จดหมายจากแนวหน้า

"จดหมายฉบับนี้... ประทับตราลับจากค่ายทหารมณฑลเหนือ ทางการสั่งให้ส่งตรงถึงบ้านพักของสหายจางโดยเฉพาะ รบกวนเซ็นรับด้วยค่ะคุณสหาย!" เสียงประกาศกร้าวของเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ในชุดเครื่องแบบสีเขียวขี้ม้าดังทะลุรั้วไม้ไผ่เข้ามา ทำเอาใบหน้าของหลี่ฉิน สะใภ้ใหญ่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาคัดแยกเมล็ดถั่วอยู่ใต้ชายคาถึงกับชะงักกึก นางเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเรียวรีฉายแววริษยาและอยากรู้อยากเห็นจนปิดไม่มิด ในยุคปี 80 นี้ จดหมายจากค่ายทหารแนวหน้าไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ยิ่งเป็นตราประทับสีแดงฉานบนซองกระดาษสีน้ำตาลเข้มแบบนั้นด้วยแล้ว ย่อมหมายถึงความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ บางที... อาจเป็นข่าวว่าจางเหว่ยหานสามีของนังตัวดีเฟยเฟยเกิดพลาดท่าบาดเจ็บสาหัส หรือไม่ก็ถูกปลดจากการเป็นนายทหารเพราะทำผิดวินัยก็เป็นได้! "แหม... จดหมายจากสามีสุดที่รักหรือเปล่าเพคะน้องสะใภ้รอง?" หลี่ฉินรีบปัดมือที่เปื้อนฝุ่นถั่วลุกขึ้นยืน รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด นางสาวเท้าเข้ามาขวางหน้าประตูกลางบ้านไว้ราวกับกลัวว่าจดหมายฉบับนั้นจะบินหนีไปได้ "ช่วงนี้เงียบหายไปนาน ตั้งแต่ส่งเงินเดือนก้อนสุดท้ายมา สามีของเจ้าก็ไม่เคยส่งข่าวคราวมาอีกเลย หรือว่า... เขาจะส่ง 'หนังสือหย่า' กลับมาตัดขาดกับคนไร้ประโยชน์อย่างเจ้ากันแน่?" หลินเฟยเฟยไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกอย่างที่สะใภ้ใหญ่คาดหวังแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยือกเย็นและเฉียบคม นางวางตะกร้าแป้งสาลีในมือลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ อย่างมั่นคง ก่อนจะกวาดสายตามองซองจดหมายในมือของเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ด้วยความนิ่งสงบ "หนังสือหย่าหรือจดหมายราชการ เดี๋ยวเปิดดูก็รู้เองค่ะพี่สะใภ้ใหญ่ ไม่เห็นต้องรีบตีตนไปก่อนไข้เลยนี่คะ" เฟยเฟยตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด ทำเอาหลี่ฉินหน้าเจื่อนลงไปถนัดตา นางหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงที่ซ่อนไว้ในมิติลับออกมาเซ็นชื่อรับพัสดุอย่างคล่องแคล่ว ลายมือตวัดสวยงามเป็นระเบียบจนเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ยังต้องพยักหน้ารับด้วยความชื่นชม จากนั้นเฟยเฟยจึงปิดประตูต้อนรับเจ้าหน้าที่กลับไปอย่างมีมารยาท ทิ้งให้สะใภ้ใหญ่ยืนเคี้ยวหอดเคี้ยวไหล่ด้วยความขัดเคืองอยู่เบื้องหลัง ซองจดหมายสีน้ำตาลหนาหนักอึ้งอยู่ในมือ หลินเฟยเฟยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายจางๆ ของกระดาษเก่าและหมึกพิมพ์ลอยแตะจมูก ในมิติลับของนางเวลานี้ ระบบการแพทย์และคลังสินค้ากำลังส่งสัญญาณเตือนเบาๆ ราวกับจะบอกว่า ข้อมูลในซองนี้มีความเกี่ยวข้องกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตของนาง ทว่า... ก่อนที่นางจะได้แกะผนึกกระดาษออก เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* ไม่ใช่เสียงเคาะประตูธรรมดา แต่เป็นจังหวะการเคาะที่เป็นระเบียบแบบฉบับของคนในเครื่องแบบทหาร! หลี่ฉินที่แอบชะเง้อคอมองอยู่ไกลๆ ถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อเห็นว่าผู้ที่ยืนอยู่หน้าประตูรั้วในตอนนี้ ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์คนเดิม แต่เป็นนายทหารยศนายพันรูปร่างสูงใหญ่สวมแว่นตากรอบทองท่าทางภูมิฐาน ยืนประกบข้างด้วยเจ้าหน้าที่รัฐบาลท้องถิ่นอีกสองคน สีหน้าของพวกเข่งขรึมเคร่งเครียดจนน่ากลัว "ที่นี่คือบ้านพักของสหายจางเหว่ยหาน ใช่หรือไม่?" นายทหารยศนายพันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ กวาดสายตามองรอบบริเวณบ้านด้วยความระแวกระวัง หลินเฟยเฟยเดินออกมาต้อนรับด้วยใบนิ่งสงบ นางไม่สะทกสะท้านต่อแรงกดดันจากคนมีอำนาจแม้แต่น้อย นางประสานมือไว้ด้านหน้าแล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกังวานชัดเจน "ใช่ค่ะ ดิฉันคือหลินเฟยเฟย ภรรยาของจางเหว่ยหาน ไม่ทราบว่าพวกท่าน... เดินทางมาถึงที่นี่ด้วยธุระอันใดหรือคะ?" นายทหารนายนั้นหรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เขานึกว่าภรรยาของนายทหารบ้านนอกจะตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเจอเจ้าหน้าที่ระดับสูงจากเมืองหลวง แต่นี่... กลับยืนเผชิญหน้ากับเขาได้อย่างสง่างามราวกับคุณหญิงผู้สูงศักดิ์ นายทหารหนุ่มหยิบเอกสารตราครั่งสีแดงสดขึ้นมาเปิดออก อ่านด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนฟังถึงกับเลือดในกายเย็นเฉียบ "เราได้รับคำสั่งด่วนที่สุดจากกองบัญชาการกลาง... สหายจางเหว่ยหาน ประสบเหตุการณ์ไม่คาดฝันระหว่างปฏิบัติภารกิจลับที่แนวชายแดนทางเหนือ ตอนนี้... เขาถูกประกาศให้เป็น 'บุคคลสูญหาย' อย่างเป็นทางการแล้ว!" สิ้นคำพูดนั้น ร่างของหลี่ฉินที่แอบฟังอยู่ข้างโอ่งน้ำถึงกับทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความตกใจ ขณะที่หลินเฟยเฟยชะงักไปชั่วขณะ หัวใจกระตุกวูบ แต่นางยังไม่ทันได้เอ่ยปากซักถามอะไรเพิ่มเติม นายทหารท่านนั้นก็ยื่นซองจดหมายอีกฉบับที่เปื้อนคราบเลือดจางๆ มาตรงหน้าเธอ พร้อมกับประโยคที่ทำให้ลมหายใจของนางแทบหยุดสะะดุด "และนี่... คือสิ่งสุดท้ายที่สหายจางฝากไว้กับหน่วยสอดแนม ก่อนที่สัญญาณชีพของเขาจะขาดหายไปจากเรดาร์แนวหน้า... คุณนายจาง ได้โปรดเตรียมตัวรับมือ เพราะ 'คนจากตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง' กำลังเดินทางมาที่นี่เพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในตัวคุณและทรัพย์สินทั้งหมดแล้ว!" ... *หลินฮวายุคปฏิรูป* (ขอบาะคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้หลินเฟยเฟยมาโดยตลอดนะคะ)