เสียงระฆังเตือนภัยด่านแรก

กลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยปะปนกับกลิ่นสนิมเหล็กของซากอาวุธหักพัง—นั่นคือสิ่งแรกที่ลีโอสัมผัสได้ทันทีที่สติกลับคืนมา "สมาธิ... ห้ามตื่นตระหนกเด็ดขาด" เด็กหนุ่มพึมพำกับตัวเองเบาๆ ในใจ ขณะที่ร่างของเขากลิ้งหลบคมเขี้ยวขนาดมหึมาที่พุ่งเฉียดหน้าผากไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แรงลมจากการตะปบของมันแผดเผาจนผิวแก้มแสบร้อน พื้นหินแกรนิตของลานประลองเวทเขตสามแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นผงคละคลุ้งบดบังทัศนียภาพจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใด นี่ไม่ใช่การทดสอบภาคปฏิบัติในห้องเรียนแบบที่ผ่านมา เสียงร้องโหยหวนของเพื่อนร่วมชั้นที่ดังมาจากแนวป่าด้านหลังคือเครื่องยืนยันชั้นดีว่า สถานการณ์ในตอนนี้ก้าวข้ามขอบเขตของคำว่า "บทเรียน" ไปไกลโขแล้ว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะอันตรายถึงชีวิต] [คำเตือน: พลังงานมานาของท่านเหลือต่ำกว่า 35%] [คำแนะนำจากระบบเด็กดี: การปะทะตรงๆ กับ 'เฟนเนอร์อสูรเงาคลั่ง' ระดับ 4 เป็นทางเลือกที่โง่เขลาที่สุดในนาทีนี้ โปรดใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์นะครับ] ข้อความสีฟ้าใสที่เด้งขึ้นมากลางอากาศไม่ได้ทำให้ลีโอรู้สึกหงุดหงิด ตรงกันข้าม สมองส่วนหน้าของอดีตโปรแกรมเมอร์หนุ่มกลับประมวลผลข้อมูลอย่างรวดเร็วดั่งเครื่องจักร คำนวณความเร็ว ระยะทาง และมุมตกกระทบของแสงจันทร์ที่ลอดผ่านกลุ่มเมฆหนาทึบ ตูม! เงาสสีดำทะมึนขนาดเท่ารถบรรทุกพุ่งชนเข้ากับเสาหินโบราณจนหักโค่น ลีโออาศัยจังหวะที่มันกำลังสะบัดหัวออกจากซากปรักหักพัง ดีดตัวพุ่งเข้าไปในซากอาคารร้างด้านซ้ายมือ มือขวากำกริชเวทมนตร์แน่น แม้เหงื่อกาฬจะไหลโทรมกายจนชุ่มเสื้อเครื่องแบบนักเรียน แต่ดวงตาสองข้างกลับฉายแววคมกริบทอประกายความนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด ฝีเท้าหนักหน่วงย่างสามขุมเข้ามาใกล้ เสียงคำรามต่ำในลำคอของเจ้าอสูรกายดังสะท้อนก้องในโสตประสาท มันกำลังสูดดมกลิ่นอายมานาของเขา "ซ่อนเก่งนักนะ เจ้าหนูมนุษย์..." เสียงทุ้มต่ำราวกับก้องมาจากขุมนรกดังขึ้นในหัว ไม่ใช่เสียงพูดธรรมดา แต่เป็นเวทมนตร์กดดันจิตวิทยาที่มอนสเตอร์ระดับสูงใช้เล่นงานเหยื่อก่อนลงมือ ลีโอย่อตัวลงต่ำพิงผนังอิฐที่เย็นเฉียบ เขาพยายามควบคุมจังหวะการหายใจให้สม่ำเสมอที่สุด ความทรงจำเกี่ยวกับโครงสร้างเวทมนตร์ บทเรียนคาถาป้องกันตัว และเคล็ดลับที่อาจารย์เซเลนาเคยเคี่ยวเข็ญยามค่ำคืนไหลเวียนเข้ามาในหัวราวกับม้วนฟิล์ม *‘จำไว้, ลีโอ... เวทมนตร์ไม่ใช่แค่การระเบิดพลังออกไปอย่างไร้ทิศทาง แต่มันคือการควบคุมลมหายใจและการประสานคลื่นความถี่กับธรรมชาติรอบตัว ถ้าเธอตื่นตระหนก มานาในตัวจะทรยศเธอก่อนเป็นอันดับแรก’* น้ำเสียงราบเรียบทว่าแฝงความห่วงใยของอาจารย์สาวผู้ดูแลหอพักดังขึ้นในความทรงจำ ทำให้หัวใจที่เต้นรัวของเด็กหนุ่มสงบลงได้อย่างน่าอัศจรรย์ มุมปากของลีโอแย้มยิ้มขึ้นเล็กน้อย "ผมไม่ได้ซ่อนตัวเพื่อรอความตายหรอกครับ... แต่ผมกำลังรอให้คุณเดินเข้ามาในกับดักต่างหาก" สิ้นความคิด ลีโอสะบัดมือซ้ายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง วาดอักขระเวทมนตร์เรืองแสงสีทองอร่ามลงบนพื้นดินอย่างรวดเร็ว—ทักษะ [ค่ายกลสะท้อนมานา] ที่เขาแอบสะสมพลังงานจากการโจมตีของมันเมื่อครู่ถูกปลดปล่อยออกไปในเสี้ยววินาที วาบ! แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งทะยานจากพื้นดินขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็นกรงข่ายโปร่งแสงที่รัดตรึงร่างมหึมาของเฟนเนอร์อสูรเงาคลั่งเอาไว้ เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อพลังเวทมนตร์ของมันเองสะท้อนกลับเข้าสู่ร่าง จนเกล็ดสีดำสนิทเริ่มปริแตกและมีควันพวยพุ่งออกมา นี่คือชัยชนะขั้นแรก... ไหวพริบและความเฉียบคมของลีโอสามารถพลิกสถานการณ์จากหน้ามือเป็นหลังมือได้ภายในเวลาไม่ถึงนาที ทว่า ความเงียบสงบที่ควรจะตามมากลับถูกแทนที่ด้วยบรรยากาศที่หนתทึบและกดดันยิ่งกว่าเดิม ลมรอบกายหยุดนิ่ง อุณหภูมิลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือน ไม่ใช่แรงสั่นจากการดิ้นรนของอสูรเงาคลั่งตัวนั้น แต่เป็นแรงสั่นสะเทือนที่ส่งตรงมาจากใจกลางผืนป่าต้องห้าม ราวกับมีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวกำลังตื่นจากการหลับใหล อสูรเงาคลั่งที่เคยดุร้ายเมื่อครู่ กลับหยุดดิ้นรน มันหมอบกราบลงกับพื้น ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ดวงตาสีแดงฉานของมันหันมองไปยังความมืดมิดเบื้องหน้าด้วยความตื่นตระหนก [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [คำเตือน: ตรวจพบการปลุก, หรือการปรากฏตัวของ 'บอสลับ' นอกเหนือจากขอบเขตข้อมูลของสถาบัน] [ชื่อเป้าหมาย: ราชันย์เงาบรรพกาล (Ancient Shadow Monarch) - ระดับภัยพิบัติ SSS] [คำแนะนำจากระบบเด็กดี: แนะนำให้วิ่งหนีสุดชีวิตโดยไม่ต้องหันกลับมามอง... ขอให้โชคดีนะครับ] ดวงตาสของลีโอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อหมอกสีดำทมิฬค่อยๆ แผ่ขยายตัวออกแหวกออกเป็นทาง พร้อมกับร่างเงาสูงตระหง่านของสิ่งมีชีวิตที่ไม่อาจประเมินระดับพลังได้ก้าวออกมา... และจ้องมองตรงมาที่เขานิ่งสนิท ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับทุกวินาทีความเป็นความตายนี้ด้วยกันนะครับ