บที่หัวไหล่จากเศษหินที่ระเบิดออก แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะเพลี่ยงพล้ำ เสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้นในหัวของเขา *ติ๊ง! ภารกิจระดับ SSS: ก้าวข้ามขีดจำกัดแห่ง 'เด็กดี' – ทำลายสถิติพลังเวทที่เคยมีมาในโรงเรียนนี้ให้ได้ภายใน 30 วินาที เพื่อปลดล็อก 'ห้องสมุดต้องห้าม'* ลีโอหยุดชะงัก เขาไม่ได้หยุดเพราะกลัว แต่เขากำลังตัดสินใจบางอย่างที่เสี่ยงที่สุดในชีวิตนักเรียนเวทมนตร์นี้ หากเขาปลดปล่อยพลังนี้ออกมา ตัวตนที่เขาปกปิดไว้ในฐานะเด็กหนุ่มธรรมดาจะถูกเปิดเผยทันที เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตามุ่งมั่นไปที่วิคเตอร์ที่กำลังรวบรวมเวทมนตร์ครั้งสุดท้าย ลีโอเริ่มร่ายคาบที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนในโรงเรียนแห่งนี้ คาถาที่เขาดัดแปลงมาจากโค้ดโบราณที่ได้รับจากระบบ ท่ามกลางความวุ่นวายนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังแทรกเข้ามาในสนามประลอง ทุกคนต่างหันไปมองเป็นตาเดียว ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีดำสนิทที่ไม่มีใครคุ้นตาเดินตรงมาที่ลีโอ "หยุดการประลองเดี๋ยวนี้" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกที่ทำให้ผู้คนขนลุกซู "ลีโอ... สิ่งที่แกกำลังจะทำ มันไม่ใช่แค่การประลอง แต่มันคือการเรียกสิ่งที่ไม่ควรจะตื่นขึ้นมาให้ตื่นขึ้นมาในโรงเรียนแห่งนี้" ลีโอชะงักมือที่กำลังร่ายคาบ สายตาเขาประสานกับชายแปลกหน้าคนนั้นอย่างเย็นเยียบ ก่อนที่เขาจะหันไปสบตากับอาจารย์เซเลนาที่ตอนนี้ยืนขึ้นด้วยสีหน้าตื่นตระหนกเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เหตุการณ์ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อพื้นดินใต้สนามประลองเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง พร้อมกับรอยร้าวสีม่วงอมดำที่แตกกระจายออกราวกับใยแมงมุมใจกลางสนามประลองนั่นเอง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับลีโอนะครับ โดยวาเลนเทียอัศวินมืดครับ