บททดสอบความไว้ใจ

เสียงคลิက်ล็อกของกุญแจมือเหล็กกล้าไม่ได้ดังสะท้านเท่ากับเสียงหัวใจของรินรดาที่กำลังร่วงหล่นลงไปกองที่ตาตุ่ม บานประตูไม้เนื้อแข็งที่ถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปรดของ 'เมฆา' อดีตคู่หูช่างภาพผู้เก็บงำความอิจฉาริษยาไว้ภายใต้รอยยิ้มพิมพ์ใจ เขาก้าวเข้ามาในห้องสตูดิโอแสงสลัวต่างเมืองราวกับเป็นเจ้าของพื้นที่ ดวงตาเรียวรีคู่นั้นกวาดมองสภาพอันหมิ่นเหม่ระหว่างเธอกับอาคเนย์ด้วยแววตาสมเพชแกมเยาะ "ไม่นึกเลยนะคะว่านางเอกเบอร์หนึ่งของค่าย จะบินมาเสวยสุขกับช่างภาพตกกระป๋องถึงอิตาลี ในขณะที่บอร์ดบริหารกำลังประชุมเครียดเพื่อเตรียมฟ้องร้องคุณข้อหาทำผิดสัญญาภาพลักษณ์" เสียงทุ้มต่ำของเมฆาราวกับมีดโกนอาบน้ำผึ้ง มันกรีดลึกเข้าไปในความรู้สึกของรินรดาจนเธอต้องเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด ข่าวลือเรื่องภาพหลุดที่ถูกจัดฉากและการยกเลิกสัญญาจากค่ายหนังยักษ์ใหญ่โหมกระหน่ำเข้ามาในโทรศัพท์มือถือจนหน้าจอแทบระเบิด ตั้งแต่เครื่องแลนดิ้งลงที่มิลาน เธอก็ตกเป็นจำเลยสังคมโดยที่ยังไม่ได้อ้าปากแก้ต่างเลยสักคำ รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ เธอเตรียมจะก้าวออกไปเผชิญหน้าและฟาดฟันด้วยวาจาเชือดเฉือนตามสไตล์ดาราสาวผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แต่ทว่า... ไหล่บางกลับถูกมือใหญ่ของใครบางคนดึงรั้งไว้เสียก่อน อาคเนย์ก้าวขึ้นมาบังร่างของเธอไว้ครึ่งหนึ่ง ชายหนุ่มไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือหวาดหวั่นแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบคู่นั้นฉายแววเย็นชาจนน่ากลัว รังสีความนิ่งสงบแต่ทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา จนเมฆาที่กำลังยิ้มระรื่นถึงกับชะงักรอยยิ้มไปชั่วขณะ "ที่นี่สตูดิโอส่วนตัวของฉัน ถ้าไม่มีมารยาทพอจะเคาะประตูก็ไสหัวออกไปซะ เมฆา" น้ำเสียงของอาคเนย์ราบเรียบ ไร้คลื่นอารมณ์ แต่กลับทรงพลังและกดดันเสียจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา เมฆาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาพราวระยับด้วยความสะใจ "ปากดีให้ได้ตลอดเถอะอาคเนย์ นายน่ะมันก็แค่ไอ้พวกศิลปินตาบอดที่เอาแต่อยู่ในกะลา ส่วนคุณรินรดา... หึ น่าสงสารเขานะครับ ที่ต้องเอาอนาคตการแสดงสิบปีมาแลกกับการมาหลบเลี่ยงความอัปยศกับผู้ชายที่แม้แต่ชื่อเสียงของตัวเองยังรักษาไว้ไม่ได้" คำพูดนั้นจี้ใจดำรินรดาเข้าอย่างจัง หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดกำลังจะอ้าตอบโต้ด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อน แต่ปลายนิ้วอุ่นจัดของอาคเนย์ที่เอื้อมมาสัมผัสหลังมือเธอกลับหยุดทุกคำพูดไว้ "เรื่องของเธอ... ฉันเป็นคนจัดการเอง" อาคเนย์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ กระซิบเบาๆ แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "และสัญญากับค่ายหนังบ้าบออะไรนั่น ถ้ารินไม่อยากทำ ฉันนี่แหละจะฉีกมันทิ้งแล้วเซ็นเธอมาเป็นนางแบบในสังกัดส่วนตัวของฉันเอง เงินค่าปรับทั้งหมด... ฉันจ่ายไอดอลอย่างเธอได้สบายมาก ไม่ต้องเดือดร้อนเศษเงินของคนแถวนี้หรอก" รินรดาเบิกตากว้างเล็กน้อย หัวใจที่เคยเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว กลับถูกแทนที่ด้วยความอุ่นวาบที่แผ่ซ่านไปทั่วทรวงอก ความ "ปากร้ายแต่สายเปย์" ของช่างภาพหนุ่มคนนี้มักจะมาในเวลาที่เธอคาดไม่ถึงเสมอ เขาไม่ได้ปลอบโยนเธอด้วยคำหวานเลี่ยนหู แต่เขาเลือกที่จะใช้ทั้งความจริงจังและกระเป๋าเงินหนาๆ ของเขาค้ำจุนเธอไว้ท่ามกลางพายุร้าย เมฆาหน้าซีดลงเล็กน้อยเมื่อเจอความนิ่งและสายตาคมกริบที่พร้อมจะเอาเรื่องของอาคเนย์ "นายคิดว่าเงินจะซื้อได้ทุกอย่างงั้นเหรออาคเนย์? หลักฐานภาพหลุดพวกนั้นกำลังจะถูกปล่อยสู่สาธารณะในอีกสิบนาทีข้างหน้า คราวนี้ต่อให้มีเงินล้านก็ซื้อศรัทธาคืนมาไม่ได้หรอก!" เมฆายกสมาร์ทโฟนขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะ นิ้วเรียวกำลังจะกดส่งไฟล์ภาพทั้งหมดออกไป ทว่าก่อนที่ปลายนิ้วนั้นจะสัมผัสหน้าจอ ประตูห้องสตูดิโอฝั่งตรงข้ามก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเสียงก้าวเดินหนักๆ ของชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี๊ยบเฉียบ "ถ้าคุณกล้ากดส่งไฟล์นั้นแม้แต่ไฟล์เดียว ผมจะให้ทนายความส่วนตัวของบริษัทฟ้องร้องคุณข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์และกรรโชกทรัพย์จนคุณต้องนอนซังเตไปตลอดชีวิตแน่ คุณเมฆา" น้ำเสียงทรงอำนาจดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'ท่านประธานค่ายหนัง' ที่บินตรงมาจากกรุงเทพฯ ด้วยตัวเอง รินรดากลั้นหายใจ อาคเนย์หรี่ตามองด้วยความแปลกใจ ขณะที่เมฆาหน้าถอดสีทันทีในเสี้ยววินาที อาคเนย์เหลือบมองรินรดาที่ยืนตัวเกร็งอยู่ด้านหลัง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำบางสิ่งที่ทำให้หญิงสาวต้องใจเต้นระรัวจนแทบหยุดหายใจ ชายหนุ่มเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็กของเธอมากำไว้แน่น แล้วดึงร่างบางให้เข้ามาซบลงกับแผงอกอุ่นของเขาโดยไม่สนใจสายตาของแขกผู้ไม่เชิญทั้งสองคน "ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นค่ะ..." อาคเนย์ก้มลงกระซิบเบาๆชิดใบหูของเธอ น้ำเสียงที่เคยแข็งกระด้างเมื่อครู่กลับอ่อนโยนลงอย่างเหลือเชื่อ จนรินรดาต้องหลบตาซ่อนรอยยิ้มที่กำลังระบายบนพวงแก้ม "เพราะต่อให้คนทั้งโลกหันหลังให้คุณ ฉันนี่แหละที่จะยืนอยู่ข้างคุณ... ด้วยบัญชีธนาคารทั้งหมดที่มี" ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังจะซาบซึ้งและอบอวลไปด้วยความคลั่งรักที่ถูกซ่อนไว้ใต้มาดนิ่ง หน้าจอโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของอาคเนย์ก็สั่นครืนขึ้นมาอย่างรุนแรง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากสำนักข่าวบันเทิงยักษ์ใหญ่ที่ส่งตรงภาพถ่ายชุดใหม่เข้ามา... ภาพถ่ายที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน... ภาพถ่ายในอดีตวันที่อาคเนย์และเมฆายังร่วมงานกัน ซึ่งเป็น "กุญแจสำคัญ" ที่จะไขความจริงทั้งหมดว่าใครกันแน่ที่เป็นคนขายภาพฉาวของรินรดา! อาคเนย์ก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบราวน้ำแข็ง ขณะที่เมฆายิ้มเยาะออกมาอีกครั้งด้วยแววตาของผู้กุมความลับทั้งหมดไว้ในกำมือ... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความคลั่งรักของนายช่างภาพสายเปย์กับนางเอกสาวคนสวยของเรานะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!