ติดอยู่ในกองเพลิง

ความร้อนระอุระดับมหาศาลแผดเผาผิวแก้มจนแสบแปลบ กลิ่นฉุนของควันไฟและสารเคมีจากการเผาไหม้ตีรวนขึ้นจนแสบจมูก ทัศนียภาพเบื้องหน้าถูกบดบังด้วยม่านควันสีดำสนิทที่พวยพุ่งราวกับอสูรกายร้ายกำลังเริงระำ เปลวเพลิงสีส้มแดงฉานกัดกินโครงสร้างไม้สักทองของห้องทำงานสถาปนิกชั้นสี่ ส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะน่ากลัวราวกับมันพร้อมจะถล่มลงมาทับทุกสรรพสิ่งได้ทุกเมื่อ "พิมพ์!" เสียงตะโกนแหบพร่าของกรณ์หลุดรอดจากลำคอที่แห้งผาก ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทที่ยับยู่ยี่ก้าวพรวดผ่านประตูที่ถูกแรงระเบิดจากหม้อแปลงไฟฟ้าชั้นล่างอัดกระแทกจนพังยับเยิน ดวงตาคมกริบภายใต้แว่นสายตาที่ฝ้าัวด้วยควันกวาดมองหาเงาร่างของคนที่เขาห่วงใยสุดหัวใจ หัวใจข้างซ้ายบีบตัวรุนแรงจนเจ็บแปลบ ภาพเหตุการณ์ในอดีตซ้อนทับเข้ามาในโสตประสาท—ภาพวันที่เขาไม่สามารถพาใครอีกคนหนีพ้นจากกองเพลิงได้ทัน ความรู้สึกผิดที่กัดกินวิญญาณตลอดหลายปีที่ผ่านมาแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นอันเด็ดเดี่ยว วันนี้... เขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเด็ดขาด "กรณ์... ทางนี้!" เสียงแผ่วเบาแต่คุ้นเคยดังเล็ดลอดออกมาจากมุมห้องที่ถูกกองเอกสารและตู้เหล็กโค่นทับขวางทางไว้ กรณ์ไม่รอช้ารemoveเสื้อแจ็คเก็ตเนื้อหนาของตนเองออก ใช้น้ำจากขวดเล็กๆ ที่คว้าติดมือมาสาดรดลงบนผ้าเช็ดหน้าแล้วยกขึ้นปิดจมูก ก่อนจะพุ่งตัวฝ่ากำแพงเปลวไฟที่โหมกระหน่ำเข้าไปทันที ความร้อนแผดเผาจนรู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น กรณ์ใช้ไหล่กระแทกตู้เอกสารเหล็กที่ล้มขวางทางจนมันเคลื่อนออกไปได้พอดี ร่างของพิมพ์ชนกนอนคุดคู้หมดสติอยู่หลังซอกโต๊ะทำงาน ใบหน้าเรียวสวยเปื้อนคราบเขม่าควันสีดำ เสื้อผ้าบางส่วนมีรอยไหม้เกรียม ลมหายใจของเธorผ่าวแผ่วและสั้นกระชั้น บ่งบอกว่าเธอกำลังสูดควันพิษเข้าไปในปริมาณมาก "พิมพ์... ได้ยินผมไหมครับ ลืมตาขึ้นมามองผมก่อน" กรณ์ทรุดตัวลงคุกเข่าอ้อมแขนแข็งแรงช้อนร่างบางขึ้นแนบอก ความรู้สึกอบอุ่นที่คุ้นเคยย้อนกลับมา แต่เวลาในตอนนี้มีค่ามากกว่าทองคำ จังหวะนั้นเอง เสียงโครงสร้างเหล็กด้านบนก็ส่งเสียงลั่นสนั่นหวั่นไหว คานไม้สักขนาดใหญ่ที่ถูกไฟไหม้จนกรอบร้าวเริ่มหักโค่นลงมาปิดกั้นเส้นทางออกหลักที่พวกเขาเพิ่งเดินเข้ามา ประตูทางหนีไฟถูกเปลวเพลิงขวางกั้นไว้จนกลายเป็นกำแพงไฟสีแดงฉาน กรณ์กัดฟันกรอด แววตาคมปลาบฉายแววเด็ดเดี่ยว เขากระชับร่างในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ดวงตาสีเข้มมองหาทางออกสำรอง สายตาเหลือบไปเห็นหน้าต่างกระจกนิรภัยบานใหญ่ที่ด้านหลังห้อง ซึ่งถูกแรงอัดของอากาศจนแตกร้าวเป็นลายใยแมงมุม ด้านนอกเป็นระเบียงแคบๆ ที่เชื่อมต่อกับบันไดหนีไฟด้านนอกตึก แต่ทว่า... ก่อนที่เขาจะทันได้ก้าวเท้าพาพิมพ์ชนกพ้นจากรัศมีของคานไม้ที่กำลังจะร่วงลงมา เสียงฝีเท้าหนักหน่วงพร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นก็ดังแว่วมาจากทางซีกประตูด้านหลัง ผ่านม่านควันหนาทึบ "คิดว่าจะรอดไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือครับ... คุณเพื่อนรัก" ร่างของธนปรากฏขึ้นท่ามกลางกลุ่มควัน ใบหน้าของชายหนุ่มผู้เป็นทั้งเพื่อนสนิทและหุ้นส่วนธุรกิจบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มแห่งความริษยาและบ้าคลั่ง ในมือของธนถือท่อเหล็กยาวที่ลากไปกับพื้นจนเกิดประกายไฟน่ากลัว ธนมองภาพกรณ์ที่กำลังปกป้องพิมพ์ชนกด้วยแววตาสสมเพชแกมสมน้ำหน้า "นาย..." กรณ์ขบกรามแน่น สัมผัสได้ถึงความเกลียดชังที่อีกฝ่ายเก็บซ้ำซ้อนมาเนิ่นนาน "นายเป็นคนวางเพลิงตึกนี้... เพื่อทำลายหลักฐานทั้งหมดสินะ" "ถูกต้องครับ!" ธนหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะแข่งกับเสียงเปลวเพลิงที่กำลังคำราม "หลักฐานทุกอย่าง บัญชีลับ และนากระเป๋าเอกสารของพิมพ์ชนก... จะต้องมอดไหม้ไปพร้อมกับพวกแกสองคนในกองเพลิงนี้ ไม่มีใครสาวมาถึงฉันได้หรอกกรณ์ ทุกอย่างจะถูกมองว่าเป็นอุบัติเหตุจากไฟฟ้าลัดวงจร!" ธนเงื้อท่อเหล็กในมือขึ้นเตรียมจะพุ่งเข้าใส่กรณ์ที่กำลังอุ้มพิมพ์ชนกอยู่ ซึ่งอยู่ในสภาพเสียเปรียบอย่างยิ่ง กรณ์ขยับตัวถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความระมัดระวัง ดวงตาคมจ้องมองศัตรูพ่วงอดีตเพื่อนรักเขม็ง บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะระเบิดยิ่งกว่าแก๊สรั่วในห้องครัว ในวินาทีเป็นตายที่ออกซิเจนกำลังจะหมดลง และเสี้ยววินาทีก่อนที่ท่อเหล็กในมือของธนจะเหวี่ยงฟาดลงมาที่ศีรษะของกรณ์ พิมพ์ชนกที่อยู่ในอ้อมแขนก็ค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาอย่างอ่อนแรง มือเรียวบางเอื้อมขึ้นแตะแขนของกรณ์เบาๆ พร้อมกับกระซิบด้วยเสียงอันแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบของสายลม "กรณ์... ระวัง..." **คลิฟฮังกร็อก (Cliffhanger Hook):** ทว่า... ก่อนที่ท่อเหล็กมรณะจะเหวี่ยงมาถึงตัว จู่ๆ พื้นปูนเบื้องใต้เท้าของธนก็ทรุดฮวบลงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับร่างของธนที่กรีดร้องลั่นและร่วงหล่นหายลงไปในกองเพลิงชั้นล่างในพริบตาเดียว! และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนรถดับเพลิงดังสนั่นจากเบื้องล่าง พร้อมกับเงาร่างลึกลับอีกคนหนึ่งที่ก้าวพ้นม่านควันหนาทึบเข้ามาทางหน้าต่างระเบียง... พร้อมกับปืนในมือที่เล็งตรงมาที่ศีรษะของกรณ์อย่างแม่นยำ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางระทึกขวัญมาด้วยกัน ณ ที่นี้นะครับ ฟีนิกซ์สีทอง