ทะลุมิติพร้อมเสียงแจ้งเตือนปริศนา

กลิ่นอับของกระดาษเก่าและฝุ่นผงที่ลอยวนอยู่ในอากาศ คือสิ่งแรกที่กระชากสติของลีโอให้กลับคืนมา เขากะพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่ความพร่ามัว ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความหยาบกระด้างของเนื้อไม้ผุพังที่ใช้ทำเตียงนอน นี่ไม่ใช่ห้องนอนคอนโดมิเนียมหรูหราที่เต็มไปด้วยหน้าจอโค้งและเสียงคีย์บอร์ดกลไกที่คุ้นเคย "ตื่นแล้วสินะ เจ้าเด็กสร้างปัญหา" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง ลีโอสะดุ้งสุดตัว รีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสัญชาตญาณ แผ่นหลังชุ่มเหงื่อเย็นเฉียบ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องพักขนาดเท่ารูหนู ฝุ่นเขรอะ และเต็มไปด้วยคราบเขม่าสีดำจากตะเกียงเวทมนตร์ที่ใกล้หมดน้ำมัน ที่ปลายเตียง ร่างระหงในชุดคลุมสีดำสนิทของอาจารย์ประจำสถาบันกำลังยืนกอดอกพิงผนัง ใบหน้าเรียบเนียนไร้รอยยิ้ม เส้นผมสีเงินยวงทิ้งตัวระบ่า ดวงตาสีฟ้าคมปลาบจับจ้องมาที่เขา ราวกับกำลังมองดูแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ "อาจารย์เซเลนา..." ลีโอพึมพำ สมองที่เคยประมวลผลโค้ดคอมพิวเตอร์นับล้านบรรทัดกำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่งเพื่อเรียบเรียงสถานการณ์ เขาทะลุมิติเข้ามาอยู่ในโลกแฟนตาซีแห่งสถาบันเวทมนตร์แอสทราเวิลด์ และเจ้าของร่างนี้คือเด็กหนุ่มปีหนึ่งที่เพิ่งสร้างวีรกรรมพังห้องปรุงยาจนเกือบระเบิดตึกคณะเวทมนตร์โบราณเมื่อวานนี้ เซเลนาหรี่ตาลงเล็กน้อย ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันอย่างไม่สบอารมณ์ นางขยับตัวเดินเข้ามาใกล้เตียงทีละน้อย กลิ่นอายกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวอาจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม จนบรรยากาศภายในห้องลดฮวบลงราวกับอยู่ในช่องแช่แข็ง "รู้ตัวไหมว่าการกระทำบุ่มบ่ามของเธอเกือบทำให้หอพักเขตตะวันตกกลายเป็นเถ้าถ่าน คณะกรรมการวินัยต้องการไล่เธอออกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว... แต่ฉันยังใจดีพอที่จะยื้อเวลาให้ถึงเที่ยงวันนี้" เซเลนากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าแฝงความเฉียบคมบาดลึก "ถ้าไม่มีคำอธิบายที่ดีพอ... เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกไปใช้ชีวิตในเขตสลัมเวทมนตร์ได้เลย" ลีโอนิ่งเงียบ สมองทำงานด้วยความเร็วสูง เขารู้ดีว่าการแก้ตัวน้ำขุ่นๆ จะมีแต่รังแต่จะทำให้อสถานการณ์แย่ลง โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความยุติธรรม แต่มันขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ พลัง และความน่าเชื่อถือ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นเศษขวดแก้วเวทมนตร์ที่แตกละเอียดบนพื้น ร่องรอยการระเบิดไม่ได้เกิดจากความสะดุ้งสะเทือนสุ่มสี่สุ่มห้า แต่เกิดจากการคำนวณสัดส่วนธาตุไฟผิดพลาดเพียง 0.03 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นข้อบกพร่องในตำราเรียนที่ล้าสมัยต่างหาก ในจังหวะที่ลีโอกำลังจะอ้าปากอธิบายเพื่อพลิกสถานการณ์ จู่ๆ โลกทั้งใบก็พลันหยุดนิ่ง เสียงนาฬิกาแขวนผนังที่เคยดังติ๊กต็อกเงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย *ติ๊ง!* เสียงใสราดรดโสตประสาทดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเรืองรองที่เด้งขึ้นมาบังทัศนวิสัยเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน ตัวอักษรสีทองเรืองแสงสว่างวาบจนลีโอต้องหรี่ตาลง **[ระบบเด็กดี (Good Boy System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ!]** **[ผู้ถือครอง: ลีโอ (อดีตโปรแกรมเมอร์ระดับ Senior)]** **[สถานะปัจจุบัน: ใกล้ถูกไล่ออกจากสถาบัน ความน่าเชื่อถือเหลือ 0%]** ลีโอจ้องมองข้อความเหล่านั้นด้วยความรู้สึกประหลาดใจแกมทึ่ง ในฐานะโปรแกรมเมอร์ เขารู้จักระบบอินเทอร์เฟซพวกนี้ดีกว่าใคร แต่การที่มันมาปรากฏอยู่ตรงหน้าในโลกแฟนตาซีเวทมนตร์นี่สิ... มันเหลือเชื่อเกินไปหน่อย **[ตรวจพบวิกฤตชีวิตระดับ D: อาจารย์เซเลนากำลังพิจารณาโทษไล่ออก]** **[เงื่อนไขการรอดชีวิต: ทำตัวเป็นเด็กดี เชื่อฟังคำสั่ง และแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าด้วยไหวพริบ]** **[ภารกิจเฉพาะหน้า: เอ่ยปากขอโทษด้วยความจริงใจ และชี้จุดบกพร่องในตำราของสถาบันโดยใช้ตรรกะทางเวทมนตร์เชิงโครงสร้าง]** **[รางวัลตอบแทนหากสำเร็จ: พลังเวทพื้นฐานระดับ 1 (ธาตุแสงบริสุทธิ์) และแต้มความดี 50 แต้ม]** **[บทลงโทษหากล้มเหลว: ถูกส่งตัวไปใช้แรงงานเหมืองมานาใต้ดินตลอดกาล]** เซเลนาขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นศิษย์ตัวแสบเงียบไปนานผิดปกติ แถมยังทำสีหน้าเหม่อลอยราวกับกำลังจ้องมองอะไรบางอย่างที่นางมองไม่เห็น มือเรียวบางภายใต้ถุงมือเวทมนตร์ยกขึ้นแตะด้ามไม้เท้าสีดำที่เหน็บไว้ข้างเอว รังสีอำมหิตเริ่มแผ่ขยายออกมารอบตัว "ลีโอ... เธอกำลังฟังฉันอยู่หรือเปล่า หรือว่าสติหลุดไปตั้งแต่ตอนระเบิดแล้ว?" เซเลนากล่าวเสียงเย็นเยียบ ก้าวเข้าไปประชิดเตียงจนระยะห่างเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว ดวงตาสีฟ้าจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ลีโอสูดลมหายใจเข้าลึก 1 ครั้งเพื่อเรียกสติ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างมั่นอกมั่นใจ เขารู้แล้วว่าต้องเล่นเกมนี้อย่างไรจึงจะชนะใจ "เฮียโหด" ผู้นี้ "ผมกำลังฟังอยู่ครับ อาจารย์เซเลนา" ลีโอตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและสุภาพผิดหูผิดตา ดวงตาเป็นประกายความมุ่งมั่นไร้พิษภัย "และผมยอมรับความผิดพลาดทั้งหมดเมื่อวานนี้... แต่ถ้าอาจารย์ให้เวลาผมอีกสักห้านาที ผมจะพิสูจน์ให้เห็นว่า การระเบิดครั้งนั้นไม่ได้เกิดจากความสะดุ้งสะเทือนของผม แต่มันเกิดจาก 'สูตรโครงสร้างรูนโบราณ' ในหน้า 42 ของตำราหลวงที่ตีพิมพ์ผิดพลาดต่างหากครับ" เซเลนาชะงักกึก ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจระคนฉงน นางรู้ดีว่าตำราเล่มนั้นสืบทอดมานับร้อยปี และไม่เคยมีใครกล้าตั้งคำถามกับมันมาก่อน ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศในห้องกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสคู่ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องพัก พร้อมกับการกระแทกประตูพังทลายลงมาเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! ฝุ่นควันตลบอบอวลเผยให้เห็นร่างของชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีทองอร่าม หัวหน้าคณะกรรมการวินัยสถาบัน ยืนแยกเขี้ยวด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม พร้อมกับกลุ่มทหารยามเวทมนตร์ที่ยกอาวุธขึ้นเล็งตรงมาที่เตียงของลีโอ "เจอตัวแล้ว เจ้าเด็กตัวแสบ! คำสั่งคณะกรรมการวินัยออกมาชัดเจนแล้ว... จับตัวมันไปคุมขังทันที!" -------------------------------------------------------------- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวแรกไปกับลีโอและอาจารย์เซเลนานะครับ!