หนี้ก้อนโตกับภารกิจแรกของระบบ

"เจอตัวแล้ว เจ้าเด็กตัวแสบ! คำสั่งคณะกรรมการวินัยออกมาชัดเจนแล้ว... จับตัวมันไปคุมขังทันที!" เสียงตะคอกแหบห้าวของหัวหน้าหน่วยวินัยดังสะท้อนก้องไปทั่วทางเดินหอพักเวทมนตร์อัคคี รองเท้าบูทเหล็กหนาหนักกระทบพื้นหินแกรนิตจนเกิดเสียงกึกก้องน่ารำคาญ รัศมีเวทมนตร์สีแดงฉานถูกปลดปล่อยออกมาเพื่อกดดันให้เด็กหนุ่มที่ยืนพิงผนังอยู่ยอมจำนนแต่โดยดี ลีโอกวาดสายตามองกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบสีดำสนิทสามคน ภายในใจไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย สมองส่วนหน้าของอดีตโปรแกรมเมอร์กำลังคำนวณความน่าจะเป็นและอัตราส่วนความเร็วในการวิ่งหนีเทียบกับพลังเวทที่อีกฝ่ายถือครองอย่างรวดเร็ว *เกะกะชะมัด... เพิ่งทะลุมิติมาได้ไม่ทันข้ามวัน ยังไม่ทันได้ศึกษาระบบดีๆ ก็มีพวกน่ารำคาญมาเคาะประตูบ้านซะแล้ว* "ผมว่าพวกพี่ชายใจเย็นก่อนดีกว่านะครับ" ลีโอยกมือขึ้นระดับอก รอยยิ้มสุภาพถูกประดับไว้บนใบหน้าอย่างแนบเนียน ดวงตาสองข้างพราวระยับด้วยประกายแห่งความเจ้าเล่ห์ "ถ้าผมโดนจับเข้าคุกใต้ดินตอนนี้ ใครจะเป็นคนรับผิดชอบทำความสะอาดหอพักร้างนี่ตามคำสั่งของอาจารย์เซเลนาล่ะครับ?" ชื่อของ "อาจารย์เซเลนา" ทำให้เท้าของหัวหน้าหน่วยวินัยชะงักกึกโดยอัตโนมัติ รัศมีเวทมนตร์สีแดงหรี่แสงลงครึ่งหนึ่ง สีหน้าของชายร่างใหญ่ฉายแววลังเลอย่างเห็นได้ชัด ใครๆ ในโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ต่างก็รู้ดีว่าอาจารย์สาวผู้ดูแลหอพักเขตตะวันตกมีความน่ากลัวระดับไหน แม้แต่คณะกรรมการวินัยยังไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวถ้าไม่จำเป็นจริงๆ "อย่ามาอ้างชื่ออาจารย์เซเลนาหน่อยเลย! คำสั่งคุมขังนี่เซ็นโดยรองผู้อำนวยการ..." "มีปัญหาอะไรกันเสียงดังแต่เช้า... เอ๊ย ไม่ใช่สิ เสียงดังรบกวนเวลาพักผ่อนของฉัน?" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังแทรกขึ้นมาจากสุดปลายทางเดิน บรรยากาศรอบข้างพลันเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไวโอเล็ตป่าลอยมาแตะจมูก ร่างระหงในชุดคลุมสีดำสนิทปักดิ้นเงินเดินทอดน่องเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน ดวงตาสสีเทาควันบุหรี่กวาดมองผู้บุกรุกทีละคนด้วยความเบื่อหน่ายอย่างไม่ปิดบัง อาจารย์เซเลนามาแล้ว หัวหน้าหน่วยวินัยกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รีบประสานมือโค้งคำนับให้อดีตจอมเวทสงครามผู้นี้ทันที "อ... อาจารย์เซเลนา คือพวกเราได้รับคำสั่งให้มา..." "ฉันรู้ว่าแกได้รับคำสั่งอะไร" เซเลนายกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ ราวกับกำลังไล่แมลงวัน สายตาคมกริบเหลือบมองลีโอแวบหนึ่ง "แต่เด็กนี่อยู่ในการดูแลของฉัน หอพักเขตตะวันตกเป็นเขตสิทธิ์ขาดของฉัน ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาลากตัวคนของฉันไปทั้งนั้น... ไสหัวไปซะ" น้ำเสียงเรียบเฉยแต่กดดันจนแทบหยุดหายใจทำให้พวกหน่วยวินัยไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง พวกเขารีบถอยกรูดและวิ่งหนีหายลับไปจากทางเดินอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าช้าเกินไปจะกลายเป็นศතกฝังใต้ดิน เมื่อความวุ่นวายสงบลง ลีโอจึงหันไปโค้งตัวให้อาจารย์สาวด้วยความเคารพอย่างจริงใจ "ขอบคุณท่านอาจารย์มากครับที่เมตตา" "อย่าเพิ่งหลงดีใจไป เจ้าเด็กแสบ" เซเลนากอดอก มองเด็กหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมิน "เธอคิดว่าฉันช่วยเธอฟรีๆ หรือไง? หอพักนี้ไม่ได้ทำความสะอาดมาสามสิบปีแล้ว และเธ... ในฐานะตัวปัญหาประจำปีนี้ ต้องเป็นคนจัดการทั้งหมดคนเดียว!" เซเลนายื่นกุญแจดอกใหญ่ขึ้นสนิมส่งให้ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องพักส่วนตัวทิ้งท้ายด้วยประโยคสั้นๆ "ก่อนพระอาทิตย์ตกดิน ถ้าหอพักนี้ยังมีฝุ่นแม้แต่นิดเดียว ฉันจะโยนเธอไปให้พวกหน่วยวินัยลากตัวไปเอง... โชคดีล่ะ" ปัง! ประตูไม้บานใหญ่ปิดลงอย่างแรง ลีโอก้มมองกุญแจในมือ ถอนหายใจยาวเหยียด แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนใสๆ ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเขา [ติ๊ง! ระบบเด็กดีทำงานสมบูรณ์แบบ] [ภารกิจพิเศษระดับ D: "พ่อบ้านมือใหม่ใจสู้" - ทำความสะอาดหอพักร้างเขตตะวันตกให้สะอาดเอี่ยมอ่องภายในเวลาที่กำหนด] [รางวัล: แต้มเอาชีวิตรอด +500 แต้ม, ปลดล็อกทักษะติดตัว "เนตรวิเคราะห์เวทมนตร์ขั้นต้น", และล้างหนี้สินเริ่มต้น 50%] [บทลงโทษหากล้มเหลว: ถูกส่งตัวให้คณะกรรมการวินัยและสูญเสียความทรงจำ 10%] ลีโอหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาคมกริบมองสำรวจโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยหยากไย่หนาเตอะและคราบฝุ่นเขรอะ "หึ... งานทำความสะอาดเหรอครับ? บอกแล้วไงว่าผมมันอดีตโปรแกรมเมอร์มือหนึ่ง งานรีแฟกโตร์โค้ดรกๆ แบบนี้... ถนัดนักล่ะ!" เด็กหนุ่มสะบัดมือเรียกไม้กวาดเวทมนตร์เก่าๆ ที่วางอยู่มุมห้องขึ้นมา พลังเวทสีฟ้าอ่อนถูกรีดเค้นออกมาจากปลายนิ้วอย่างเป็นระเบียบ ระบบสนับสนุนภายในหัวเริ่มทำงาน คำนวณเส้นทางการทำความสะอาดที่มีประสิทธิภาพสูงสุดเพื่อกอบกู้แต้มเอาชีวิตรอดและล้างหนี้ก้อนโตนี้ให้หมดสิ้น เวลาผ่านไปนับชั่วโมง หยากไย่ถูกกำจัด พื้นหินถูกขัดจนเงางามราวกับกระจก ลีโอปาดเหงื่อบนหน้าผากด้วยความเหนื่อยล้า แต่รอยยิ้มแห่งความสำเร็จก็ปรากฏขึ้นเมื่อหน้าจอระบบแจ้งเตือนความคืบหน้าแตะระดับ 99% [ภารกิจใกล้สำเร็จ... กำลังประเมินผลงาน] ทันใดนั้นเอง อุณหภูมิภายในโถงทางเดินก็ลดฮวบลงอย่างฉับพลันจนเกิดเป็นเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามผนัง หน้าต่างบานใหญ่ที่ปิดสนิทถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงลมประหลาดที่ไม่มีที่มา เงาร่างมหึมาสีดำทมิฬปรากฏขึ้นกลางห้องโถงที่เพิ่งทำความสะอาดเสร็จหมาดๆ ดวงตาสสีแดงฉานจ้องมองลีโอจากความมืดมิด พร้อมกับเสียงคำรามต่ำลึกที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ "มนุษย์ตัวน้อย... กล้าดีนักนะ ที่มารบกวนการหลับใหลของข้าในเขตหวงห้ามนี้..." ลีโอนิ่งงังไปชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง เมื่อระบบแจ้งเตือนระดับ SSS เด้งขึ้นมาขัดจังหวะพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยอันตรายถึงชีวิต [แจ้งเตือนด่วน! บอสลับประจำหอพัก "ราชันย์อสูรเงาพันปี" ตื่นจากการหลับใหลก่อนกำหนด เนื่องจากแรงเวทจากการทำความสะอาดของท่าน!] ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของวาเลนเทียอัศวินมืดเสมอมานะครับ